leygardagur 13. september 1997síða 15

barnakonu á Hellunum. Tað var vátakavaveður avtalaði við Hellurnar. at r mans skuldu koma Skarðinum. Tað Hellunum Eg for s kjolt ce kundi umboðunum mær > Mólast i var brúm á r cm lumma Vá Ce k mm år i mitt ørounur ' ment kan tað myrknaði kjótt ti tað kavaði illa. Tá ki niðan um seinastu brekku undan Skarðinum. vassaði eg í kava upp um kng. Ég hugdi at hellumonnunum men onki sást til teir Mær longdist eftir Fugla fjarðar Skarði g ynskst Lat eg var har. Tað kavaði tila, so striltið gekk at koma fram. So endiliga eina ferð nu siggi eg tvær lyktir á Skarðinum. Teir komu om an ímóti mær og tóku byrð mær. Eg gekk í stutt um gummistyvlum fyltust við kava, sum bráðn ma av sum aði. Eg læt meg skølevsan og læt meg í turrar førøvsk ar hosur, sum eg tíbetur hevði tikið við mær. Tá batnaði, og vit komu í øllum góðum oman til Hellurnar að hevði tíkið okkum tverr tímar at ganga til Hell umar. Hverki hellumenninir ella eg høvdu røknad við Ht tað var so nógvur kavi í crva Barnakonan Dora fekk em filtan drong seinni á náttini. Jarðamóður var ongin. Rímuligt vóru øll glad, nei, nógv meira enn vanligt — tey hoppaðu og dansaðu og fóru við boðum um alla bygdina, at Dora hevði átt ein son. Eg fataði í fyrstan ikki rættuliga teirra ovurstoru frør, men forklár ingin var tann. at i heili 12 ár var onki dreingjabarn ført á Hellunum >Hurrá< róptu tey Kreftirnar gingu undan Eina aðru ferð var eg á heimveg úr Oyndarfirði. Eg slapp norður til Oyndarfirð- ar tíðliga á morgni við Prid- ce. Mátti inn í fleiri hús í Oyndarfirði og eisini á Hell unum. tá eg kom igjøgnum bygdina, var eg inni í fleiri húsum. Alla staðni vóru tey líka blíð. bjóðaðu mær end mga at koma til borðs at fa drekka. Men undan, tí eg mær ul eg bar mu hevði so nógv at: gera Eg hexði gjørt avtalu við folk um at koma í »konsult ionmma "ta avtalu ætl ið ce af halda Fy skundaði mær ógnum brøttu brekkuna Hellurnar og man móti Komin umleið man nan [fyr kk skjótt Skarðinum Við ovasta varðan á skarðinum. Gamalt var at tveita triggjar steinar a varðan, tå tey komu framvið - og enn eru fleiri, ið halda gamla sidin, samstundis at síga >I Faderens, Sønnens og Helligaandens Navn«, tá viltust tey ikki, plagdu tey gomlu at siga matt á slættan áðrenn brekk una um sjálvt Skarði. fór mær at bila at ganga. í wkaði bára ikk Rovn hi bæði at var rulva men onki bar til. Setti mu niður á en ten 4 for at kanna mu jálvan. Mer von 4 ikki í nakra staðni. í irmar heit VØFU lagt. Hvat ólukk bagir mær. hugsaði í Tá fann fram fyn meg it mamma min ofta hevði t ið um maktalovsi un kundi koma á menn í hag: ella á útróðri — tí altíð hava mat við. Eg fór at hug hvat eg hev seimástu dagarnar. Tað vísti seg. at ce hevår havt meg um Ikki rduliga nogyv át hev 4 giørt, alt lingið eina máltíð seinastu tveir dagar nar, bert ein tesk vatt breyðflís av og á »g cm Hetta mundi vera makta eg heyrði fingið. Ég toman loyst hevði gingið fyri »bensin« Ég visti, at um « aði eim til tveir tímar at batna meg | 4 so bíð so for tí í hvrini hava vit normalt nakað »reserva brennieyni<. Veðrið var av ti allarfagrasta. Eg hugtikin av letkanum og gjørdist vakur fuglarnir mátti geva tól øllum sungu. Eg Tå góður tími var farin rkaði eg við spakuligheit it koma niðan á hetta góða Skarð. Eg legði ein stein á Varðar 'tótlaði spakuliga man í bygdina. Tá fekk eg nog gott at: eta og eg varð Írskur Eg njóti at ganga í haganum Eg hevði nogvar góðar túrar niðan á Skarð baldrutar túrar. Onkuntíð men cisini ) (vormum monnum at slóða fyri, tí kavin var so nogvur. Alexandur Abra hamsen, sáli, var í hvussu er fleiri ferðir við Eina nátt. tá eg kom úr Oyndarfirði. hovrdi eg nak ið, sum kanska fá av tykk um hava upplivad. Ég steðgaði á Skarðinum. Tá nokk so ur vindur. Tá hoyrd: eg tað sum vist nokk kallast fjall adun. Tað dunaði í fjøllu num rundan um meg. Eitt to vakurt eitt dun. Ég sat góða var myrkt og nog heilt óhugnaligt og oo løtu og lurtaði eftir hesum fjalladuni Eg havi nógv góð minnir úr haganum í Fuglafirði Heyði haruhaga í Fjallinum og Klemmuni fleiri ár að er ikki skrøgg. Ég kundi njóta at ganga í haganum og eisini um Fuglafjarðar Skarð virkuliga 1.200 ferðafólk gingið um skarðið Petur Martin Petersen á Kunningarstovuni i I uglafirðið MU at tað eru ungdómar. sum hava umvælt gomlu gøtuna niðan á Skarð. Tey hava sjálvandi fingið hjálp frá eldri fólki hevur gjørt nógv skarðið sum kenna getuna burturúr at:fáa fólk at ferðast um og hevur kunningarstovan latið út við 5.000 Kunningarstovan faldarar til fremmand ferðafólk Og væl hevur borid til, sigur Petur Martin Petersen | sum sigur at heli 1.200 fremmand ferðafólk hava verið | hendan túrin í summar | L ER ———— - | Jóhannus Jacobsen, skómakarin í Fuglafirði, seymaði taskuna, sum Jacob Høj- gaard nýtti, tå hann var í læknaørindum. Taskan var sum eitt umvandrandi hos- pital. Jacob Højgaard hevur latið Fuglafjarðar Fornminnisfelag taskuna saman við nógvum av amboðunum, hann nýtti, tíðina hann starvaðist í Fuglafirði