leygardagur 20. september 1997síða 17

Nr. 179 - 20. SEPTEMBER 1997 hava eitt ávíst pass, og tað sýttu myndugleikarnir henni Tá systir hennara giftist við flogskipara innan herin skaffaði hann Oksanu ar beiðið sum flogterna við hernaðarflogfari, ið flutti hermenn til Mongolia Har hitti hon ein ukrein skan flogskipara, og tey giftust í 1971 og búsettust í Mongolia Maðurin doyði og Oksana hitti reis Aftaná giftarmálið helt Oksana fram at arbeiða sum flogterna. Trý ár seinni varð hon við barn. men tá varð maðurin skotin niður á markinum millum Kina og Mongolia. Hóast Okasna var við barn, gavst hon ikki at arbeiða, men av tí at flog fanð hon var við, datt einar átta metrar niður í einum luftholt, misti hon barnið Hon fór aftur ul Ukreima og varð stutt eftir send á hvíldarheim í Bulgaria, fyri at koma fyri seg aftur. Har hon var í ein mánað Oksana tosar nogv um kommunistiska stýrið, og hvussu ófrælst fólkið er Hon hevði hitt eina týska kvinnu á hvíldarheiminum í Bulgaria Tá hon kom heimaftur til Ukreina, skrivaði hon bræv til vinkonuna í Hamburg Tad fyrsta sum hendi eftir hetta, var, at ein eftir litsmaður kom til mín og spurdi, hví eg skrivaði brævid, og hvat stóð í ti, sig ur Oksana Fá tað var ógjórligt hjá henni at:fáa arbeiði heima fór hon til eitt av baltisku londunum at arbeiða fisk Tad var ógvuliga stræv ið arbeiði, og tå eg hevði verið har í tvey - try år, ring di eg til beiggja min heima, og bad hann skaffa mær ar beiði sum flogterna, tí nú orkaði eg ikki meir Meðan eg standi á tele fonstødini og tosi við beiggjan, kemur ein eftir litsmaður framvið. Hann heldur meg vera balta, tí eg havi ljóst hár o.s.fr.. Tá kom ein skipari framvid, og hann spurdi meg. um eg ikki vildi arbeiða umborð á einum skipi? Eg játtaði Við russiskum skipum í 14 ár Það var eitt reidari í Ark hangelsk, og har var eg við í 14 ár, til eg fór í land í Førovum Hvussu hava følk her tikið móti tær” Øl hava verið ómetaliga fyrikomandi og blíð. Føroy ingar eru góð fólk, og øll liva væl. Vit hava als ikki havt nakrar trupulleikar sigur Oksana og Jákup gev ur henni rætt Oksana veit væl, at:tað kundi verða vågiligt at gift ast og búsetast so langt heimanifrå, her síðir og mentan. verðurlag o.s. fr. er so nógv ødrvisi. Til hetta sigur hon, meðan hon rørd turkar tárin burtur Eg eri ein djørv kvinna men eg beri eisini stóran alsk til hetta landið, sum eg havi tikið til mín. Her er so friðarligt og eg njóti at alt er so frítt her Tá tú hevur livað undir so ófrælsum og ótryggum umstødum, sum eg havi alt lívið, so virðismetur tú tryggleikan Harnæst hav: eg fingið góðan mann. Vit hava verið heima í Ukreina, har hann hevur heilsa uppá familju mina Familjan hevur ikki havt góðar dagar. Abbi min átti nógva jørð. men tá russar arnir við Stalin á odda komu til Ukreina, tóku teir jørðina og løgdu eima jarnbreyt gjøgnum ognina Få russarnir komu í 1939, rændu teir ognirnar og drupu eisini nógv fólk Aftaná kom Hitler. og tá var sama skilið, sigur Oksana og stur hugsunarsom eima løtu Það, sum eg haldi vera so ræðuligt er, at myndug leikar og herfólkini hava logið. dripið og rænt frá hond. Teir søgdu okkum at londini í Europa vóru ræðu lig at liva í, og at alt var nógv betur í Ukreina og í Russlandi, sigur Oksana Ígor kemur júst aftur úr skúla, áðrenn vit fara av stað, og tað hoyrist ikki á tosingarlagnum, at hann bert hevur búð í Sandavágt stutta tíð Tad bøtir eitt sindur um máltrupulleikarnar hjá fam iljuni. Hann er tulkur, um okkurt er, sum hjúnini ikki skilja sinamillum Ynskir sær arbeiði og at læra føroyskt Hóast Oksana er lukkulig so hevur hon ettt hjartasuft Hon vildi so fegin fingið ar beiði og møgulerkar at læra málið ul fulnar Hon hevur arbeitt í fiski í 14 år, og hon er bæði dug nalig og arbeiðssom, sigur Jákup Hóast hann hevur roynt at fingið henni arbeiði, so hevur tað ikki eydnast enn Eg vildi fegin gjørt eitt hvert - gjørt reint ella arbeitt fisk ella tílíkt, sigur Oksana, sum ikki heldur, at hon fær brúkt alla sína orku í heimi- num. Heimið er so væl hild ið, at ikki eitt pu sæst nakra- staðni Hvat hjúnini fáa tíðina at ganga við? - Jú, vit ganga túrar í náttúruni, og okkum dámar væl at fara á flot at fanga okkum nakrar fiskar, siga Jákup og Oksana. Tey hava nóg mikið at taka sær til. og tey keða seg ongan tíð Oksanu dámar sera væl at baka og matgera, og Sostal urin sleppur ikki avstað aft ur, uttan so at vit eta ein døgurdabita Borðreitt verður við ser ligari suppu við spaghetti og kálrullum, sum smakka eðr- vísi og betur enn vit eru von við Tå vit gera okkum til at fara aftur til Havnar, tykist tað sum ein sjálvfylgja, at vit eisini skulu hava vid okkum eim kjøtrætt og hóp in av småkøkum, sum tær báðar systrarnar Hannah og Oksana hava gjørt til reiðar dagin fyri vit komu at:vitja Oksanu dámar sera væl at matgera, og borðreiðir við fremmandum rættum frá heimlandinum. Kortini dámar teimum væl at eta ræstan fisk og tvést og spik og allan vanligan føroyskan mat annars Feroyska og ukreinska mentanin trívast væl íheiminum lið umlið Aftast á myndini sæst eim broderaður dúkur, sum mamma Oksanuhevur brodera at balla um átrúnaligu myndina Oksana er katolikkur. og hetta , saman við hópin av myndabókum, einastu lutirnir hon hevur havt við sær Fyri góðum ári síðan komu systur og systirsonurn at vitja Oksanu. Teimum dámdu so væl í Føroyum, at tey vórðu verandi. Nú gongur Igor i 2. flokki og tosar ræðið førovskt. Vinstrumegin síggjast Oksana Hannah, sum hevur verið mammuni til hjálapar øll árini, hon arbc iddi í kollektiva jarðbrúkinum, sum russiski staturin átti. Í dag er Ukreina sjálvstóðux tjóð átta ára gamli Ígor og