fríggjadagur 17. oktober 1997síða 12

tíðindablaðið 50" Nr. 198 — 17. OKTOBER 1997 4. partur SONJA JÓGVANSDÓTTIR LEGGUR TIL RÆTTIS fyri Er Gud fyri deydarevsing? Ein heima- síða á internetinum tvíheldur um, at Gud er fyri deyðarevsing, og tí eiga | vit sum “góð" kristin eisini at verða | tað. Martin Restorff Jacobsen hevur | viðmerkt tekstin | Í Leitar tú á internetinum finnur tú hópin av heima- síðum um deydarevsing. Tað eru fleiri sonevndar fyri-deydarevsing síður. Ein av hesum var "Does God Support the Death Penalty?" Her er víst á | skriftstød í Bíbliuni, bæði úr nýggja - og gamla testamenti, har Gud vil fremja deyðarevsing. tí eiga kristin fólk at verða fyri deydarevsing. Gud stuðlar, sambært hesum, deyðarevsing. t.d. verð- ur víst á 1. mós. 9:6, 2. mós. 21:12-16 og 22-24, matt 15:4 og opinb. 13:9-10. Víst verður eisini á | 6. bod, ið sigur; "tå mást ikki slåa í hel.” Her, | sigur henda heimasíðan, at Gud meinar við at tú | ikki mást sláa nakran í hel, men tú kanst gott | drepa??? Munur er, sambært hesum, á at drepa og sláa í hel... Martin R. Jacobsen hevur viðmerkt tekstin. Bíblian er ikki eitt leksikon Tað undrar meg ikki at slíkt finst, um tú vilt kanst eisini finna líka nógv, ið er ímóti deydarevsing. Tú skalt bara duga eitt sindur av hermeneutikki. Eg vil ikki vísa á onnur skriftorð í bíbliuni, ið er ímóti deyðarevsing, tí bíblian er ikki, eftir mínum tykki, eitt leksikon, ið tú kanst sláa upp í, fyri at finna alt millum himmal og jørð. Heldur er bíblian ein roynd at livandigera og aktualisera stórsta gleðiboð hesin heimur hevur sæð: gleðiboðini um, hvussu ófatuliga góður Guð, skapari okkara, er við okkum menniskju, at hann ikki kann verða okkum fyri uttan, men leingist eftir okkum og tí degi, tá hann og menniskju aftur kunnu verða saman uttan at nakar ella nakað skal koma ímill- um og oyðileggja hesa samveru. Mannarættindi sjålvsagd Kjarnin í bodskapi Jesusi er kærleikin, bæði at Guð er kærleiki, og “sum Hann elskaði okkum, eiga eisini vit at elska hvørannan.” Næstrakær- leikin er so sjålvsagdur í okkara mentan at vit kanska ikki dagliga uugsa um tað, uttan tá vit mýta fremmandum lívsáskoðanum sum t.d. í Kina ella muslimskum londum. Hvønn tydning kristni boðskapurin um næstrakærleika hevur hayt, sæst Er Gud Hvor torir at kasta yrsta steinin... Bara fólkið ella fleiritalid av fólkinum fær sín vilja, so eru vit uttan ábyrgd ella... Umframt viðmerkingarnar frá Martini R. Jacobsen, prenta vit eisini eima prædiku hansara, ið viðvíkjur evninum de) ðarevsing rættuliga nógv Tekstur Jóh. 8, v. I - I1. Einaferð komu teir við erni kvinnu. sum var dømd ul deyða - tíkin í hort, sum hon var. Hon skuldi stemast rættvísi skuldi verða framt sum tikið verður til ir tað, at Je sus úr Nazareth elu orð Tanr 5 if kasti Í 8 Og sk í n hø art H VØK KK V iva, U leiði Idi Jesus tað og soleið bjarga einum fallnum deydadømdum hemmi: "at boða fangum frælsi og blindum sleppa neyðsteddum leysum sjón at Og hesin guðssonur var ikki sum hini. hann er tíbet ur IKKI Sum vit Har vit sc mangan seta deyða. birtir hann lív; har oyði, skapar hann av nýggj um; har vit hata, er hann kærleikin, og har wu gloyma, har minnist hann Men hetta, at Guð er okk um so ófatuliga góður, sum Jesus hevur okkum bæði við sínum lívi og deyða, tað hava vit menn iskju so óendaliga ilt við at vit leggja í vist góðtaka. Ti var tað. at:teir ngu frá fyrsta degi lógu Jesus: eftir lívinum, inntil tað at enda eydnaðist at fáa hann dømdan til deyða og krossfestan. Tí rættvísi má til, siga vit ella sum Kajfas høvudsprestur orðar tað: at betri er, um ein maður doyr fyn fólkið heldur enn alt fólkið g: Og um hesin maður er sekur ngur Ul grundar ella ikki, hevur minni at tyða - Pilatus t við hor um tváa okkum um hend if Bara fólkið talið folkinur t sin vilja, s t uttan at | € | i ið 4 Tað sigst i ringåstå njá € dømdum er at gi í i uttan at tu veitst vær tað sKå henda Eisini em kensla. ið Harri okkara s mangan man hava kent tey árini, honum untist at vera her á foldum. So mangan mundi ivi og døp urhugi vera honum fyri hann. ið kom til síni ið ikki vildu vita av honum So líuð gott var í væntan og ikki bara deyðin. men eisini deyðadómurin va! honum vísur. Og tá harðast leikaði á, leitaði hann upp einsemi, antin langt heiman! ella uppi millum fjalla, har hann úr benini til himm alska faðir sin av nýggjum fekk megi og mátt til fram haldandi at boða og fremja Guðs kærleika millum manna Eisini Jesus, bróður okk ata, hevði sínar tungu og døpru latur her á foldum men kortini royndi faa egnu 1 og vildi hann altíð hava okkum, sim huga Ja medmenniskju í Ssjáaivt í lungu £ ned síni at krossinum sum din deyða dømdi er tað hint sum hann Jerusalems ikki um meg tykkum tykkara. Og hava ikk kkun huga grátið hevur í døtur men grátið um sjálvar og um børn gratið un vit væli Jesusar rð i KFOSS mum: “Faðir, fyrigey term um, tí at teir vita ikki, hvat Ti tað er soleiðis ið nógv er litið ir gera 1 honum erða kraft, og sum ersim vit hava fingið Guðs já kærleika í Harra okkara Jesusi Kristi, átti ikki eisini verið kravt av okkum: at leiðis elskað 1 Vit crsini at hevur Gu )s kkum an. sum var als einki tíð hent. Hv ly Ja skki til okkara miskunnsamur mær, hjálp mær ust ikki um vón. Tá heldur verða sum hin skuldar bundn: tænarin á Hóast vit fingu alt fyrigivið so ikki talan um at fyrigeva ødrum' Nei, í bødilshendur ta cig: va vil mang nakrar ussu Mangan Ver Ivrigev g vit lót sinn! við teimum orættvisu, siga vit - vit, ið meta okkum sjálvi vera so rem og lýta levs. at vit fegin kasta fyrsta steinin' Ti tað er einki minni enn okkara sjálvsagdi rætt hiålkan í okkara hann taka vit betri ur! Og gnu eygum burtur fyrr flisuna í næstans eygum! Heldur ikki ber okkum ta eimu løtu at brúka okkara kristnu trúgv í kjakinum um fría fosturtøku fyrr har at verja lív og ganga inn tyr Her sum í s sðrum førum mi at síggja leyðarevsing 18! ngun kunnu børn/hålvvaksir verda dømd til deyða. og tá talan er um børn, mundu tey altíð vera vitandi um, hvat tað var, tey gjørdu og hver) ar avleiðingar hetta fór at fáa? Og at:hetta fer fram ikki bara í mentaðum land ið. men enntá í landi, 10 metir seg millum kristnastu rer tað ikki betri: ti er húð til, av jóðir { honum. nógv honum skal tess meira verða kravt Jesus gav deydadømdu kvinnuni sítt ja. Har eingin annar vildi eira henni, har vildi hann, og tað er hetta hansara ja til okkara, ið framvegis er at hoyra hverja ferð gleðiboskapurin finnur leiðina til okkara og gerst okkum samtíð, nútíð og liv Reydahavid, útfríðað frá trælabandinum í Egypta landi. men stríðið var í av enn. tað vóru aðrir rár menn. sum lúrdu á leiðini Hesir vóru ámalekitarnir tey veiku og ússaligu gingu aftast í fylginum. Og tað var teimum, teir løgdu Hetta kanst tú lesa um í Mós 25-18 Vit hava hesa seinastu tíðina hoyrt nógv um pen- sionistarar her á landi, tey veikastu, tey aftastu í fylg- inum. At hesi hava fingið fingið ta fatan av at vera til yvurs í samfelagnum er ikki so legið 7-y hava strítt seg yvir um Reyðahavið her í lívinum, arbeiðsdagur teirra var mangan langur og »t eitir i) Teir løgdu strævin g tey, sum hava nått tey 67 neyvan kent tl vikuskiftir sum nútíðin hevur at bjóða tolkinum Amaleikitarnir liggja alla tíðina framvið á lívsleiðim hjá tí arbeiðandi fjøldini allar tær føstu útreislurnar Hettar er rívligt at forsvara, um keisarin skal hava sítt, og mong eru tey, sum stutt sagt ikki orkaðu :ýstið frå ámalekitunum Nú eru :ísini bórnini ein stórur trupulleiki, aftur tey veikastu. Eingin er at hava tey, mamman og pápin noyðast at stridast fyri ti materiella altarinum, sum fegið tekur ímóti øllum ti sum tú forvinnur, ems og brennistødin. Og hagtølini arini hava siga. at tridja hvert hjun arband i ES-londunum fer til grundar. og talið av sam- felagstaparum økist risaferð. Tað blívur meir og meir av veikum í fylginum, og familjan er í rættiligum vanda, har børnini eru tap- ararnir. Rúsan er besta for rætning í landinum Føroyar Hevur samfelagið nakað at bjóða teimum framyvir sum kollsigla á ferðini verða innheintað av ámake litunum og liggja lammløst að eftirá? Sum skilst hava nøkur verið hyggin og lagt sær nakað ul síðis til ellisårini Hesi fólk cru gull verd, men nú skal frá teimum verða tikið. Vit sóu gamla konu í Klaksvík á sjónavarps- við ftir teim veikastu skíggjanum í eplaveltum Mátti tað unga ættarliðið fingið nakað av hesum fern ingi innanborða, at vera sjálvforsýnað við tað, sum skal brúkast til dagliga hús haldið Mær vantar pengar, er bo Askapurin hjá Kristjan Magnussen, men tað gera tey flestu. sum bert hava fólkapenstónlina at liva av Eg og mínir javnlikar hava ikki nógv at vænta, tá vit koma í pensionsaldur, eftir boðskapinum hjá Magnus Eftir míni fatan er spurningurin, hvussu vit raðfesta ungimi her í lívi- num (stytt nakað) Malmberg D. Olsen, Strendur sen