fríggjadagur 14. november 1997síða 18

18 Reykjavík: tíðindablaðið Nr. 218 — 14. NOVEMBER 1997 Hin reini høvudsstadurin Hóast íslendski høvudsstadurin, Reykjavík, ikki er nakar stórur býur í altjóða samanha!r stendur hann einki aftan fyri aðrar, tá hugsað verður um innihaldið 4 I k k ) k i Á IKSU ; k F Sk 3 k i k % e Au 1 j K K k h 198 5 at i i Á ig HH Ss í gera nar ist Einar, tå eg spyrji. » Vit wbeiða bara s mikið Reinur býur Reykjavík er reinur býur Tað slepst ikki undan at leggja til merkis, hvussu rein luftin er í mun til aðrar stórar býir Eingir stinkandi skort- steinar. Og vegir og getur eru rein og noslig. Væl ruddad, so tað er ein frægd Ti stendur tað sum ein ig andsøgn, at ikki so TT 4 Vinnarar í modelkapping Ikki tí, pláss er saktans fyri at byggja aftur at uttan at taka tað verandi niður Nó beiði Tað tykist vera nakað um tað, sum Einar segði, at ís- lendingar arbeiða bara so mikið meira Bæði leygardag og sunnudag eru handverkarar aðrir arbeiðsmenn til y Utsyni frå Sjómansheiminum Ørkini er frálíkt få hus og bygningar annars kortini tykjast hava eina ábót fyri neyðini Tað tykist, sum gamlir bygningar mangan ongan góðan eiga, meðan teir nýggju, modernaðu, sum stinga seg upp ymsa staðni, avgjørt standa mát við teir, ein sær í ødrum stórbýum Eg slái meg til tols við, at ivaleyst verða hesir gomlu tiknir niður, og nýtt bygt í staðin arbeiðis um allan býin Tað undraði eitt sindur, at teir vóru í ferð við at as- faltera Laugarveg sunnudag klokkan ellivu. Tað heyði helst ikki hent í Niels Fins- ensgøtu hesa tíð á degnum Og í handlunum íiða um sóust málarar, umburmenn umframt tey vanligu krambafólkini, sum fluttu og stillaðu út Eisini stóru matvøru- handlarnir høvdu tikið við tí, sum vanligt er at síggja aðrastaðni. Onkur var, sum hevði opið allan seinnapart- in sunnudagin líka til klokk- an ellivu á kveldi Tað flytir nógv fólk til Reykjavíkar, og býurin veksur. Av tí sama krevst sjálvsagt okkurt at vera í Og tað merkir aftur arbeiði Nógvir stórir kranar eru í gongd, og byggivirksemið tykist vera nógv Kol Ein rundferð í miðbýnum í Reykjavík endar ofta í Kolaportrinum Kolaportrið er eitt markn- aðarpláss beint við havnina Eitt stað, har tú kanst fáa alt millum himmal og jørð Tað kendist sum á suður- lendskum marknaðarplássi Hundraðtals - kanska tús- undtals - fólk gingu og hvat fólkatali vidvikur, Og har var alt frá gu! wraringum til vakuum pakkaðan hákarl Millum stórar dungar turrum fiski í ymsum pakn ingi, royktan laks, siånan småfisk og håkall, sum skorin var í bitar og settur á pinnar, stóð ein ung genta Spurd, hvat hetta á pinn unum var fyri nakað, svar aði hon: »Whak Nu. Ég royndi at henni ut hvalur var hetta kki. men tað vildi hon líka im halda uppá Ein eldn kona uttan fyn diskin legði upp í samrøduna og for taldi báðum, at hetta var há kallur. sum eg slapp at smakka. Smakkurin var onkunstaðni millum turran fisk og lakaspik, tóktist mær Við síðuna av var ein bás ur við tónleikaraútgerð. Og fremst í diskaruúgvum á borðinum sást smílandi sníðið á starvsfelagnum Njálli Reykjavík hevur onkuntíð havt tingarligar gestir. Í móttókuhúsinum Høfða settu Reagan og Gorbachev hver øðrum stevnu