leygardagur 22. november 1997síða 9

Nr. 224 — 22. NOVEMBER 1997 Bokaummæli Bibliu-panorama Forlagið Leirkerið i Gøtu hevur just givid ut forvitn isliga bók, ið gevur eitt frå líkt yvirlit yvir søgugongd ina í Bíbliuni frá 1. Móse bók til Opinberingina. Í veruleikanum er hetta ein gjøgnumgongd av frelsu- ætlan Guds við mannaætt- ini heilt frå skapanini og til ævinleikan A tólv litkortum, ið kunnu faldast út, fært tú í hesi bók eitt frálíkt yvirlit ella útsýni yvir og frágreið- ing um tey sjey tíðarhús- haldini í Bíbliuni, sum um- fata frelsusøgu Guds við hesum heimi í fortíð, nútíð og framtíð. Í fororðunum lesa vit: >Mong spyrja: >Hvat er eitt tíðarhúshald? Eitt húshald kann snúgva seg um eitt húski, eitt land ella um heimin sum heild. Eitt tíðarhúshald er tað ræði ella tann umsiting, ið eyð- kennir eitt tíðarskeið, ið Gud hevur litið menniskj- um í hendur undir á- byrgd fyri Honum Tíðarhúshaldini, ið eru sjey í tali, umfata alla mannasøguna og skifta, tá ið menniskjan ikki útinnir ábyrgd sína — og kemur undir dóm Guds Frelsuætlan Guds broytist ikki frá einum tíðarhúshaldi til annað. Gud er nådirikur móti menniskjanum undir øllum tíðarhúshaldunum, og frelsan er á øllum tíðum í fortíð eins og í framtíð - grundað á deyða Kristusar og trúnna á Hann eina Av størsta týdningi til at skilja orð Guds rætt, er at duga á at skyna og gera mun á teimum ymisku tíðarhús- haldunum í frelsusegu mannaættarinnar. Tað er júst tað, ið >Bíbliu-pano- rama« ger« Ahugavert er at blada gjøgnum bókina og síggja framhaldandi linjuna allan vegin igjøgnum og td. steðga við kortið, har tú sært raðfylgjuna á kongum bæði í Israel og Juda og hverjir profatarnir vóru um somu tíð. Ikki minst áhugaverd eru tey tvey seinastu kortini yvir profetisku gongdina í endatíðini. Tvey eykaskeið eru í end- 2. Més. 1-12 ut 1880 1K> anum av bókini. Tað fyrra greiðir frá muninum millum »æviga evangeliid«, »evan- geliid um rikid« og »evan- geliið um náði og dyrd Guds«. Hitt seinna eyka- skeiðið snýr seg um tíðina, tá ið samkoma Guds, likam Kristusar, verður rykt burtur og hvert samkoma Guds 2. og 3. Mós. 4.og 5. Més. Josva Dém. um 1800 ÍK skal fara gjøgnum ta stóru trongdina ella ikki. f forordunum verdur sagt: >Tað er ein stór gleði og framíhjárættur, at nú hava føroyingar eisini fingið hetta frálíka sýnishjálpartól til tess betur at skilja orð Guds«. Bókin er sera vøkur á at líta og má sigast at vera framúrskarandi væl úr hondum greidd, bæði prent- listaliga og málsliga. Hon er prentað í Týsklandi og Torbjørn Marstein hevur týtt hana til føroyskt år tyskum. Bókin fæst í bókabúðun- um og frá forlagnum fyri kr. 1. og 2. Såm. um 1900 Kr 1. Kon — 150,-. Limirnir í bókaring- inum hjá Leirkerinum fáa hana nakað bíligari í postin- um um gott og væl eina viku. Tá deyðin bankar uppá Tóroddur Poulsen: Sót og Segn, Forlagið Fannir, 1997 »Tå deyðin bankar uppá skalt tú bjóða honum vælkomnum« Eg møtti einaferð deyðan- um. Hann sat í einum bussi, sum koyrdi eftir Kloster- gade í Århus (leið I ella 18 — also bussurin). Hann sat beint frammanfyri meg Frataði forbiðið illa, minnist eg. Men eg hevði ilt við at avgera, um stankurin, sum fylti bussin, kom frá dintla- verki hansara, ella um hann kom frå lokala bryggjaríin- um Ceres. Tá ølframleidsl- an var uppá sítt villasta luktaði tað so ógvusliga um allan byin, at tað fylti buss- arnar, serliga tá hurðarnar fóru upp. Minti ikki sørt um Fuglafjørd (so at heimfer- oyingurin eisini fekk sítt á skaft). Her skuldi standa okkurt ótrúliga háfloygt um teknikk hjá høvundum, um postmodernaða mentan, við atliti í surrealismu og punk- rokki. Ella eitt viðmæli av »American Psycho«. Eg las Sót og Søgn her- fyri. Í veruleikanum fekk eg hana slongda í høvdid (við postinum), við teimum be- tingilsum, at um eg um- mælti hana, skuldi eg sleppa at eiga hana fyri onki. Hetta er tó ikki einasta orsøk til, at eg havi valt at fara undir at siga nøkur skerd orð. Tí hetta er veruliga ein bók, sum eg eri glaður fyri at hava lisið, svølgt og sitid á kummu við. Eisini eg havi eg varhugan av, at tað kanska hevur okkurt við sjálvsoying at gera. Tað eru fáir menn, ið eru so torførir at ummæla — og kanska enn færri, ið lata seg so illa ummæla, sum Tór- oddur Poulsen. Ikki bert tí at tað, sum higartil er komið úr hondum hansara, er so einstakt og egið, men eisini tí, at Tóroddur er so bevístur um hesar stakkals ummæl- arar, at teir verða teptir, áðr- enn teir hava trýst á fyrsta knøttin á telduborðinum. Hetta er kanska eisini ein orsøk til, at undirritaði aldri gjørdist | bókaumvælari. Men hetta er samstundis eisini nakað, mær dámar sera væl (eisini tí at mær dámar ikki so væl smakkin av egna nalva mínum). Eg vil ul hetta høvid visa til yrkingina »TAD ER AT UMMÆLA«, á síðu 47 í bókini. Hon teppir allar um- vælingar við sær sjálvari. Døma hana dekonstruk- tón, um tað er tað, tú vilt. >tað er at mala undan tá tú skalt mæla ímóti svari eg tá ummælarin spyr meg hvat at ummæla er< >tað er at ræðast beini í fiskinum« Tað er ein sonn fragd at síggja, hvussu leikurin inni í, rundan um og ímillum málið ferðast í bókini. Hon stinkar langan veg av, at høvundurin hevur tað gott inni í hesi verð, sum hansara egna mál tykist at hava skapt, langt inni í øllum uppruna og sevju. Hesi verða eisini blandað so snildisliga saman, at tað gerst sera torført at tulka, greina ella skilja heildar- myndina, sum er alt verkið. Men tað er júst tað, tað er; eitt heilt og fult og satt verk. Men tað er jú eisini ein grundleggjandi menniskja- ligur eginleiki, at velja og vraka millum tað, ein ynskri at skilja ella misskilja. Sjálvur sigur skrivarin, at >jú fleiri misskilja meg, tess betri tími eg at skriva«, ella okkurt, ið líkist hesum. Sjálvur vil eg siga, at eg haldi meg skilja Tórodd, men eg vóni ikki, at hetta fer at fáa mannin at gevast tó. Tí bókin er fylt á tremur við neyvum eygleiðingum av øllum lívinum og tess viðurskiftum — frá tí heilt basala og banala til tær mest fløktu og innankrøktu hugs- anum menniskjans. Hetta ger at ein, ið tímir at:lesa, ikki bert fær nógv burturúr, men eisini ráhyggar sær, meðan hann lesur. Nøkur andlit frá regl- unum vitja aftur. Serliga varð eg glaður fyri at hitta Antasiu aftur. Heilsa henni endliga. Ætlaði mær annars at citera okkurt úr bókini, men hon er so samanhangandi, at hetta vildi kanska gjørt meiri skaða enn gagn. Og agn. Tað ræður um at lesa hana, drekka kaffi og bowla. Hon kann lesast sum ein dagbók yvir samtíðina, um tað er tað, tú vilt. Hon kann eisini lesast sum eitt dekonstruktivt, supermo- dernað verk, ið verður kryddað við yrkingum, skemti og álvara. Men eg haldi veruliga ikki, at tað er so nógv tað hon er, sum er mest umráðandi. Hon kann næstan verða alt tað, tú biður hana vera. Kanska er tað heldur tað, hon ikki er. Hon er als ikki tengd at tørv. HAVASTOVUR UR PLASTI. k i P” á — #05 . = — ún Ein góð havastova er ikki bara ein tilbygningur, har rå kanst njota skiftandi årstidirnar Eina dygdar havastova økir eisini um virðið á husinum. Vit gera havastovuna til just tin -tá talan er um tað allar besta Ring ella kom inn á gólvíð og fá eitt prát við okkum um tin tørv Vit eru altid til reiðar at geva tær eitt gott tilboð Tel +298 32177 * Fan +298 33166 * E-mai: vs-tgBomvart to nakrari åvisari sjangru. Var hon tað, hevði tað ivaleyst pilkað eitt sindur av gleðini um hana burtur. Døm hana dekonstruk- tión, um tú vilt. Tað eru ikki nógvir, ið hava slíkt tamarhald á orð- inum. Fleiri hava roynt, og flest allir eru farnir skeivir (skuldu kanska lagt pípuna í skápið aftur). Bókin hevur dirvi, greði, kæti, spei, spælilyndi. Men eisini nógva og djúpa rannsakan, bæði inn- og úteftir. Serliga eru nidstødurnar góðar. Har tær eru. Um. Vildi kanska gjarna sagt okkurt meiri, men eitt um- mæli av hesi bók kann alt ov skjótt gerast ein umvæl- ing. Og ein eftirmeting kann alt ov skjótt gerast alt ov drúgv. Tað er henda longu. Petur Pólsson Jensen, november 1997