leygardagur 29. november 1997síða 13

EDVARD JOENSEN Nógvir føroyingar fóru til Íslands at arbeiða eftir Kríggið. og fleiri búsettust og vórðu verðandi Tá Sosialurin herfyri vit aði í Reykjavík. hittu vit ein teirra. Jens Petursson. sum er formaður í stýrinum fyri Sjómansheimið Ørkina í Reykjavík lens er ættaður av Nesi í Vági. Hann æt Jens Splidt, tå hann búði í Føroyum lens fór til Íslands beint fyri krigslok. í apríl mánaða 1945. at arbeiða Saman við einum syst kinabarnið fór hann til Akureyrar, har ein mammu- beiggi búði Jens var í Íslandi til 1948, tá hann fór heim aftur og var heima í eitt gott ár Í november mánaða í 1949, fór Jens aftur til Akur eyrar, har hann var til 1953 Fá flutti hann til Grinda vikar, har hann fór at fiska Konan. Maria, sum er ettað úr Hovi, flutti eisini r síðan hava tey búð fast í Íslandi Í Grindavík var Jens fyrst Veinum útróðrarbáti í eitt hann fór við trolara r Reykjavík Einaferð var ein skipar our Jens. sum skuldi til Fredrikshavnar eftir einum báti. sum hevði skift motor Hesin skiparin vildi av eimi verji ørsøk ikki hava ver faðirin við. og bað tí Jens koma við sum kokk Það gjørdi hann. sigur lens og varð so verðandi har umborð tað summarið Men annars hevur hann nest verið við trolara reiðir hann frá ] 1968 legðist hann uppi i ir tvkist i i heiði. Se r rh r ð nátt kt ' heimi fyr Á 1 Fallin væl til Mær dán i komin til Íslands í 1947 og býr nú í Reykjavík Tað eru rættiliga nógvir førovingar í Íslandi. sigur Jens. Men trupult er at skrá seta ter Ikki allir eru limir í føroy ingafelogum. til dømis, og hartil kemur, at nógvir hava skift nøvn. So ilt er at síggja á nayninum. um personurin er føroyingur ella íslending ur, sigur Jens, sum jå sjålvur hevur íslendskt navn nú Tað er gott at vera í Ís landi, sigur Jens. Og tá so børnini fóru í skúla, varð meiri torført at flyta, sigur hann. Bíðað varð fyrst, til skúlin var liðugur. So var tað framhaldsskúli og onnur útbúgving. Og áðrenn ein veit av, eru tey vaksin, og hava onnur áhugamál Jens og Maria eiga fýra børn. Tríggjar synir og eima dóttur Tey eru øll fødd í Íslandi Men bara tvey teirra, dótt- irin og ein sonur búgva í Íslandi. Hini báðir beiggj- arnir eru fluttir aftur til Før- oya Annar, Oddgeir Jensson, Nr. 229 — 29. NOVEMBER 1997 lens Petursson er ættaður av tíðindablað Nesi í Vági. men hevur búð í Íslandi í hálva eld Jtiseti í hålva øld Beint fyri krígslok, í apríl mánaða í 1945, fór Jens Splidt av Nesi í Vági til Íslands at arbeiða. Nú eitur hann Jens Petursson og hevur búð í Íslandi í eina hálva old sum hevur føroyska konu, býr á Tvøroyri, og hin, sum eitur Hjalti Jensson, býr í Hovi, haðani mamma hansara er ættað. Hjalti hev- ur íslendska konu, sigur Jens, og tey trívast væl í Hovi, letur hann at Systirin og yngsti beigg- in, eru bæði gift í Íslandi og búgva har Jens gleðist yvir, at tað hevur gingið synunum væl í Føroyum. Teir hava havt nokk at gera alla tíðina, sigur hann vi um Sjómansheimið Ørkina er so long,« sigur Jens og smilist, »at eg rokni ikki við at liva so leingi, at eg komi at siga hana alla.< Men hann heldur seg til at byrja kortini. Gamla Sjómanssstovan í Reykjavík varð vígd í 1958, greiðir Jens frá, og Johan Olsen, trúboðari, var hvort ár í eini 30 ár í Reykjavík. Men tað kom so har til, at húsið gjørdist gamalt og skuldi takast niður ella flyt- ast, tí tað slapp ikki at standa í Skúlaggtu meir, minnist Jens. Men tá vóru góðar tíðir í Føroyum, Og fólk hildu tað vera keðiligt, at einki sjó- mansheim ella -stova var í Íslandi. Hóast tað ikki júst tá vóru so nógvir føroyskir sjómenn í Íslandi, var tó onkur, sum helt, at teir kundu koma aft- ur. Og um so var, at ringar tíðir komu aftur í Føroyum, hevði verið gott at havt eitt sjómansheim at komið til í Íslandi, so tað ikki gjørdist, sum tað var, tá føroyingar- nir vóru flestir í Íslandi, og einki høvdu at koma til. P Longu áðrenn nøkur byggi- nevnd var stovnað, greiðir Jens Petursson frá, varð stovnaður ein kvinnuringur, og eisini varð savnað inn í smáum til eitt sjómansheim. Fyrsti formaður í byggi- nevndini var Jacob Morten- sen, ættaður úr Øravik. Og formaður fyri kvinnuringi- num var Justa Mortensen, eisini úr Øravik. Kvinnu- ringurin er til enn í dag, sig- ur Jens. >Tey bæði arbeiddu nógv fyri Sjómansheimið,< greiðir Jens frá. >Men tey eru nú bæði farin,< sigur hann. Jacob upplivdi kortini, at húsið varð vígt, og hann kom ofta á meti her, eftir tað, sigur Jens. Skrivað varð heim til Før- oyskar myndugleikar, og loyvið varð givið at byggja eitt sjómansheim. Jens sigur, at tað var ser- liga Rikard Mortensen, sum var kassameistari, sum sam ráddist um at fáa byggi neyndina setta So varð farið at savna pening til tess, at arbeiðið kundi fara í gongd í Reykja vík Og innsavningin var við lutasedlasølu, sum nógvir føroyingar vita um at siga Í byrjanini varð keyptur ein bilur til vinning. men tað gav ikki tað stóra, tí út reiðslunrar = gjørdust ov nógvar. So varð hildið upp at við at luta bil burtur, sigur Jens Løgtingid gav eisini nak- að av studuli, minnist hann Sjålvbodid arbeidi I 1975 varð farið undir at stoypa fundamentið undir sjómansheiminum Grundstykkið varð keypt. og pengar vóru læntir frá kvinnuringinum. Tó ikki alt Løgtingid lat eina hålva million. sum útgoldin varð í einum. og fyri teir peng arnar, varð húsið stoypt í einum lens frá Eisini kvinnuringarnir Førovum h savnað pen ng inn Og so ro arbeitt € I sum DK ou om ti ókeypis vid byggingin av Sjómansheiminum Hann nevnir tveir bróður av Skipanesi. Jonhard og Regin Joensen, sum saman við fleiri ðrum hava verið einar fýra- fimm summar feriur ig arbeitt tá sjómans heiminum Millum annað komu for oyingarnir við føroyskum gróti. sum lagt er uttan fyr høvudsdyrnar Lán varð so tikið til at gera húsið liðugt fyri, sigur Jens Hetta var í 1990 og arbeitt varð so av fullari kraft. til liðugt var. Og húsið í vígt í 1991 Eftir at húsið iðug fóru skipanesbrødurnir ur ir at gera parkeringsplássið liðugt. sigur Jens Og her leggur leiðarin á Sjómansheiminum. Eirny Asgeirsdóttir, afturat. at Jens er kanska nakað >be skedin«, tí hansara partur liggur sanniliga ikki eftir Hann hevur brúkt rættiliga nógv av síni frítíð til ar- beiðis á Ørkini, sigur hon