Sosialurinarkiv
Sosialurin 1997-12-17, síða 8
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 17. desember 1997síða 8

‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

= + tíðindablaðið Nr. 241 — 17. DESEMBER 1997 Øll hava fingið eitt kall Í prædiku síni undir ungdómsguðstænastu, sum hildin varð í Havnar Kirkju herfyri, segði Sverri Steinhólm, prestur, at vit hava øll fingið eitt kall, sum vit eiga at verða trúgv ímóti rou R i DTX på! m { In anna msi ar Kirkju herfyri Ungdómsguðstænasta hevur ikk: verið hildin í kirkjuni fyrr, sigur Sverri Steinhólm Og umframt prest luttóku eisini ung fólk úr Meinig heitshúsinum sum er ungdómsbólkur við til knyti ul Samkomuna í Hoy vik, umframt KFUM og K Tey ungu lósu inngangs- og útgangsben og tekstirnar Tekstirnir, sum lisnir vórðu, vóru um kallan Mósesar úr Aðru Mósebók kapitul trý til kapitul fýra, erindi 9 Flein fólk lósu lesturin í brotum Eisini var nógvur sangur á skránni. Hetta var sangur, sum ungfólk framførdu við ymiskum ljóðferum. Nak að, sum ikki er so vanligt í kirkjuni. Onkur heldur, at tað er alt ov sjáldsamt Sverri Steinhólm, prestur prædikaði yvir kallan Jere mia Oasuni Hann brúkti teir báðar Móses og Jeremia, og førdi vvir a okkum nutidarmenn kil ki sn at verða tå vil eru Tad eru ikki bara prestar g túboðarar kallaðir av Harranum, segði Sverri Steinhólm. Vit eiga øll, allastaðni, har vit stars ast, at bera hetta kallið við okkum. Tað almenna kallið har vit eru kallað til Kristus So eru tað nøkur, sum fáa eitt serkall, sum prestur nevnir tað. Tað eru ofta slik sum gera tænastu við kirkj ur og samkomur Men skjót eru vit mangan at bera okkum undan, tá heitt verður á okkum um sum verða eitthvert. Og tað er ógvuliga menniskjansligt. Tað gjørdu bæði Móses og Jesaja eisini Í Aðru Mósebók, kapitl unum trý og fýra hevur f £ royvndur, g u 1 i kki kundi fara so armikil erinindi O, Harri drottin! Sí, eg dugi ikki at røda, tí at eg eri so ungur.< Jer. 1.6. Men líka líuð hjálpti Hann varð yvirtalaður og fór, sum hann varð biðin Og soleiðis eiga eisini vit at fara, hóast uppgávan mangan tykist møtimikil at fara undir