týsdagur 23. desember 1997síða 11

Nr. 245 — 23. DESEMBER 1997 tíðindablaðið Vil fegin | frætta meira Er tað onkur, ið veit okkurt áhugavert um hendan seinasta túrin hjá Bliki, ella hevur onkrar myndir av áhuga - ella okkurt annað, so er hevundurin sera á- | hugadur at frætta. Til ber at venda sær til Sosialin, 11820 lok 14 ella at venda sær bein- leiðis til Hans Jørgen- sen, 32318 L J Allar myndirnar eru tiknar av fólki, sum vóru við Bliki. Myndagóðskan er ikki so góð, men mynd- irnar tala kortini fyri seg, og tær eru søguligar Hetta eru seinastu myndir- nar, tiknar eru av Bliki »Blikur« hjå Skipafelag Føroya, stutt áðrenn hann sekk í Grønlandi i 1963 Hans Jørgensen skrivar Hósdagin, 11. juli 1963 lá fyrsti »Blikur« hjå Skipa felagnum vid Havnar kei og gjørdi klárt at fara til Grøn- lands við útróðrarmonnum Utr6drarbåtarnr vórðu hiv- aðir umborð og settir á dekkið, har teir vórðu væl og virðiliga surraðir Tá lagt varð frá landi fyrr- apartin, høvdu 60 útróðr armenn funnið seg til rættis í aftaru yvirlastini. Koyggj- ur vórðu settar upp í smáum býlingum, tríggjar undir- og tríggjar yvirkoyggjur Manningin var 16 mans Haraftrat var Niels Winther Poulsen, sum tá var lands- styrismadur og Eyðun Bakborðsbátur Blikur sakk undan landnámsmonnum Tann 24. juli 1963 sakk fyrsti Blikur hjá Skipafelagnum Føroyar á veg úr Føroyingahavnini til búðplássini hjá føroysku útróðrarmonnunum. Hans Jørgensen, lærari úr Miðvági, sum skuldi til Grønlands at rógva út, var við Bliki hendan seinasta og minniliga túrin Thomassen í Sørvågi, sum júst hevði tíkið skipara- prógv og skuldi nakað seinkaður til sítt bátalag í Borgshavn. Tilsamans vóru sostatt 78 fólk við »Bliki« hesa minniligu ferð yvir um hav til Grønlands Hugnaligur tårur Målid var Eggersø å Kapp- anum. Har skuldi m.a. eg rógva út saman við teimum hjá Birtu-Tummas Jacobi John, Arnold, sum báðir eru farnir í bestu árum, Andreasi, Kristiani og Karl Aftrat bróðrunum vóru eisini Henry hjá Bernhardi, sáli, Albert í Gerðinum, Aksal Niclassen allir úr Miðvági og Jóannes Hen- riksen, búsitandi í Sanda- vági. Eg skuldi vera kokkur. Túrurin yvir til Grønlands var góður. Veðrið var av tí fagrasta allan vegin yvir- eftir. Tað var ónatúrliga spennandi, og eitt sindur legið at fara avstað. Nógvir javnaldrar mínir vóru við, og fleiri av vinmonnum mínum, millum aðrar Jó- annes bróðir, Mannbjørn og Sjúrður hjá Aar-Dánjali. Teir skuldu eisini yvir at rógva út men við ødrum bátalag. Vit høvdu tað sera hugn- aligt umborð Ein fuglfirðingur, tey kallaðu Mussi, beiggi hans- ara og ein nólsoyingur vóru 6førir tónleikarar. Hesir fingu lív í felagssangin, og nógv varð sungið. Serstak- liga sjómansvísurnar rung- aðu í lastini, men Føroya fólks var eisini frammi, meira enn so. Kortini vóru frammi og telvað varð ófert á ferðini Meti var eisini umborð, og tá vóru tað eisini neyndu musikkarar, ið stóðu fyri tí tónleikaliga. Onkur hevði fullan sekk av turrum seiði við. Tað sótu vit so og telgdu og ótu aftur við góðum spiki | Ein av gummibåtunum. Blikur flýtur framvegis