týsdagur 6. januar 1998síða 17

18 tíðindablaðið < SO STAL Nr. 2 — 6. JANUAR 1998 Fiskimannafelagsformaðurin og hugurin til sjógvin standa við Hóast ómetaligar broytingar eru farnar fram í samfelagnum, ta tíð, teir flestu av hesum monnunum, sum nú hava fingið prógv, hava livað, er hugurin til sjógvin óbroyttur og Fiskimannafelagsformaðurin tann sami, segði Karin Kjólbro millum annað í rødu síni í samband við handanina av prógvunum Tit vóru ungir í áttati- árunum, tá alt læt seg gera, og tit komu til mans í nítiárunum, tá alt steðgaði upp. retslige broytingar eru farnar fram i hesum årum. Fyri bert at nevna okkurt, sum hevur við sjógvin at gera, so hava vit havt 10 landsstýrismenn í fiskivinnumálum síðani 971. Tá hevði hver maður frítt at fiska hvar sum helst. Men í dag er ólógligt at seta skrubbugørn á vík- ini, har tit búgva. Óbroytt Nakað er tó ébroytt í hesi byltingartíð, og tað er, at formaðurin í Fiskimanna- fslanum 1 æt Ol Jah Kanska tað nakað um hjá sjó- monnum Hugurin til sjógvin hjá meg brak, ge. hvussu stórt árin sjónvarp- ið hevur, sum tað eisini vísti tá talan er um gus | fram kanningini skuldu flestallar verða frisørdamur og sjåkra- systrar, men nå hava tær nógv fjølbroyttari starvs- ætlanir. Ymiskt er, hvussu ein sjó- maður verður góðskumett- ur. Best kendi sjómaður og okkara, Nólsoyar Páll, ið Skipsførarar, sum fingu prógv 19. december 1997 Kristian Dam, Kollafirði, Hjalti Eliassen, Leirvik, Gunnar Holm Gardar, Klaksvík, Jákup Godtfred, Vági, Frederik Hansen, Klaksvík, Hans Arngrím Andrias Hansen, Runavík, Marnar Suni Højsted, Sandi, Marner Ási Kjærbæk, Vági, Uni Dimon Kjærbæk, Øravik, Gunnlaugur Persson, Tórshavn, Jónhard Petersen, Fuglafirði, Jens Meinhard Rasmussen, Tórshavn, Steingrím Emil Lindenskov Samuelsen, Sørvågi, Andrias Vang, Kaldbak Hesi fingu virdisløn Jákup Godtfred Andrias Vang bygdi »Royndina Fríðu-, var 30 høgt i metum, at heil bók er útkomin við nøvnunum á 4.000, id hava ættarsamband vid hann og helst eru errin av ti. Givid er, at hann var vitugur, Gullur frå Reidarinum A.P Møller. Klokkusett frå Tryggingarsambandinum Føroyar. Jens Meinhard Rasmussen: Pennasett rå Dansk Navigatørforening. upplýstur og hevði áræði ikki um at tala. Tit, sum hava lokið prógv í dag, hava fingið eitt am- boð, ið gevur meguleika fyri fongi, lívskvaliteti og eydnu, eitt amboð, ið kann fr a at og 138 tit hava hug til tess, til heimsborgarar. Blóman av føroyska ungdóminum Áðrenn verðin broyttist á tanr' hátt, at so nógv ung fóru á studentaskúla, mansskúlanum ofta nevndir blóman av før- oyska ungdóminum. So- leiðis plagdi ein gamal lær- ari her á staðnum at taka til orðanna. Hetta vóru , ið fóru til skips, beint sum teir høvdu fingið prestsins hond á høvdid, ella eftir 9. og 10. flokk. Teir lærdu at arbeiða, at virka í felag — teamwork, sum tað eitur í dag, at hava ábyrgd, at vera stundisligir og raskir. Teir vóru til skips saman við monnum í gllum aldri, og ofta monnum úr øllum landinum. Teir blivu sosialt mentir, meðan teir Ein førleiki, ið mangan tverrar hjá teimum, ið bert hava gingið í skúla. Samfelagsarbeiði uttan ómakslen At hetta verður nevnt, er, tí at eg í stívliga 20 ár havi havt samstarv við skiparar í royndunum at fáa skila- fólk úr dreingjum, ið høvdu brotið revsilógina. Hetta samstarv var nakað av tí av at hava eitt arbeiði við meining og dygd. Gleðin við at síggja, hvussu ein drong- ur, ið kanska hevði gll odds ímóti sær, mentist fyri hvønn túrin. Og gleðin, tá tú eisini upplivdi, at onkur av hesum dreingjum gjørd- ist skipari sjálvur og síðani gjerdist samstarvsínlagi. ið eisini tók sær av um, ið høvdu tørv á kjansi. Hetta kom mær til hugs, tá eg nýliga sá tvær "era kostnaðarmiklar verkætl- anir viðvíkjandi tveimum ungfólkum, ið skuldu fáast aftur á beina kós. Tey kost- aðu nærum tað sama sum ein hospitalssong ella ein góð skiparaløn um mánað- in. Hetta sigur so nakað um, hvat skipara- og sjó- mansstætt okkara hevur åtikid sær og útint í fleiri ættarlið uttan ómakslen. Skattalætti Í hesum degum slepst ikki undan at a fram undir an, at mong av okkum gjøgnum árini ferð eftir ferð hava rætt ryggin og vart okkum, tá vit skuldu hoyra fyri peningaveiting- arnar úr Danmark. Við vissum stoltleika kundu vit tá siga, at samfelag okkara um. M.a. hava vit latið 25- 30% av yvirmonnunum til danska handilsflotan. At teirra avrik so eisini eru komin samfelag okkara valuta, skal ikki vera ósagt. Vit ynskja øll, at tit verda verandi i Føroyum, men neyvan kunnu vit happa eina stætt fyri tad, at hon velur at flyta, hagar korini eru best, ella har arbeidi er. Heimstadarsaknur Kanska hoyrdu eisini tit einaferð í heyst, at útvarp- ið bar tey tíðindi, at 47% av lønini hjá arbeiðsfólkunum á boripallunum í Norðsjó- num er endurgjald fyri heimstaðarsakn. Tað er hvert sítt at arbeiða á bori- palli og at vera til skips, og víst eru menniskju og om hvat er. Tað er so nakað av tí óhugnaliga, ið fylgir við tí at vera . Væl vita vit øll, at kenslulsvid er Hetta er gatørum av avvarðandi fakfelagi. Av hesum: sást ålvarsligur trupulleiki at standast av mødi. Alt gong- ur, tå vit eru. ung, men fryktandi er fyri ov skjótari niðurslíting, tá arbeiðast skal so effektivt allan sól- arringin. Slíkt er so fjart at hugsa um í dag hjá tykkum, men kortini er meiri neyðugt enn nakrantíð at hugs lívsstíl hjá okkum re og ikki minst hjá sjómonnum, 80 tit eisini eiga eitt lív við dygd, tá tit koma í land. Framtíðin Nevndi í innganginum, at Use Ásgeina ljós í frem- stu uppgangstíðum, og tit komu til mans, tá alt steðg- upp. Tá næsta 10-árið