fríggjadagur 27. februar 1998síða 4

4 n tíðindablaðið s08l2lun Nr. 39 — 27. FEBRUAR 1998 Ungur reiðari í Havn: Tað kemur ikki skil á fyrrenn allur studningur er burtur: Fremsta uppgáv- an er ikki at skapa arbeiðs- pláss. Fremsta uppgávan er at skapa eina vinnu, sum gevur yvir- arbeidsplåssini Ti so KOMA av sær sjålvum. Og tað kemur ikki skil á fiski- vinnuna, fyrrenn allur stupul er burtur, tí stuðulin bedóvar reiðarar og ger tað one) O- ugt at brota upp > ur nyggjum AK! BERTHOLDSEN John Petersen er heilt av- rt á rættari leið. Eg vóni a at hann nú megnar at ida ímóti trýstinum Seinastu dagarnar hava vit javnan hoyrt harmaljóð frá reiðarum, sum gremja seg um, hvussu ålvarsligar avleiðingar verða, um John Petersen, landsstýrismaður fær makt, sum hann hevur akt, og fær ukið ílegustuð- ulin av nú í mars mánaða. — Verður studulin tikin av, fara nógv skip á heysin og fleiri hundrað arbeiðspláss fara fyri skeytið, hava ávar- ingarnar ljóðað Hinvegin eru ikki nógvir reiðarar, sum vilja siga, at teir eru púra samdir við John Petersen í, at stuðlin eigur at verða tíkin av Men ein av teimum er hésvikingurin, Hans Andr- ias Joensen, sum nú býr i Havn og sum eigur try skip Hann ikki bara tekur und- ir vid John Petersen i at ulin skal burtur, ong- eggjar r ! meta nggur á hon um fra teimum, sum IKK uðu pir nfar ru KK ú K Nú mugu vit halda uppat t reypa um arbeiðspláss at fáa teir ein kekk frá Gjaldsstovuni, er tað sjálv- andi ikki so galið, hóast teir í veruleikanum ikki hava brúk fyri pengunum, sigur Hans Andrias Joensen Hava havt góða tíð Hans Andrias Joensen sigur, at hann tekur fult undir við, at iløgustudulin eigur at verða tikin av nú Hann sigur, at tað kann aldrin bera til, at tað kemur óvart á reiðarar, at íløgu- stuðulin verður tikin av nú --Tað eru eini fimm ár síð- ani, at vanligi rakstrarstuð- ulin varð tíkin av og iløgu- stuðulin kom Og tá varð gjørt greitt, at fløgustudulin fór at verða tíkin av nú. — Tvs; at reiðarar hava havt alla tað tillagingartíð, teir kunnu krevja — Í eini fimm. seks ár hava ter vita, at íløgustuð- ulin hvarv nú. Teir hava vit sum keyptu Dalarnar, eftir at LEIT VOTU SANnCrac Men nú fleir t Á plu bátarr 17 ríre t fun rn? 7 í í rt á f í Á KR 1 * 3 yr i í ' H k g 1 2 er IKKI Ú { byggja eina vinnu á stuðul. — Vit mugu hugsa logiskt. — Øll vinnulívsfólk mugu heilt einfalt siga sær sjálv- um, at eru tey í eini vinnu, sum ikki ber seg, so mugu tey gera ávísar rationaliser- ingar, so tað fæst at bera seg — Men gongur tað fram- vegis ikki, er at gevast og at royna seg í onkrari aðrari vinnu — Soleiðis eiga vinnulivs- fólk at hugsa, heldur enn bara at hugsa um at fáa slanguna í landskassan, hverja fer tað ikki gongur Burtur frá tí gamla Hans Andrias Joensen sigur;at vit kunnu ikki blív- a við at krøkja okkum í gamla ståvenju. — Tað ber ikki til at tví- halda um eina vinnu, bara tí hon altíð hevur verið til Tað nyttaði heldur onki at tvíhalda um teir gomlu kolfýrdu trolararnir, tí teir vóru so Orationellir Vinnur broytist og mug- u endurny ggjast og tillagast Spilla komin í Ty kk Er € føroyskan Og tað er, at grundarlagið undir vinnulívinum er at skapa arbeiðspláss %; — Tá ið nýggjar fyritøkur eru komnar, verður altíð reypað av, hvussu nógv ar- beiðspláss eru skapt. — Men, hvussu nógvir studningur skal til fyri at skapa hesi arbedsplåssini, verður onki tosað um. Hans Andrias Joensen sigur, at vit mugu koma burturfrá, at fremsta enda- málið við at seta fyritøkur á stovn, er at skapa arbeiðs- pláss. — Fremsta endamálið hjá vinnulívinum er ikki at skapa arbeiðspláss. — Fremsta uppgávan er at skapa ein vinning. — Tað hevur spilt manga fyritøkuna, at hugsað verður fyrst og fremst um at skapa arbeiðspláss. Tað er ein grund til, at skilið er so illa vorðið í føroyskum vinnu- lívið, at tað er so trupult at fáa nakað at bera seg. Tað er ikki uppgávan hjá vinnu- lívinum at hugsa um at skapa arbeiðspláss. , Fólk skulu eggjast til at seta pengar í vinnulívið tí tey rokna við at teir kasta nakað væl meiri av sær har, enn terr gera í bankanum Men tann aðalhugsjónin inum frælslyntum vinnulívi er tíverri pakkað væl niður og lagt á ovastu hyll onkusntaðni Hinvegin er so eisini vandi fyri at missa peng- arnar, um fyritgkan ikki gongur ; — Tað eru nógvir reiðarar, sum eru samdir við mær, og John Petersen í, at stuðulin skal takast av nú. — Allir hinir eru bara so será varnir at gera vart við seg — Tí djúpt innan i sær sjálvum hugsa teir sum so, at fáa teir ein kekk frá Gjaldsstovuni, er tað sjálvandi ikki so galið, hóast teir í veruleikanum ikki hava brúk fyri peng- unum — Tad eru nakrir fåir, sum ikki klåra seg, sum rópa upp — Men heldur enn at lurta eftir teimum fáu, eigur hann at gera tað, sum gagn- ar tí tigandi meiri- lutanum best. sigur Hans Andrias Joen- sen. Hans Andrias Joensen sigur, at hann trýr heldur onki uppá, at stødan er so ring, sum nógvir reiðarar vilja gera hana til. --Eg veit td. um djúp- vatnstrolara, sum hevði eina millon í avlopið, men sum kortini fekk eina millión í fløgustuduli. — Og tad sigur seg sjålvt, at hetta er vid til at avlaga kappingina, tí tað er oyði- leggjandi fyri bátar, sum ongan stuðul fáa, um henda milliónin t.d. verður brúkt til at keypa fiskidagar fyri. Annars heldur hann, at tað er nógv fyri at hoyra somu, gomlu ,,serfrøding- ar“, sum stóðu á oddafyri vinnulívinum í áttatárunum, framvegis bjóða seg fram sum serfrødingar at fortelja okkum, hvussu vit eiga at gera. — Teir fingu tað íkki at bera til við eini hálvari mill- tard í studuli. Og teir fáa tað framvegis ikki at bera til, hóast rokfiskiskap og topp- prísir. So eg veit ikki, hvat teir eiga at hava sína so- kallaðu „ekspertisu“ í Teir dugdu ikki lektiuna í åttatiårunum, og eg ikki, hví vit skulu halda teir duga betri nú í nítiárun um r Vel Er Bara halda tørn Ti eggjar Hans Andrias John Petersen til at halda tørn — Eg eri púra vísur í, at tann politikari, sum leggur atkvødufiskariid á hylluna, og hugsar um samfelagið og skattaborgaran í hesum landi, fer at draga tað longra stráið, sum frálíður — Og tað fer John Peter- sen eisini at gera, um hann heldur fast við, at stuðulin skal takast a — Tað eru nakrir fáir, sum ikki klára seg, sum rópa upp — Men heldur enn at lurta eftir termum fåu, eigur hann at gera tað, sum gagnar tí tigandi meirilutanum best. — Eg haldi, at vinnan skal sigla sín egna sjógv nú. Eg tvist í, um nakar bátur fer á heysin um iløgustudulin verður tikin av, sama hvuss- u reiðarar vena seg nú — Men lat teir so fara. Lat so onkran fáa teir, sum er førir fyri at hugsa ødrvisi og kanska kann finna uppá okkurt, sum ber seg. Hans Andrias Joensen leggur, afturat, at sum er, verður íløgustuðulin ikki brúktur til fløgur, men til vanligan rakstur, og tað má halda uppat Hinvegin hevur hann onki ímóti, at landið hjálpir til eitt avmarkad tíðarskeið, fyri at fáa nýskapandi vinn- ur á føtur og fyri at fáa nýggj vinnutól uppundan. Men tað, sum reiðarar siga, er, at hetta er ein stuð- ul, sum loysir seg, tí bát- arnir kasta meiri av sær til samfelagið í seinna endan- um, enn teir fáa í stuðuli og at teir tí geva eitt íkast til samfelagið, hóast teir fáa stuðul? — Eg veit ikki, hvussu langt vit skulu fara við tí. — Alt er eitt íkast til sam- felagið. Hvørja ferð ty grev- ur eina rennu, er hon fyri so vítt eitt íkast til samfelagið. — Men vit fáa onki vinnu- lív á fótur, uttan at vit skipa so fyri, at vinnan kastar nóg mikið av sær til at hon sjálv kann gera í løgur í nýggjar vinnur og í nýggj vinnutól. — Tástaðni fara arbeiðs- plássini eisini at koma av sær sjálvum. — Og tað er ein gomul, føroysk sannroynd, at neyð lærir nakna kvinnu at spinna — Men kemur tú ongantíð í neyð, kemur tú heldur ikki víðari. So er bara at liggja á tí sama toginum, tí fært tú ikki fisk, er bara at far í landskassan eftær tí, sum manglar í Tí ger stuðulin onki utt an tað, at hann bedøvar reið arar til ikki at royna nakað nýtt. Ikki fyrrenn stuðulin er tikin av, verða teir motiv- eraðir til at ganga nýggjar leiðir, heldur Hans Andrias Joensen Es SEE ———ww. ss