týsdagur 10. mars 1998síða 10

10 tíðindablaðið SOS“ Nr. 46 — 10. MARS 1998 Sorgarleikir umborð skipi úr Klaksvík í Suðuratlantshavi: Hmmm Tveir mans deyðir um- borð u — Bæði deyðs- føllini høvdu nát- úrligar ørsøkir og einki hald er i leysasøgum um hitaslag ella smittandi sjúkur sigur reidarin AK! BERTHOLDSEN Seinastu dagarnar eru tveir Tað er Mar 3 fiskar í Suðu i $ brádliga hey Sunnudagin i farnu viku doyði 39 ára gaml: Aksel Olsen í Hvalba meðan Palli hjá Mariannu var í Maurit- Palli hjá Mariannu úr Klaksvík misti tveir mans í farnu viku. Men báðir doyðu av nátúrligum orsøkum ius og landaði. Og seinni í vikuni doyði 40 ára gamli klaksvøkingurin Gunnar Mørkøre medan skipid var å veg aftur til Fiskiskap. — Teir vóru akkurát farnir út um morgunin. Men seinni um dagin bleiv hann sjúkur. Boð vórðu beinan- vegin send eftir hjálp og Gunnar varð heintaður við Tyrlu. Men hann stóð ikki til at bjarga. Náttúrligar orsøkir Hesar báðar hendingarnar hava fingið gongd á leysa- sýgur um mangt og hvat, báði um hitaslag, smittu- berandi sjúku og s.fr. Men Kristian Martin Ras- mussen, reiðari í Klaksvik avsannar allar leysasøgur. — Hetta vóru tvær syrglig- ar hendingar. Men nú, lækn- arnir hava staðfest deyðs- orsgkirnar, er púra greitt, at báðir doyði teir av náttúr!- igum orgkum, sigur reiðarin Hann sigur, at teir vóru báðir sjúkir. Aksel Olsen hevði herviligan lungna- bruna báðumegin og Gunn- ar Mørkøre doyði av inn- vortis blødingum. Kristian Martin Rasmussen sigur, at tiskil var hvørki talan um hitaslag ella pest Hann sigur, at sjålvandi vard hugsad um bådar møg uleikarnar, men teir hava læknarnir víst aftur. Mynd ugleikarnir arbeiddu við tí møguleikanum, at talan var um onkra herviliga sjúku, sum var farin at ganga um borð, men tað var slept beinanvegin, deydsørsøkir- nar vórðu staðfestar 000 riggaði ikki sum tað átti, men: - Gud var sóður við — okkum -sigur mamman, sum sjálv gróv dóttr- ina leysa úr kavanum eftir skalvalop- ið í Fuglafirði Jan MULLER Maðurin stóð fastur i dur unum, og einki sást til børnini, sum høvdu spælt uttanfyri. Nú vóru góð ráð dýr hjá Honnu Joensen sum varð stødd inni i hús- inum við yngstu dótrint, tå skalvin leyp yvir húsin! i Toftabønum Fuglafirði leygardagin Hanna Joensen sígur, at hon eftir at skalvin varð lopin, fyrst royndi at hjálpa manninum. sum hevði fing 3 snudd í beinið. Síðani ndi hon at ringja eftir air men tei i ligið í barnavogni bert stutta tíð undan skalvalopinum, royndi hon at finna sær onkra hjálp. Og leiðin gekk inn til grannahúsini. Men ringt var at koma fram. Hon smokkaði niður alla staðni, har hon steig í tí bleyta kavanum -Tað einasta eg kundi gera var tí at rulla meg fram Tá kom ein fimm ára gamla dótturin móti mær og segði, at hon hevði roynt at grivið systur sína leysa, men tað gekk íkki. Tí kom hon eftir mær Hanna Joensen royndi nú jalv at faa dottrina levsa imdir i kava. Har heyði hon he t høj r 3 øtu -Eg dugi ikki at skilja, hvussu hon hevur fingið andað - og at hon ikki var deyð, tá vit fingu grivið hana leysa. Har má Gud hava verið uppif og hjålpt okkum. Hanna sigur, at tá 13 ára gamla dótturin kom undan kavanum aftur og tóktist hampuliga væl fyri spurdi hon alt fyri eitt eftir systur síni og eini aðrari gentu. Tær høvdu lopið skalv saman av eini garasju, tá stóra skalvalopið kom. -Hetta kundi verið endað í einum sorgarleiki, og tað er einki minni enn eitt Guds undur, at øll eru á lívi í dag sigur Hanna Joensen 000 ri ikki Hon dylur ikki yvir, at hon er vónsvikin fyri ikki at siga uppøst av, at tað ikki skal rigga at ringja til 000. -Grannin sær, at okkurt er heilt galið, at bilurin er koppaður og endaður í stov- uni, og at genturnar, sum høvdu spælt har, eru horvn- ar. Hann skundar sær at ringja 000 og sigur frå, hvussu vorðið er, og at børnini eru horvin í kav- anum Svarið hann fær er út av lagi. Spurt verður, um tað er so álvarsligt og um hann ikki kann fara yvir og hyggja, hvat bagir. Hann fær so sjálvur samband við brandstødina. Eftir hetta ringja tey aftur frá 000 og spyrja, hvussu gongst. Hanna Joensen sigur, at hetta er ikki fyrstu ferð, at hon hevur havt ringar royndir av 000. Hon hevur í ódnarveðri ligið einsamøll inni saman við fýra gentum, tá rivur komu í takið og hon royndi at fáa fatur á 000. Tá varð spurt, um ikki veðrið fór at batna og um eg ikki sjálv kundi ringja eftir brandmonnum. -Eg haldi, at fuglfirðingar skuldu givið brandmann- inum Gordon Petersen, eina neyðtelefon, so vit sluppu undan at ringja til 000. Tað bara tekur tíð. Hanna Joensen sigur, at eingin kundi koma at hjálpa Húsini hava pakka- trygging,so tað skuldi hjálpt. Men her verður nógv at taka upp hjá Jens Elias. sær at grava. Grannin varð ju bundin av telefonini fyri at fáa hjálp. Hon sígur, at grannin Magni Joensen syrgdi fyri, at onnur fólk komu til hjálpar og hevur nógva at takka honum fyri. Hon sigur annars, at tað er eitt Guds undur, at gentan ikki doyði undir kavanum Har hevur Gud verið góður við okkum. Tí her kundi verið endað heilt galið | AO AG