mikudagur 22. apríl 1998síða 25

Nr. 74 — 22. APRÍL 1998 25 Føroyar eitt livi- Javnadarflokkurin ligari samfelag Nu skulu vit aftur til val- bordid, og politikkararnir skulu vigast. Á vågskålina skal bæði tað, sum er fingið frá hondini seinastu 4 árini, og so eisini tað, sum ætl- anin er at arbeiða fram ímóti í komandi valskeiði. Eg, Terje Davidsen, havi játtað at vera valevni fyri Sambandsflokkin í Norð- streymoy aftur til hetta val- ið eins og so mangan áður. Eitt, sum liggur mær nógv á sinni, er at skapa møguleikar fyri at búleik- ast her á landi. Hvussu fáa vit fíggjarliga grund fyri at liva og trívast í Føroyum. Gongdin í byrjanini av 90-unum var ikki dámlig. Fólk mistu arbeiði, fólk vóru niðurtyngd av skatti og avgjøldum, fólk mistu hús, og nógv noyddust at flyta av landinum. Hetta var ein óhugnalig gongd. Her var átroðkandi neyðugt at fáa vent gongdini, so aftur gjørdist liviligt í Føroyum. Hetta, at venda gongdini, beyð Sambandsflokkurin sær at vera við til fyri fýra árum síðan. Og tað eydn- aðist flokkinum at vera við, og enntá hava leiðsluna í teimum samgongum, sum síðan 1994 við tógvi stríð hava klárað at vent gongd- ini. Stødan er broytt. Arb- eiði er til fleiri hendur, skattatrýstið er lækkað munandi, møguleikarnir at halda síni hús eru batnaðir, og so er tað hugaligt at síggja, at fólk aftur flytur til oyggjarnar. Við Sam- bandsflokkinum á odda er tað eydnast at skapa eitt livi- ligari samfelag. Men enn eru vit ikki nøgd við støðuna. Enn eru tað tey, sum vit ikki hava megnað at gera tað nóg liviligt fyri, t.d. gomul og røktarkrevjandi. Teimum ynskja vit at bjóða mann- sømilig kor. Tí hava vit brúk fyri stuðli til hetta valið fyri at kunna halda fram í arb- eiðnum. Terje Davidsen, valevni hjá Sambandsflokkinum í Norðstreymoy við landsins leiðslu Nei, annars takk! Tað verður sagt, at politiska minnið hjá veljaranum er sera stutt. Men at tað er so stutt, at veljarin hevur gloymt, at Javnaðarflokkur- in hevði leiðsluna í val- skeiðnum 1985-89, trúgvi eg ikki uppá. Tað eru ov nógv fólk, sum hava merkt og merkja tann dag í dag, fylgjurnar av hesum val- skeiði. Á valinum í nov. 1984 segði javnaðarflokkurin, at fingu teir 500 dagar, so skuldu allir føroyingar fáa tað gott. Og hesi 4 árini 1985-86-87-88, høvdu før- oyingar og útlendingar tað gott i Føroyum. Fyri læntar pengar, væl at merkja Landsins leiðsla vid javn aðarflokkinum á odda var so ábyrgdarleys og út av lagi vánalig í sínum polit ikki, at Føroyar komu í eina botnleysa skuld til út- heimin. Javnaðarflokkurin, sum sat við landsins leiðslu, gav veðhald til øll møgulig vitleys projekt, og nú hesi veðhald vóru effektiv, ja, so fekk palliba rokningina. Tað, sum nakrir ábyrgd- arleysir politikkarar framdu, hevur alt Føroya fólk merkt, eisini tey, sum vóru noydd til at flyta úr Føroyum Hesi fýra år vid Javnað arflokkinum á cdda vístu, hvussu vit IKKI skulu reka politikk í Føroyum Hesi fýra ár fara at standa sum eitt ræðandi dómi um, hvussu javnaðarflokkurin umsitir valdið í Føroyum, og tað má ikki undir nøkrum umstødum endurtaka seg. Finnleif Guttesen, Tvøroyri, valevni hjå sambandsflokkinum Undirsjóvartunnil Sambandið skal gerast nú Í Vágum kann ein av rgtt- um vera misnøgdur við væl- vilja myndugleikanna. Eitt av fyrstu bergholun- um, ið ætlanin var at gera, nevniliga Gásadalsberghol- ið, hevur 4. hvert ár verið nýtt at fiska atkvødur við. Vegur gongur niðan til tunnilsmunnan. = Hagani kunnu fólk so fara spákandi um fjall, sum fyri 1000 ár- um síðani, við leypinum á bakinum. Hin tunnilin stendur á sama hátt: vegur til tunnils- munnan í Leynum og síðan er arbeiðið steðgað — hóast eitt samt Løgting á sinni samtykti, at undirsjóvar- tunnil skuldi gerast. Undan- føringarnar eru helst nógv- ar. Felags fyri tær allar er, at tær eru ónýtiligar. Tí um bert eitt vet av vilja var til staðar, var ongin trupulleiki at gera hesi arbeiði. Nei, tað eru stórri og meira óhugnaligar ætlanir, ið liggja aftanfyri. Nakrir einstakir lokalpolitikkarar vilja nevniliga, at samband- ið til Vágarnar skal vera so vånaligt sum møguligt. Fyri okkum f Vågum er hetta nå meira enn ovbod- 10. Vit gjalda skatt og royna at byggja land, har vit eru stødd. Mong arbeidsplåss eru privat og kosta lands- kassanum onki — tvørtur- ímóti. Vit kunnu ikki góð- taka, at alt fer fyri bakka, av at onkur nýtir skitin vápn og ósannindi. Vit krevja av landsmyndugleikum okk- Tey eldru... Aldurdómurin er eitt virðis- mikið tíðarskeið í manna- lívinum. Tey eldru skullu tryggjast størst møguligu fríheit við ábyrgd fyri egnu tilverðu síni. Tøknifrødiliga menning- in, genspleysan og mangt annad hevur higartil ikki ført ódeyðiligheit vid sær. So ymiskt sum lívið nú einaferð kann laga seg, so er aldirdómurin tað tíðar- skeið har fruktirnar av ar- beiðslívinum áttu at kunna hestast. Røddir eru frammi í tíðini sum meina, at ein ikki dugur til nakað, tí man er vorðin eldri. Mær tykir henda á- skoðan er undir allan kritik, og átti ikki at hoyrt heima nakrastaðni, allarminst í norðurlondum. Tvørturim6t hava eldri menniskir livs- royndir íð áttu at haft alstór- an tydning og respekt imill- um ættarli, hin einstaka og samfelagi. Minnini frá barnaárunum tá íð »tey eldru« søgdu frá og tosaðu um farnar tíðir, eru nøkur av teim bestu í mínum hugaheimi. Eg trúgvi persónliga, at tað vóru hesar lýtur, vit sum børn yvirtóku nakað av menturnararvinum og kanska var tað júst her stødi var lagt til tey sonnu lívs- virðini. Tí skal okkara samfelag í framtíðini eisini hava pláss ara, at hetta alneyðuga ferðasamband verður gjørt NU. Landskassin verður bundin minimalt, og bumm- pengar koma at gjalda meg- inpartin av kostnaðinum. Hetta samband verður eins positivt fyri landið, sum brúgvin um Streymin á sinni. Undirsjóvartunnilin skal gerast, av tí at hetta er ein skilagóð og neyðug iløga fyri Føroyar, Vågoynna og einasta flogvøll okkara. Og sjålvt um hon bert var til gagn fyri Vågoynna, skuldi hon verid gjørd, helst fyri fleiri årum sidan. Marjun Dam, valevni Sambandsfloksins til tey eldru, og figgjarpoli- tikkurin skal innrættast so- leidis, at tey virdir ein hevur skapa sær igjøgnum livid, ikki verður etin upp av al- mennum figgjarligum inn- trivum f eldru årum. Eitt av målunum komandi valskeid eigur at vera, at ein er alternativið Ongantíð meira enn nú er brúk fyri Sambandsflokkin- um at hava landsins leiðslu um hendi. Hetta er longu prógvað í valskeiðnum, sum nú er um at vera liðugt. Fleiri bjóða seg fram og vilja vera við, at okkurt ann- að skal til. Men eingin kann rættiliga vísa á, hvat skal til, og tað er eisini lætt at skilja. Tí hvussu skal nakar kunna koma við einum alt- ernativi til rikna politikkin seinastu årini, uttan at fara skeivur samstundis? Vit hava lægsta arbeids- loysið í meira enn fýra år, og landsins búskapur er sunnari, enn hann nakran- tíð hevur verið. Samstundis er tað vorðið lættari at vera og hver skal kunna velja, hvussi, hvar og hvussileiðis aldirdómurin skal forma seg, eisini um valið verður eitt felagsskap har umsorg- anin er miðsavna, so skal tað vera á ein tíðlíkan hátt, at tey eldru ikki ómyndig- gerast ella á annan hátt missa sítt virði sum menn- iskja. Málið má framdeilis vera, at hava rætt til at vera menn- iskja, so leingi ein livir, tað sømir einum framkomnum samfelag, sum okkara. Jóhannes Martin Olsen borgari í hesum landinum, tí skattur og avgjøld eru minkað, so trýstið á vanliga skattgjaldaran ikki longur er so ógvusligt. Sostatt kann bara sigast, at Sambandsflokkurin er einasta alternativið til fýra komandi ár við góðari leiðslu og framhaldandi framstigum á øllum økjum Øll tel fyri seinastu árini tala fyri seg, og tað veit veljarin eisini Sambandsflokkurin vil verja borg, so allir føroy- ingar framhaldandi kunnu liva í hesum landi, uttan at teir fyri tað skulu noyðast at gjalda meira aftur fyri ta vælferð, vit í ríkisfelags- skapinum hava vunnið okk- um síðstu hálvu øldina At tosa um loysing er reint dreymatos, sum ikki hjálpir meiniga føroyingin- um nakad sum helst. Tvørt- urímóti kann loysingin ger- ast ein dyrur dreymur, sum eingin hevur råd til. Vit hava i dag eitt væl- rikid vælferdarsamfelag, sum vit hava bygt upp gjøgnum tey seinastu 50 ár- ini, og eg dugi ikki við mín- um besta vilja at síggja, hví vit skulu sleppa okkum av við tað — uttan at vita, hvat væntar okkum eftir eina møguliga loysing, sum so nógv verður tosað um Veljarin eigur at gera sær greitt, at meðan hálvu og heilu loysingarflokkarnir royna at tosa til tær kensl- ur, vit helst øll eiga í okk- um, vil Sambandsflokkurin bert vísa á veruleikan, so einfaldur hann er. Og veruleikin er tann, at seinastu fýra árini, meðan Sambandsflokkurin hevur sitið við róðrið, eru størstu framstig hend i Føroyum, sum vit hava upplivað í nýggjari tíð. Ein altoyðandi kreppa er vend til fram- gongd og framburð, sum gagnar gllum føroyingum Vilt tú halda fram á hest framburðsleið og vera við til at lyfta Føroyar uppaftur gert tú tað bara á ein hátt Við at stuðla Sambands flokkin á valinum 30. apríl Vit vita, hvat vit hava, og við at velja Sambands- flokkin, vita vit eisini, hvat vit fáa eftir valið. Tað er bara so einfalt: Sambands flokkur:n er einasta alterna- tivið til allar hinar! Heðin Mortensen valevni Sambandsfloksins