sunnudagur 26. apríl 1998síða 2
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Eiríkur Lindenskov
-
Blaðfólk:
Dagny Joensen,
Áki Bertholdsen,
Emil L. Jacobsen
Sveinur Poulsen
Turið Kjølbro
Útgeyari, uppseting og rent:
Sosialurin
vegur 26, Argjum
Postadr: Postsmoga 76,
110 Tórshavn
Telefon: 311820
Telefax. 314720
e-mail:
post esosialurin.fo
Stavn um stavn -
endaspurturin telur
Oddagrein
TAÐ verður eitt ómetaliga spennandi val
hósdagin vísir veljarakanningin, sum Mið-
námsskúlin í Suðuroynni hevur gjørt fyri Sos-
ialin. Allir teir stóru flokkarnir liggja stavn
um stavn, nú bert triggjar dagar undan. Ein-
ans tvey prosent skilja stóru flokkarnar við
tjóðveldinum á odda og fólkaflokkinum á 4.
plássi.
HELDUR henda veljarakanningin, verða
tjóðveldisflokkurin, javnaðarflokkurin og
sjálvstýrisflokkurin veruligu vinnararnir av
valinum. Í mun til seinasta logtingsval fær
tjóðveldisflokkurin tríggjar tingmenn aftrat,
javnaðarflokkurin fær tveir tingmenn aftrat,
og sjálvstýrisflokkurin vinnur ein tingmann.
Fólkaflokkurin stendur í stað, meðan sam-
bandsflokkurin missir eitt umboð. Kristiligi
Fólkaflokkurin fer eftir hesi kanningini úr
tinginum. Hann missir bæði síni umboð.
Verkamannafylkingin tykist vera soga eftir
hetta valið skulu vit ganga eftir veljarakann-
ingini. Hon hevði trý umboð til seinasta val.
EIN kann altíð og skal eisini seta spurnar-
tekin við allar veljarakanningar. Vit sóu m.a.
úrslitið av danska valinum, sum ikki sam-
svaraði við fleiri av veljarakanningunum. Tó
må sigast, at tær kanningar, sum eru gjørdar
í Føroyum, við stuðuli frá Fróðskaparsetr-
inum og Miðnámsskúlum, hava verið rætti-
liga álítandi
VELJARAKANNINGIN vísir okkum, at føroy-
ingar vilja hava teir gomlu stóru flokkarnar
aftur í hásæti. Av teimum átta flokkunum,
sum stilla upp, koma bert seks á ting. Sam-
anbera vit hesa kanningina við hana, sum
SVF gjørdi fyri einum mánaði síðani, síggja
vit, at fólkaflokkurin hevur stóra afturgongd,
meðan tjóðveldisflokkurin stendur í stað ella
er farin eitt sindur aftur. Javnaðarflokkurin
og sambandið ganga harafturímóti fram.
Verður henda gongdin at halda fram, kunnu
vit fáa ein sera spennandi endaspurt heilt
fram móti sjálvari valstrikuni hóskvoldið.
HYGGJA eftir tolunum síggja vit, at 11% av
teimum spurdu hava ikki enn avgjørt, hvønn
tey velja. Hetta er ikki stort tal sammett vid
seinasta løgtingsval, tå heili 30% ikki høvdu
valt flokk i veljarakanningini, sum tá varð
gjørd. Vid ødrum ordum eru veljararnir rætti-
iga avgjørdir um, hvønn flokk teir velja. Men
tey 11% kunnu fåa avgerandi tydning fyri
endaliga úrslitið. Verður so hugt at hesum
11%, sum enn ikki hava gjørt av, hvønn flokk
tey velja, síggja vit, at flestu teirra valdu javn-
aðarflokkin við seinasta val, síðani kemur
fólkaflokkurin, síðani sambandsflokkurin og
skulu vit væl longur niður til tjóðveldisflokk-
in og sjálvstýrisflokkin.
HETTA sigur okkum so mikið sum, at tað
verður endaspurturin, sum fer at avgera val-
ið. Og her er tað vert at leggja sær stóra val-
fundin í Norðurlandahúsinum týskvoldið í
geyma. Hesin fundurin kann vera við til at
avgera valið, nú tað stendur so tætt millum
flokkarnar. Vit megu bert vóna, at vit fáa ein
góðan, men sakligan og siðiligan fund. Osing
og ósaklig argument mugu ikki sleppa at
avgera valúrslitið. Sosialurin
Vit hugsa
fyrst og
fremst um vælferðina
— At vit eru fræls menniskju merkir, at vit hava tygg og góð kor at liva undir
Tað var væntandi, at viður-
skiftini við Danmark fóru
at seta sín serliga dám á
hetta valstríðið. Kortini eru
vit nøkur, ið hava roynt at
ført fram, at veruleikin ikki
er so einfaldur, at alt verður
so sára gott, bara vit loysa
frá Danmark.
— Eg trúgvi í øllum fórum
ikki uppá, at vit føroyingar
brádliga fara at duga so væl
at umsita hetta samfelagið,
bara ti vit loysa. Tað ber ikki
til at vera so blåoygdur at
halda, at tað kemur sum eitt
sjokk til okkum, at nú ber
alt til — nú kunnu allir
trupulleikar loysast.
Vit í Javnaðarflokkinum
vilja tvørtur ímóti fyrst og
fremst tryggja vælferðina —
vit vilja tryggja, at fólkið
hevur góð kor og tryggar
umstødur at liva undir, tí tað
er tað, sum er avgerandi.
Vit siga ikki, sum valevn-
ið Tjóðveldisfloksins segði
á valfundi í Nólsoy. Hann
bar saman føroyingar við
pisurnar, ið verða floygdar
á hvørjum ári. Tær kasta seg
av eggini — og út í leysa luft.
Tey seinastu 20 árini í før-
oyskum politikki hava verið
bæði hendingarík og baldr-
ut. Tað ber kanska heldur
ikki til at siga rættuliga, nær
broyting kom í á politiska
pallinum, men tá ættarliðið
av eldri politikkarum pakk-
aði saman — ellið tók at
boyggja — einaferð í
1970årunum, opinberaði
seg eitt lið av ivasomum,
yngri kreftum, hvers størstu
kvalifíkatiónir vóru ein
brennandi trongd eftir egn-
um vinningi. Fleiri lokal-
politikkarar uttan visiónir
komu krúpandi úr skýma-
skotum, og hvert nýtt
stjórnuskot við virðing fyri
sær sjålvum, gjørdi seg til
verndareingil fyri ein hóp
av ødrum meira ella minni
ørvitiskendum ætlanum.
Og parlamentariska skipan-
in i Føroyum er hóast alt
ikki so nógv gðrvísi enn
aðrastaðni — her skalt tú
duga at telja upp í 17.
Ti kundu ådurnevndu
lokalpolitikkarar hóreiggja
sær, sum teir vildu. Teir
vóru jú tungan á vågskålini
Eingin tordi at sláa nevan í
borðið. Og harvið vóru allir
Nakrar teirra klára tað væl,
og flúgva út í heimin. Men
helmingurin klárar tað ikki
— tær enda á sjónum.
Tjóðveldismaðurin helt
fyri, at tær sterku tjóðveldis-
pisurnar kláraðu tað — og so
kundu sambandspisurnar
sigla sín egna sjógv.
Hetta er júst munurin
millum Javnaðarflokkin og
Tjóðveldisflokkin. Vit vilja
tryggja vælferðina hjá øll-
um pisunum. Vit vilja
tryggja vælferðina hjá øll-
um føroyingum.
Aðrenn loysingin kemur
á skránna — eru nøkur vid-
urskiftini, vit skulu hava í
huga: at framvegis eru fleiri
túsund arbeiðsleysir lands-
menn, at útbúgvingarstuð-
ulin er afturútsigldur — og
at hann í dag er 44,6%
lægri, enn hann var fyri
tíggju árum síðani. Vit eiga
eisini at hava í huga, at pen-
sjónsviðurskiftini eru aftur-
útsigld, at innanoyggja sam-
ferðslan er í skeljasori og at
spurningurin um uttan-
landsskuldina er óloystur.
Veruleikin er eisini tann, at
meira ella minni samsekir.
Landið fór sjálvandi so log-
andi á heysin!
Teir gomlu
Mangan vóru teir gomlu
politikkararnir í og so per-
sónligir. Vit flentu at teim-
um, tá ið teir í væntandi
argumentatiónsfórleika
bóðu hvønn annan fara
heim at vaska sær hárið.
Ella tá tey fremmandu hug-
tøkini ikki rættuliga sótu
sum tey skuldu. Men flestu
teirra trúðu uppá tað, teir
søgdu seg standa fyri. Teir
vóru ikki borgarligir ella
vinstrahallir, tí tað júst tá
var opportunt. Teir reikaðu
ikki um í ideologiska víg-
vøllin við einum løgtings-
sessi sum einastu motiva-
tión. Teir stríddust og tóku
síni nidurløg sum menn!
Ikki so sjáldan vóru teir
føddir á sina ideologisku
rók. Og hildi var hánt um ta
støduna — eg veit ikki long-
ur, um tað var so galið hóast
alt.
Nógv veik lið
Intellektuellu piningarnir
skuldu nú renna næsta tein-
LÅ
Eiriikur Lindenskov,
valevni Javnadarfloksins i
Sudurstreymi
bankaendurgjaldid hongur i
leysum lofti, at marknatræt-
an við bretar er óloyst og at
stórar åbøtur krevjast i
heilsuverkinum.
Javnaðarflokkurin kennir
tað eisini sum sína skyldu
at bøta um skúlaverkið, sum
liggur í órgkt. Vit kunnu
eisini staðfesta, at fiskiríki-
dømid verður søplad burt-
ur, at stórur partur av
Tjóðveldisflokkurin er ein
liberalisyskur flokkur, so
ein atkvøda fyri tjóðveldi-
num er ein borgarlig at-
kvøda, skrivar Eyðólv
in, men eingin boðrenning
verður vunnin, uttan so at
hvert liðið rennur upp til sítt
besta. Og teir visjónsleysu
mistu alt á gólvið beinan-
vegin. Og tað so dyggiliga!
So kom kreppan mikla. Alt
samfelagið steðgaði upp.
Tað sum mátti henda, hendi.
Meeen…
Vælútbúgvið fólk vid góð-
um tevi fyri egnum møgu-
fiskinum fer rundur av land-
inum, og at menningin av
nyggjum vinnum er stedgad
upp. Annað týdningarmikið
mál fyri framtíð okkara er,
at marknaviðurskiftini al-
samt verða verri.
At vit føroyingar eru
fræls menniskju merkir, at
vit hava trygg og góð kor at
liva undir. Tað hava vit ikki
í dag, og tað hava vit ikki
fyrr enn nevndu mál, og
onnur við, verða loyst.
Javnaðarflokkurin hevur
spælt út við uppskoti um
eina sjálvstýrislóg, sum m.
a. skal innihalda greiðar
reglur um, hvussu vit loysa,
um fóikið einaferð ynskir
tað.
Vit tå sum vit — at førdur
verður ein politikkur, ið
hevur tað eina endamálið:
At skapa góð og trygg kor
fyri hvgnn einstakan borg-
ara í Føroyum — so vel Javn-
aðarflokkin hósdagin
Gott javnaðarval
Eirikur Lindenskoy,
Javnaðarflokkurin
Tjóðveldisflokkurin anno 1998
— frá inkompetansu til popp og liberalismu!
Enn einaferð florera samansvørjingarteoriirnar í popp-politiska uttanum-
tosinum hjá yngru kreftunum í Tjóðveldisflokkinum, og gerandisdagurin hjá
fólki er fullkomiliga gloymdur, skrivar Eyðólv Dimon m.a.
leikum, bæði so og so,
komu lokalpolitisku gull-
ashideologunum til hjálpar.
Teir, ið høvdu rent landið á
heysin vóru at kalla mo-
ralskt fríkendir. Aðrir høvdu
skuldina. Samansvørjingar-
teoriirnar floreraðu, so
Kennedy — morðið tók seg
út sum piparnøtur aftur-
ímóti.
Legtingsvalið 98
Løgtingsvalid 1994 og tað,
sum nú stundar til benda
bæði á eina sera keðiliga
gongd. Í 94 stillaði Verka-
mannafylkingin upp og
teirra valstríð bygdi á
ónggdina millum manna
mótvegis øllum sum hevdi
við politik og politikkarar
at gera.
Yngru kreftirnar í Tjóð-
veldisflokkinum royna hesa
fer, við popp-politiskum utt-
anumtosi at draga longra
stráðið, og samansvørjingar
teoriir florera enn einaferð,
meðan gerandisdagurin hjá
fólki fullkomiliga er
gloymdur. Men eingin kann
rópa eini hús upp at standa.
Framhald á síðu ??