mikudagur 6. mai 1998síða 19

a Nr. 84 — 6. MAI 1998 tíðindablaðið 19 Smáligheitir og persónligt agg mugu ikki forða framburði Flaggdagsrødari í Havn í Gott fundarfólk! Góðu skótar og tit í Havnar Hornorkestri: I dag er 25. apríl, dag- urin, tá ið vit hátíðarhalda teg, flagg okkara. Eins vakurt tú vart, tá ið tú gjørdist veruleiki í 1919, eins vakurt veittrar tú í dag, nú vit nærkast ár 2000. Flagg okkara, Merkið, við teimum føgru litunum reyðum, bláum og hvítum — litunum, sum yrkjarin kvað um >Sjá tú blánar sum loftið og tú rodnar sum blóð<. Litirnir við tí tekniska heitinum: tann fagurreyði: PMS 186 og tann azurblái PMS 3006. — Mangan hevur tú havt tað buldrasligt — serliga í tínum ungu døgum, tá ið tú skuldi berjast fyri tilveru tíni Tað frøddi mangan føroying, tá ið tú endiliga vart viðurkent sum sjålvstødugt flagg, og tað er tí eisini natúrligt, at vit á hverjum ári minnast henda minniríka dag Ofta verður tikið til orðini hjá Hans Andriasi >Saman at halda varð ei okkum givið<. Tað mugu vit tíverri framvegis sanna. Men ið hvussu er í einum føri standa vit tó saman, og tað er, tá ið ræður um teg, háttvirda flagg. Eingin skal dálka teg, uttan at vit øll gera vart við okkum. Eingin hevur patent upp á Tað er eingin føroyir sum ikki viðurkenn og tað er í dag ( ir leg hugsandi at vera teg fyri uttan ; okkum Øll, úti sum heima! i år var Oddvå Nattestad Hvør kennir ikki støduna at vera stødd i útlandinum og síggja fløgg vundin á stong, — hvussu nógv og hvussu vøkur fløggini enn eru, so leitar eygað bert eftir tær, og stór er gleðin, um tú finst millum øll hini fløgg ini. Harafturímóti verða vit vónbrotin, um tú ikki ert at finna í flaggrødini Tað prikar okkara stoltleika! Ti ynski um, at »har, ið merkin oljuvinnuna, kunnu vit rokna vid at fara at siggja fleiri fremmand fløgg á stong hjá okkum, enn vit eru von við. Tá ræður um at sýna líka stóra virðing fyri teimum, sum vit vilja, at onnur skulu sýna okkara egna flaggi! Umframt at flaggið verður vundið á stong á almennum bygningum, so eru fleiri hús, sum hava eina flaggstong í garðinum — kanska var tað vanligari fyri hálvthundrað árum síðani, enn tað er í dag, men gll kenna vit støduna at síggja flaggið hjá grannanum fara í fulla stong. Tá steðga vit á eina løtu og vilja fegin vita, hvør ið tað nú er, sum hevur fødingardag, ella hátíðar heldur eitthvert. Tá ert tú miðilin, ið boðar frá, hvat hendir hjá næsta okkara, so at vit fáa møguleikan at ynskja tillukku, ofta t.d. við at fara í handilin at keypa kort við tær á. Og hver kennir ikki hvøkkin, tá ið flaggið verð-ur vundið í hálva stong: Tá vita vit, at nú valdar sorgin. Tá ert tú, flagg okkara, boðberin, so at vit kunnu sýna næsta okkara samkenslu. Og tað verður gjørt á so mang: hátt: stillisliga « g så verður farið til verka í mongum heimum. Konur og menn kring landið, ung sum eldri, uttan tykkara eygað, vísa tit eitt stórt hjálpsemi. Tað er gott at kenna fløvan av tí umsorgan, tit sýna í sorgini. Tit eru við til at varðveita áhugan fyri og sambandið við næstan, og hetta er ein tann størsta virðing, tit kunnu sýna Merkinum. Tit børn, sum eru komin á Vaglið í dag at hátíðar- halda flaggdagin, tit, sum í løtuni halda, at einki hevur týdning uttan Spice Girls ella Backstreet Boys, og sum vaksa upp í hesum miðla og teldutíðum, einki rørir hjartastreingir meira enn, tá ið tit í skúlanum tekna Merkið at veittra við flaggdagin ella, tá ið tit vilja gleða onkran fødingardagin: um so flaggið kanska ikki hevur tann rætta reyða ella bláa lítin, « g at málini ikki eru tey réttu, hevur minni at siga. Eisini Ut vita, hvønn tydning flaggið hevur Í hvønn einstakan okkum Úr bókini >Ein vanda- ferð< eftir Fríðriki Blá- hamar stendur hetta brotið: >Skjótt fór Union Jack at tyngjast framman, og stutta stund aftan á fór hon undir við framstavninum fyri. Tað seinasta, vit sóu, var tað føroyska flaggið, og var tað sum okkara kæra skip við flagginum veittraði okkum sítt seinasta farvæl<. — Hetta var á sumri í 1940, sama ár sum boð komu um, at øll føroysk skip skuldu flagga við føroyskum flaggi: tann føroyski fiskiflotin sigldi til Bretlands við fiski úr Íslandi og úr Fero søktu mangt fiskifarið sum endaði á ha OLNI og I VH jólótu tit, hvgnn týdning flaggið hevur havt fyri sjómenn okkara, og kenna tit allar lagnurnar í Føroya søgu, har ungir dreingir og menn fórust? Leonardo fortaldi eina av mongum søgum, um lagnuna hjá unglinga, sum fórst á sjónum. Tit skulu vita, at vit hava havt nógvar slíkar ungar dreingir og menn, sum sigldu við skipum undir føroyska flagginum, og sum hava latið lívið á sjónum, og hvers genta ella kona hava mist sín elskaða — seinast fyri nøkrum fáum vikum síðani, og drýpa vit hevur í djúpari samkenslu við teimum eftirsitandi — Og tit ungu, ið eru á veg: fleiri og fleiri tykkara leita út í verðina eftir lok nan skúlagang at sí hvussu onnur hava gævi, at tit gera tað við virðing fyri Føroya fólki landi og flaggi. — Tað gera tit við m.a. at umboða land okkara á besta hátt ikki sjålvglad, sjálvklók ella háðandi, men við tykkara skynsama verumáta at vísa góðsku, vit og skil, fyri at tit kunnu skilja tær umstødur, tey lond og tey fólk, ið tit Vitja, so onnur fáa virðing fyri tykkum og harvið eisini flaggi okkara. Tit kunnu vera við til at leggja steinar á teir varðar ið longu eru lagdir av nógvum føroyingum, sum hava umboða okkum runt um í heiminum At enda: Øll tit, sum hava bjóðað tykkum fran at standa á odda í Føroyum komandi 4 árini tað er brúk fyri tykkum tykkum verður ynskt góða eydnu og góðan byr gg t já, að ynski mítt skal vera sum vald verða, halda tey tað er langt síðan, at valevnini hava sýnt slíkar føgru lyftur, sum ut g eldhuga, sum undan I um valinum — øll hava tit nógv boð uppá, hvus landið skal stýrast: n } ikki hugsjónirnar, havið dirvið at standa við fyri ti, tu veitst er rætt um so má vera okkum nú síggja higher og personl TOYSNU IK ST Uu Húð h í Ja Oddvå Natt |