hósdagur 7. mai 1998síða 9

ir Nr. 85 — 7. MAI 1998 tíðindablaðið SOM 9 Ef ———————U[————— .|.%$> 5222 kn, ÍS Fuglafjarðar = manskór hevur vant dúgliga at sungið undan páskum, tí kórið hevði sett sær fyri, at tað skuldi halda konsert í London á páskum í ár. Sosialurin, ið var við á ferðini, hitti fleiri av teimum, ið sungu við. Nei, tað hevði ikki gingið bara væl, tí meginparturin av sangarunum, vórðu raktir av tí herviliga virusi, ið hevði leitað sær umborð á Norrønu. Ja, onkur teirra, hevdi lig- ið heilar fimm dagar i koyggjuni, við nógvum fepri. Men hóast hetta, so vístu teir seg at vera í góð- um hýri, og vóru væl nøgdir við konsertina, ið teir høvdu hildið í Donsku kirkjuni í London. Helgi Joensen, búsitandi í London, ættaður úr Gøtu, hevði sett seg í samband við donsku kirkjuna í London um at loyva Fuglafjarðar manskóri at syngja í kirkj- uni Jú, tað var gaman í L: skuldi s Væl av fólki varð møtt UPP, og presturin saman við kirkjutænaranum við kirkj- una, høvdu skipað væl fyri So skjótt fuglfirðingarnir vóru komnir í kirkjuna vórðu teir bodnir til mat og drekka, og blíðskapurin var sera stórur. Konsertin var hildin klokkan tvey, og sum longu nevnt, var væl av fólki kom- ið saman. Meginparturin av tí fólki, ið hevði leitað í kirkjuna henda da, vóru før- oyingar búsitandi í London ella býum uttanfyri London. Sangirnir, ið fuglfirðingar høvdu valt at syngja, vórðu væl valdir. Byrjað varð við sálminum »Jesus til vårt sál- argagn«, ið Jákup Dahl yrkti. Næsti sålmur var >Leið milda ljós<. Jú, kirkj- an var sera vælegnað at syngja í, og fólkið varð hug- tíkið av sálmunum. Sangskráin var ógvuliga fjølbreytt, nakrar vælvaldar tjóðskaparsangir = høvdu fuglfirðingar = tíkið við. ELS Hannis á Brúnni syngur solo Vøkru yrkingina hjá Ras- musi Effersse >Kom sveima, mjúki vestanvind- ur< var tann fyrsti, og eydn- aðist hann eins og sálmarnir frammanundan, sera væl. Rættiligt lív kom í, tá ið kvæðakenda lagið >Frægir funnu Føroya land« var sungin og sangurin av sama skaldi >Fjallprúða heim« rungadi. Men fuglfirdingar høvdu eitt fjølbroytt úrval av sang- um. Næsta lagið var is- lendskt. Aleksandur Kristiansen hevði umsett sangin til føroyskt og Hannis á Brúnni sang solo. Allir føroyingar munnu kenna rødd Hannisar, vøkur og sterk, og hann hugtók mangt eitt kirkjufólk henda LÅ Fuglafjarðar manskór hevur konsert dagin. Síðani var íslendski sang- urin >Jeg vil elska mitt land< sungin. Eftir hann tveir kendir danskir sálmar, fyrri >Der stár et slot í ves- terled« og seinni »I østen stiger solen op«. Tad såst tydiliga at hesir sålmar gjørdu stórt inntrykk á teir danskarar, ið ikki vóru so fáir í tali, ið høvdu leitað sær í kirkju henda dagin. Frá tí danska, var farið yvir til norskt, og sangurin »Landkjenning« av Bjørn- son og har Edvard Grieg åtti lagið, varð síðani sungin. Eitt stykkið, ið er rættiliga torført at føra fram. Men væl gekst, ikki eitt mistak var gjørt í stykkinum, og solosangarin, Hannis, kom sera væl frá sínum leikluti. Fuglafjarðar = manskór endaði við einum enskum >Negro spiritual<. Solo- sangari var Annvør Abra- hamsen úr Fuglafirði. Bæði solosangari og kórið komu ógvuliga væl frá hesi sein- astu framførslu. Eftir konsertina varð aftur boðið til drekka og mat, ikki bert tey, ið høvdu luttikið í konsertini, men so sanniliga øll tey, ið høvdu verið við til konsertina. Hetta var ein ógloymandi løta, siga allir fuglfirðing- arnir sum við ein munn. Mangir føroyingar, ið hava búð nógv ár í London, fingu eitt hugnaligt prát við fugl- firðingarnar, ið høvdu sung- ið fyri teimum. Ein av hesum var Borg- arhjørt Patursson, ættað úr Kirkjubø. Hon býr í øðrum býi, men hevði gjørt sær tann ómak at koma til Lon- don at hoyra føroyskan song. Fyri henni var hetta ein ógloymandi løta og vónaði hon, at í framtíðini fór at verða skipað fyri slíkum til- tókum, tí føroyingar í Bret- landi, ið vórðu komnir sam- an, vóru ómetaliga glaðir fyri hesa løtuna, saman við fuglfirðingum. Framhald = Hans Jacob Hansen og Niels Midjord