leygardagur 16. mai 1998síða 14

14 tíðindablaðið : Nr. 91 — 16. MAI 1998 Tá ið hugurin leitar aftureftir endar hann ofta her í bygdini Tú hoyrir framvegis á fólki, hvørjari bygd tey eru úr. Vidhvørt sæst tað eisini á teimum. Men alt hetta er nú við at fara. Og her hvílur ein stór ábyrgd á teimum ungu Ovitarnir høvdu stóra fragd í at sleppa siglitúr á fjørdinum við Naddoddi av Tveroyri. Her fer hann fyrsta túrin, >fullfermdur< Aki Bertholdsen — Hver bygd hevur sína mentan, sum er varðvetra verd at - Men tey serligu eyð- kennini, hver bygdin hev- ið at kámast út — Eisini diaiektirnar eru KI r er ur, eru v at hverva, og tað er spe Tá ið Niels Nattestad, iga nevndir Natte, setti bygdarsetevnuna í Hvalba um vikuskiftið, tosaði hann m samanrenningina van Fr fyri tiltøkum i Føroyum, sum fekk fólk at savnast — Fyri góðum 100 árum síðani fóru føroyingar at skipa fyri fólkafundum kring landið — Men tå var ongin ítrótt- ur á skránni. Ei heldur tombola ella 21-spæl — Tá hittust føroyingar at syngja nyyrktar, føroyskar sangir og at lýða á talur. Og teir hittust at dansa føroysk an dans og onkuntíð var eis- ini gudstænasta á skránni. Íblásturin var tjóðskapar- rørslan, sum hevði tikið seg upp nøkur ár frammanund- an - Natte segði at fólk hava Ikki SU v slíkum i før BOLTFELAGID ROYN SUM AD LT * sum tey ikki høvdu sæd i mánaðir, kanska år. — Ein góðan dag á sumri hevur tí verið spennandi at fara frá húsum til fólkafund- ar, til gongu upp um fjøll, ella tey hava sett seg til árarnar — „Firðir og fjøll ei ferðini forða“, sum IPG tekur til í einum einum av sínum væl- yrktu fólkafundarsangum. Enn er tað stuttligt Natte segði, at hóast sam- ferðslan onkustaðni ikki er heilt fullfíggjað enn, er hon nógv batnað seinastu árini — Men framvegis er tað stuttligt hjá fólki at hittast á stevnum Fólk koma úr ødrum bygdum, og hvalbingar, árabáti, men við stórum ferðamannaskipi og igjøgn- um berghol. — Tad er ikki langt sidani, tit sóust, kanska ikki longri síðani enn seinasta viku- skiftið. Men nú er tað kortini ødr- vísi. Alt er fyrireikað og lagt til rættis og tú skalt bara njóta tað. Saman við vinum og kenningum kanst tú blaka gerandisokið av tær og hava tað stuttligt og hugnaligt á sama hátt sum á fólkafundunum síðst í hin- ari øldini og fyrst í hesari. Natte helt tí at vit enn kunnu fáa væl burturúr nøkrum av ørindunum úr meistarligu yrkingini hjá Chr. Matras um fólkafund á Getueiði fyri góðum 80 árum síðani Ymiskur er tann húsroykur, ið hongur uppi við fólk -ymiskt er gongd og húgvuburður, har tey tyrpast í bólk Og lyndið er dæmt av himalívi slíkan dag um nú -og innan kot eg knappatroyggju býr ymisk trá og trú Og longur niðri í yrkingini sigur hann: Men summi hvørva í ungari ást burtur í gróna lág -og summir vekja ella drepa dreym við at smakka sær á — Alt hetta er eisini slíkt, vit uppliva á stevnum nú á døgum. Hetta er framvegis ein partur av okkara ment- an. Sást á hågvubrdinum Natte vísti á, at hvør bygd hevur sina serligu mentan, 1 sum er verd at varðveita Smádreingirnir hjá Royn vunnu tann fyrsta steypadystin ímóti AB om — Tú hoyrir framvegis á fólki, hvaðani tey eru. Við- hvert sært tú tað eisini á teimum. Natte mintist eina hend- ing einaferð hann, blað- ungur, arbeiddi á Bacalao í Havn. — Har var nógv arbeiði, so har var eisini nógv fólk ymsastaðni úr Føroyum, eisini úr Hvalba — Ein morgun var aftur ein nýggjur maður. — Tå letur í eini eldru kon- u, eg pakkaði saltfisk við: — „Har er ein nýggjur maður, mann ikki hasin er úr Hvalba“? —Eg kendi mannin, sum var úr Hvalba og spurdi tí konuna, hvussu hon kundi síggja tað Jú, „hann setir húgvuna uppá snurr“, svaraði hon Summi søgdu, at gongu- lagið eisini kundi siga hvgrjari bygd ein var úr Natte visti ikki, hvussu nógv slík, serlig eydkenni eru eftir — Bilurin hevur m.a. havt tað við sær, at húgvan er ikki so vanlig longur og at tað heldur ikki verður ging- 10 so nógv. — Húsroykurin er eisini kámaður. Nú eru tað heldur ymisk slóg av deodoranti, sum gera um seg á slíkari stevnu. — Soleidis broyta eyd- kennini nátúrliga við tíðini Halda at tað er smart at tosa sum tey í Havn Natte vísti eisini á, at somu leiðis tykjast dialektirnar at vikna - Og tað er spell Útvarp og sjónvarj standa frá allan dag í er tað ikki danskt. ella á merikanskt. so er tað í øljun