leygardagur 23. mai 1998síða 2
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Bees Blaðfólk: Ljósmyndari: vari, uppseting og prent: Telefon: 11820
Jan Múlier Dagny Joensen, Jens Kristian Vang Sosialurin Telefax. 14720
i Bertholdsen, Bústaður:
Blaðstjóri: | Emil. Jacobsen Lysingar og søla: Argjavegur 26, Argjum e-mail:
h Eirkur Lindenskov = | Sveinur Poulsen Jonhard Hammer Postadr: Postsmoga 76, post &sosialurin.fo
internet: www.sosialurin.fo | TÞurið Kjølbro 110 Tórshavn
Norrøna brugvin millum
Føroyar og Hetland
Oddagrein
TA Norðuratlanthavsins hvíta drotning, „Norrona“
stevnir inn á Havnina, plagar at verða tikið til, at
summarið er komið. Mánadagin kemur Norrøna til
Feroya á sínum fyrsta túri í ár. Vert er at bíta merki í, at
Smyril Line hevur víðkað um sesongina við heilum
tveimum viku. Siglt verður eina viku fyrr enn i fjør og
haraftrat eina viku longur, tá tað kemur út á heystið
HARAF 1 gjørdar rættiliga stórar broytingar á
rutuni. Nú verður aftur farið at sigla til Hanstholm, og
harvið verður €
va bæð
Esbjergsigling longur. Tað vil uttan
gavst at sigla uppá Førovar og Norrøna legði leiðina til
Esbjerg, varð hetta hildið at vera skilagott, tí fyri tað
fyrsta var tað lættari at koma til og frá Esbjerg til restina
I Harnæst varð mett, at tú her lå tættari
av landi
Ippat megir
NU avgjert er at taka gomlu siglingina uppá Lervick í
Hetlandi uppaftur, verður teinurin til Esbjerg ov drúgv
ur, og tí verður siglt til Hanstholm. Vit mugu bara vóna
t henda broytingin í Danmarkarsiglingini verður
brúkarunum og sjálvandi eisini Smyril Line til vildar
im nakað nýtt verður farið at sigla uppá Het
metast sum ein avbjóðing. Ein hevð
0, at siglt varð uppá Scrabster ella
ykist ikki at bera til soleiðis sum
er løgd. Tað var annars eitt ynski
um at fáa Norrenu at sigla uppá
gjørdi, at Smyril Line tók hetta
nin var so at tað skuldi bøta nakað um ta
roynd, at nógv eftirspurda siglingin hjá
Smyrli uppá Skotland varð niðurlogd. Hvussu hetta
fer at eydnast vil tíðin so vísa
NU siglt verður aftur til Hetlands eiga vit at taka tað
sum eina spennandi avbjóðing. Tað var tann tíð, tá
sambandið millum Hetland og Feroyar var sera gott.
Hver minnist ikki fótbóltssamstarvið fyri bert at taka
eitt dømi. Eingin ivi er um, at nógvir føroyingar fara at
troyta meguleikan at vitja Hetland bæði fyri at hitta
vinir og kenningar og annars fyri at síggja henda næsta
anna okkara við sínum sereyðkennum
SIGLINGIN hjá Norrønu uppá Hetland kann koma at
kveikja lív í eitt bæði mentanarligt og vinnuligt sam-
starv. Hesum bjóða vit vælkomnum og vóna, at for-
oyingar og hetlendingar fara at troyta meguleikan at
vitja hver annan. Tað er greitt, at eisini hetlendingar
koma at fáa fyrimunir av nýggja sambandinum til
Feroya. Teir skulu vera so hjartaliga vælkomnir at vitja
oyggjar okkara
NU útlit eru fyri eini oljumenning á øllum Atlants-
mótinum tvs. á leiðunum millum Feroyar og Hetland
er eisini greitt, at siglingin hjá Norrenu kann vera við
til at byggja brýr millum hesar báðar oyggjabólkarnar
Hetlendingar hava fingist við hesa nýggju vinnu nú í
mong år, og tí hava teir heilt givið bæði vitan og royndir
at lata okkum. Eingin ivi er um, at vit eisini hava nógv
at lata hetiendingum. Hver veit um ikki eisini sjálv
bjargnis og sjálvstýriskósin, ið stórur partur av foroy-
ingum stendur fyri, eisini kann vera við til at kveikja
lív í aftur eina fjalda og fortrongda hetlendska tjóð
skaparkenslu. Hetta verður ikki sagt fyri at leggja seg
út í innlendis viðurskifti í Hetlandi, men tað er greitt,
at eins og Føroyar vilja gerast meira sjålvstødugar og
minni heftar at Keypmannahavn, so vil Hetland uttan
iva eisini verða minni heft at London. Tað er eisini
Deyðin liggur á okkum øllum. Tað er hættisligt at liva,
tí vit doyggja av tí. Eg fari ikki at spyrja hví, tú skuldi
vera deydadømdur í tvey dapur, døkk år, og at tú betur
enn nakar annar visti, hvagar tað bar. Tú vart deyða-
dømdur av somu pest sum kona mín. Bara tíðin grødir
hetta djúpa skarð, sum er høgt í mína tilvitsku, men
sorgina sleppi eg aldri undan at bera. Tað er svárt,
tungt og hjá mær eingin meining í.
Teg, Jens Erik, fari eg at minnast fyri alt tað góða, tú
vart fyri meg, tíni tíggju eftirsitandi systkin, konu tína,
Maritu, tíni trý deiligu børn, Zacharias, Elspu og Petur
Elias, og tíni deiligu barnabørn
Eg fari ongantíð at gloyma, at tað aldri var eitt einasta
ilt orð okkara millum
Eg minnist barnaárini í Sandavági, tá ið eg gekk í
skúla har. Eg minnist allar summarfrítíðirnar í fiskinum,
sildini, natúrini í tíni vøkru oyggj. Eg minnist mín
fyrsta ungdóm har vesturi í Vágum, sum var mítt annað
heim, eins og tað var annað heimið hjá fleiri av tínum
systkjum
Eg minnist sluppirnar, Elisabeth og Doceu, Reyns-
tind, Heldarstind, Giljanes, aftur Reynsatind, handilin,
mjølhusi0, pakkhúsið, turkihúsið, lastbilin, Fordin,
Triumph motorsúkkluna, seiðabergið, sandflundrurnar,
vinfólkini. tíni ár sum bygdarráðsformaður í Sanda-
vági, ja, alt, sum gav mær ein so ríkan barndom og
ungdóm í reiðrinum hjá mostur og Zachariasi
Eg minnist, tå ið vit báðir vóru til skips í Grønlandi,
hvussu tær longdist heim til Maritu, sum tú giftist við
sama árið
Eg gloymi aldri teg sum tann gentlemaður, tú altíð
vart. Eg gloymi teg aldri fyri tín alsk til musikk, tíni
mongu ár sum organistur í Sandavágs kirkju, sum eg
var so góður við. Eg og mong við mær fara ongantíð at
gloyma títt sermerkta gestablídni, tín trúskap, títt vina-
lag
Sig ikki at eg siti her og skammrósi tær, tí eg og
mong við mær vita, at tað, sum eg skrivi her, er sann-
leikin og bara sannleikin.
Øll sum hittu teg, minnast tín humor, títt eyðsýnda
vit og skil, títt innlit í lívsins viðurskifti, tína eyðmýkt
Eingin okkara fer nakrantíð at gloyma ta strongd og
ta eyðmýking, tær var fyri, tá ið tú einsamallur mátti
lúta í stríðnum við tað ráa peningavaldið. Tínar menn-
iskjansligu dygðir stóðu altíð í einari bjartari glæmu.
Karmurin, sum Marita og tú skaptu um tykkara heim
og tykkara børn, brotnaði heldur ikki, tá ið tit noyddust
at flyta til Sørvågs at búgva, tí figgjarlig rúmd var ikki
longur fyri tykkum í Sandavági
Tá ið tú fórt so dyggiliga á húsagang sum nakar,
gleddist tú, hóast illa sjúkur, um smálutir. Tað vísti
einaferð med alla títt góða lyndi. Ongantíð vart tú há-
Lesarabrøv
stórur. Til tess vart tú alt ov klókur.
Góða Marita. Óneyðugt er hjá mær at siga tær, hvussu
tú hevur tað nú. Tú situr eftir sum einkja, og eg eri
einkjumaður. Vit hava nakað at tosa um, og vit hava
mangt gott at minnast.
Tað gleddi meg, tá Petur Elias uttan fyri kirkjuna
eftir jarðarferðina segði, at í Sandavági er hann upp-
vaksin. Sandavåg er hansara heimbygd, og nú hevur
hann keypt hús í Sandavågi. Zacharias hevur tey gomlu
húsini hjá mostur og Zachariasi. Vit hava ikki mist
okkara stød í Vágum. Tí koma vit altíð aftur. Gloymið
ongantíð, at minnið um okkara kæra bróður er so sterkt
og livandi, at tað fer aldri at kámast.
Hetta vildi eg sleppa at siga tær, góði Jens Erik. Øll
tíni tíggju systkin elska teg og minnast teg, so leingi
okkum er unt at liva.
Beiggi tín Sonne
Viðmerking til Óla Jacobsen
viðv. aktivering av arbeiðsleysum |
Fyrst av øllum, so høvdu tú
og Høgni Joensen bert eitt
óformelt prát við meg og
skrivara felagsins hesum
viðvíkjandi.
Fyri tað næsta, so heittu
vit á teg dagin eftir, at tú í
Degi og viku var farin út
við tínum hugsanum hesum
viðvíkjandi, um at fáa skriv-
greitt, at tey rikidømi, sum liggja í undirgrund Hetlands
og Feroya eiga fyrst og fremst at koma fólkunum her
búgva til góða
ligt frá tær, at hetta ikki kom = gevur fólk ta fatan, at vit
at nerva arbeidsøki hjá lim- — hava góðtikið nakað vit ikki
um okkara. einagang hava samrådst
Hvat vidvikur aktivering = um.
av arbeidsleysum, so er tað Viðvíkjandi skrivinum vit
ikki nøkur nyhugsan, men fingu úr landsstýrinum, so
hevur verið arbeitt við hes- = er tað heilt greitt, at um vit
um í fleiri år. Tað ið er nýtt = skulu samráðast um eina
er, at ein fer út í fjólmiðlar- = loysn framyvir, so skal nú-
nar við einum boðskapi, ið = verandi stødi hjá limum
okkara ikki broytast, altso |
góðtaka vit ikki nakað tos
um fleiri sparingar innan
okkara øki, tí tá er tykkara
lyfti longu brotið.
LATIÐ okkum brúka hetta hevið, sum Smyril Line og
Norrena geva okkum til at byggja upp nakað kon-
struktivt og positivt, bæði á tí mentarnarliga og tí
vinnuliga økinum. „Norrena brúgvin“ hjá Smyril Line
millum Feroyar og Hetland gerst veruleiki frá í
komandi viku. Vit ynskja henni góða eydnu.
Tórshavn 22. mai 98,
Vegna Heimahjålpara-
felag Føroya
Sosialurin Ása Djurhuus