Sosialurinarkiv
Sosialurin 1998-05-23, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 23. mai 1998síða 2

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Bees Blaðfólk: Ljósmyndari: vari, uppseting og prent: Telefon: 11820 Jan Múlier Dagny Joensen, Jens Kristian Vang Sosialurin Telefax. 14720 i Bertholdsen, Bústaður: Blaðstjóri: | Emil. Jacobsen Lysingar og søla: Argjavegur 26, Argjum e-mail: h Eirkur Lindenskov = | Sveinur Poulsen Jonhard Hammer Postadr: Postsmoga 76, post &sosialurin.fo internet: www.sosialurin.fo | TÞurið Kjølbro 110 Tórshavn Norrøna brugvin millum Føroyar og Hetland Oddagrein TA Norðuratlanthavsins hvíta drotning, „Norrona“ stevnir inn á Havnina, plagar at verða tikið til, at summarið er komið. Mánadagin kemur Norrøna til Feroya á sínum fyrsta túri í ár. Vert er at bíta merki í, at Smyril Line hevur víðkað um sesongina við heilum tveimum viku. Siglt verður eina viku fyrr enn i fjør og haraftrat eina viku longur, tá tað kemur út á heystið HARAF 1 gjørdar rættiliga stórar broytingar á rutuni. Nú verður aftur farið at sigla til Hanstholm, og harvið verður € va bæð Esbjergsigling longur. Tað vil uttan gavst at sigla uppá Førovar og Norrøna legði leiðina til Esbjerg, varð hetta hildið at vera skilagott, tí fyri tað fyrsta var tað lættari at koma til og frá Esbjerg til restina I Harnæst varð mett, at tú her lå tættari av landi Ippat megir NU avgjert er at taka gomlu siglingina uppá Lervick í Hetlandi uppaftur, verður teinurin til Esbjerg ov drúgv ur, og tí verður siglt til Hanstholm. Vit mugu bara vóna t henda broytingin í Danmarkarsiglingini verður brúkarunum og sjálvandi eisini Smyril Line til vildar im nakað nýtt verður farið at sigla uppá Het metast sum ein avbjóðing. Ein hevð 0, at siglt varð uppá Scrabster ella ykist ikki at bera til soleiðis sum er løgd. Tað var annars eitt ynski um at fáa Norrenu at sigla uppá gjørdi, at Smyril Line tók hetta nin var so at tað skuldi bøta nakað um ta roynd, at nógv eftirspurda siglingin hjá Smyrli uppá Skotland varð niðurlogd. Hvussu hetta fer at eydnast vil tíðin so vísa NU siglt verður aftur til Hetlands eiga vit at taka tað sum eina spennandi avbjóðing. Tað var tann tíð, tá sambandið millum Hetland og Feroyar var sera gott. Hver minnist ikki fótbóltssamstarvið fyri bert at taka eitt dømi. Eingin ivi er um, at nógvir føroyingar fara at troyta meguleikan at vitja Hetland bæði fyri at hitta vinir og kenningar og annars fyri at síggja henda næsta anna okkara við sínum sereyðkennum SIGLINGIN hjá Norrønu uppá Hetland kann koma at kveikja lív í eitt bæði mentanarligt og vinnuligt sam- starv. Hesum bjóða vit vælkomnum og vóna, at for- oyingar og hetlendingar fara at troyta meguleikan at vitja hver annan. Tað er greitt, at eisini hetlendingar koma at fáa fyrimunir av nýggja sambandinum til Feroya. Teir skulu vera so hjartaliga vælkomnir at vitja oyggjar okkara NU útlit eru fyri eini oljumenning á øllum Atlants- mótinum tvs. á leiðunum millum Feroyar og Hetland er eisini greitt, at siglingin hjá Norrenu kann vera við til at byggja brýr millum hesar báðar oyggjabólkarnar Hetlendingar hava fingist við hesa nýggju vinnu nú í mong år, og tí hava teir heilt givið bæði vitan og royndir at lata okkum. Eingin ivi er um, at vit eisini hava nógv at lata hetiendingum. Hver veit um ikki eisini sjálv bjargnis og sjálvstýriskósin, ið stórur partur av foroy- ingum stendur fyri, eisini kann vera við til at kveikja lív í aftur eina fjalda og fortrongda hetlendska tjóð skaparkenslu. Hetta verður ikki sagt fyri at leggja seg út í innlendis viðurskifti í Hetlandi, men tað er greitt, at eins og Føroyar vilja gerast meira sjålvstødugar og minni heftar at Keypmannahavn, so vil Hetland uttan iva eisini verða minni heft at London. Tað er eisini Deyðin liggur á okkum øllum. Tað er hættisligt at liva, tí vit doyggja av tí. Eg fari ikki at spyrja hví, tú skuldi vera deydadømdur í tvey dapur, døkk år, og at tú betur enn nakar annar visti, hvagar tað bar. Tú vart deyða- dømdur av somu pest sum kona mín. Bara tíðin grødir hetta djúpa skarð, sum er høgt í mína tilvitsku, men sorgina sleppi eg aldri undan at bera. Tað er svárt, tungt og hjá mær eingin meining í. Teg, Jens Erik, fari eg at minnast fyri alt tað góða, tú vart fyri meg, tíni tíggju eftirsitandi systkin, konu tína, Maritu, tíni trý deiligu børn, Zacharias, Elspu og Petur Elias, og tíni deiligu barnabørn Eg fari ongantíð at gloyma, at tað aldri var eitt einasta ilt orð okkara millum Eg minnist barnaárini í Sandavági, tá ið eg gekk í skúla har. Eg minnist allar summarfrítíðirnar í fiskinum, sildini, natúrini í tíni vøkru oyggj. Eg minnist mín fyrsta ungdóm har vesturi í Vágum, sum var mítt annað heim, eins og tað var annað heimið hjá fleiri av tínum systkjum Eg minnist sluppirnar, Elisabeth og Doceu, Reyns- tind, Heldarstind, Giljanes, aftur Reynsatind, handilin, mjølhusi0, pakkhúsið, turkihúsið, lastbilin, Fordin, Triumph motorsúkkluna, seiðabergið, sandflundrurnar, vinfólkini. tíni ár sum bygdarráðsformaður í Sanda- vági, ja, alt, sum gav mær ein so ríkan barndom og ungdóm í reiðrinum hjá mostur og Zachariasi Eg minnist, tå ið vit báðir vóru til skips í Grønlandi, hvussu tær longdist heim til Maritu, sum tú giftist við sama árið Eg gloymi aldri teg sum tann gentlemaður, tú altíð vart. Eg gloymi teg aldri fyri tín alsk til musikk, tíni mongu ár sum organistur í Sandavágs kirkju, sum eg var so góður við. Eg og mong við mær fara ongantíð at gloyma títt sermerkta gestablídni, tín trúskap, títt vina- lag Sig ikki at eg siti her og skammrósi tær, tí eg og mong við mær vita, at tað, sum eg skrivi her, er sann- leikin og bara sannleikin. Øll sum hittu teg, minnast tín humor, títt eyðsýnda vit og skil, títt innlit í lívsins viðurskifti, tína eyðmýkt Eingin okkara fer nakrantíð at gloyma ta strongd og ta eyðmýking, tær var fyri, tá ið tú einsamallur mátti lúta í stríðnum við tað ráa peningavaldið. Tínar menn- iskjansligu dygðir stóðu altíð í einari bjartari glæmu. Karmurin, sum Marita og tú skaptu um tykkara heim og tykkara børn, brotnaði heldur ikki, tá ið tit noyddust at flyta til Sørvågs at búgva, tí figgjarlig rúmd var ikki longur fyri tykkum í Sandavági Tá ið tú fórt so dyggiliga á húsagang sum nakar, gleddist tú, hóast illa sjúkur, um smálutir. Tað vísti einaferð med alla títt góða lyndi. Ongantíð vart tú há- Lesarabrøv stórur. Til tess vart tú alt ov klókur. Góða Marita. Óneyðugt er hjá mær at siga tær, hvussu tú hevur tað nú. Tú situr eftir sum einkja, og eg eri einkjumaður. Vit hava nakað at tosa um, og vit hava mangt gott at minnast. Tað gleddi meg, tá Petur Elias uttan fyri kirkjuna eftir jarðarferðina segði, at í Sandavági er hann upp- vaksin. Sandavåg er hansara heimbygd, og nú hevur hann keypt hús í Sandavågi. Zacharias hevur tey gomlu húsini hjá mostur og Zachariasi. Vit hava ikki mist okkara stød í Vágum. Tí koma vit altíð aftur. Gloymið ongantíð, at minnið um okkara kæra bróður er so sterkt og livandi, at tað fer aldri at kámast. Hetta vildi eg sleppa at siga tær, góði Jens Erik. Øll tíni tíggju systkin elska teg og minnast teg, so leingi okkum er unt at liva. Beiggi tín Sonne Viðmerking til Óla Jacobsen viðv. aktivering av arbeiðsleysum | Fyrst av øllum, so høvdu tú og Høgni Joensen bert eitt óformelt prát við meg og skrivara felagsins hesum viðvíkjandi. Fyri tað næsta, so heittu vit á teg dagin eftir, at tú í Degi og viku var farin út við tínum hugsanum hesum viðvíkjandi, um at fáa skriv- greitt, at tey rikidømi, sum liggja í undirgrund Hetlands og Feroya eiga fyrst og fremst at koma fólkunum her búgva til góða ligt frá tær, at hetta ikki kom = gevur fólk ta fatan, at vit at nerva arbeidsøki hjá lim- — hava góðtikið nakað vit ikki um okkara. einagang hava samrådst Hvat vidvikur aktivering = um. av arbeidsleysum, so er tað Viðvíkjandi skrivinum vit ikki nøkur nyhugsan, men fingu úr landsstýrinum, so hevur verið arbeitt við hes- = er tað heilt greitt, at um vit um í fleiri år. Tað ið er nýtt = skulu samráðast um eina er, at ein fer út í fjólmiðlar- = loysn framyvir, so skal nú- nar við einum boðskapi, ið = verandi stødi hjá limum okkara ikki broytast, altso | góðtaka vit ikki nakað tos um fleiri sparingar innan okkara øki, tí tá er tykkara lyfti longu brotið. LATIÐ okkum brúka hetta hevið, sum Smyril Line og Norrena geva okkum til at byggja upp nakað kon- struktivt og positivt, bæði á tí mentarnarliga og tí vinnuliga økinum. „Norrena brúgvin“ hjá Smyril Line millum Feroyar og Hetland gerst veruleiki frá í komandi viku. Vit ynskja henni góða eydnu. Tórshavn 22. mai 98, Vegna Heimahjålpara- felag Føroya Sosialurin Ása Djurhuus