mikudagur 1. juli 1998síða 19

Nr. 121 — 1. JULI 1998 Junkarin hevur næstan vunnið FM tíðindablaðið S06572/U7 Kappróður, 5- mannafør dreingir: Tey fýra hundrað fólkini í Kvívík standa øll aftanfyri, tá Junkarin vinnur. Fløggini eru vundin á stong, og bygdahúsið er opið, tå bátur og manning koma aftur til bygdar Kvívík hevur ofta gjørt vart við seg í kappróðri. Har munnu búgva eini fýra hundrað fólk, og tá útvarpið sigur frá kappróðri sært tú so at síga ikki fólk í tún- inum. Nøkur fá fylgja kapp- róðrarfólkinum kring land- ið, og restin situr tætt at lurt- inum og fylgir við. Og tá róðurin er av, og dreingirnir umborð á Junkaranum hava vunnið, so verður måttøkan fyrireikað, = mammurnar baka køkur, bygdahúsið er opið, og hvert flagg er vundið á stong, tá bilarnir koma til bygdina við nbåti og manning. Ein teirra, sum fylgir væl við, er Jóna Petersen. I løt- uni er hon næstformaður í róðrarfelagnum, og í ár stendur Junkarin henni ser- liga nær, tí hon er mamma at tveimum av teimum, sum á øllum stevnunum higartil hava vundid burturúr llum hinum manningunum. Tá vit høvdu hana í tele- fonini í gjár, fyrireikaði hon fødingardag, tí tann eldri av synunum, sum rógva kapp, hevdi átjan ára fødingardag í gjár. Vit fingu ikki fatur á honum, tí hann var í Havn- ini og tók koyrikortið, og yngri beiggin var á fjalli. Bygdamenn manna bátin Jóna Petersen plagar at fylgja Junkaranum runt landið, men leygardagin lá tað ikki fyri at fara á jóan- søku: — Men so upplivdi eg hina síðuna av søkini. Tað var sera spennandi at sita frammanfyri utvarpslurtid, og tad var stuttligt og å- hugavert at vera við í tí part- inum, sum fyrireikaði mót- tøkuna, tá teir komu aftur til bygdina. Jóna Petersen sigur, at tað hesi seinnu árini hevur verið trupult at manna bátarnar, og tá tað hevur eydnast, so hevur tað ofta fyri tað mesta verið soleiðis, at teir fægstu hava verið kvívíkingar. — Vit halda sjálvsagt altíð við Junkaranum og Kvívík- ingi, men tá tað eru kvívík- ingar, sum manna bátarnar, so er tað sjálvsagt nakað serligt. Í ár er ein kollfirð- ingur umborð, meðan hinir seks eru úr Kvívík, og tað haldi eg er væl klárað av so lítlari bygd. Venja teir nógv? — Eg veit íkki, um eg skal fara í blødini vid ti? Kapp- róðarfólki dámar væl at halda okkurt fyri seg sjálv- an. Jú, jú, teir vandu nógv frá flaggdegnum av og til nordoyastevnu, men síðani tá hava teir ikki vant so nógv, men tað er skil í, og teir vita akkurát, hvat tað er, sum teir taka sær fyri. Bát- urin er í Vestmanna, og eina ferð um vikuna síggja vit hann her útfyri, um líkindi eru til tað. Gylt tíðarskeið Tað skal rógvast um plaser- ingarnar og stigini á Vest- anstevnu og á ólavsgku, og sjálvandi fara allar mann- ingarnar at leggja alt tað teir eiga í fyri at røkka fremsta plássinum, men tað skal vilja heilt ófatuliga 'lla til hjá dreingjunum umborð á Junkaranum, um teir ikki standa við FM steypinum, tå ólavsgkuróðurin er av, og alt bendir á, at tað longu á vestanstevnuni í Miðvági annan leygardag verður greitt, at Junkarin verður fyrsti FM vinnarin í 1998. Gera teir tað, so er tað fyrstu ferð síðani 1976, at Junkarin við dreingjum vinnur FM (við gentumann- F 1åast dreingirnir á Drekanu m gjórdu alt tað teir kundu leyga rdagin, so var tað ikki nóg 19 mikið til at fáa kvívíksdreingir í Junkaranum aftur, men seinasta stevnan er ikki farin aftur um bak enn, so vón er fyri framman hóast alt ing hevur hann framvegis fyrsta FM heitið til góða). Tí spyrja vit Jónu Petersen, um gongdin fer at verða tann sama hjá róðrarfelag- num í Kvívík, sum hon var í sjeytiårunum. Tá vunnu dreingirnir umborð á Junk- aranum FM í 1975 og í 1976, og so tók áttamanna- farið Kvívíkingur við. Teir vóru púra suverenir og vunnu FM í fýra ár á rað — í 1978, 1979, 1980 og í 1981. — Tað hevði verið stutt- ligt, og tað vóna vit, men tað velst um, hvussu tað verður við fólkinum. Í ár hava teir somu sjey verið umborð á Junkaranum alla tíðina, og tað er heilt ødrvisi enn undanfarin ár. Okkurt árið hava teir skift so nógv fólk, at einir átjan hava ver- ið við á seks stevnum, og tá sigur tað seg sjálvt, at úrsl- itið kann ikki vera gott Hinir hanga uppii Sigurin hjá Junkaranum á jóansgku var eins sannfør- andi, sum hann hevur verið á hinum stevnunum. Men tað vóru fleiri, sum (Mynd: Dagfinn Olsen) vóru við í kappingini. Blik- ur og Drekin vóru tættir og kappaðust saman við Bár- uni um annað plássið, og so mundi tað vera sera huga- ligt, bæði fyri klaksvíkingar og fyri føroyskan kappróður í síni heild, at Fípan Fagra endaði á fimta plássi og har- við kom uppá stigatalvuna jh heilt framúr Kappróður, 10-mannafer: Róðrar- kennarar eru samdir um, at nýggi Eyst- uroyingurin er sera snotuligur, men tey Tað er manningin sum er 4 $ LOF ANT pr styttra teininum Er tað manningin, ella er tað nýggi báturin, sum er or- søkin til, at tað gongur so framúr væl hjá nýggja tíggj- umannafarinum, sum NSÍ eigur. Hetta er nakað, sum kappróðrarhugað tosa níogv um í hesum døgum. Á teim- um fyrstu trimum stevnun- um var málið hjá tíggju- mannaførunum tvey túsund Hóast tað er ødrvisid at rógva 1000 metrar, so vísti manningin á Eysturoyingi, metrar, og tá vann Eystur- oyingurin ser: sannførandi. Í Vági var málið eitt túsund metrar, og so ar spurning- urin, um tað fór at hilnast eins væl hjá nýggja båtin- um, og tað gjædi tað. Hannis Jocmsen er for- maður í RS. Hann róði nógv í síni tíð. eg hann hev- ur í mong, møng ár fylgt væl við í kappr60ri. — Eg havi eisini hoyrt hatta prátið, og tað er altíð hugaligt at tosa og gera sær sínar metingar. Eg dugi ikki at gera nakra avgjørda nið- urstødu um handa spurning- in. Báðir bátarnir, sum Sám- al Hansen hevur smíðað — Kjølur og Eysturoyingur — eru snøggir og góðir bátar, og tað sigur seg sjálvt. at at tað eisini er dugur í teimum á (Mynd: Dagfinn Olsen) nýggir bátar eru lættir og harvið góðir at rógva. Hetta hevur nógv at siga, men eg rokni við, at manningin hevur nógv størta týdningin, sigur Hannis Joensen, og so heldur hann fram: - Tá feløgini fáa sær nýggjar bátar, so vísir tað seg ofta at áhugin vkist. og tå tað so gongur væl, verður áhugin uppaftur slørri. Íyst- halda eisini, at tað er fyrst og fremst manningin, sum vinnur stórsigrarnar uroyingurin hevur rod i tandandi væl í ár tað StEYNURU narbåturin í sit eisini Skålabåturin. Avriki0 SUTOVINEINUIN ME til í ár vísir hinum mann ingunum, al lær mugu gera uppaftur meiri vid tað, um tað skal eydnast teimum at taka hann, men hetta er ein torførur spurningur, tí eg hav: ikki skilt, at:teir um borð á Eysturoyinginum fóru so ógvuliga tíðliga undir venjingina. Eg haldi meg hava hoyrt, at teir flot aðu bátin flaggdagin, men eg veit, at aðrir fóru undi venjingina nógv fyrr enn tað, so har er ivaleyst eitt samanspæl av ymsum or- søkum, heldur formaðurin í RSÍ“, Hannis Joensen. Bara kapping um annað plássið Tað var eingin ivi um vinn- aran á jåansøku, me“. tað var stór kapping um annað plássið Suðuroyingar manna ati imannafør ru so mikið gestab sær av fýra tein íssunum oOo ígbingur hø gamli Suð oyingur og Tvøråbåtui vóru mannaðir á Tvøroyt Vágbingur, Kjølur, Nóls oyingur, Havnarbåturin og Vestmenningur kappadust allir um næstfremsta pláss 1 Gula kortid å lofti Tad gekk sum eftir ånni at avgreiða róðrarnar, men hjá 10-mannaførunum var neyðugt at starta tvær ferðir Suðuroyingurin leyp av- stað, tå dómarin rópu „klár- ir“, og hinir løgdu aftaná honum, og tað gekk ein lota, áðrenn teir varnaðust, at dómarin hevði skotið róð- urin av, sum hann ongantíð hevdi latið startskotið av fyri. Suðuroyingurin fekk gula kortið fyri tjóvstartin På