Sosialurinarkiv
Sosialurin 1998-07-24, síða 8
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 24. juli 1998síða 8

‹ fyrra síða allar 64 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Joel Cole úr - Olavsøkan er heilt einastandandi og eigur at verða vird sum ein slík. Ogvuliga fá samfeløg í heiminum hava eitt so fjøllbroytt og vidfevnt tiltak, sum fatar um ein so stóran part av fólkinum, sigur Joel Cole, ættaður úr USA og giftur við einum føroyingi. Um seg sjálvan sigur Joel Michael Cole: Ég arbeiði við mennin- gartarnaðum. Eri free- lance journalistur, heima- lærari og vegleidari í út- búgvingum og listargrei- num, almennur rødari og professiónellur klovnur. Havi tikið lut á Olavsøku- framsýningini í Listaská- lanum og havi eina lista- framsýning í umbúna í SMS í oktober. Eg eigi fyritøkuna „Creative Enterprises”, sum fólk .. A A LO 020 — ført vid sær, at familjan hjá mær í USA hevur hýst nógvum føroyingum. Og mær hevur tað givið møgu- leika at skapa eitt friðsælt, listarliga intensivt, skiftis- programm millum Minne- sota og Føroyar. Og sam- stundis og ikki minst hevur tað givið mær og mini 1å- lju høvi at koma til Før- o ofta tað ber til, sigur lavsøkuna sum tann best hóskandi tíðin á rinum at heim Føroyar, sigur Joel Cole berast vi koma Omaneftir og niðaneftir - A ganga í havnargøtum. Mær dámar væl at lurta eftir tón- lavsøku plagi eg at gja at skrúðgong € 9 S € Eg eri hugtikin av ningunum, sum seta dåm å byin. Men tad allarbesta sum eg fár burtur ur at vera í Féroyum á Olavsøku er at síggja tosa við fólk IS og eg kenn kenni einki annað stað í verðini, har ein so stórur partur av fólkatali- num gongur í byargøtunum eftir einum strekki á hálvan kilometur, sigur Joel — Eg havi verið vilstur í eini labyrint av kroppum, sum brúka tríggjar tímar til at flyta seg tríggjar metrar, sum taka nøkur heilt fá fet, áðrenn ein annar kenningur ella ein í familjuni fær eyg- að á meg og vil práta við meg um eitthvert, sum er hent síðani seinast. — Føroyska tjóðarhátíðin er heilt einastandandi og eigur at verða vird sum cin <q Minnesota, USA: íðindablaðið SOS) slik. Ogvuliga få samfeløg í heiminum hava eitt slíkt fjøllbroytt og vidfevnt til- tak, sum fatar um ein so stóran part av fólkinum. At hava eitt tiltak sum ólav- søku, lættir um í sam- felagnum, og er prégv um eina einstandandi mentanar- liga og sosiala atmosferu í oyggjunum Sjålvandi, oyggjarnar eru serligar — geografiska stødan ger, at fólk liva tætt g eru væl upplyst terk- saman Far Or landið eigur at verða rikið búskaparliga og po- 1alt SOSTAált litiskt. Men uttan mun til hver hugburðurin er, verða Føroyar altid Føroyar, før- ingar verða altid føroy- 4 og tað tydningar- ; øllum, føroyski ivihåtturin fer aldri at broytast. At hava henda livi- háttin í felag vid 43.000 að- 4 (7 in ar, mesta av rar sálir ger samfelagið lætt, tað loyvir eini sínamillum fatan av lívinum á klettu- num Mátin sum fólk koma saman uppá til dømis á ólavsgku er prógv um hetta Tað er so lætt at siga hey og góðandag, tað er so lætt at tosa saman, tað er so deiligt at vera blíður og tíður. Tað er mær ein heiður at hava part av hesum livihått- inum í mær. Og eg eri eyð- mjúkur, tá ið eg minni meg sjálvan á, at eg kanska ikki havi tað uppiborið, sigur Joel c A flot í Umframt at gleða seg til O- lavsøkuna og eitt brúðleyp, hann og konan eru boðin við í, gleðir Joel seg til at brúka nógvar góðar letur á sjónum. — Eg ætli mær á flot og framhaldandi at læra meir um fløktu verðina av vatni, sum umringar Føroyar. Og meðan eg eri á sjónum hopi eg at fáa evgað á eina grind og verða tann fyrsti ameri- kanarin, sum fær finning- arhvalin heim við til mína føroysku familju. — Og eg gleði meg at hitta oukran eldri mann í túnatosi AE % . - 8 t Ká Nr. 138 — 24. JULI 1998 Tað er so lætt at siga hey og góðandag á lavsøku, tað er so lætt at tosa saman, tað er so deiligt at vera blíður og tíður. Tað er mær ein heiður at hava ein part av hesum liviháttinum í mær, sigur Joel Cole. og lurta eftir honum, meðan hann fortelur mær um góðar gamlar dagar. — Á ólavsgku gleði eg meg til at lurta eftir tónleiki, at dansa føroyskan dans, at eta føroyskan mat, at hyggja at føroyskum listaverkum, og at hyggja at ítrótti. Men mest av gllum gleði eg meg til at ganga havnarggtur, at móta vinum, sum eg ikki havi sæð í longri tíð, og at vera partur av tjóðarhátíð føroyinga, sigur Joel Cole at enda í viðtali.