fríggjadagur 24. juli 1998síða 8
‹ fyrra síða allar 64 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Joel Cole úr
- Olavsøkan er heilt einastandandi og eigur at verða vird
sum ein slík. Ogvuliga fá samfeløg í heiminum hava eitt
so fjøllbroytt og vidfevnt tiltak, sum fatar um ein so
stóran part av fólkinum, sigur Joel Cole, ættaður úr USA
og giftur við einum føroyingi.
Um seg sjálvan
sigur Joel Michael
Cole:
Ég arbeiði við mennin-
gartarnaðum. Eri free-
lance journalistur, heima-
lærari og vegleidari í út-
búgvingum og listargrei-
num, almennur rødari og
professiónellur klovnur.
Havi tikið lut á Olavsøku-
framsýningini í Listaská-
lanum og havi eina lista-
framsýning í umbúna í
SMS í oktober. Eg eigi
fyritøkuna „Creative
Enterprises”, sum fólk
.. A A LO 020 —
ført vid sær, at familjan hjá
mær í USA hevur hýst
nógvum føroyingum. Og
mær hevur tað givið møgu-
leika at skapa eitt friðsælt,
listarliga intensivt, skiftis-
programm millum Minne-
sota og Føroyar. Og sam-
stundis og ikki minst hevur
tað givið mær og mini 1å-
lju høvi at koma til Før-
o ofta tað ber til, sigur
lavsøkuna sum
tann best hóskandi tíðin á
rinum at heim
Føroyar, sigur Joel Cole
berast vi
koma
Omaneftir og
niðaneftir
- A
ganga í havnargøtum. Mær
dámar væl at lurta eftir tón-
lavsøku plagi eg at
gja at skrúðgong
€
9
S
€
Eg eri hugtikin av
ningunum, sum seta dåm å
byin. Men tad allarbesta
sum eg fár burtur ur at vera
í Féroyum á Olavsøku er at
síggja tosa við fólk
IS og
eg kenn kenni einki
annað stað í verðini, har ein
so stórur partur av fólkatali-
num gongur í byargøtunum
eftir einum strekki á hálvan
kilometur, sigur Joel
— Eg havi verið vilstur í
eini labyrint av kroppum,
sum brúka tríggjar tímar til
at flyta seg tríggjar metrar,
sum taka nøkur heilt fá fet,
áðrenn ein annar kenningur
ella ein í familjuni fær eyg-
að á meg og vil práta við
meg um eitthvert, sum er
hent síðani seinast.
— Føroyska tjóðarhátíðin
er heilt einastandandi og
eigur at verða vird sum cin
<q
Minnesota, USA:
íðindablaðið SOS)
slik. Ogvuliga få samfeløg
í heiminum hava eitt slíkt
fjøllbroytt og vidfevnt til-
tak, sum fatar um ein so
stóran part av fólkinum. At
hava eitt tiltak sum ólav-
søku, lættir um í sam-
felagnum, og er prégv um
eina einstandandi mentanar-
liga og sosiala atmosferu í
oyggjunum
Sjålvandi, oyggjarnar
eru serligar — geografiska
stødan ger, at fólk liva tætt
g eru væl upplyst
terk-
saman
Far
Or
landið eigur at verða rikið
búskaparliga og po-
1alt
SOSTAált
litiskt. Men uttan mun til
hver hugburðurin er, verða
Føroyar altid Føroyar, før-
ingar verða altid føroy-
4 og tað tydningar-
; øllum, føroyski
ivihåtturin fer aldri at
broytast. At hava henda livi-
háttin í felag vid 43.000 að-
4 (7
in
ar,
mesta av
rar sálir ger samfelagið lætt,
tað loyvir eini sínamillum
fatan av lívinum á klettu-
num
Mátin sum fólk koma
saman uppá til dømis á
ólavsgku er prógv um hetta
Tað er so lætt at siga hey og
góðandag, tað er so lætt at
tosa saman, tað er so deiligt
at vera blíður og tíður. Tað
er mær ein heiður at hava
part av hesum livihått-
inum í mær. Og eg eri eyð-
mjúkur, tá ið eg minni meg
sjálvan á, at eg kanska ikki
havi tað uppiborið, sigur
Joel
c
A flot í
Umframt at gleða seg til O-
lavsøkuna og eitt brúðleyp,
hann og konan eru boðin
við í, gleðir Joel seg til at
brúka nógvar góðar letur á
sjónum.
— Eg ætli mær á flot og
framhaldandi at læra meir
um fløktu verðina av vatni,
sum umringar Føroyar. Og
meðan eg eri á sjónum hopi
eg at fáa evgað á eina grind
og verða tann fyrsti ameri-
kanarin, sum fær finning-
arhvalin heim við til mína
føroysku familju.
— Og eg gleði meg at hitta
oukran eldri mann í túnatosi
AE % . -
8 t Ká Nr. 138 — 24. JULI 1998
Tað er so lætt at siga hey og góðandag á lavsøku, tað er so lætt at tosa saman, tað er
so deiligt at vera blíður og tíður. Tað er mær ein heiður at hava ein part av hesum
liviháttinum í mær, sigur Joel Cole.
og lurta eftir honum, meðan
hann fortelur mær um góðar
gamlar dagar.
— Á ólavsgku gleði eg
meg til at lurta eftir tónleiki,
at dansa føroyskan dans, at
eta føroyskan mat, at hyggja
at føroyskum listaverkum,
og at hyggja at ítrótti. Men
mest av gllum gleði eg meg
til at ganga havnarggtur, at
móta vinum, sum eg ikki
havi sæð í longri tíð, og at
vera partur av tjóðarhátíð
føroyinga, sigur Joel Cole
at enda í viðtali.