fríggjadagur 24. juli 1998síða 39

Nr. 138 — 24. JULI 1998 Hvonn morgun frá kl:40 til 11, sess- east Rigmor. Restorffæið klaverid at venja, eins og hen altíð hevur gjort. ; Hon eigur átta ommbørn og try langominuborn. Á myndini lurtar Bergur hugtikin eftir langommuni, sum spælir „Fir Elize", DAGNY JOENSEN JENS KR. VANG — Olavsøkan var óluksáliga stuttlig fyrr í tíðini. Tað var ikki so nógv at fara til, sum í dag, men vit skemtaðu okkum Gført, sigur Rigmor Restorff, tá vit vitja, fyri at fregnast, hvussu 6lavsøkan var, tá hon var barn og ung. Tá var kappríðing og kappróður, eins og fótbóltsdystur á skránni. Kristian Martin Rubbeksen átti eina karrusel, sum varð sett upp á gkinum har Sjónleikarhúsið er í dag. ; — I portrinum hjå Liitzen å Åarvegnum kundu vit keypa ís. Hann kostaði eini fimm - 10 oyru, og smakkaði nærum bert av vatni, men vit vóru fegin kortini, sigur Rigmor. — I Avhaldinum kundu vit keypa rabarbu- greyt fyri 25 oyru. Hann smakkaði so ómet- aliga væl. Tað var Elisebeth í Sandagerði, sum stóð fyri, og vit sluppu inn í stovuna at eta, men noyddust at fara út aftur bein- anvegin, vit høvdu etið, fyri at onnur skuldu sleppa inn. Tá var Havnin bert niðan til Telegraf- stødina á Tinghúsvegnum, og alt var um eina leið. — Kappróðurin var eisini ggeliga spenna- ndi. Nógv bygdafólk vitjaði á ólavsgku, og nógv fólk vitjaðu hjá okkum á Skálatrg, minnist Rigmor. Pápin ótolnaðist inn á dóttrina Tá Rigmor var eisini 15 - 16 ára gomul, slapp hon í dans á ólavsgku, men hon tímdi ikki at dansa. Hon vildi heldur sleppa at spæla. Pápin ótolnaðist av dóttrini, og físti tí hon ikki tímdi: ,,Gå hjem og spil!“. — Tað vildi eg fegin og spelaði heim, sigur Rigmor skemtandi.. Seinni fór hon í dans við eldru beiggu- num, við teirri treyt, at teir fylgdu henni heim, tá dansurin var liðugur. — Beiggjarnir góvu mær ein krónu aftur fyri at lúgva. at teir høvdu fylgt mær heim, og fegin var eg fyri peningin. Eg var ikki bangin fyri at ganga einsamøll. sigur Rig- mor Restorff. Ólavsgkutíð var eisini sveimutíð, og tað var bæði spennandi, romantiskt og óskyld- ugt. Oftani vóru havnardreingir illir, tá teir fremmandi dansaðu ov leingi við havnar- gentunum, og tá kom eldur í, men tað var einki álvarsligt Rigmor Restorff um 6lavsøkuna, tá hon var ung: — Eg hevði ongan hug at dansa Pápin segði vanliga við Rigmor, tá hon ikki tímdi at dansa - at so kundi hon bara pakka seg heim at spæla klaver - og so spelaði hon avstað — Olavsøkuaftan var føroyskur dansur í Sjónleikarhúsinum. Tá komu sumbingar oftani norður at dansa, og tá fór mamma í dans, tí henni dámdi so væl føroyska dansin hjá sumbingum, sigur Rigmor. Gestirnir svóðu í stovunum A ólavsgku vóru eisini altíð nógv, sum gistu heima hjá foreldrunum hjá Rigmor. Mamma Rigmor var úr Hvalba, og tí komu ofta nógv í familjuni hjá teimum norður. — Eg veit ikki, hvussu mamma bar seg at við at fáa so nógvum gestum eitt stað at sova, men vit høvdu tríggjar stovur, og har gistu fleiri fólk í hvørjari stovu. Øll vóru vælkomin, og hurðin hjá okkum varð ong- antíð stongd. — Sjálvandi, tey vóru ikki komin til Havn- ar at sova, og tí hevur svøvnurin ikki verið tann nógvi hesar dagar. Rigmor minnist aftur á ein vakran grønan teig í Havnini, sum var serliga nógv vitj- aður á ólavsgku. Tað var ein græsgrønur teigur hinumegin Sjónleikarhúsið, har parkeringspláss eru nú. A hesum stað hittust fólk at rinda mødina, NN ALLRA moore og hugnaðu sær Gført, tí har var oftani góður felagssangur. Annars var basarur í Komm- unuskúlanum, har møguleiki var fyri at keypa sær en drekkamunn og ein køkubita afturvið Tað var ógvuliga primitivt, men deiligt, sigur Rigmor Restorff Hon minnist aftur á tíðina tá Goggan spældi 6lavsøkukvøld til kl. fýra á morgni Ikki tí at henni dámdi at dansa, sum áður nevnt. Heldur dugdi hon at kvøda, men henni dåmdi væl at líða á og vera vid i veitslulag Tónleikurin er hjálpiamboðið Tað er nógv at minnast aftur á, tá ein er komin so mikið til aldurs sum Rigmor Restorrf. Hon er 80 ára gomul, og hevur mestu tíð sína búð í Havn Hesa løtuna vit hava prátað og Rigmor Restorff hevur leitað aftur í tíðina, er tón- leikurin hjálpiamboðið. Tónleikur hevur fylt lív hennara, og tónleikurin verður tikin fram, tá eitt ávíst tíðarskeið skal ásetast. Vit fara aftur í tíðina, tá Rigmor bert 12 ára gomul, á fyrsta sinni spældi klaver > Olavsøkutid var sveimitíð, og tað var bæði spennandi, romantiskt og oskyldugt» ENNS SISS NSSS STS 0 alment í bólkinum Jazzba Beiggi hen bólkinum, var in var sum kun at Rigmor plagdi at venja við bólkinun varð hon biðin um a Hon varð latin í ein fínan kjóla, sun Denna Mohr, F mor skuldi spæla fyri kongi, varð ein eyka fles seymað á kjólan Kongavitjan var í Havn, og veitsl: i Klubbanum. Nógvir vidagitnir persónar vórðu bodnir í veitslu, og Rigmor minnist enn, hvussu vøkur borðreiðingin var, og hvussu vakurt varð pyntað í Klubbanum hetta kveldið Síðani hevur hon spælt til óteljandi veits ur og eitt mannaminni til goggudans framt at hon hevur havt fylgispælið tá óla søkukabarettir 0.0. tiltøk hava verið fran førd i Sjónleikarhúsinum og aðrastaðni sum Rigmor Restorff so frálíka væl hevu greitt frå í Utvarpinum Spurd, hvat hon fer at gera á ólavseku ár, sigur Rigmor, at um veðrið verður øge liga gott, so fer hon oman at hygg kappróðrinum. Um ikki, so verður hugt sjónvarpið Annars ætlar hon at gera seg til reiðar at taka ímóti gestum. Hon kennir nógv fólk og vanliga kemur onkur inn á gólvið á ólar sála, hevði seyn að