Sosialurinarkiv
Sosialurin 1998-07-25, síða 15
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 25. juli 1998síða 15

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

som Nr. 139 — 25. JULI 1998 DAGNY JOENSEN JENS KR. VANG Tad eru oftast hendingarikar løtur á Glavsøku, tá fólk úr øllum ættum hittast í Havn og leggja gerandisdagin aft- ur um seg og stuttleika sær eina lotu. Øl vóna sjálvandi at fáa ein góða ólavsgku, men tað er ikki altíð tað eydnast, ella eisini uppliva fólk mangt og hvat, sum tey ikki høvdu ímyndað sær, skuldi henda teimum. Og tað er júst so- leiðis ólavsgkan er, tá hon er best. Soleiðis var eisini við Lailu Bjørklund og Jan Dam. 24 ára gamla Laila gekk á HF skeið í Odense, og var heima í summarfrí í fjør. Hon hugsaði ikki annað enn, at hon aftaná 6lavsøku skuldi fara nidur aftur og gera seg lidan vid HF lest- urin, fyri síðani at útbúgva seg innan sosialpedagogis- ka ekið. Alt snaraði 180 stig Bráddliga stóðu Jan og Lai- la framman fyri hvørjum ødrum í øllum ólavsgkuró- manum. Alt snaraði 180 stig, og tað var deiligt. Tey siga bæði í einum: — Og liðugt var! Jan Dam er 34 ára gamal, og hevur ferðast nógv um lond. Hann er srikkari, og hevur arbeitt í Australia, har hann hevur sjålvstødugt virki, eins og í Týskalandi 'g Noregi Fyri tveimum árum síðan kom hann heimaftur úr Aus tralia, tó bert fyribils, ti hann ætlaði sær avstad aft ur. Hann fór ul Tyskalands at arbeiða, men so nt hann megin jardarknøttin eina tíð altrat Fyrstu ferð vit hittust, segði Jan mær frá Australia, og eg noyðist at viðganga, at tað ljóðaði sera áhuga vert, sigur Laila Okkum báðum dáma væl at ferðast, og vit hava somu áhugamál, men tað var ikki bert hetta, sum fekk meg at siga ja, tå Jan á nýggjárinum spurdi, um eg vildi giftast við honum, brosar Laila. Hon játtaði beinanvegin, og tá fóru tey undir at tosa um framtiðina, og hvar tey skuldu búseta seg, og samd- ust um at fara til Australia. Aftaná brúdleypið fara Jan og Laila avstað, og á leiðini fara tey brúðarferð til Bali, áðrenn gerandis- dagurin byrjar í Australia. — Vit búseta okkum i Perth fyribils, men tað er ikki vist at tað verður fyri lívið. Gongur tað ikki, so kunnu vit altíð koma heim- aftur sigur Laila, sum ikki hevur verið so langt burtur áður. Egið virki í Perth — Tað er ein fyrimunur at eg havi búð í Perth í sløk trý ár. Eg kenni nógv fólk og havi mínar vinir har, og øll eru so ótrúliga vinarlig og blíð. Tað verða tí ongar byrjunartrupulleikar, sigur Jan Dam Hann hevur arbeitt sum snikkarameistari har, og tíðindablaðið 0577 TILL: OO LL S Jan og Laila hittust á ólavsgku í fjør: Í dag játta tey at liva saman fyrr lívið Framtíðina hjá Lailu Bjørklund og Jan Dam byrjar í dag í Havnar kirkju, tá tey verða vígd. Um stutta tíð flyta tey bæði til Perth í Australia, at arbeiða og stovna familju. — Lívið skal ikki vera so stirvid hjá okkum, sum hava hug at ferðast og uppliva okkurt annað og meira, siga tey bæði, sum fara til Bali á brúðarferð á leiðini hevur sítt felag at koma aft- ur til í Perth Jan arbeiðir sjålvstødugt saman við tveimum verk smiðjum í Perth, har hann setir køkar upp og eisini til nýggja heimlandið smíðar kvkar, umframt at hann innrættar og setir upp hárfríðkanarstovur Hetta virki hevur ligið stilt meðan hann hevur ver ið í Týskalandi og Noregi 15 seinastu árini. Amboð og út gerð, bilur 0.a., sum hevur staðið á goymslu, er greitt at taka í nýtslu, eins og sam- starvið við verksmiðjurnar Er tað ikki í so avgjórt at fara so langt burtur heimanífrá? Vit hava verið nógv burtur, og hvørgin okkara líða av heimlongsli, siga tey bæði og leggja aftrat, at tey kanska eru eitt sindur ófrið arlig - tó í positivari merk ing - og vilja sleppa at royna seg og uppliva annað og meir enn bert tað vanliga siga Laila og Jan Lívið skal ikki vera so stirvið. Vit hava hug at ferð ast og uppliva okkurt annað og meir enn vanligt, sigatey bæði Verðurlagið hevur eisini nógv at týða, og eg trívist betur í heitum londum. Tað er eisini ein avbjóðing fyri meg at fara so langt burtur sigur Laila Tað skal henda so nógv vit skulu giftast, vera for- eldur. Eg skal læra málið og finna mær nýggjar vinir Tað verður spennandi. Um tað onkuntíð verður keðiligt at vera so langt heimanífrá so eru vit saman, sigur Lai- la, sum eisini skal finna út- av, hverja útbúgving hor skal hava Góðir rmeguleikar Viðvíkjandi útbúgving verður tað als eingin trupul skúlabýur og universitets býur, har fólk koma ur Ax tralia, Singapore og Te i g kúla sigu rríkt A y ry e r in I ) SÚ 3 e 25 ) Nitast Q g SI der I so k ið KKI 8 C lætt at ferdast vida Jan Arbeidsumstødurnar er eisini nógv betur og ødrvisi í Australia enn her. Í Før- oyum er torført at fáa end- arnar at røkka saman, og tað ger teg meira bundnan í ger- andisdegnum, enn tú hevur hug at vera, sigur Jan Meira liviligt og lætt at ferðast Tað er hugaligt at arbeiða sjålvstødugt, og vit gjalda bert 20 pst. í skatti. Tá er eisini lættari at spara pening upp. men sjálvandi: — Tað er langt heim, sigur Jan sum keypti sær telefax bein- anvegin hann kom til Au stralia. Tad er hent ambod at hava, tå samskiftast skal so langa leið sum ul Før oya Hóast tað er langt at ferðast heim, so vænta vit ikki, at tað verður trupulleiki. Sambandið við umheimin er gott, og tað gerast alt meira odyrt ferðast millum heimspart arnar, siga tey bæði Laila og Jan, sum kl. fimm í dag giftast í Havnar kirkju