leygardagur 25. juli 1998síða 15
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
som
Nr. 139 — 25. JULI 1998
DAGNY JOENSEN
JENS KR. VANG
Tad eru oftast hendingarikar
løtur á Glavsøku, tá fólk úr
øllum ættum hittast í Havn
og leggja gerandisdagin aft-
ur um seg og stuttleika sær
eina lotu.
Øl vóna sjálvandi at fáa
ein góða ólavsgku, men tað
er ikki altíð tað eydnast, ella
eisini uppliva fólk mangt og
hvat, sum tey ikki høvdu
ímyndað sær, skuldi henda
teimum. Og tað er júst so-
leiðis ólavsgkan er, tá hon
er best.
Soleiðis var eisini við
Lailu Bjørklund og Jan
Dam.
24 ára gamla Laila gekk
á HF skeið í Odense, og var
heima í summarfrí í fjør.
Hon hugsaði ikki annað
enn, at hon aftaná 6lavsøku
skuldi fara nidur aftur og
gera seg lidan vid HF lest-
urin, fyri síðani at útbúgva
seg innan sosialpedagogis-
ka ekið.
Alt snaraði 180 stig
Bráddliga stóðu Jan og Lai-
la framman fyri hvørjum
ødrum í øllum ólavsgkuró-
manum. Alt snaraði 180
stig, og tað var deiligt. Tey
siga bæði í einum: — Og
liðugt var!
Jan Dam er 34 ára gamal,
og hevur ferðast nógv um
lond. Hann er srikkari, og
hevur arbeitt í Australia, har
hann hevur sjålvstødugt
virki, eins og í Týskalandi
'g Noregi
Fyri tveimum árum síðan
kom hann heimaftur úr Aus
tralia, tó bert fyribils, ti
hann ætlaði sær avstad aft
ur. Hann fór ul Tyskalands
at arbeiða, men so nt hann
megin jardarknøttin eina tíð
altrat
Fyrstu ferð vit hittust,
segði Jan mær frá Australia,
og eg noyðist at viðganga,
at tað ljóðaði sera áhuga
vert, sigur Laila
Okkum báðum dáma
væl at ferðast, og vit hava
somu áhugamál, men tað
var ikki bert hetta, sum fekk
meg at siga ja, tå Jan á
nýggjárinum spurdi, um eg
vildi giftast við honum,
brosar Laila.
Hon játtaði beinanvegin,
og tá fóru tey undir at tosa
um framtiðina, og hvar tey
skuldu búseta seg, og samd-
ust um at fara til Australia.
Aftaná brúdleypið fara
Jan og Laila avstað, og á
leiðini fara tey brúðarferð
til Bali, áðrenn gerandis-
dagurin byrjar í Australia.
— Vit búseta okkum i
Perth fyribils, men tað er
ikki vist at tað verður fyri
lívið. Gongur tað ikki, so
kunnu vit altíð koma heim-
aftur sigur Laila, sum ikki
hevur verið so langt burtur
áður.
Egið virki í Perth
— Tað er ein fyrimunur at
eg havi búð í Perth í sløk
trý ár. Eg kenni nógv fólk
og havi mínar vinir har, og
øll eru so ótrúliga vinarlig
og blíð. Tað verða tí ongar
byrjunartrupulleikar, sigur
Jan Dam
Hann hevur arbeitt sum
snikkarameistari har, og
tíðindablaðið 0577
TILL: OO LL S
Jan og Laila hittust á ólavsgku í fjør:
Í dag játta tey at liva
saman fyrr lívið
Framtíðina hjá Lailu Bjørklund og Jan Dam byrjar í dag í Havnar kirkju, tá
tey verða vígd. Um stutta tíð flyta tey bæði til Perth í Australia, at arbeiða og
stovna familju. — Lívið skal ikki vera so stirvid hjá okkum, sum hava hug at
ferðast og uppliva okkurt annað og meira, siga tey bæði, sum fara til Bali á
brúðarferð á leiðini
hevur sítt felag at koma aft-
ur til í Perth
Jan arbeiðir sjålvstødugt
saman við tveimum verk
smiðjum í Perth, har hann
setir køkar upp og eisini
til nýggja heimlandið
smíðar kvkar, umframt at
hann innrættar og setir upp
hárfríðkanarstovur
Hetta virki hevur ligið
stilt meðan hann hevur ver
ið í Týskalandi og Noregi
15
seinastu árini. Amboð og út
gerð, bilur 0.a., sum hevur
staðið á goymslu, er greitt
at taka í nýtslu, eins og sam-
starvið við verksmiðjurnar
Er tað ikki í so avgjórt
at fara so langt burtur
heimanífrá?
Vit hava verið nógv
burtur, og hvørgin okkara
líða av heimlongsli, siga tey
bæði og leggja aftrat, at tey
kanska eru eitt sindur ófrið
arlig - tó í positivari merk
ing - og vilja sleppa at royna
seg og uppliva annað og
meir enn bert tað vanliga
siga Laila og Jan
Lívið skal ikki vera so
stirvið. Vit hava hug at ferð
ast og uppliva okkurt annað
og meir enn vanligt, sigatey
bæði
Verðurlagið hevur eisini
nógv at týða, og eg trívist
betur í heitum londum. Tað
er eisini ein avbjóðing fyri
meg at fara so langt burtur
sigur Laila
Tað skal henda so nógv
vit skulu giftast, vera for-
eldur. Eg skal læra málið
og finna mær nýggjar vinir
Tað verður spennandi. Um
tað onkuntíð verður keðiligt
at vera so langt heimanífrá
so eru vit saman, sigur Lai-
la, sum eisini skal finna út-
av, hverja útbúgving hor
skal hava
Góðir rmeguleikar
Viðvíkjandi útbúgving
verður tað als eingin trupul
skúlabýur og universitets
býur, har fólk koma ur Ax
tralia, Singapore og Te
i g kúla sigu
rríkt A
y ry e
r in
I ) SÚ 3 e 25
) Nitast Q g SI
der I so k ið
KKI 8 C
lætt at ferdast vida
Jan
Arbeidsumstødurnar er
eisini nógv betur og ødrvisi
í Australia enn her. Í Før-
oyum er torført at fáa end-
arnar at røkka saman, og tað
ger teg meira bundnan í ger-
andisdegnum, enn tú hevur
hug at vera, sigur Jan
Meira liviligt og
lætt at ferðast
Tað er hugaligt at arbeiða
sjålvstødugt, og vit gjalda
bert 20 pst. í skatti. Tá er
eisini lættari at spara pening
upp. men sjálvandi: — Tað
er langt heim, sigur Jan
sum keypti sær telefax bein-
anvegin hann kom til Au
stralia. Tad er hent ambod
at hava, tå samskiftast skal
so langa leið sum ul Før
oya
Hóast tað er langt at
ferðast heim, so vænta vit
ikki, at tað verður
trupulleiki. Sambandið við
umheimin er gott, og tað
gerast alt meira odyrt
ferðast millum heimspart
arnar, siga tey bæði Laila
og Jan, sum kl. fimm í dag
giftast í Havnar kirkju