týsdagur 29. september 1998síða 23
‹ fyrra síða allar 30 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
j
5
%
|
2
Nr. 183 — 29. SEPTEMBER 1998
tíðindablaðið
Viðmerking:
Fast samband bæði vestur- og norð-
ureftir hevur týdning fyri alla tjóðina
Omma mín Kristina á
Heygum var vitug kvinna,
sum las nógv og visti væl
um viðurskifti í gðrum
londum. Men einaferð hon
í práti við vágamann bú-
settur í Vestmanna helt fyri,
at tann dagur fór at koma,
at koyrandi varð um Vest-
mannasund, hugdi hann upp
á hana spyrjandi:"Hvussu
gomul eru tygum?" At hon
mátti vera i barndømi,
kundi lítil ivi vera um.
Tá ið vágatingmenninir
báðir Haldor Hansen og Vil-
helm Nielsen miðskeiðis í
sjeytiårunum løgdu fram
uppskot å tingi um heingi-
brúgv um sundið, mundi
mangur rista við høvdinum.
Og tá ið Jógvan við Keldu
hevur borið fram ætlanir um
ein tunnil eisini undir Leir-
víksfjórð, hevur sjálvt
kanska stórri parturin av
hansara egnu býarborgarum
havt ilt við at taka hann í
álvara tíansheldur at taka
undir við honum.
Vit eru tó fleiri, sum av
fullum huga alla tíðina hava
verið sannførd ikki bert um
tað gagnliga, men eisini um
tað neyðuga í tí at fáa kndtt
okkara landspartar so væl
saman, sum tað við nútíðar
teknologi letur seg gera, um
fullgóð livilikindi og trivn-
aður skulu kunna varðveit-
ast eisini úti um landið.
At ætlanirnar um tunnils-
gerðir bæði undir Vest-
mannasundi og undir Leir-
víksfirði ru realistiskar
hevur sina borgan i ti, at
Landsverkfrødingurin í eitt
longri áramál hevur havt
báðar verkætlanirnar í sínari
skuffu greiðar at seta í verk,
tá ið politisk undirtøka var
fyri ti.
Sum øll vita, hevði fasta
sambandið um Vestmanna-
sund langt síðan verið ein
veruleiki,um ikki fíggjar-
kreppan lemjandi floymdi
inn yvir okkum. At menn
nú eru varnir við at fara
undir stór og kostnaðarmik-
il almenn projekt er væl
skiljandi; men tað ræður so
sanniliga eisini um, at
skelkurin eftir samfelags-
liga harðveðrið ikki hevur
bitið seg so fastan, at hug-
flogið varandi verður skert,
tá ið ræður um at útbyggja
hetta land.
I fjølmiðlum hoyrist og
sæst, at ferðarsambandið
um Vestmannasund nú av
álvara verður tikið upp til
viðgerðar .og avgerðar á
tingi. Vinnumálastørið hev-
ur gjørt kanningar og er
komið til ávísa nidurstødu
um praktiskar loysnir og
samfelagsbúskaparligt
gagn í hesum sambandi
verður sagt.
At tað her í fyrsta lagi
verður hugsað um vinnulig
og fíggjarlig viðurskifti er
eyðsæð. Men í hesum stór-
máli er tað ikki nóg mikið
einans at hava møguliga bú-
skaparliga avkastið í huga.
Her má sanniliga eisini slíkt
sum lívsvirði og trivnaður
á staðnum koma við inn í
myndina, nakað sum kann
tykjast torført at gera upp í
tólum, men sum tó hevur
avgerandi, konkretan týdn-
ing. Hugsi her um tað ment-
anarliga í breiðari samfel-
agsligari merking, um høvi
hjá yngri og eldri til menn-
ing av vidføddum kenslu-
ligum og skapandi gåvum,
til musiska uppliving og um
møguleikan til andsmenn-
andi samskifti.
Mentan er nakað, sum alt
ov vanliga verður mett sum
marglæti, sum nakað ið tey
kunnu fáast við, ið hava ráð
og stundir til tað. Hesin
hugburður sæst hjá okkum
sjónliga aftur í landsins
fíggjarjáttan, har lutfalsliga
nógv minni verður sett av
til mentanarligt virksemi
enn hjá tjóðum uttan um
okkum - ein politiskur hug-
burður, sum ikki bert er
skammiligur, men eisini
skaðiligur, tí mentan kemur
okkum gllum við, ja, hon
er meira enn nakað sjálvur
stirðilih í tjóðini.
Aðrastaðni telja mentan-
arligar umstødur meira og
meira við eisini í búskapar-
ligum metingum. Nevnast
kunnu dómi:
1. Holsterbro í Danmark
var ein følnandi bður úti á
oydna heiðalendinum í Jút-
landi. Framskygdir býarpol-
itikarar tóka tá ta avgerð at
gera munandi fløgur í ment-
anarlívið, og fylgjan bleiv
eitt mennandi árin á býar-
lívið. M.a. gjørdist Holster-
bro kommunale Musikskole
flaggskipið innan musikk-
skúlar í Danmark, hagar
næmingar úr gllum landi-
num søktu til. Táverandi
stjårin Ib Planch Larsen
greiddi á fundi her í Havn
frá, at umframt vunnin livs-
virði kundi hann við tólum
vísa á, at tað peningaliga
íkastið, sum kommunan
hevði veitt musikkskúla-
num, heyði hon fingið aftur
á ødrum samfelagsøkjum:
færri herverk, færri útreiðsl-
ur til sålarliga viðgerð, færri
útreiðslur til fongsul o.s.fr..
2. Á musikkskúlaleiðara-
rådstevnu, eg var á í Svøriki
fyri nøkrum árum síðani,
varð um evni mentan/sam-
felagsviðurskifti tað borið
fram, at europeiskur ment-
anarstovnur sum dømi um
búskaparligan tødning av
góðum mentanarligum um-
hvørvi kundi vísa á ein bý í
Onglandi, ein í Tdsklandi
og ein í Danmark, har býir-
nir vegna broyttar vinnu-
ligar umstødur vóru komnir
å fallandi føtur, men har
stórar fløgur í mentanarlivid
høvdu havt lívgandi tådning
fyri livikorini. Danski by-
urin var Holsterbro.
(Havi frå teirri rådstevnui
hug til at skoyta uppí, at í
nevndu kanning var um
evnið “Áhugi og virksemi
hjá ungdómi" staðfest, at
hjá svenskum ungdómi átti
tónleikur fyrsta plássið,
meðan ítróttur kom su nr.
2. Hetta er ikki sagt við
ynski um skerjing av ítrótt-
aligu umstødunum hjá okk-
ara ungdómi, men bert fyri
at mæla til meira javnvág í
almennum sømdum til ítrótt
og til tónleik.)
3. Á musikk- og mentan-
arskúlavitjan í Trøndelag í
Noregi fyri ári síðan máttu
vit seks føroyingarnir stór-
liga undrast á, hvussu stóran
dent norskir politikarar
leggja á mentanarlig viður-
skifti.-"Teir eiga so nógvar
pengar", hevur ivaleyst
onkur hug til at siga. Nei,
fylkið, sum vit mest ferð-
aðust í, Nordurtrøndelag, er
tað fátækasta í øllum Nor-
egi, har slíkt sum oljuríki-
dómi als ikki ber við.
Talan var um miðvísan
politikk, sum eisini hevdi
borið ta frukt, at fólkafrá-
flytingin , sum var eitt ålv-
arsligt vandamál í hesum
útjaðaragkjum, var mun-
andi minkað og í fleiri før-
um steðgað. At brúgvar og
tunnilsgerðir í Noregi helst
meira enn nakrastaðni eisini
eru iløgur til varðveitslu av
bústaðarmynstrinum er al-
mannakunnugt.
Jú, sanniliga hanga ferð-
arsamband, búskapur og
mentanarviðurskifti saman.
Við størstu virðin fyri
okkara mentanararvi, sum í
øldir er varðveittur í heim-
ligum umhvørvi við lítlum
árini uttanífrá, so er tó
mentan í breiðari merking
nakað, sum livir og menn-
inst í støðugum samskifti
millum egið jørdildi og á-
virkan uttanífrá. Verða øki
sum Vágar og Norður-
oyggjar framvegis avbyrgd
frá meginøkinum, so at ikki
kann sleppast til og frá uttan
eftir ferjuætlan og tá mest-
sum bert á degi, kann sam-
felagsliga lívið illa mennast.
Hesar oyggjar verða merg-
sognar bæði fyri ungdóm og
útbúgvið fólk, sum krevur
víðari samskiftismøguleik-
ar. Aðrar oyggjar eru í somu
vandastødu, men kunnu
ikki takast við, her talan er
um fast samband.
Nú avgerðir skulu takast
um samferðsluviðurskiftini
oyggjanna millum í kom-
andi tíð, er tað sum nevnt
ikki nóg mikið einans at
byggja á búskaparliga og
fíggjarliga útlitið. Ungdóm-
ur í Vágum og í Norður-
oyggjum, sum sekir sær
menning og kunnleika í
høvudsstadarøkinum, må
ikki framhaldandi vera burt-
urstongdur frå møguleika-
num at livga um og seta
dåm å heimliga umhvørvid,
fólk í hesum oyggjum mugu
ikki framvegis vera avbyrgd
Ólavur Hátún
frá teim mentanarligu upp-
livingum og tí íblástri, sum
fast ferðarsamband við
megingkið gevur møgu-
leika til. Fyri okkum øll
verður tað ríkandi at fáa
lættari atstødur til at sleppa
víðari um at uppliva okkara
land í sínum vakurleika og
stórleika og at fáa lut í tí,
sum mentanarliga livir og
mennist á hesum enn so
fjarskotnu plássum.
I Hollandi siga tey: "Gud
skapti jørðina; menn hol-
lendingar skaptu Holland",
og teir brúka á hvgrjum ári
milliardatal av krónum til
tess at vinna og varðveita
nýtt land. Hjá okkum er tal-
an um eitt dygt fíggjartak
nú fyri í komandi tíð til
fulnar at kunna gagnndta og
røkja tey landsvirði, sum vit
eiga frá Skaparans hond.
Ólavur Hátún
Suðuroyarsiglingin hjá
Strandferðsluni
Yvir 5000 íbúgvar í Suðuroy verða hildnir fyri tað turra spott sum farleiðin er í dag og hevur
verið í langa tíðir
Nú hendi tað aftur, siglingin
til Suðuroy bleiv broytt. Og
sum ikki einaferð, ikki til
tað betra fyri okkum, sum
skulu brúka hesa farleið.
Ein angrandi fyrrverandi
landsstýrismaður í sam-
ferðslumálum, sum ikki
hevði hóming av hvat hann
gjørði, breyt alt niður. Alt
sum var uppbygt og kundi
útbyggjast á hesu farleið,
bleiv søpla vekk við einum
pennastroki.
Nú situr gud hjálpi mær
ein annar landsstýrismaður
í samferðslumálum, sum
heldur ikki veit, hvat hend-
an farleiðin hevur at týða
fyri okkum yvir 5000
íbúgvum í Suðuroy.
Tað er jú eisini so óluk-
sáliga einkult at sita í Tórs-
havn og siga, at tit sum
búgva uttanfyri havnina
hava nóg góða iarleid.
Tað syndarliga er, at okk-
ara fólkavaldu politikarar í
Suðuroy sýnast ikki at láta
um vón. Orsgkin til tað er
kanska, at teir ikki brúka
hesa farleið nógv. Tí hava
teir heldur ikki hóming av,
hvat vit sum búgva fast í
Suðuroy, skulu finna okk-
um í. At koma suður einstøk
vikuskifti, er ikki tað sama
sum at búgva fast í Suðuroy.
Samgonguskjalið, er tað
vert pappírið vert, sum
tað er skriva á?
Nei, tað sær ikki soleiðis
út, tí í samgonguskjalinum
stendur >suðuroyarsiglingin
verður dagførd beinanveg-
in«.
Landsstýrismaðurin í
samferðslumálum hevur
sagt, at hann veit ikki hvat
týdning henda orðing hevur.
Tað er nakað møsn, at koma
við einum sovornum úttal-
ilsi.
Vit kenna øll tær 3 víða-
gitnu apurnar sum: ikki vilja
síggja, ikki vilja hoyra og
einki vilja síga, soleiðis
kann tað eisini vera í polit-
ikki.
Eg kann greiða landsstýr-
ismanninum frá, at fyri okk-
um sum búgva í Suðuroy,
hevur orðingin tann týdn-
ing, at farleiðin fær fleiri og
betri skipaðar túrar til Suð-
uroy, bæði fyri ferðafólk og
vinnuna.
Orðið beinanvegin (á
donskum >uden omsvøb«)
sigur nær farleiðin skal
broytast til tað betra, tað
skal verða nú.
Alt annað er uttanum
tos og at halda suðuroy-
ingar fyri tað turra spott.
Teir dupulttúrar sum eru
idag, eru ikki gjørdir fyri at
suðuroyingar skulu fáa eina
betri farleið. Hesir túrar eru
gjørðir fyri handilsfyritøkur
og ítróttarfólk norðanfjørðs.
Túrurin til Vágs mikudag
bleiv avtikin og ferðaætlan-
in fyri hósdag bleiv broytt
soleiðis, at einki ferðafólk
hættar sær til miðstaðargki
henda dag. Ein broyting í
ferðaætlanini, sum er burtur
úr vón og viti.
At tann einasti sam-
gongulimir fyri Suðuroy
finnur seg í hesum er heilt
ótrúligt. Men hvat, soleiðis
er við politiskum lyftum.
Finnleif Guttesen,
Tveroyri
Lesið
eisini
Sosialin
å Inter-
netinum
| www.Sosialurin.fo |