fríggjadagur 2. oktober 1998síða 2
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Blaðfólk:
Pex Joensen,
Bertholdsen,
Blaðstjóri: Emil L. a
in indensk Sveinur Tróndarson
Á Internet: www.sosialurin.fo cd > | Turið Kjølbro
Jens Kristian Vang
Lysingar og søla:
Jonhard Hammer
Utgevari, uppseting og prent:
Sp/ Sosialurin
Bustadur:
Argjavegur 26, Argjum
Postadr: Postsmoga 76,
110 Tørshavn
Telefon: 311820
Telefax. 314720
e-mail:
post sosialurin.fo
Stort afturstig fyri
demokratiið
Oddagrein *
ANDSTOÐUTINGMAÐURIN Jenis av Rana saman við
samgongulimum „vunnu“ slagið um formansstarvið í
Uttanlandsnevndini. Men hetta kann gerast ein stutt-
vunnin sigur tá avtornar!
EFTIR okkara tykki gjørdi Miðflokkurin bæði andstødu
og samgongu eina bjarnatænastu við at seta fót fyri
formanninum í nevndini. Grundgevingin fyri at taka hetta
óvanliga stigið er ikki noktandi. Her ruggar ikki rætt -
okkurt annað man liggja aftanfyri, tí grundvevingin hjá
Jenis av Rana at koyra Jóannes Eidesgaard frá sum
formann heldur ikki. sjálvandi eigur tað at vera rætturin
og eisini ábyrgdin hjá einum andstøduflokkii at koma
við útspælum í stórmálum sum sjálvstýrisspurninginum
- eisini um hesi útspæl ganga ímóti teimum, sum stýra.
ANDSTOÐAN hevur ómetaliga stóran tydnng í ein!
pariamentariskari skipan. Og gerðin hjá Jenis av Rani
meta vit vera einki minni enn at svíkja sína ábyrgd sum
andsteðutiokkur. Hvat ætlar hann at fáa burtur úr við at
útrópa stersta andstoðuflokkin til sín hevuðsfígginda?
Her liggur okkurt aftanfyri. Er tað ein landsstyrissess í
eini broyttari samgongu einaferð í næstu framtíð, sum
Miðflokkurin dyrgir eftir? Tað er so hansara sek, men
mátin hetta verður gjørt uppá - at tað skal ganga út yvir
andtsøduna sum so - er sera ódámligur og livir ikki upp
til andan í demokratunum
MEN tað. sum er størri spell, er måtin, sum samgongan
hevur tacklað spurningin uppá. Um vit nú síggja burtur
frå, at tjóðveldisflokkurin hevði sín fulla rætt til at fáa
henda sess, so var júst hend sannroyndin, at andstoðan
hevði fingið formansessin í hesi týðandi nevnd, at meta
sum kærkomið høviå at byggja brúgv millum samgongu
og andstoðu í tí sera álvarsligu og tydningarmiklu
prosess, sum í løtuni eru í gerð í sambandi við rikis-
rættarligu vidurskiftini
ODDAMENNINIR í bæði tjóðveldis- og fólkaflokki hildu
tað vera eina góða loysn og eina trygd fyri víðari
demokratisku gongdina í sambandi við sjálvstyrismálin
tá formaðurin í tí storsta andstoðuflokkinum gjørdist
formaður í Uttanlandsnevndini. Á henda hátt kund
samgongan fáa eitt nåtturligt og sunt motspæl á einurð
hægri og týðandi stoði. Samgongan tók á henda hatt
andstoðuna inn um gáttina og líkasum tók hava við
viðgerðina. Teir áttu ikki at givið einum so lítlum o
Q
ótýðandi flokki sum Miðflokkinum meguleikan at for-
komið hesi gongd. Teir áttu at verið so mikið stórir, at
teir framvegis sóu hetta sum nakað skilagott - eisini um
formaðurin í Uttanlandsnevndini vegna sín flokk legði
uppskot fram , sum ikki heilt var í tráð við teirra fullveld-
isætlanir. Í veruleikanum hevur hesin eini sokallaði and-
stoðutingmaðurin forkomið einum annars spennandi
og nýgerandi samstarvsmøguleika millum eina sam-
gongu og eina andstoðu. Jenis av Rana og Miðflokkurir
eru og eiga at vera at meta sum peanuts i ti politiska
spælinum. Gamani hava hesi sitt berættigilsi i og við at
teir eru valdir. Men tað tænir ikki demokratisku prosessini
at geva hesum eina tingmanninum so stórt vald.(Hetta
minnir ikki einki um tað vald, sum somu flokkar góvu ti
ítla sjálvstýrisflokkinum, tá samgonga varð skipað, og
hesin hevði sum eittans endamál at halda javnaðar-
flokkinn uttanfyri). Tjóðveldisflokkurin átti heldur at fylgt
góðu intentiónunum hjá Høgna Hoydal og víst herferð
frå Jenis av Rana móti javnaðarflokki frå sær. Hann átti
at hugt longur fram heldur enn at tíkið ímóti hesum
øtuvinninginum. Men møguliga hevur júst hesin sess-
urin so storan tydning fyri Hergeir Nielsen, at flokkurin
at vissionina hjå Høgna Hoydal fara
TAÐ er okkara sannføring, at tað hevði tænt bæði
samgongu og andstoðu og tí demokratisku prosessini
oðuflokkurin varðveitti formannsessin í
Uttanlandsnevndini. Við broytingini hevur tjóðveldis-
flokkurin verið við til at leggja sjógv millum seg og eina
andstoðu, sum hann annars fer at fáa so nógv brúk fyri
tann eina dagin, tá Foroya fólk skal til at atkvoða um
framtíð Føroya. Vit eru bilsin av, hví ikki maður sum
Høgni Hoydal, sum annars hevur vist seg at kunna
geva føroyskum politikki nakað nytt og gott við nettup
at leggja so stóran dent á fortreytirnar fyri tí demo-
kratisku prosessini, ikki gjørdi sina ávirkan galdandi
og syrgdi fyri, at Jenis av Rana ikki slapp at seta kilar í
framtíðar samstarvið og samskiftiå millum samgongu
og andstoðu. Hesi málini eru alt ov ålvarslig til, at ein
so lítil flokkur sum Miðflokkurin sleppur at seta dag-
skránna. Vónandi ber til at bota um hetta stóra mistak
Sosialurin
Áræði ella ótti
fyri skeivleikum
Vit hava nú sett skjøtil á
fyrstu praktisku tingsetuna
í hesum valskeiðinum. Pol-
itikarar og onnur hava havt
stundir til at meta um sam-
gonguskjal og teir politik-
arar, sum mynda samgong-
una. Og vit hava fingið tað
fyrsta fíggjarlógungslógar-
uppskotið.
Vit kunnu nú spyrja, um
vit veruliga menna okkum
á sjálvbjargnisleið?
Evna vit at skapa karmar
um modernaða håglønar-
vinnu í Føroyum?
Sum eg fyrr havi roynt at
vísa á, so eri eg rættiliga
bjartskygdur um møguleik-
arnar hjå Føroyum, um vit
bera okkum skilagott at.
Nakrar umsitingarligar
broytingar eru neyðugar,
men annars eru vit væl fyri
sæð við mongum ymiskum
sjónarvinklum.
Mangt er broytt í hugsun-
arháttinum hjá 'føroyingin-
um" hesi seinastu 10-12
árini og mangt av tí er til
tað betra. Men okkurt hevur
eftir mínum tykki
gingið í
hand
rhond: M.a. eru vit
rðin so ómetaliga rædd
fyri skeivleikum, at tað tek-
ur stóran part av leiðsluork-
uni. Vit hava mist áræði!
Hvussu ofta meta vit ikki
i setninginum
einki skil á - nú fara vit at
*Fyrr var
gera skipanir, sum
Hesin og aðrir setningar
millum tey, sum praktiskt
skulu útinna politiska viljan
í verki ella millum tey, sum
skulu kritisera politikkin
konstruktivt, eru bert vakrar
yrðingar um so stóran Otta,
at skaði stendst av honum
Sjálvandi hevur skil verið
á, men sjálvsagt eru skeiv-
leikar framdir. Setningurin
um at einki skil hevur verið
á og at nú skal annað skinn
fáast um bak er ikki annað
enn undanførsla fyri at taka
risikobundnar avgerðir - og
harvið ein forðing fyri av-
gerðum til frama fyri land
og fólk
Hvussu ofta meta vit ikki
setninginum: 'Eru vit nú
aftur á veg í áttatíárini...?
Sjálvandi fara vit ikki
aftur í åttatiårini í næstu
framtíð. 'Áttatíárini" - sum,
sum vit leggja í hugtakið er
treytað av framfýsni, áræði
"Attatiárini" er
treytað av, at vil eru
og hegni
frammaliga í vinnuligum
høpi -
eygum!
Tað, sum liggur í hugtak-
inum "åttatiårini' er treytað
av, at onkur 'Uhrenholt'
heldur tað vera áhugavert at
brúka tíð í eitt ár ella tvey,
fyri at fáa burturav!
Tað ber ikki til at fara í
'attatiårini' í einum samfel-
ag, sum vinnuliga er 20 ár
aftanfyri restina av fram-
komna heiminum.
Setningurin um 'áttatiár-
ini' er ikki annað enn und-
anførsla fyri at taka risiko-
bundnar avgerðir - og forðar
harvið avgerðum, sum tæna
eini framgongd. Uttan
risikobundnar avgerðir gera
vit ikki nógvar smáar
skeivleikar, men tann eina
stóra skeivleikan: at eingin
avgerð kann tæna eini fram-
gongd!
At vit so í åttatiårunum
tóku í so stórar avgerðir,
sum skuldu vísa seg at vera
óhepnar, er so ein annar
spurningur - men havandi
vinnumenningina í huga, so
var hetta hvorki óvanligt
ella órímiligt. Flestu vinnur
í heiminum uppliva eina tíð
við stórari menning við
eftirfygljandi kapasitets-
trupulleikum. Tey, sum
hanga afturút í emnningini
koma sjálvsagt ikki í hesar
trupulleikarnar, men hava
heldur ikki fingið vinning-
in!
sæð við altjóða
Tað mest óvanliga og
órímiliga er tað óvanliga og
órímiliga vánaliga hegni til
at rætta skeivleikarnar aftur
Men tí betur hava skeiv-
leikarnir tá verið so smáir
hóast alt, at vinningurin frá
teirri tíðini (kapitalapparat-
ið) hevur hildið sær, so vit í
10 ár hava havt møguleika
fyri at sita upp afturá og
*spara'!
Hvussu ofta møta vit ikki
setninginum: "Vit eru farin
undir eina heildarætlan við
víkjandi...“
Sjálvandi ber ikki til at
gera eina heildarætlan yvir
tilverunnar margfaldi! Hetta
var hugtak frá fyrst í øldini
í sostalistiska Sovjetsam-
veldinum og hóast stór orka
og mong lív eru latin fyrr at
prógva nyttuna í hesum
hugtaki, so hevur illa borið
til.
Einki umhugsni endar i
eini "heildarætlan”, soleiðis
sum hugtakið verður nýtt
millum ábyrgdarfólk í dag.
Umhugnsi endar í eini
skitsu, sum í einum dem-
okratiskum samfelag alla
tíðina er til viðgerð millum
viðkomandi partar og broyt-
ist - inntil tann seinasti
praktiski luturin er komin
itøkiliga uppá pláss.
Tað finst eingin heildar-
ætlan fyri vinnulívið í Før-
oyum. Men síðani seinast í
seinastu øld hava fólk havt
eina greiða skitsu av teim
næstu leikunum í vinnuni.
Áttatjárini vóru einki und-
antak. Nýtiárini hava helst
verið einasta samanhang-
andi ártíggju (1989-98) har
fullkomið ráðaloysi valdaði
innan vinnulívið!
Alivinnan er eitt løgid
undantak, sum fáur gevur
sær fær um, hví tað gjørdist
eitt undantak. Men tað man
eisini hava sínar orsøkir at
ráðaloysið eisini hevur
valdað í hesi vinnuni tað
seinasta góða árið
Heildarætlan,
sum hugtakið verður nytt í
dag, er ikki annað enn und-
anførsla fyri truplum og ris-
ikobundnum avgerðum
undir itøkiligari åbyrgd. At
taka risiko merkir sjålvsagt
ikki at kasta seg út í blind-
um
Tað er mikið gott - og
alneyðugt - at gita nøkun-
lunda rætt. Men tað er eisini
neyðugt at seta kós við
møguleikum fyri broyting-
um, til tess at laga seg til
veruleikan alla tíðina
Soleiðis sum eg síggi tað,
so er Ottin fyri skeivleikum
so inngrógvin í okkara hug-
sunarhátt nú, at hann køvir
at kalla alla itøkiliga og
soleiðis
burðardygga framgongd
Hesin óttin er innbygdur
í bygnaðin í tí almenna sek
torinum eftirsum høvuds-
uppgávan hjá teim seks
aðalstýrunum er at verja
landsstýrismannin - antin at
krógva skeivleikar har tað
er møguligt ella at 'turka'
teir å onnur.
Hesin óttin er ikki minst
innbygdur í tað tjóðartikna
(nationaliseraða) vinnulív-
ið, sum at kalla ongan
møguleika hevur at tillaga
seg einum burðardyggum
vinnumynstri. Vit síggja
hetta sama í nýggjastu ligg
arlógini, har vit halda 9%
ára kósina við almennum
ætlanum viðvíkjandi "end
J
)
urnyggjan av skipaflotan-
um”, sum helst ger tað trup-
ult fleiri ár fram í tíðina at
menna burðardyggar,
vinnuligar mekanismur í
høvudsvinnuni.
Eg eri rættiliga bjart-
skygdur um møguleikar før-
oyinga í altjóða kapping.
Men vit mega sleppa hesum
óttanum fyri skeivleikum.
Vit mega sleppa hesum Óótt-
anum fyri, at tað privata
vinnulívið ikki megnar sína
uppgávu.
Vit mega sleppa hesum
óttanum, sum ger at tað al-
menna røkir allar møguligar
uppgávur, sum tað einki
hevur við at gera - fyri hin-
vegin als ikki at hugsa um,
tíansheldur loysa tær upp-
gávurnar, júst tað
almenna og eingin annar
partur kann taka sær av.
Alt meðan vit brúka orku
uppá at privatisera Telefon-
verk, Strandferðslu o.a.,
sum als ongan vinnuligan
týdning hevurum tað er al-
ment ella privat, bara tað
virkar
Eru politisku åbyrgdar-
fólkini í hesi tingsetuni tey,
sum
sum eg haldi tey vera, so
megna tey at bróta seg burt-
urúr hesum ótta fyri skeiv-
leikum og vilja við áræði
fyrst gera tær broytingar,
sum neyðugar eru og síðani
leggja skjøtil á karmar fyri
modernaða vinnu og harvið
einum itøkiligum sjálvræði
uttanfyri ella innanfyri
danska ríkið - men helst utt-
an Blokkin!
Signar P. Heinesen