leygardagur 10. oktober 1998síða 19

Nr. 192 - 10. OKTOBER 1998 MÁLTEIGURIN | Ur Orðafari 19 ) J Eystari landsrættur Tá ið landsrætturin er í Føroyum, eru ofta tíðindi úr rættinum. Men stundum verður eystari skeivt bent. Tað bendist sum eitt veikt bent lýsingarorð: tann stóri maðurin, eg sá tann stóra mannin, hjá tí stóra manninum c.s.fr.: hvørfall: stóri, eystari, hvønnfall: stóra, hvørjumfall: stóra, eystara, hvørsfall: stóra, eystara. Tí eigur orðið at verða bent samsvarandi hesum, t.d. Eystari landsrættur vildi ikki viðgera málið; málið varð skotið inn fyri Eystara landsrætt; í Eystara landsrætti segði verjin hjá ákærda, at ... (ikki í Eystari landsrætti). Ofra og ofring Sum kunnugt er ein høvudsregla, at av teimum eins hjáljóðum dettur annað burtur, tá ið eitt triðja hjá- ljóð kemur afturat fremst í bendingarending (flokkur. floks-; Klakkur, Klaksvík). Undantøk frå regluni eru samansetingarnar -ttr, -kkj, -kkl, -kkr, -ddr (dómi: dóttrina, søkkja, súkkla, tjykkri, faddrar). Ein ljóðregla í føroyskum sigur, at sjálvljóð styttist, tá ið tvey ella fleiri hjáljóð koma aftaná: dóma (langt 8), dømdi (stutt 9), hálur (langt á) hált (stutt á). Men undantøk eru frá hesi reglu, t.d. vetri (langt e), nakrir (langt a), epli (langt e), daprir (langt a), bekla (langt e), vitja (langt i), vekja (langt e), tysja (langt i). Hesi undantøk eru tó ikki galdandi fyri suduroyarmål. Við hesi høvudsreglu, at sjálvljóð ikki styttist framman fyri ávís hjáljóðasambond (tr, kr. pl, pr, kl, tj, kj, sj), mugu orð sum t.d. styttri hava tvey t til at fáa tað stutta /i/, veittra (tvey t), dóttrina (tvey t), tjykkri (tvey k) o.s.fr. Aður vórðu orðini offra og offring skrivað við tveimum f'um og sostatt roknað sum undantøk, men hjáljóðasambandið fr er ikki millum undan- tøkini, og tí verða ofra og ofring skrivað við einum f, men offur skal skrivast við tveimum f'um. 7 - SJÓKA Vinnari: Halltóra Joenen 410 Kollafirði Loysnin frá seinastu viku | ———oO . Loysunarorðið: SEVERINUSSEN - Helgi Eg siti framman fyri vindeyganum á Heygnum. — Her hava so mong sitið. Tað livir við klettin, men annars er stilt í sjónum. Riturnar sita eysturi í fjøru. Frá Kalsoyggin hevur fingið ein myrkagrønan lit, BÓKADEILD brýdnar eru violettar. Sólin skínur enn á Kunoynna = a. og luftin er gylt. Eitt sera vakurt kvold. FØROYA LÆRARAFELAGS: Tyril stendur so rættur og hevur tær klåru linjur- nar, sum siga frå at her er eingin ivi, her ætlar hann sær at standa. Middagsfjall er heldur lítillátið, eitt skýggj kom rekandi og legði seg frammanfyri, bara toppurin og Tjørnudalur eru sjónlig. Æðustíggjur hevur hug at traðka fram. Garðurin, sum er lagaður av mannahond, skilir bø og haga. Bøurin er so vakur, ymisklitaður grønur. Onkur sæst í onkrari veltu og lúkar. Ein kvørkveggja 2 Ljósini slókna 02 Søgur úr Port Janua oO | Bíblian í orðum og myndum Indiånararnir. Søgan um upprunafólkið í Norðuramerika Mangt er millum himmal og jorð er júst nú niðan fyri húsini, við velinum beint upp- Frá eftir. FØROYA A Gamlafløtti rikur. Øll håsini standa og bera Hvønn boð um tær lagnur, sum har inni búgva og hava er krossorðagáta í blaðnum. Drigið verður millum røttu inn- SKÚLABÓKAGRUNNI: búð. Heimanfyri dansistovuna sæst oman á áar- sendu loysnirnar. Vinningurin er ein bók frá Bókadeild I Samfelagsfrødi 1. Tú og samfelagið bakkan. Har hevur hon, áin, í øldir runnið út á tað Føroya Lærarafelags ella Føroya Skúlabókagrunni. (Krossa J Heimssøga I velduga havið. av á listanum høgrumegin, hvgrja tå best kundi hugsað tær). Ú Søgan um hini Góði Helgi! Her í vindeyganum hevur tú so mang- Fyri at verða við í dráttinum um vinningin, má loysunar- p an sitid, so litillåtin við tíni veldugu persónligheit. orðið vera okkum í hendi í seinasta lagi hósdagin. Vinnarin Liv og gróður Tú verðu.“ ongantíð gloymdur. verður saman við loystu gátuni kunngjørdur í blaðnum næsta J Orðaskyn. Mín fyrsta orðabók Helena leygardagin. Sendið loysunarorðið til: Sosialurin, Box 76, 110 Tórs- havn — og viðmerkið >Krossorðagáta nr. …« á bjálvan. Bokur og annað tilfar — bæði innan og uttan skúlagárt.