fríggjadagur 16. oktober 1998síða 2
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Telefon: 311820
Telefax. 314720 -
e-mail: —
postGsosialurin.fo
Vinnumálastýrið
og eitt oljumálastýri
Oddagrein
BROYTINGARNAR og umskipan av ollum ti
almenna bygnaðinum hava m.a. við sær, at
landsstýrismenn flyta úr Tinganesi og við
teimum eisini teirra stýri. Hetta hava vit longu
sæð er hent við eitt nú heilsu- og almanna-
stýrinum, sum er flutt út í Eirargarð saman
við landsstýriskonuni.
OG nú er eisini frammi at tlyta enn eitt stýri úr
Tinganesi saman við landsstýrismanni, og tað
er Vinnumálastýrið, sum skal flyta í bygn-
ingarnar á Bryggjubakka.
NU er tað so, at Vinnumálastýrið eftir verandi
skipan skal tæna tveimum landsstýrismonn-
um, tvs. bæði Finnboga Arge og Eyðun Elttor.
Undir Vinnumálastýrinum hoyrir Oljuumsit-
ingin, og eftir tí sum Sosialurin hevur skilt,
skulu hon og landsstýrismaðurin í oljumálum
flyta á Bryggjubakka.
TAÐ er ómetaliga spell, um vit longu nú frá
byrjan skulu taka skeivar avgerðir og seta út
í kortið so skeivt, at hetta seinni fer at kosta
nógv nógv meira, tá vit aftur skulu til at gera
broytingar.
TÆR broytingar vit sipa til her er tann sann-
roynd, at hvørki oljufyrisiting ella landsstýr-
ismaðurin í olju- og umhvørvismålum hoyra
heima í Vinnumálastýrinum. Tað rætta hevði
verið longu nú at tikið stigið fult út og sett á
stovn eitt oljumálastýri og latið hetta verða
verandi úti í Gróthúsbygninginum á Debes-
artrøå saman við Jarðfroðissavninum, í
hvussu er fyribils. Nettupp Jarðfroðssavnið
og Oljuumsitingin eru tveir partar av somu
sek, og ti er skeivt nú at skilja hesar sundur
við at leggja oljuumsiting á Bryggjubakka og
hava Jarðfroðissavnið á Debesartroð. Tað
hevur nakað við umhvervi at gera: at hetta
eru tveir stovnar, sum hoyra meira ella minni
saman. Og at landsstýrismaður teirra eisini
hoyrir heima á sama stað.
TAÐ er tí eftir okkara tykki skeivt nú at flyta
landsstýrismann og oljuumsiting heim á
Bryggjubakka at vera partur av Vinnumála-
stýrinum. Vit mæla tí til, at eitt oljumálastýrið
verður skipað undir landsstýrismanninum í
oljumálum og at halda hesi atskild frá Vinnu-
málastýrinum. Oljumál hoyra heima undir eini
serstakari tilfeingisumseting - á sama hátt sum
fiskivinnumál hoyra heima undir serstakari
tilfeingisumsiting og ikki undir Vinnumálastýr-
inum. Vit vita, hvussu norðmenn hava borið
seg at við nettupp at hava eina serskilda
„ressursforvaltning“ fyri råevni í undirgrundini.
Vit kunnu einsvæl taka fulla stigið nú og skipa
eitt sjálvstoðugt oljumálastýri, nakað, sum
eisini hevur verið frammi í orðaskiftinum, men
har tað hevur ligið í luftini, at hetta var nakað,
sum kundi bíða. Best man vera at taka hetta
stig nu, tí oll eru vit samd um, hvussu stóran
týdning og ávirkan - uppá gott og ilt - ein
komandi oljuvinna kann fáa. Ikki minst fyri-
reikingin er so ómetaliga avgerandi, og slaka
vit við henni, so verður kanska ilt at koma
afturumaftur seinni. Vísið tí dirvi og hegni til
at skipa hetta sum frægast frá byrjan. Er
kósin longu skeiv frá byrjan, kann tað blíva
sera tungur róður at koma aftur á beint.
Sosialurin
Mista Paradisið
— Ég eri stórliga í iva um, hvat tað er Hógni Hoydal veru-
liga hevur í kvittanum. Trýr hann veruliga sjálvur uppá síni
stóru orð? Ella er talan kanska um, at fjólmiðlamaðurin er í
holt við eitt ovurstórt eksperiment í demagogi, har Fóroya
fólk er óvitandi luttakari, spyr Jóannes N. Dalsgaard, sum
lesur á samfelagsvisundi Keypmannahavn
Í Sosialinum nr. 190 frá 08/
10-98 er prentað ein longri
samrøda við tjóðveldis-
sjálvstýrislandsstýrismann-
in Høgna Hoydal. Høgni
verdur endurgivin fyri at
siga: »Eg vil ikki påstanda,
at Føroyar vera nakað par-
adís, tá vit hava fingið full-
veldið. (...) Og tað er eisini
endamálið við fullveldin-
um«.
Rætt skal vera rætt. Orð-
in! eru tikin år samanhangi,
t.e. at parantesin fjalir út
yvir frágreiðingina um, hví
Føroyar ikki vera nakað
paradís eftir fullveldið, men
hesa argumentatiónina haldi
eg ikki neyðugt vera at end-
urgeva. Tað, sum umræður
er, at vit nú vita, hvat tað er
Høgni Hoydal og Tjóðveld-
isflokkurin ynskja við full-
veldinum.
Í greinini skjytur Høgni
til høgru og vinstru við á-
kærum um ósakligheit og
væntandi seriøsitet frå krit-
ikarum sínum. Nú skal sig-
ast, at sakligheit og seriøsi-
tetur hevur ikki altíð verið
eyðkenni fyri arbeiði lands-
stýrismansins.
Hegni Hoydal
og orðaskifti
Í sínari lestrartíð í Keyp-
mannahavn fyri 4-5 árum
síðani, legði Høgni Hoydal
stóra orku í at køva eitt spir-
andi felagsvirksemi millum
føroyskar útisetar har.
Hansara lutur í tí arbeiði-
num var ikki tyngdur av ser-
igsiteti og sakligheit.
Ætlanin var at stovna eitt
felag, sum skuldi skipa fyri
fundum og ordaskiftum um
føroysk vidurskifti og fram-
tíð Føroya. Felagið skuldi
sjálvsagt vera politiskt 6-
heft. Hetta seinasta átti at
verið tryggja, harvið at stig-
takararnir báðir hoyra til á
hvør sínum politiska úti-
vongi.
Men Høgna Hoydal fall
hetta initiativid fyri bróstið.
Undan stovnandi aðalfund-
inum gjørdi hann eitt so
dygt arbeiði til tess at und-
irgrava ætlaninar hjá stig-
takarunum, at úrslitið var,
at felagið var av ongum.
Fremsta grundgevingin hjá
Høgna Hoydal var ta ferð-
ina, at hann ræddist fyri at
ætlanin í veruleikanum var
at skipa ein
»klubba«, har bara tær
»røttu« meiningarnar
sluppu framat.
stongdan
Formadur i ide-
oloisku klubba
Nú er Høgni Hoydal sjálv-
ur vorðin óformligur for-
maður í einum ideologisk-
um klubba, hvgrs endamál
er at sannføra føroyingar
um, at einasti vegurin fram,
er fullveldið - so kemur alt
hitt aftaná. Fyrst skulu før-
oyingar hava tað ringt í nøk-
ur ár, so verður alt betri
seinni. Hetta er sama góðsi,
sum so nógvir valdsharrar
áður hava prædika fyri tegn-
um sínum, til tess at fáa teir
at tola allan tann mótgang,
sum valdsharrin beyð teim-
um, oftast tí at hann var 6-
dugnaligur og snævur-
skygdur ella bara maktsjúk-
ur.
Høgni Hoydal røynir at
tala til kenslurnar hjá fólki,
og eg skal ikki taka dagar í
millum hvert hetta eydnast
honum væl ella ikki. Men
eitt er vist: Skilagóðar av-
gerðir verða sjáldan tiknar
í sinnismuni!
Eksperiment
Í
Eg eri stórliga í iva um, hvat
tað er Høgni Hoydal veru-
liga hevur í kvittanum. Trýr
hann veruliga sjálvur uppá
síni stóru orð? Ella er talan
kanska um, at fjølmidla-
maðurin er í holt við eitt
ovurstórt eksperiment í
demagogi, har Føroya fólk
er Óvitandi luttakari? Hvi er
tað Høgna Hoydal so um at
gera, at trútta niður í øll tey,
sum hugsa gðrvísi enn
hann, at tey eru óserigs og
ósaklig? Hví tekur hann ikki
í egnan barm, og gongur
sínum kritikarum á meti við
sakligari og serigsari argu-
mentatión, ístaðin fyri bara
at siga tey vera býtt og
ólátaði?
Tað var tann tíð, tá eg helt
Høgna Hoydal og meg
stevna nakað somu leið í
sjálvstýrisspurninginum.
Vit hildu báðir heimastýris-
skipanina verða ótíðarhósk-
andi, og vit hildu eina end-
urnýggjan av skipanini vera
neyðuga til tess at geva rúm
fyri politiskari menning í
Føroyum. Vit vóru báðir á
einum máli um, at politiska
umhvørvi í Føroyum er 6-
búgvið, og hevur brúk fyri
avbjóðingum og umskipan-
um til tess at mennast. Og
ikki minst, haldi eg vit vóru
samdir um, at vælferðar-
samfelagið er vert at verja.
Kollvelting skal til
Men tann tíðin er farin, og
Høgni stevnir nú aðra kós.
Nú skal ikki endurnýggjast,
nú skal kollveltast. Nú ikki
mennast og umskipast, nú
skal bera ella bresta. Og
endiliga er Høgni Hoydal
komin so langt í hugsjónar-
ligu menning síni, at hann
nú er til reiðar at ofra væl-
ferðarsamfelagið við tí eina
endamáli: At heitið >full-
veldi« kann setast á Føroy-
ar.
Eg haldi avgjørt orsøk
vera til, at seta spurnartekin
vid motivini hjå Høgna
Hoydal. Undan valinum
legði Høgni Hoydal doyðin
å, at danski studulin til Før-
oyar gjørdi hvørki frå ella
til í føroyska búskapinum.
I dag sigur Høgni Hoydal,
at gongdin im6ti fullveldi
fer at fáa búskaparligar av-
leiðingar.
Og rætt hevur hann. Tá
ein tridingur av Løgtingsins
figgjarlég hvørvur sum
døgg fyri sól, so er hetta í
sær sjálvum ein búskaparlig
ávirkan, sum sanniliga fer
at fáa avleiðingar fyri før-
oyska búskapin.
Hetta er tað sum stríði átti
at staðið um: Orka vit (ein-
staki veljarin) at fara undir
eitt starv, hvørs endamál er
politiskt og búskaparligt
frælsi, hóast hetta sam-
stundis veitir okkum tyngri
og ódyggari livsumstødur?
Semja er um, at livifót-
urin í Føroyum fer at lækka,
um føroyski búskapurin
skal vera danska blokkstuð-
ulin fyri uttan. Semja er eis-
ini um, at soleingi føki bú-
skapurin er heftur at donsk-
um studli, so fylgja treytir
vid, sum skerja politiska
rásarúmið i Føroyum. Tey,
sum vilja hava størri polit-
iska rásarúmd, mugn taka
stødu til avleidingarnar av
einum lækkandi livif6ti.
Tey, sum ynskja ein stød-
ugan livifét, mugu taka
stødu til avleidingarnar av
skerdum politiskum råsa-
råmi. Hvi vil Høgni Hoydal
ikki tosa um hesa tvistødu?
Hvi sær Høgni Hoydal seg
noyddan til at kalla tey 6-
seriøs og ósaklig, sum hava
eina aðra prioritering av tvi-
støduni enn hann? Tad er
væl ikki illegitimt at hugsa
um vælferdina hjå børnum
sínum, áðrenn hugsað verð-
Viðmerking
%
Jóannes N. Dalsgaard
ur um tað psykologisku ef-
fektina av at lýsa Føroyar
sum fullveldi!?
Trupulleikin hjå Høgna
er, at f paradisi, er bert ein
sannleiki. Tíverri hevur
Høgni enn ikki hitt ormin,
og tískil eigur hann ikki
evnini at ivast. Men aftur-
fyri er Høgni enn í paradísi.
Ella við øðrum orðum:
Høgni Hoydal trívist ov væl
í vissu síni um egið lýta-
loysi, til at hann tímir at
lurta eftir, hvat medmenn-
iskju hansara siga og hugsa.
Men hvussu leingi var Ad-
am í paradísi?
Høgni Hoydal hevur ong-
an hug til at geva kritikkar-
um sínum orðið, tíansheldur
at viðgera kritikkin sakliga
og serigst. Tað kann neyvan
sigast at vera serliga sakligt
ella serigst av landsstýris-
manninum, at einasta hann
hevur at svara kritikarum
sínum er at skíra teir óseri-
øsar og ósakligar. Men
hansara starv er at argu-
mentera alment raionelt fyri
einari ávísari kensluligari
prioritering - og tað ber ikki
til. At Høgni Hoydal ikki
sjålvur hevur skilt tad 6-
møguliga f arbeidssetningi
sínum sáðar i sjålvum sær
iva um hansara kvalifikati-
ónir sum navigatørur á før-
oysku sjálvstýrisskútuni.
Hoyvík, 14.10.98
„Jóanes N. Dalsgaard