hósdagur 5. november 1998síða 2
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Telefon: 311820
Telefax. 314720
e-mail:
»Akfarskreppan«
Oddagrein
MANGAR eru kreppurnar. Akfarskreppan, ið
loftmiðlarnir nú hava givið so rúmt pláss, sum
hevur tikið seg upp ímillum Darnmark og Fer-
oyar, má tó metast at vera ein av teimum
»luksuriøsu«.
DANSKI skattamålarådharrin må sigast at
vera Ogvuliga diplomatiskur, tå hann sigur, at
broytingar í lógini um skrásetingargjald fyri
akfør úr Føroyum er orsakað av bangilsi fyri
EU-avleiðingum á donsku skipanina. Vit
trúgva ikki, at hettar er oll forklåringin. Vit
gita, at danir ætla, at tiltøkini skulu steðga
einari åvisari spekulation, og møguliga vilja
teir royna fullveldisviljan við at meta føroyingar
sum triðjalandsborgarar.
TAKA vit spekulatiónsspurningin fyrst, so má
ásannast, at munur á avgjøldum, rentum,
skattum 0.s.fr. altíð gevur møguleika fyri ávís-
ari spekulatión. Yvir 90% av ollum peninga-
rensli í heiminum er grundað á slíka spekul-
atión - bert 10% er gjald fyri vorur og tænastur.
Lóggávuvaldið roynir at fyribyrgja órímiligum
avleidingum við m.a. at dupultskattaavtalur.
Okkara serligu viðurskifti við Danmark gera,
at tað ber væl til at spekulera um landamark
uttan serligan tapsvanda. Danir hava gjørt
tað í nógv ár. Rentuspekulatiónin, ið kom í
hæddina síðst í 80 unum, var í stóran mun
fíggjað av donskum bankum. Ognarsøla í
Danmark av fólki, ið hevur ella fær sær fastan
bústað í Føroyum, er ikki ókent fyribrigdi.
FYRSTU ferð vit hoyrdu um spekulatión í bil-
avgjøldum var úr Mjørkadali fyri eini 30 árum
síðani. Tá vóru tað danir. Nú eru tað vit sjálvir.
Hvussu stórur hesin trafikkur er/hevur verið
niðureftir vita vit ikki, men ef eftirfarandi hvat
pressan skrivar, so er nakað. Hettar er óhepp-
ið, tí skipanin vit hava nú er góð fyri tey hon
var ætlað til. Ein loysn má finnast fyri hesi
fólk.
HETTAR er orsøkin til, at Jóanes Eidesgaard
fólkatingsmaður fer í holt við at loysa málið.
Vit tora róliga at rokna við, at fyri Óla Breck-
mann vigar tungt, at spekulatiónsmeguleikin
verður varðveittur. Tað vil sjálvandi ikki bøta
um okkara umdømi uttanlanda. Ikki ti at tað
nervar okkum eitt petti, at fólkaflokkurin tykist
miðja eftir at rokka moralkodex 0, men tað
nervar okkum, um hettar blívir ein belastningur
fyri umdømi okkara sum tjóð.
UM nú danir hava í hyggju at royna fullveldis-
viljan hjá føroyingum, so kann Jóanes mót-
mæla av fullum hjarta. Hann er ríkisfelags-
skapsmaður. Oli er fullveldismaður - formliga,
ið hvussu so er - og mangur mundi vamlast
at hoyra hann í útvarpinum nýta ríkisborgara-
rættindini í hesum máli.
VIT hava álit á at Jóanes fær nakað skilagott
burtur úr, so verðandi skipan kann varðveitast
fyri tey, ið torva hana. Eitt heimligt eftirspæl
kundi verið ein fyrispurningur til Vinnumála-
ráðharran, um tað er nakar spekulatións-
trafikkur til Danmark og hvussu stórur er
hann? Meguliga er eingin og so er einki at
hava kreppu um. Saslalurin
Lesarabrev:
Fullveldi — eisini
positivar avleiðingar
Í ødrum parti av trimum greinum skrivar Kristian
Danielsen m. a. um búskaparliga kreppu - við og uttan
ríkisstuðli
Búskaparliga kreppu — við
og uttan ríkisstuðli
Eg havi hoyrt nógv tos verið
um, hvat fer at fara fram,
um enn ein búskaparlig
kreppa rakar Føroyar og/
ella hvussu føroyingar
skuldu hava klára seg í-
gjøgnum kreppuna, um teir
ikki høvdu ríkisstuðulin.
Sakin er tann, at búskapar-
liga kreppan seinast í
1980'inum og fyrst í
1990'inum, als ikki vildi
verið komin so vítt, sum
hon gjørdi, um Føroyar
høvdu havt fullveldi tå.
Ætlanin við ríkisstuðli-
num var, at virka sum eitt
tilskot til føroyska samfel-
agið, ið skuldi skapa ein liv-
ifót í Føroyum, á sama stødi
sum í Danmark. Men ríkis-
stuðulin hevur als ikki verið
lagaður eftir teimum skift-
andi tíðinum í Føroyum,
men ístaðin hevur upp-
hæddin verið avgjørd av,
hvussu tann almenna fíggj-
arætlanin í Danmark hevur
verið løgd til rættis. Ríkis-
studulin åtti at falli burtur i
"gull'-årinum í Føroyum,
um studulin hevði virkað
eftir ætlan, men hetta varð
ikki gjørt, kanska av ræðslu
frá danskari síðu fyri, at
missa tað einasta verðuliga
takið, ið teir hava á Føroy-
um — nevnliga ríkisstuðulin.
Eisini var møguligt, hjá
Landsstýrinum at fáa nógv
fleiri uttanlanda lán enn rætt
var, av tí at útlendsku kred-
itorarnir vistu, at danski
staturin stóð sum trygd aft-
anfyri Føroyar.
Av hesum 'kunstiga and-
adråtti”, ið rikisstudulin og
lånini vóru í glæstritíðini í
Føroyum varnaðist ein ikki,
at sjúklingurin var deyða-
dømdur, fyrr enn ov seint
var. Nógv av teimum bú-
skaparligu teknunum, ið
vanliga vísa seg tíðliga, sum
åvaringartekin um, at bú-
skapurin ikki er á rættari
kós, vóru ikki at síggja. Har-
afturat hevði Føroyar heldur
ikki tey neyðugu tólini, so
sum någreinilig hagtøl, at
halda seg til.
Um Føroyar gerst eitt
sjålvstødugt land uttan rik-
isstudul, fer tad at merkjast
búskaparliga so skjótt sum
åvaringartekin koma, og
hetta kann verða við til, at
vit kunnu taka stig til at fyr-
ibyrgja eini líknandi
búskaparligari kreppu í
góðari tíð. Tað vilja altíð
verða upp- og niðurgangs
tíðir, men kynsturið er, at
fyribyrgja, at hesi sveiggj
verða ov stór, fyri soleiðis,
at elva til ein tryggan og
javnan búskaparligan vøkst-
ur.
Tad skal t6 vidmerkjast,
at tað í 1980'inum vóru åvis
ávarðingartekin m.a. frá
"Det rådgivende udvalg
vedrørende Færøerne”, ið
longu i 1980 åvaradu um
búskaparligu = gongdina.
Men henda nevndin tyktist
at verða ósjónlig í føroysk-
um eygum. Føroyingar
dugdu ikki at síggja, at tað
ikki stóð væl til, m.a. av tí
at ríkisstuðulin og tær vaks-
andi inntøkurnar frá fiski-
vinnuni gjørdu, at almennu
inntøkurnar vuksu í hvørj-
um.
Ikki fyrr enn í 1988, tá ið
búskapurin visti seg at
verða so yvirupphitaður, at
eingin vegur var aftur, enn
at nidurkøla og tað eisini
skjótt, sóu føroyingar, at ein
kanska átti at hava tikið á-
vísar ávarðingar til eftirtekt-
ar nakað fyrr.
Øll tann føroyska tjóðin
mátti taka ábyrgdina og av-
leiðingarnar av kreppuni.
Men fyrst og fremmst lá á-
byrgdin á teimum politisku
herðunum, ið vóru valdir til
at umboða føroyska fólkið.
Politikarnir vóru ávaraðir
longu í 1980 og hereftir á
hvørjum árið, men tað varð
gjørt gjøldur úr hesum, og
fingu politikarnir soleiðis
villleitt føroyska fólkið.
Um Føroyar ikki skulu
rakast av eini búskapaligari
krappu av líknandi dimen-
sjón aftur, er neyðugt við
fullari ábyrgd til føroyska
fólkið og føroysku politik-
arnir og fulla ábyrgd fær
føroyska fólkið ikki fyrr enn
tann dag, ið føroyska tjóðin
fær fullveldi — og harvið
fulla ábyrgd av egnum gerð-
um.
Fullveldi og
politisk
Fullveldi fer soleiðis eisini
at hava eitt positivt politiskt
árin.
Tann lokalpolitikkur, ið
hevur valda í føroyskum
politikki øll mini ár, hevur
satt at siga havt eina sera
negativa ávirkan á føroyska
samfelagið.
Tað hevur altíð undra meg,
hví vit ikki kunnu standa
saman sum ein tjóð og sum
eitt fólk. Ístaðin fyri at tað
politiskt varð arbeitt fyri
einum felags máli til frama
fyri alla tjóðina, so hevur
tað verið ein óendalig
kapping um hvgr, ið kann
geva sínum veljarnum og
sínum valdømi mest.
Ein sera óbúgvin politisk
fjøld hevur í mong ár rátt í
Føroyum. Men rætt skal
vera rætt. Politikarnir eru
valdir av føroyska fólki-
num, sum umboð fyri tey,
so tað tykist eins og tann
vanligi féroyingurin hevur
verið nøgdur so leingi sum
hann/hon hevur fingið í sín
part. Hetta hevur borið við
sær ein óserigsan og óskip-
aðan politikk, á nógvum
umráðum, ið ongantíð hev-
ur havt mál ella mið, ið hava
rokkið longur enn 4 ár.
Hetta er ongantíð mennandi
fyri eitt samfelag — heldur
tvørturim6ti.
Lat tað verða sagt, at før-
oyski politikkurin ikki hev-
ur verið nóg samskipaður
og málrættaður í mong ár.
Neyðugt er, at brotið verður
við hesa traditión, og at pol-
itikarnir fara inn og taka
stórri ábyrgd av øllum ti før-
oyska samfelagnum.
Tað tyktist, tá kreppan
stóð á, at viljin var til staðar
til at arbeiða saman og fyri
einum felags endamáli til
frama fyri alt Føroya fólk,
men hetta vísti seg tíverri
bert at vera ein døgnfluga,
ið varð hildin á lívi, so
leingi hon var tvungin til
tess.
Vit hava ikki meira einn
fingið annan fótin út um bú-
skaparligu kreppuna, og so
er tann æviga kappingin —
lokalpolitikk kappingin —
aftur á skránni.
- Undirsjóartunnil til Vág-
arnar
- Flogvøll á Tvøroyri
- Undirsjóartunnil til
Klaksvíkar
- Flogvøll á Glyvursnesi
- Berghol á Suðuroynni
- o.s.fr., o.s.fr..
Hava føroyingar als einki
lært av kreppuni ? Hesum
nokti eg at trúgva, og eg
nokti, at trúgva at føroyski
veljarin enn eina ferð, fer
at gera sama misstak sum
fyri bert fáum árum síðani.
Men nú vit júst hava lagt
eitt løgtingsval afturum
okkum, tykist tað sum søg-
Partur 2
Kristina Poulsen, stud. polit
an endurtekur seg á ávísum
umráðum.
Tó er eitt ljós at síggja fyri
framman. Sum nakað nýtt
verður nú arbeitt fram móti
einum felags endamáli til
frama fyri alt Føroya fólk
og eftirkomarar tess, nevn-
liga at gera Føroyar til eitt
óheft land og føroyska fólk-
ið eitt sjålvstødugt fólk.
Tann dagin Føroyar er ein
sjålvstødug tjóð, og før-
oyska fólkið og føroysku
politikarnir standa við full-
ari ábyrd, ikki fyrr enn tá
ferð tað politiska arbeiði, á
llum umráðum, at verða
búgvið, málrættað og til
frama fyri alt Føroya fólk.
Í dag hava vit ráð til lok-
alpolitik til frama fyri tey
fáu, takka verið stuðul frá
danska statinum, men hetta
er ikki til frama fyri fram-
tíðar føroyska samfelagið.
Tað eru smá 45.000 fólk,
ið búgva á hesum klettum,
og um føroyska fólkið skal
klåra seg i einum framtidar
globaliseraðum heimi, er
neyðugt, at standa saman
sum ein sameind tjóð, um
tað føroyska samfelagið og
landið — Føroyar.
Eg vil við hesu grein ikki
gera fullveldi til tað einasta
rætta, sjálvsagt eru bæði
fyrimunir og vansar, men eg
vil vísa á, at tað ikki bert
standast negativar, men eis-
ini positivar avleiðingar av,
at ríkisstuðulin fellur burtur
og av at føroyingar taka
fulla ábyrgd av egnum gerð-
um og egnum samfelagi.
Um føroyska fólkið ynsk-
ir fullveldi er neyðugt, at tað
verður trú uppá, at tað er
møguligt at gera nakað ser-
stakt og at verða nakað ser-
stakt. Um ein ynskir nakað
í dag, er neyðugt at arbeiða
fyri hesum eg soleiðis er
eisini um ein ynskir full-
veldi.
28. oktober 1998
Kristina Danielsen
Stud. polit