mikudagur 16. desember 1998síða 2

Ein provokatión frá landsstýrinum — Hetta er ikki ein provokatión, sigur for- maður Starvsmannafelagsins í blaðnum í gjár, tá hann verður spurdur um krevini, sum Starvsmannafelagið hevur sett: 60% í lønarhækking, 35 tímar arbeiðsviku, seks vikur feriu og umsorgardagar. Fíggjarmálaráðharrin er als ikki samdur, og í blaðnum í dag vísir hann ollum krøvu- num aftur - sigur, at lenarhækking ikki kem- ur upp á tal. Við útvarpið í síðstu viku segði hann, at hasi krøvini ikki verða eftirlíkað, so leingi hann er landsstýrismaður. Starvsmannafelagið hevur fleiri ferðir sannað, at tað ber ikki til at gera eina av- talu við landsstýrið - og tá er tað líka mikið, hver situr við valdið. Fakfelagið, sum fyri fimm árum síðani vísti stórsinni í krepputíð við at lækka lønimar 8,5%, fær einki aftur- fyri - og fær heldur einki endurgoldið. Utrokningar eru gjørdar, sum vísa, at real- lenarmissurin frá 1990 - 1999 er 25,7%. Skal keypiorkan vera tann sama, sum hon var í 1990, so mugu lenimar hækka 57,6%. Vit skilja sjálvandi, at figgjarmålarådharrin vil fara varisliga fram. Men tá tað nú stendur betri til í samfelagnum, so er tað ikki ov nógv kravt, at løntakarin fær nakað endur- goldið. Tað er rætt, sum formaður Starvs- mannafelagsins sigur, at løntakarin hevur goldið fyri kreppuna - tí er eitt krav um endurgjald ikki annað enn rímuligt. Landsstýrið gjørdi tað sama. Landsstýrið kravdi - og fekk endurgjald frá donsku stjórnini fyri bankabjargingamar. Harvið vórðu vidurskiftini aftur normaliserað. At Starvsmannafelagið eisini krevur normali- sering er ikki annað enn nåturligt. At kostnaðarstoðið í Føroyum er ov høgt er ein myta. Tann undanførslan heldur ikki. Er tað hinvegin ein partur í fyrireikingunum til fullveldið - at lønimar skulu haldast niðri, so hevur føroyski løntakarin ikki gott í væntu. — Verða krevini hjá Starvsmannafelagnum eftirlíkað, kunnu vit akkurát tað sama lata Feroyar aftur og steingja hurðina, sigur fíggjarmálaráðharrin, sum heldur, at funn- in verður ein loysn, sum øll verða nøgd við - uttan at lønimar hækka. Verður framhaldandi hildið fast við, at lønir- nar skulu fastfrystast, so eru tað ikki fak- feløgini sum provokera: Tá er tað fíggjar- málaráðharrin og harvið alt landsstýrið, sum provokerar! Sostalurin Hey Foroya fólk! Hetta er eitt skriv, sum verð- ur sent til Útvarp Føroya og Sjónvarp Føroya, har vit mótmæla sendingar við sið- loysi, harðskapi og gandi. Fyrst vilja vit takka Sjón- varp Føroya og Útvarp Før- oya fyri tær góðu og áhuga- verdu sendingar, tit senda. Vit vilja serstakliga takka Útvarp Føroya fyri tær mongu sendingar við anda- ligum innihaldi, s.s. send- ingarnar hjá Armgarð Arge, Víngarðurin og aðrar send- ingar við góðum og upp- byggjandi innihaldi. Men vit vildu ynskt, at Sjónvarp Før- oya sendi fleiri sendingar við andaligum ella kristiligum innihaldi. Sjónvarp Føroya sendir millum 40-50 tímar um vikuna og 1-2 tímar er andaligt tilfar, (tá hugsa vit um gudstænastur/møtir og andaktina, sum eru hvønn sunnudag). Tå id vit hugsa um, hvussu mong trúgvandi fólk eru í Føroyum, so halda vit, at tit væl kundu sent nógv meira andaligt tilfar. Vit vilja vísa á eina grein, sum Eyðun Joensen, sálar- fréðingur og táverandi for- maður í filmseftirlitinum skrivar í blaðnum >Úr Luft- ini< tann .18. okt. 1996, við yvirskriftini >Lata foreldur bara standa til, hvat børn síggja í sjónvarpi<. Har sig- ur hann m.a.: >Umfatandi vísindakanningar seinnu ár- ini kunna benda á, at sam- band er millum eitt nú at síggja grovar harðskapsfilm- ar í massavís og so menning av hugburði til harðskap og møguliga eisini beinleiðis ap<. Eisini vilja vit vísa á løg- tingslóg nr. 22 um kringvarp v.m. - harundir kemur eisini Útvarp Føroya og Sjónvarp Føroya. ($ 5 stk. I og 8 17 stk. 1). Har verður víst til $ 33 stk. 3: »Loyvishavarin skal ansa eftir, at sendingar ikki kunna skaða likamligu, sålarligu og sidalagsligu menningina hjá børnum og ungum undir lógaraldur, eitt nú við ónær- isligum ella ógrundaðum harðligum innihaldi<. Vit vilja tí heita á Sjón- varp Føroya um, at filmar við harðskapi og siðloysi ikki verða vístir áðrenn børn eru farin til songar - neyvari ásett kl. 23.00. Tað er jú ásett við lóg, at slíkir filmar ikki skulu vísast fyri børnum. Eisini vilja vit heita á Sjónvarp Føroya, um ikki at senda barnasendingar við 6- hugnaligum innihaldi ella við gandi. Slíkar sendingar halda vit væl kunna skaða bæði likamligu og sálarligu menningina hjá børnum. Í Útvarp Føroya eru eisini sendingar við gandi, sum er óhóskandi at læra børnini. Vit heita á fjølmiðlar okk- ara, um heldur at senda meira uppbyggjandi og lær- andi tilfar, sum ikki skaðar okkara uppvaksandi ættarlið, men virkar fyri, at kristna siðalæran verður hildin í hevd. Vinarlig heilsan Fyri Brødrasamkomuna: Helen Joensen, skrivstovu- kvinna, Saltangará. Elsa Pet- ersen, húsmóðir, Kolla- fjørður. Malan Rasmussen, húsmóðir, Søldafjørdur og Blaðstjórin sigur ósatt Blaðstjórin á Norðlýsinum Olivur Joensen vísir í odda- grein í Norðlýsinum tann 11. desember á eina hending, sum fór fram mikudagin tann 9. desember í sambandi við avlýsing av siglingini um Leirviksfjørd vegna veður. Yvirskriftin til hesa odda- grein er: Bygdaleiðir ein skomm fyri landsfyritókur. Oddagreinin viðgerð lærarar, sum skuldu við van- ligu rutuni kl. 16.30 av far- stødini, sum koyrdi heilt til Fuglafjarðar til Dúgvuna. Av ti, at talan var um so nógv ferðandi, varð gjørt av at taka tey við snarbussinum til Skipaneskrossin, við fráferð av farstødini kl. 16.20, og síðan skuldi bussur koyra tey víðari til Fuglafjarðar. Kom- in til Oyrabakka (júst á fekk eg boð aftur frá lærara- num, at tey vóru samd um at fara víðari til Fuglafjarðar og síðan til Klaksvíkar morgun- in eftir. Á veg aftur til Havnar, og beint ni úr inum á Norðskála, ringir Olivur Joensen á fartelefonina og spyr um eg havi skålabørn- ini úr Klaksvík í bussinum. Eg greiddi viðkomandi frá Miriam Rasmussen, lærari, Toftir. Fyri Kelduna í Skálafirði: Oddvør Jacobsen, heilsu- systir, Glyvrar. Fyri Heimamissiónina: Leila Højgaard, barnaráð- gevi, Toftir. Fyri Frelsunarherin: Eyð Højgaard Dam, sjúkrahjálp- ari, Tórshavn. Fyri Hvítusunnusamkom- umar: Liss Jakobsen, sjúkra- systir, Tórshavn Fyri adventistarnar: Sonja Danielsen, lærari, Tórshavn. Fyri at verða hoyrdar, ynskja vit at fáa so nógvar undirskriftir sum gjørligt frá kvinnum monnum omanfyri 18 ár, og hava valt at leggja listar út il omanfyrinevndu kristiligu samkomur um alt land okkara. Farið í samkomur tykkara og setið undirskriftina á blað, sum liggur frammi, ella setið tykkum í samband við ein av omanfyrinevndu persónum. Listin verður liggjandi frammi til jóla. standandi sigur Olivur ósatt, tá hann greiðir frá, at undir- ritaði ikki svaraði og visti onki, tvørturim6ti. Viðmerkjast skal, at tað kann ikki verða ábyrgdin hjá bygdaleiðum í sambandi við vanliga ferðing at siga av- varðandi frá, hvar ferðandi eru stødd. Tað átti í hesum føri hóskandi at verið á- byrgdin hjá ferðaleiðaranum flutningin av skålabørnum brúnni um streymin) verður gongdini av ferðingini út í atboða avvarðandi frá, hvar úr Klaksvík, sum eftir eina ringtavfarstødini, harboðað æsir og hvat lærarin hevði bgmini eru (hvítd. ikki havt vitjan í Tórshavn skuldu verður frå, at Diigvan hevur tikið avgerð um. Síðani eina fartelefon við á ferðini). norður aftur til Klaksvíkar, avlýst siglingina. spurdi Olivur, hvussu hann At enda kann viðmerkjast, men hvers ferð varð tarnað Hesar upplýsingar verða kundi fáa fatur í tí bussin- atspumingurin er um blaðið av veðrinum tann dagin. Or- beinanvegin fráboðaðir um, sum skuldi koyra børn- hevur loyvi til alment, at søkin til hesa viðmerking er, teimum ferðandi íbussinum — ini víðari. Svarað var, at hes- upplýsa navn á og telefon- at tað, sum stendur at lesa í og samstundis verður frå- in bussur var ikki ein, sum nummar hjá undirritada og hesari oddagrein er beinleið- boðað, at tey eru vælkomin vanligargkirrutunaoghevði gðrum, sum eru reint privatir is villeiðandi fyri tann lesara, til Havnar aftur við bussi- tí ikki stornotelefon, men upplýsingar somuleiðis sum sum ikki fær hesa bladsøgu num. Lærarin, sum hevði á- eina fartelefon, hvers tað eisini er skeivt alment at fortalda í rætta samanhangi- byrgdina av skålabørnunum nummar hann kundi finna í navngeva ávís starvsfólk. num: helt, at best var at finna eina = telefonbókini. Olivur svaraði Tórshavn, 15. des. 1998 Talan var um tveir 9. felags loysn fyri øll børnini. síðan, at tað var í lagi. Róland Næss Joensen, flokkar ella 24 børn og 2 Komin til Skipaneskrossin Vísandi til omanfyri — bussførari á bygdaleiðum Eg skal viðganga at eisini eg, betra, tf teir høvdu júprógv- upplýsingar fåast úr bókini. næstu í trý og hesa vanti eg sum flest øll onnur, risti við að sin ståra dugnaskap vid ti Ikki minni enn 78.675 livir meg av. Soleiðis sæð er høvdinum, tá eg fyri trimum — Ensk-føroysku orðabókini. leitorð eru íbókini og úrvalið hon ikki dýr. árum síðani hoyrdi, at ein Hon hevur verid n6gv brúkt, av forklåringum til øll hesu Eitt veldugt ár. Fyrst móð- Donsk føroysk orðabók ja álitið hjá mongum. orð eru stórt, men greidligt urmáls orðabókina og so afturat skuldi koma út Úrvaliðavorðumvarsoríkt sett upp, so tú skjótt kann hesa. Nei, farið nú ikki og Kundi ikki eitt samarbeiði og fjølbroytt. velja tað orðið, sum tú hevur = grátið eisini um tað. Latið fingist í lag. Men eg segði Nú er hon so komin, og brúk fyri. farið vera farið. Ein long og eisini at kom tann hjá Stid- hóast tú bara enn hevur havt Øll fýra eru lærarir, so tey tung brekka er gingin. Vit anum út, sum tú hoyrdi, at stundir at blaða í henni, tori = kenna trupulleikarnar. komu niðaná. Og tað er tað, Annfinnur í Skála, Jonhard eg at siga, at hetta er bókin, Eg eri so mikið glaður fyri sum telur. Mikkelsen og Zakarias sum verður brúkt. Bókin er bókina, at eg, trúgva skalt tú Wang arbeiddu við (Hanne ikki stórt tjykkri enn hin, og mær, als ikki argist inná, at Steinbjørn B. Jacobsen Jacobsen er komin afturat), vantaði eg, at hon bleiv tann eins handig, men tann stóri fyrimunurin er, at nógv fleiri eg nú havi tríggjar. Tað fyrstu brúkti eg í 28 ár, ta