hósdagur 10. desember 1998síða 8

Nr. 235 — 10. DESEMBER 1998 Ein grund til at framførsl- an í støðum var heldur tom, vóru tempoini. T.d. í satsi- num „And He shall purify the sons of Levi“, sum verið væl frískligari Sjálv sagt vóru ei har leiðarin f2 i Kórsatsurin „And the glory of the Lord shall be revealed" t.d. hevði tað heilt rætta stevið. Sleppi heldur ikki undan at nevna bassariuna „The trumpet shall sound“, sum var bergtakandi - hevði gott stev, ta neyðu konsentrati- ónina og framúrskarandi trompetspæl. Hjá kóri og orkestri eydn- aðist framførslan sum heild væl, vidhvørt frálíka væl. Javnvágin í kórinum var tó merkt av, at kvinnurnar vóru væl betur mannaðar. Solosangararnir komu flestallir sera væl frá sínum pørtum. Ein tann mest hugtakandi løtan var eftir mínum tykki, tá Lars Thodberg Berthel- sen, bassur, sang resitativið F ratoriu g andi var at hann syngja t.d. ariuna „But thou didst not leave his soul in hell“, sum varð sungin bert saman við fiólsolo og basso continuo. Martina Esslinger sang av hjarta og hevur vakran alt- ljóm, men helst væntar henni nakað av útbúgving og royndum, áðrenn hon kann standa púra ósmæðin á teimum stóru konsertpall- unum. Sera spell kortini, at vit ikki fingu at hoyra dac- apo-partin í ariuni „He was despised“. Tað var tó Berghild Poul- sen sum kom mest óvart á undirritaða í gllum fórum. hoy ra tíðindablaðið Ikki minst í ariuni fyri alt og sopran „He shall feed his flock“, sum rættiliga fekk fekk flog, tá Berghild tók undir við orðunum: „Come unto him all ye that labour". IU 3 stórfingið at verkið er av sonnum inspirerað úr enda í annan. Sum áhoyrari vart tú hetta kveldið tó bert stundum tíkin vid inn í ta dramat-isku frásggnina. Kann vera, at ein venjing afturat hevði gjørt alstóran mun. , Havnarkórið við Ólavi Hátún á odda hevur áður givið okkum frálíkar tón- leikaupplivingar, og tað gera tit vónandi aftur. vr 10YTå IVICSSIaS