týsdagur 5. januar 1999síða 2

Jan Møller Ábyrgdarblaðstjóri: Marknaðardeild: Jonhard Hammer Blaðstjóri: Dagbjørt S. Hansen Eirikur Lindenskov Fíggjarleiðari: Blaðfólk: internet: www.sosialurin.fo Sveinur Tróndarson Dagny Joensen, Uppreistur í umsitingini? Oddagrein FINNBOGI ARGE segði í SVF nú um dag- arnar, at Landsverkfroðingurin var uppsagdur, ti hann ikki goðtók bygnaðin hjá Finn Nor- mann Christensen, og at hann mótarbeiddi hugmyndini um, at LVS skuldi blíva ein inte- reraður partur av Vinnumálastýrinum. Tá VF spurdi, um ikki okkurt kundi vera galið við VMS, sum så út til at leggja alt undir seg, svaraði andsstýrismaðu irin „Okkurt mugu teir hava at gera ella er eingin grund til at hava eitt Vinnurnálastýri“ Ahugaverdar konstat- eringar. (NO FINN Normann Christensen gjørdi fyri nøkrum árum síðani uppskot til eina umsitingarskipan. Uppskotið var íkki stórt í vavi og var helst ætlað sum grundarlag fyri okkara egna fólk at utvikla víðari á. Nøkur biblia var tað ikki, og tá tað nú verður nytt sum ,avhøvding- armanual“ er helst okkurt misskilt. Veruleikin um uppskotið hjá FNC er, at tað sær út til at hava givið rimuliga góð úrslit á figgjar-, ment- an- og undirvisingarøkinum. Fiskivinnuokið virkaði áðrenn. Hvussu gongst á heilsuøkinum kann vera eitt sindur ivasamt, men tíðin vil væl vísa gongina har. Vinnumálastýrið var altíð ein „geykaungi“. Har var eingin skipað deild áðrenn, í hvussu er einki av týdningi. Tá FNC er komin við uppskotinum um vinnu- målastyri er tað helst tí, at danir fyri nokrum árum síðani skipaðu eitt „erhvervsministe- rium“. Síðani tað byrjaði hevur VMS gingið, sum maðurin við líggjanum og skaffað sær uppgávur - Menningarstova, Oljufyrisiting, Idnaðargrunnur - you name it - nógv lík og nú LVF. Um nú alt hetta gav okkum eina betri samfelagsliga tænastu, storri dynamikk og betri útlit fyri framtíðina, so var í lagi. Men tað ger tað ikki. Her eru nógv skaðaárin á veg. Hvar enda t.d. embætisverkið og embætis- mannaloyalitetur, tá 50 ára aldur sær út til at verða avhovdingaraldur í VMS? Koma vit at fáa nóg gott fólk til t.d. Oljufyrisitingina uppá hasarp remissurnar? Neyvan. Og so er vandi á ferð. Vit hava ofta víst á tað ivasama í, at Oljufy risitingin er partur av Miðfyrisitingini. Tað er skeivt, ti her er ein tekniskur stovnur, ið arbeiðir ljósár omanfyri Tinganesumsitingina og sum avgjort kemur í „miskredit“ um hann erður ver aðar di har ALT bendir á, at ístaðin fyri at brúka upp- skotið hjá FNC sum vegleiðandi so verður tað brúkt sum „tað einasta rætta“. Tað sær út I, at tíðin er komin til at umskriva ein part av S UMmskrvi vingin må gerast av D Fog til gagns fyri royska samfelagið gik ikki fyri bureaukratar skymaskoti“ ið onkur målber seg. ALT hetta málið er ein sjálvskaptur trupulleiki hjá landsstýrismanni og Vinnumálastýri Høvdu hesi virt dialogin og eisini tikið við, at í einum dialog finnast fleiri sjónarmið, og aftan- fyri hesi sjónarmið finnast roynd fólk, so hevði verið oðrvísi. Man valdi heldur monologin og uppsøgnina. Tíðin fer at visa. Sosialurin Aki Bertholdsen, i Turis Kjølbro | Niclas Johannesen i Dagfinn Olsen | John Johannessen ítróttarskrivari: Emil L. Jacobsen Myndamenn: Jens Kristian Vang Álvur Haraldsen Útgevari, uppseting og prent: | Sp/f Sosialurin Bústaður: Argjavegur 26, Argir Postadr: Postsmoga 76, | 110 Tórshavn Telefon: 311820 Telefax. 314720 e-mail: post &sosialurin.fo Viðmerking Kompetent leiðsla - tilvildarlig maktnýtsla Landsverktrødingurin er koyrdur frá. Stovnurin skal umskipast. Strandferðslu- stjórin er settur sum stjóri fyri Landsverkfrødinginum etsini. Strandferðslustjórin hevur progvad, at hann er førur fyri at spara pengar og skipa ein effektivan stovn, sigur Finnbogi Arge Strandterðslustjórin hex ur verið stjóri í eitt ár. Henn- ing Jacobsen hevur verið stjóri í 10 ár. Meðan Henn- ing Jacobsen hevur verið landsverkfrødingur, er virk- semið minkað úr 595 mió. kr. (1988) til 100 mió. kr. (1996) — sparingar við lit, og tað uttan at tænastustød- ið fyri tann einstaka ferð- andi eftir vegnum er versn- að, og uttan at eitt orð hevur verið at hoyrt av mótmæl- um frá starvsfólkabólkum. Hetta talar fyri seg um dugnaliga leiðslu og eitt sera væl skipað arbeiði! Tad tykist at vera tekin um vånaligt yvirlit, tå 10 | andsstyrismi urin heldur seg kunna fara undir eina effektivisering av arbeiðin- um hjå Landsverkfrøding- inum við at siga tann stjór- an, sum hevur leitt stovnin til lítar í 10 ár, úr starvi. Tað tykist at vera tekin um villleiðandi ráðgeving, tá ið landsstýrismaðurin heldur. at privatiseringar av tekniskum uppgávum verða betur framdar undir leiðslu av einum óroyndum bú skaparfrødingi enn undir leiðslu av einum vælroynd- um verkfrødingi. Og ein kann ivast um dygdina og tað neyðuga í pråtinum um privatisering. tå ið havt verður í huga, at Landsverk- frødingurin í 1996 nýtti metra enn helvtina av um- setninginum hjá sær til eksternar vørur, tænastur og MVG Henning Jacobsen og fólk frá Landsverkfróðinginum hava havt meiningar um umskipan av landsumsit- ingini, ikki tær somu sum landsstyrid annars. Nu man prísurin skula gjaldast. Tann, ið talar ímóti. skal burtur. Ein óhugnalig fram- tíð fyri framburð og menn ing í almennu umsitingini, tá ið tann ovasta leiðslan í aðalstýri ikki hættar sær undir at viðgera atfinningar við sakligum orsøkum, men við makt kveistrar atfinn- aran burtur. Tað tykist sum >umskip- ingin< av Landsverkfrød- inginum er eitt ósodnað hugskot hjá einum lands- stýrismanni, sum í hondun- um hjá einum aðalstjóra er vorðið ein kærkomin und- anførsla at sleppa sær av við ein stovnsleiðara, sum við síni kompetentu leiðslu er vorðin honum ein hóttan. Vinnumálastýrið er ny- liga skipað, hevur ikki fing- ið sítt skap enn og hevur onga umsitingarliga tradi- tion at byggja sítt virki á — tann barlastin, sum er neyð- ug fyri at halda skipinum á rættkjøl gjøgnum skiftandi tíðir og politiskt veðurlag tá mátti tað verið umráðandi at bygt á tað verandi. I Før- oyum eru vit knapt 45.000 fólk. Hava vit ráð at tveita burtur drúgvar royndir hjá dugnaligum starvsfólki? Hava vit ráð at fara undir umskipan av vælvirkandi stovnum við stødi í tilvild? Tað eru so mangar aðrar uppgávur, ið eru óloystar. Er tað so, at vinnumála- stýrið, fyri at káva út yvir tað óloysta, leggur seg út í tað, sum virkar? Ella er tað bert tann vantandi førleikin, tær vantandi royndirnar, ið hevur við sær. at Vinnu- málastýrið ikki er ført fyri at finna uppgávurnar av sær sjálvum. men noyðist at fara at vevja seg upp í tað, sum onnur frammanundan taka sær av til lítar, fyri at fáa arbeiðsdagin at ganga og fyri at prógva, at tað hevur rætt at vera til? Tað er so nógv lættari at kollvelta tað verandi. enn at velta upp úr nýggjum. Tað er sjálvsagt. at ovasta leiðslan má hava eina makt, 10 samsvarar við ta ábyrgd. hon hevur. Eins sjálvsagt er, at leiðslan má hava ein før- leika at standa við ábyrgdini og gera sær greitt, hvar hon kann leita sær tann førleika, hon ikki sjálv beinleiðis situr inni við. Virkar leiðslan ikki við stødi í fakligum kunnleika, fíggjarligum karmum og sakligari viðgerð, verður hon bert til tilvildarliga maktnýtslu. Fremsta ábyrgdin hjá landsstýrismanninum skuldi verið at tryggja sær, at kósin á skútuni verður tann rætta, og at virka fyri at byrurin verður góður, heldur enn at tveita barlast- ina fyri borð og at skræða seglini. Dan R. Petersen, tingmaður At torva ella ikki at torva! A. Guttormur Djurhuus hevur viðmerking um tørv Sosiali nr. 245. Hann skrivar at tørvurin er defin erbarur og tí er hann at metta. Tær tørvar ikki at drekka champagnu ella cognac. Men tær tørvar at frekka vatn. Tú kanst ynskja at drekka fint, men tær tørvar tað ikki. Tí ber via elur tørvi, men tað ber kki til at lata eftir evni og lýta eftir ynski Men tað er ikki eitt væl- terðarsamfelag. um man bara kann lata eftir evni og nýta eftir tørvi. Fyri at yvir- liva krevst ikki sentral- varmi, man kann fáa sær grúgvu í staðin. Í staðin fyri we pappír. kann man brúka rabarbublød. Og man tørvar íkki at hava we, man kann bara skíta í eina bukku ella niðri í fjøruni. Sum teknikkurin utviklar seg økist tørvurin. I dag er tað neyðugt at hava t.d. eina teldu um man skal hava eina útbúgving og tær tørvar eina útbúgving fyri at fáa arbeiði. Einaferð var teldan eitt tól ið man ikki tørvadi og fyrr kundi hendan kallast luksus. Einaferð var sjón varp etit luksus hjá ríkum, í dag er mær vitandi ikki loyvi hjá pantifútanum at taka tað frá tær, tí man tørv- ar tað í dag. Tað sum fyrr var luksus er nú neyðugt at hava fyri at yvirliga í einum nútímans samfelag. Og tað er uppgávan hjá einum væl- ferðarsamfelag at tryggja fólki tað sum man tørvar fyri at kunna yvirliva og liva. Tað ber saktans til at koyra tørvin niður á eitt absolutt minimum og ynskja tað. Men um man bara skal hava tað absolutta minimumi fyri at yvirliva er tað ikki nakað vælferðar samfelag. men tað er kanska Sprongdu Postkassan Tað hendir á hverjum ári, at ótangar gera um seg við nýggjárskrúti, og hes- aferð gekk tað út yvir postkassan hjá Sosiali- num. Nýggjársaftan um 16- 17 tíðina heyði onkur slept onkrum sum kundi verið ein heimagjørd bumba niður í postkassan, sum hongur uttan fyri høvudsdyrnar. Fólk var til arbeiðis á blaðnum hendan dagin og hoyrdu bludrið, men tá tey komu út var eingin at tað ið man vil? Jóannes á Stykki að mesta av tí, sum var í postkassanum varð bjargað, men um onkur saknar okkurt, sum tey hava koyrt í postkassan týsdagin ella mikudagin, so er at venda sær til blaðið.