leygardagur 9. januar 1999síða 16
‹ fyrra síða allar 31 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Q
tíðindablaðið) |
Nr. 5 - 9. JANUAR 1998
=
a ÞAR ar
á
før
- Eg havi ongantíð lisið javnsteðulógina og veit tiskil í grundini ikki, hvat hon ásetir.
verða gjørdur á kvinnu og manni, men mær dámar ikki, at kvinnur og menn verða s
Turið Kjølbro
Hon himprast ikki við at við-
ganga, at hon hevur ikki verið til
skips. at hon ikki veit so nógv um
streymviðurskifti og hvussu fisk-
urin hilnast á ymsu bankunum.
Treyðugt so er henni víst stórt álit,
hon hevur verið við til at bygt upp
føroysku fiskasøluna í Fraklandi
og i dag er hon ein av selustjóru-
num å flakavirkinum K6sini i
Klaksvik.
Jóhanna Vang er 28 ára gomul.
fødd og uppvaksin i Havn, byr i
Klaksvík. er ógift, men hevur
drong. sum er sjómaður. Hon er
útbúgvin sum útflytari á Den
Danske Eksport Skole í Herning í
Danmark, og síðani 1. apríl í fjør
hevur hon arbeitt sum sølustj6ri,
har hon serliga hevur ábyrgdina
av frystum fiski.
- Tá ið tað stóð mær í boði at
fáa arbeiði á Kósini gjørdi eg av
at flyta heim aftur til Foroya, og
tað eri eg sera glað fyri, bæði út
frå einum persónligum og yrkis-
ligum sjónarhorni, sigur Jóhanna
Vang.
Longu sum heilt ung gjørdi
Jóhanna Vang av við seg sjálva. at
hon vildi royna at arbeiða innan
handilsverðina á altjóðastigi
Carin/
- Tað er í mínum hugaheimi eitt
nú vanligur handilsskapur, har
menniskja, mentunar- og mál-
kunnleiki eru ein týðandi partur.
Alt sum eg havi tikist við síðani tå
hevur verið gjørt við tí í huga. Til
dømis havi eg tikið HH, gingið á
Eksportskúla umframt at eg havi
ferðast nógv og havi búð í Belgiu,
Sveits og Spaniu. Í hálvt fjórða ár
havi eg búð í París og Boulogne-
sur-Mer, har eg havi starvast fyri
Føroya Fiskasølu, og saman við
tveimum fransmonnum verið við
til at bygt tað sum í dag eitur
Faroe France S.A. upp.
Sjálvsagt gangi eg inn fyri, at kynsmunur ikki skal
ett upp ímóti hver ødrum. Mynd: Jens Kr. Vang.
Kvinnur halda seg ikki framat
A Kósini í Klaksvík eru tvær
søludeildir, onnur fyri saltfisk og
hin fyri frystan fisk. Umleið 170
fólk arbeiða á flakavirkinum og
umleið 60% av framleiðsluni er
frystur fiskur. Søludeildirnar geva
ábendingar um. hvat er møguligt
at selja og frá tí arbeiðir innkeyp-
arin, fiskur kemur inn og so fer
framleiðslan í gongd. Á tann hátt
stýra sølustjørarnir innkeypi og
gera av, hvor framleiðsla verður
sett í gongd.
Ikki nógvar kvinnur eru í líkn-
andi størvum í Føroyum, um nøk-
ur so eru tær ikki nógvar. men
Jóhanna Vang, sølustjøri i Á
Spurn
Nr. 5 - 9. JANUAR 1998
ósini í Klaksvík:
i
tíðindablaðfð) :
(arin/
Ingurin er
ikki um kyn, men
um kunnleika
Vit mugu síggja
Ikki tosa um, at m
kvinnur síggja oft:
nogva tíð og orku
hogt. sigur Jóhann
Viðsongdar í sínun
Jol X } t kt
i vur verið yk Q
non VI t
Ms ikki. Spurn
UM KYN, Men um kunt IKA, HK)
ter jur át arberðinum
við eru mannfólk og ein kvinn
tað veri seg á skrivstovuni. í sol
og í innkeypi, rávoruni. fran
leiðsluni, avskipingini og innan
eftirlitinum.
- Tað er stór kapping um at fáa
leidarastørv bæði hjá kvinnum og
monnum. Nógvar kvinnur hava
bæði vinnulívsroyndir og tann
teoretiska førleikan, men tað er
ein sannroynd, at tær halda seg
ikki framat í sama mun sum
menn. Og tað kunnu bert kvinnur-
nar sjálvar broyta. Av tí sama eru
ikki so nógvar kvinnur, ið hava
royndir at vísa til sum leiðarar, tá
ið tær søkja starv, og tí eru kvinn-
ur ofta í eini verri stóðu enn
menninir, ið søkja.
Kvinnulyndið er ødrvisi
- Eitt sum er rættiliga vanligt í
Føroyum er hetta, at „einaferð
stjóri altíð stjóri“. Soleiðis er tá ið
vit eru eitt lítið samfelag. Nógv
dómi eru um, at stjórar fara úr
einum stjórastarvi í eitt annað. Tí
tekur tað longri tíð at síggja veru
% -
” &
nur verður gjørdur á kynunum. Kvinnulyndið er ødrvis
virði í ødrum viðurskiftum enn menn, og tað at vera leiðari og brúka
ONNI
yguni, at ikki allar Kvinnur hava ambisjónir um at verða leiðarar. Tá kunnu vit
i enn mannfólkalyndið.
Y starvinum, seta tær upp ímóti øðrum, sum tær kanska raðfesta hægri ella líka
$10 niðum
inn |}
| |
ið
), KVI 5
in I
t pp í Múr
iska raðfesta I
sæð meðan í e havi
Klaksvík, at stórur munur
: sjonunum hjá konufólki í
Í í Klaksvík. Problema-
UKK ) rundan um tað, at kvinnur
IKA ppa framat er í Havn. Hev-
ur na stóra akademiska út-
Dúgving og stórar ambisjónir eru
lít
ir møguleikar at gera seg gald-
and; uttan fyri Havnina. Og tí eru
tey tlestu fólkini, eisini konufólk-
im, sið hægri útbúgvingum í
140 er tíðar- og orkukrevjandi
at vera leiðari.
tg geri mítt arbeiði, men
hugsi ikki so nógv um, um hvussu
nógvar tímar eg havi arbeitt.
Hvussu tað verður, tá ið eg fái
born. veit eg ikki. Tað fer tíðin at
Vísa. Eg kann ímynda mær, at tað
verður væl ødrvisi, men tað er ein
Spurningur, um hvussu ein rað-
testir, sigur Jóhanna Vang
Ikki brúkast sum undanforsl.
S in. KOSTI eldur ik
ell
í i
vin. M
1 ið CI
} { KU D
men og I Kann at (U Cl
kvinna ikki brúkast sum nøku!
undanførsla fyri ikki at sleppa
framat. Vit kunnu til tíðir lesa um
kvinnur. sum kenna seg vrakaða!
ella eru vrakaðar av tí at tær eru
kvinnur. Hetta havi eg aldri upp-
livað sjálv .
- Annað er, at tað er so ymiskt,
hvussu fólk raðfesta ella hvussu
lívið hjá hvørjum einstøkum er
lagað. Her hugsi eg um, at karri-
erumøguleikarnar á landi hjá bæði
monnum og kvinnum minka
longri ein fer frå høvudsstadnum.
Eg skilji fullvæl kvinnur vid børn-
um, sum hava sjómann. at tær ikki
raðfesta tað sum tað hægsta at fáa
eina akademiska útbúgving ella
eitt starv, ið krevur nógva tíð. Tær
høvdu ikki komið langt við. at
kravt sín rætt.
Tá ið vit spyrja Jóhonnu Vang
um, hverjar forðingar annars hon
sær fyri javnstødu og hverjar
meiningar hon hevur um hetta
hugtakið, sigur hon.
5 av
m
ð: hu
5
t irbe I
nun barnsburðarer
ir, har € wbeiðsgevari verður
við sviðusoð. tá ið kvinnur verða
við barn. er einasta loysnin. Tá ið
kvinnan fer í barnsburðarfarloyvi
missur arbeiðsgevarin tær royndir-
nar og vitanina viðkomandi hevur
og so skal hann seta ein avloysara
inn í alt. Tað er ikki so slætt og
høgligt.
Fordémar
Sum sølustjøri á einum flakavirki,
har mest sum øll leidslan er
mannfólk, hevur Jóhanna Vang
ikki merkt stórvegis til fordómar
mótvegis sær sum kvinnu.
- Tað hevði verið ein fyrimunur
um eg hevði verið til skips, kent
streymviðurskifti og annars havt
hylling á øllum, ið hevur við fisk
at gera. Her eri eitt sindur ødrvisi
fyri, tí hesar royndirnar og hetta
innlitið havi eg íkki. Men eg latið
meg ikki dvína fyri tað, annars
hevði eg ikki bjóðað meg fram í
hesum starvinum. At eg havi mett
fordómum hesum viðvíkjandi er
kvinnur, ið tala fyri javnstødu ofta hava lyndi til at gerast í so
IKKI í eg nn mer €
i havi I anna. Onkur
iri I 4 kanska tikið
va
R e stødunun SUT Q
eið á | er heilt f1
I un Der
1 -
uroinum
hrá hit
tilvitað, eg geri tað
rætt
- Fyri meg er tað ein týðandi
lutur at vera virkin á arbeiðs-
marknaðinum, men mín samleiki
er meiri enn mítt arbeiði. Sum oll
onnur eri eg sett saman av ym-
iskum vidurskiftum, tey mest
týðandi fyri meg eru trúarlív,
familja, vinir, kunnleiki, ítriv og
áhugamál annars. Eini kvinnu
nýtist ikki at vera virkin á ar-
beiðsmarknaðinum fyri at styrkja
m eg meti er
sjálvsálitið. ti tað eru nógv onnur
viðurskifti, ið hava tydning, men
hjá mær hevur tað kortini verið
ein sjålvsagdur lutur, sigur Jó
hanna Vang
Javnvåg
Hetta litla åri
ITKað sum
3 Jóhanna Van
P
nevur
stórvegis tankar
fram kvinnulig eyðkenr
2 royni at gera mitt
so gott sum gjørliet. Eg eri su
eg eri og hugsi als ikki un
tað er kvinnuligt ella ikki. Held
hugsi eg um. um tað er rætt
t
19
hi
Sjálv seti eg I
wrbeiði frame
la tíðina sjålv:
10 I NUL
k Og manntolk
DE 17 erða I o s }
væl ) r, lað verð ST
K
Johanna Van ogong
n i k ÞÓ svær I
1 nurør
K KJ TON m
tvirh vøstað o
Ikk n urstii
it D. 31 e
ð in IKK
um K neg
á > -— Þ tili I1ØTS
nav in á
nøp g ir
} i ' roi lik
sal K i I
hald 3 sKå
IvI h
II e
Vang kvint ið VI
tað Í VD St
SO Í S 3
un t IOSN:
Lt ] | V
I 0 n |}
konuf
KANN
ið : at
tæ S | 9
ind 5 SIK in
kvint hesar karnar
og ju I
tær 8 ir Ongur ak:
væl stød inum og im
Vert nen máti rðu
borið virkar ág:
ment
g havi ongantíð lis
stødulogina og veit tíski! í grund
ini Ikki, hvat hon ásetir. Mæi
dámar ikki. at kvinnur og menn
verða sett upp ímóti hver øðrum
Eg veit. at kvinnur og menn ar-
beiða væl saman. Javnstøda er
eini rættindi og ein sjálvfylgja fyri
bæði kynini, sigur Jóhanna Vang
at enda í viðtali.
heilsustýrinum.
Prát við kvinnur
í leiðandi stórvum
Hetta er fjórða samrødan í greinargð, har vit tosa við kvinnur í
leiðandi størvum um javnstødu, um hvussu ein sameinar arbeiði og
familjuliv, karrierumøguleikar og fordómar ímóti kvinnum á
arbeiðsmarknaðinum. Næsta samrødan verður í blaðnum komandi
leygardag við Mariu á Dul, starvsfólkaleiðara í Almanna- og