fríggjadagur 7. januar 2011síða 12

Fríggjadagur 7. januar 2011 · Nr. 3 12 Sosialurin Randi Jacobsen Síðan landingarmið­ støð­in í Vági læt aftur fyri nøkrum mánaðum síðan, hevur verið tvør­ ligt at leggja fisk upp í Vági. Antin noyðast bát­arnir til Tvøroyrar at leggja fiskin upp til landingarmiðstøðina har, ella mugu teir leggja fiskin upp í Vági, sum síðan verður koyrd­ur norður til landingar­ mið­støð­ina á Tvøroyri. Verður fisk­urin keyptur aftur til Vágs, er neyðugt at koyra hann suður aftur. Snýr seg um góðsku – Hetta gevur ikki bestu góðskuna. Tað er jú góðsk­an, sum tel­ur fram um alt, sigur Mikkj­al Løð­hamar, sum er farin at kanna, um ikki ber til at lata landingar­mið­ støðina í Vági uppaftur. Hann og familja hans­ara eru sinnað at leggja neyðuga peningin á borðið, men fyrst av øllum skulu neyðugu góðkenningarnar fáast frá Heilsufrøðiligu Starvs­stov­uni og frá upp­boð­ssøluni á Toft­ um. Húsið Landingarmiðstøðin Fløvan í Vági er ikki til longur, men eitt annað felag, Grønatúgva, eigur húsið. Í tí felagnum eru útróðrarfeløg, hand­ verkarafeløg og arbeið­ ara­feløgini í Suðuroyar sunnaru helvt. Tey skulu nú øll taka støðu til, um tey eru sinnað antin at leiga ella selja hølini til stig­ takaran av nýggju land­ ingarmiðstøðini. Vil endur­stovna landingar­mið­ støðina í Vági Allur fiskur, sum kemur upp á land í Vági, má fyrst til góðkenningar á Tvøroyri. Tað gevur ikki bestu góðskuna, heldur Mikkjal Løðhamar, sum er farin at kanna møguleikarnar fyri at endurstovna landingarmiðstøðina í Vági Randi Jacobsen Í eitt mannaminni hevur verið trupult at fingið hendur á grundstykki í Kollafirði. Eingin almenn ústykking hevur verið í áravís. Men nú bendir alt á, at um eitt ár ella so fer Tórshavnar kommuna at gera eina stóra útstykking í Líðini í Kolla­ firði. Kommunan eigur ein part av økinum og liggur í sam­ ráð­ingum við eigaranum av hinum partinum. Fær komm­ un­an hendur á tí økinum, verður økið samanlagt um­ leið 20.000 fermetrar. Bogi Andreasen, for­mað­ ur í byggi- og býarskipanar­ nevndini hjá kommununi væntar, at kommunan hevur fingið tey viðurskiftini av­ greitt, áðrenn hetta árið er úti. Enn hevur ikki verið tos­ að um, hvat slag av bústaðar­ bygging skal verða í Líðini í Kollafirði. Barnatalið minkar Bogi Andreasen veit, hvussu stóran týdning tað hevur fyri Kollafjørð, at kommunan fær nøkur grundøki at bjóða. Barnatalið er minkað, og tað kann hava samband við, at ungu familjurnar hava verið noyddar at búsett seg í øðrum bygdum. – Skal ein bygd mennast, mugu umstøður verða hjá ungum familjum at seta búgv har, sigur Bogi Andreasen. Hann nevnir stóru íløg­ur­ nar, sum kommunan hevur gjørt í Kollafirði í eitt nú skúla og havnalagið, og nú má húsabyggingin eiga tørn. Hann veit eisini, hvussu stórur tørvurin er, tí so at siga hvønn dag ringir onkur til hansara og spyr, nær kommunan fer at stykkja út í Kollafirði. Nú er so stóra útstykk­ing­ in næstan komin undir land. Fara at útstykkja í Kollafirði Um eitt ár ella so fáa kollfirðingar høvi at ogna sær grundøki í heimbygdini Trupult at fáa fylgjara Landssjúkrahúsið noktaði einum krabbameinssjúkum manni fylgjara niður á Ríkissjúkrahúsið. Kærunevndin í almanna- og heilsumálum hevur biðið Landssjúkrahúsið viðgera málið av nýggjum Randi Jacobsen Summir sjúklingar, sum fara til Danmarkar at fáa viðgerð ella til kanningar ella til eftirlit, fáa fylgjara við sær, og aðrir fáa sýtt fylgjara. Av­ gerðin byggir á eina met­ing hjá yvirlæknanum. Ein maður í 70-árunum við krabbameini var ónøgdur við, at Landssjúkrahúsið sýtti honum fylgjara, tá hann í juni í fjør fór niður á Ríkis­ sjúkrahúsið til skanningar. Hann sá seg ikki føran fyri at ferðast einsamallur, gloymdi illa og helt tað vera torført at finna vegin fram, tá hann feraðist. Landssjúkrahúsið helt ikki, at maðurin hevði fylgj­ara fyri neyð­ini. Ein grund­gev­ing var, at mað­ur­ in javnan feraðist mill­um sína heimaoyggj og Lands­ sjúkrahúsið til viðgerðar og kanningar. Hesa grundgeving helt maðurin vera illa undirbygda og niðurgerandi. Sjálvsagt kundi hann fara einsamallur á Landssjúkrahúsið, men hann hevði trupult við at fara einsamallur til Danmarkar. Illa lýst mál Tí kærdi hann til kæru­ nevnd­ina í almanna- og heilsu­málum. Nevndin sigur í síni niður­ støðu, at er talan um demens ella aðra støðu, sum hevur við sær ringt minni, kann hetta hava við sær, at ein sjúk­lingur av heilsuávum ikki er førur fyri at ferðast einsa­mallur, og talan kann haraftrar vera um heilt ser­ lig viðurskifti sambært leiðs­reglunum vísandi til, at leiðreglurnar ikki eru út­ tømandi og vísandi til áset­ ingina um, at høgur aldur í ávísum førum kann geva grundarlag fyri at ávísa fylgj­ara. – Viðmerkingin hjá Lands­sjúkrahúsinum um, at kær­arin javnan ferðast millum sína heimoyggj og Tórs­havn, lýsir ikki støðu kærar­ans. Málið er sum heild ógvuliga illa upplýst, og tað er tí ikki gjørligt at eftir­ kanna avgerðina hjá Lands­ sjúkrahúsinum, sum hevur biðið Landssjúkrahúsið við­ gera málið av nýggjum. Landssjúkrahúsið er biðið um at viðgera sýtingina av nýggjum