mánadagur 21. februar 2011síða 4

Mánadagur 21. februar 2011 · Nr. 22 4 Sosialurin Randi Jacobsen Myndir: Jens Kristian Vang Tað ber væl til at vera einsa­ mallur skúlanæmingur á út­oyggj og kortini duga at ferðast i flokki. Døgg úr Dímun er eitt gott dømi um hetta. Vanliga gongur hon í skúla í Dímun og verður und­ir­víst av læraranum Búa Brattaberg. Men í minsta lagi sjey vikur í skúlaárinum skal hon vera í Havn, tí tað hevur Menta­mála­ráðið avrátt. Foreldrini ráða sjálv fyri, nær gentan skal í skúla í Havn. Tað verður lagað eftir arbeiðinum í Dímun. Tær vikurnar, Døgg er í Havn, gongur hon í fyrsta flokki í Tórshavnar komm­ unu­skúla, og hinir næm­ ingarnir rokna hana sum ein part av flokkinum. Hon fellur natúrligt inn í flokkin. Tað sama ger lærari hennara Búi Brattaberg, sum er saman við henni í skúla í Havn. – Hinir næmingarnir eru við uppá, at vit skulu bíða við tiltøkum, til tá ið Døgg er her, sigur flokslærarin Brynhild Kamban. Best í Dímun Seinastu tvær vikurnar var Døgg í Havn, men hóast henni dámar væl í 1. b og at gista hjá ommuni og abb­ anum, gleddi hon seg nógv fríggjadagin at fara út aftur til Dímunar. Sosialurin vitjaði 1. b fríggja­morgunin, tá ið teir 24 næmingarnir í flokkinum høvdu rokning. Har vóru bæði roknilærarin, lærarin í Dímun, og flokslærarin Bryn­hild Kamban var inni á gólv­inum. Flokkarnir hava eina sín­ á­mill­um kapp­ing um best røktu skúla­stovu, og fyri jól fall av­gerðin. 1. b vann og fekk aftur fyri ein túr av bovla. Tey bíð­aðu við at fara at bivla, til Døgg nú kom til Havn­ar, so at hon eisini kundi vera við. - Hetta er ein eina­stand­ andi góð skipan, bæði fyri Døgg og meg, sigur Búi Bratta­berg, sum annars býr í Havn. Velja tónleik Flokkurin er ikki ein vanligur 1. flokkur. Áðrenn skúlaárið byrjaði, kundu næmingarnir og foreldur teirra velja, um næmingarnir vildu fara í henda flokkin, sum nevnist Litir í Leiki. Tað er ein tón­ leikarflokkur. Næmingarnir hava allar tær vanligu lærugreinarnar, men umframt tað hava tey nakrar tónleikartímar um vikurnar. Tá venja tey bæði i flokk og hvør sær. Skipanin við tón­leikar­ flokk­inum er eisini ein gransk­ingarætlan av, hvussu tað avirkar børn at spæla tón­leik. Tað krevur nakað av for­ eldrunum at lata barnið fara í tónleikaflokk, tí tey binda seg til at venja 20 minuttir saman við barninum heima hvønn dag. Hetta ber ikki til, um foreldrini ikki stuðla fult og heilt. Børnini kunnu velja mill­um ljóðførini fiól, cello, tvør­floytu, kontrabass og akordeon. Døgg valdi fiólina, men annars plagar hon eisini at spæla á klaver og gittara. Vit sita og práta í flokk­ in­um, men knappliga fer Døgg á føtur, tí hon skal til fiólspæl, og tað er í einum øðrum húsi. Í skúlastovuni eru fleiri næmingar. Teir flestu ganga í øðrum flokki, og henda dag­ in var bara Døgg úr fyrsta flokki. – Vit spæla eftir nótum, onkuntíð venja vit bara, men onkuntíð spæla vit sangir, sigur Døgg, sum heldur tað vera stuttligt at spæla á fiól. Ein avbjóðing Lærari í fiólspæli er Angelika Nielsen, sum eisini undirvísir í musikkskúlunum. Spælið gongur væl. Børn­ ini eru hugagóð og vilja treyð­ugt gevast, tá ið lærarin bið­ur tey sleppa fiólini. Hon heldur tó, at Døgg er Einanæmingur Døgg er einasti skúlanæmingur í Dímun, men hon gongur eisini í 1. b í kommunu­ skúlanum í Havn. Fjarundirvísing fær hon í violin­ spæli um skype