mánadagur 11. apríl 2011síða 2

Mánadagur 11. apríl 2011 · Nr. 43 mánadagsblaðið Dagsins redaktørur: Eirikur Lindenskov Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Útgevari: Sp/f Sosialurin Uppseting: Sosialurin Prent: Prentmiðstøðin Avgreiðsla: mán - frí kl. 08.00 - 16.00 Marknaðardeild lysing@sosialurin.fo Tórshavn Tórsgøta 1, Postboks 76, 100 Tórshavn tel. 341800, fax 341801, post@sosialurin.fo Norðoyggjar Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687, klaksvik@sosialurin.fo Suðuroy tel. 375364, fax 375464, tel. 228814, aki@sosialurin.fo, dagfinn@sosialurin.fo Haldarar, sum ikki hava fingið blaðið, kunnu ringja tel. 341818 frá kl. 8.00 til 20.00 og boða frá. Tel. 341800 www.sosialurin.fo Oddagrein Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Tað sær út sum um, at Jørg­en Nicla­sen »gjørdi ein Jó­ann­es«, tá Fólk­a­flokk­ur­in tók seg úr sam­gong­uni í síðstu viku. »At gera ein Jóannes« er at fara úr eini sam­gongu, tí man rokn­ar við ný­vali. Tað gjørdi Javn­að­ar­flokk­urin ­í 1996 – iv­ a­leys­ur í, at Edmund Joensen fór at skriva út nýval. Men tað gjørdi hann ikki. Hann skip­ aði nýggja samgongu sam­an við Fólk­a­flokk­i­num, sum hev­ ur sit­ið við vald­ið síð­ani. Men Javnaðarflokkurin fór í eina oyð­i­mark­a­r­gongd í and­støðu í næstan átta ár. Tjóð­veld­is­flokk­urin skuldi eis­ini vera smart­ur í 2003, tá tey mistu á­lit­ið á An­finni Kalls­berg fyri bók­halds­fusk, sum hann í eini bók var lagd­ ur und­ir at hava gjørt fyri eini 25 árum síðani. Tað end­aði við ný­vali og at Tjóð­veld­is­flokk­ ur­in fór sína oyði­mark­ar­ gongd, sum hann hev­ur ver­ið í síðani. Kanska Fólka­flokk­ur­in nú stend­ur fyri tørni...? So upplivdu vit tað, at ein sokallaður um­hvørv­i­s­fel­ags­skap­ur legg­ur okk­ u­m før­o­y­ing­ar und­ir at velja Sát­an fram um Gud, tí vit drepa grind. Jú, mangt skalt tú hoyra... Til eitt vist kunnu vit skilja, at fólk úti í stóru verð halda okkum vera bar­ bar­ar, tí vit drepa grind. Men hetta man vera eitt gott dømi um, hvussu lítið so­kal­l­að glo­bal­i­ser­að fólk skilja av tí heila. Al­menna heim­a­síð­an hjá Sea Shep­herd visti nú um dag­ar­ nar at siga um grinda­dráp­ið í Vest­ manna hós­dagin. Har spei­reka tey føroyingar, sum siga, at grind­in er ein gáva frá Gudi: »Tann einasti gudur, sum kann góð­taka slíka ræðslu er Sa­tan, og Før­oy­ar tykj­ast tæna sín­um ónda gudi við sínum dráps­liga hug­burði og við at verja eina bar­bar­iska ment­an, sum einki pláss eigur í 21. øld, sum ikki hoyr­ir heima í si­vi­li­ser­aða heim­i­num, og sum als einki pláss eig­ur í Ev­rop­a­ sam­veldi­num«, skriv­ar Sea Shepherd millum annað á heim­a­síðuni. Jú so víst er tað í nógv størstan mun tal­an um glantr­i­leik í um­hvørv­ is­fel­ags­skap­um so sum Sea Shep­ herd. Tað gong­ur jú út upp á, at á­vís­ ir per­són­ar skulu kunna upp­i­halda ein­um lívs­stíli, har teir kunnu spegla sær í glamour og vinna pengar upp á lættsintar um­hvørv­is­fjepp­ar­ar, sum geva teim­um gáv­ur fyri at berj­ast móti til døm­is blóð­dálk­andi og ónd­ um før­oy­ing­um. At grindadrápið fer í søguna tyk­ ist alt meira greitt. Ikki tí at vit skulu bukka undir fyri trýsti frá um­hvørv­ is­fel­ags­skap­um, men tá al­mennu heilsu­mynd­ug­leik­ar­nar mæla frá, at fólk yv­ir­høv­u­r eta grind, so hevur politiski mynd­ug­leik­in ein álv­ar­sam­ an ­trup­ul­leika við at loyva fólki at drepa og eta grind. Tað er so í øllum førum at blæsa og hava mjøl í munn­i­ num, og her verður politiska skipanin skjótt noydd at taka støðu – heldur enn at halda fyri eygu og oyru og halda seg vita betur. Nú fekk Kári á Rógvi, løg­tings­ mað­ur, rætt­iliga oyr­ini í mask­in­u­na, tá hann speirak ein týskara við Aus­ wich í sam­bandi við her­ferð móti grind­a­drápi. Nei sjálv­andi kunnu dags­ins týsk­ar­ar ikki gera við, at for­ fedr­ar­nir vóru slíkir bar­bar­ar í­móti mann­a­ætt­ini. Men tað átti ikki verið so trup­ult at vent sjúts­i­num og gjørt he­s­um fólk­um greitt, at vit ikki halda, at tað ikki sømir seg tjóð­um, sum tína manna­lív, at finn­ast at okk­um fyri okkara grinda­dráp. Støð­an er jú heilt margháttlig, tá mann­a­týn­ar­ar finn­ast at hvala­týn­ar­ um – og so koma fleiri teirra úr somu londum, sum hava dálkað okk­um sjó­ øk­ið so illa, at grind­in ikki er etandi. Grindadrápið fer helst í søguna. Men tað verður ikki tí, at »barbararnir« í Føroyum ikki koma sær at drepa hesi fittu og klóku djór. Grindadrápið fer helst í søguna, tí at barbararnir á meginlandinum hava dálkað okkum umhvørvið so illa, at grind ikki er etandi. Margháttligt, at manna­týn­ ar­ar finnast at hvalatýnarum Leygarkvødið vóru nakrar gentur av bygd farnar ein túr til Havnar at hungna sær. Tíðliga leygarkvøldið vóru tær bodn­ar í ein føð­ ing­ar­dag. Tá ið tær komu í føð­ ing­ar­dag­in løgdu tær til merkis, at hetta var ikki ein vanligur føð­ing­ar­dagur við lagkøku , bollum og kakao. Har vóru tað rúsevnir sum, settu dagskránna. Tey flestu, sum vóru í føð­ing­ar­degn­um vóru rús­ að við rús­evn­um. Hetta var ikki nak­að fyri bygda­gent­ urnar, sum vit hava tosað við, so tær valdu held­ur at fara ein túr oman á Hvonn at hugna sær. – Her er tørvur á einum meira ak­tiv­um narko­politi, halda genturnar. Og tað undran mang­an, hví rús­evni flo­r­era í Før­oy­ um, tá ið øll kenna hvønn annan. So tit, sum síggja rúsevni í veitsl­um og arða­staðni, sigið løgregluni frá. Tað nytt­ar ikki at vit fjala út yvir hvønn ann­an. Um vit øll í Før­oy­um standa sam­ an um at út­rudda rús­evni, so var eingi trupulleiki at gera slagorðið til álvara: Nei til narko! Hetta skylda vit børn­um okk­ara, sum eru í vanda­ bólki­num fyri at koma út í slíkt mis­brúk. Rýmdu undan rúsevnum DÁLKA OKKUM GRINDINA BURTUR Gjørdi Jørgen ein Jóannes? Vælferð ella niður­ laging Eyðgunn samuelsen kjak á síðu 10 Sund­ stein spyr Kaj Leo Jógvan Sundstein kjak á síðu 12 Í Sankta Frans skúla í Havn høvdu tey herfyri evn­is­viku, sum tey kall­aðu eina ferð gjøgn­um før­oyskt. Í hes­um sam­bandi vitj­aðu næm­ing­ar úr 3. og 4. flokki í Miðla­hús­ i­num. Tey vildu fegin síggja, hvussu vit gera bløð, skriva Port­al­in og gera út­varp í Miðla­hús­i­num. Tey hava eis­ ini havt rit­høvu­ndar á vitj­an í skúl­a­num, sum hava greitt frá um tað at skriva søg­ur og yrking­ar og um sagnir og æv­in­týr. Tey hava eisini kannað stand­mynd­ir ymsa staðni í Havn­in. Ja, tey vóru feg­in um hend­an øðr­vísi mát­an at hava und­ir­vís­ing. »Ein ferð gjøgnum føroyskt«