Sosialurinarkiv
Sosialurin 2011-05-30, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mánadagur 30. mai 2011síða 2

‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Mánadagur 30. mai 2011 · Nr. 62 mánadagsblaðið Dagsins redaktørur: Eirikur Lindenskov Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Útgevari: Sp/f Sosialurin Uppseting: Sosialurin Prent: Prentmiðstøðin Avgreiðsla: mán - frí kl. 08.00 - 16.00 Marknaðardeild lysing@sosialurin.fo Tórshavn Tórsgøta 1, Postboks 76, 100 Tórshavn tel. 341800, fax 341801, post@sosialurin.fo Norðoyggjar Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687, klaksvik@sosialurin.fo Suðuroy tel. 375364, fax 375464, tel. 228814, aki@sosialurin.fo, dagfinn@sosialurin.fo Haldarar, sum ikki hava fingið blaðið, kunnu ringja tel. 341818 frá kl. 8.00 til 20.00 og boða frá. Tel. 341800 www.sosialurin.fo Oddagrein Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Einaferð varð sagt, at ferðavinnan skuldi verða eitt nýtt bein hjá vinn­uni at standa á. Nógv hevur verið sagt og skriv­að um, hvussu vit skulu hava tal­ið á vitj­andi at vaksa fyri at skapa størri inn­tøk­ur av ferð­a­fólki. Tað førdi við sær, at Ferð­a­mann­ a­stov­an varð til Ferða­ráð Før­oy­a. Sam­an­legg­ing­ar, nið­ur­legg­ing­ar og ann­að hev­ur ført til, at hes­in fyrr so stóri stovn­ur, nú bara er ein við­fán­ ing­ur í nær­um niðurlagda uttan­rík­ is­ráð­num. Tað er harmiligt, at tað hevur ging­ið so illa í hond at samskipa og menna ferða­fólk­a­vinn­una, so hon veru­liga gjørd­ist eitt í­skoyti til bú­ skap­in. Eyð­vitað er, at eins og onn­ur smá oyggj­a­sam­fel­øg kunnu vinna fitt upp á ferð­a­vinn­una, so kunnu vit í Før­oy­um heilt vist fáa væl bet­ur burt­ur­úr. Tí er tað helst gott, at løgtingið hev­ur sam­tykt at end­ur­stovna Ferða­ ráð­ið. Men tað má so ikki fáa somu lagnu, sum tað fyrra, og tí má eitt gott og virð­i­ligt fyri­reik­ing­ar­ar­beiði ger­ast. Tað er eitt kent fyribrigdi í Før­ oy­um, at vit hava tað fyri at seta ov nógv smá konga­ríki á stovn. Tað eru stovn­ar og ráð, sum altíð hava nóg mik­ið í sær sjálvum, sum altíð vita best – og hvørs til­ver­u­grund­ar­lag a­lt ov ofta tyk­ist vera tað, at vera til – held­ur enn hvat gagn­ar sam­fel­ag­num best. Tí krev­ur tað, at vit hava eina greiða stýr­ing , og at alt sam­starv og øll sam­vinna gong­ur upp í eina hægri eind. Men skulu vit hava eina ferða­ vinnu, sum verður eitt ver­uligt í­skoyti til bú­skap­in, so krev­ur tað eis­ini, at flutn­ings­leið­ir­nar til land­ið eru góðar og greiðar og bíligar. Land­ ið eig­ur meir­i­lut­an í báð­um flutn­ ings­fel­øg­unum, sum flyta ferða­fólk, At­lants­flog og Smyr­il Line. Um tað er gott ella ringt, tað kundu vit al­tíð kjak­ast um, men tað er í øll­um før­um ein ve­ru­leiki, sum for­plikt­ar. Smyr­ il Line hev­ur ver­ið rik­ið á priv­at­um grund­ar­lag, hó­ast land­ið fleiri ferð­ir hev­ur loft­að fel­ag­num, tá hús­a­gang­ ur hev­ur hótt – og tað hev­ur ført við sær, at lands­stýrið og landið gjøgn­um grunn­ar eig­u­r meir­i­lut­an í fel­ag­num. Við­víkj­andi At­lants­flogi, so byrj­aði lands­s­týr­ið eina priv­at­i­ser­ings­til­ gongd, sum steðgaði í hálv­um gekki við tí úrs­lit­i, at lands­stý­rið í veru­leik­ a­num hev­u­r snýtt privatu part­a­eig­ar­ ar­nar, sum ikki hava gjørt ann­að enn at geva lands­kass­anum eitt sera bí­ligt og rent­u­frítt lán. Skulu vit hava eina burðardygga ferð­a­vinn­u, so krev­ur tað, at land­ ið gev­ur vinn­uni góð­ar og trygg­ar karm­ar. Lyfti hava ver­ið um ser­ treyt­ir fyri heim­ligu vinn­una við eitt nú lækk­að­um meir­virð­i­s­g­jaldi. Men hetta tykist ikki blíva ann­að enn orð. Eing­in ivi er um, at tal­an er um vinnu, sum kann blóma. Men tað krev­ur, at bestu karmar verða skapt­ir. Vit mugu ansa eftir ikki at skapa fleiri smá kongaríki Tað er ikki longur sjálvsagt, at tey samkyndu noyðast at flyta av landinum, og ong­antíð fyrr hava so nógv samkynd livað opið í Føroyum, sigur Bjarni Lis­ berg, sum er ein av fyri­rei­ k­a­r­unum. Mikukvøldið 1. juni verð­ ur nýggj rørsla til frama fyri sam­kynd sett á stovn.   - Ongantíð fyrr hava so nógv samkynd livað opið í tí før­oyska samfelagnum. Tað er ikki longur sjálvsagt, at einasta gongda leið, tá ið tú sprettur sum samkynd/ ur, er ein einvegis ferðaseðil til Keyp­manna­havnar ella aðrar stór­býir. Fleiri og fleiri velja at verða verandi í Før­oy­um, tí tað er her vit búgva, arbeiða og virka. - Vit vilja hava eina jaliga rørslu, sum skap­ar trivn­að og eitt menn­andi um­hvørvi fyri sam­kynd­um, tví­kynd­ um og trans­per­són­um. Rørsl­an skal sjón­lig­gera okk­um sum ein natúrligan part av sam­fel­a­g­num, sigur Bjarni Lisberg, sum er ein av fyrireikarunum. Stigtakararnir heita á øll, sum vilja stuðla hesi søk um at møta á stovnandi aðal­ fund mikukvøldið 1. juni klokkan 19.30 í Mann­a­rætt­ ind­ar­úmi­num hjá Amnesty Inter­nat­i­onal Føroya Deild á Konga­brúnni í Havn. Stovna nýggja rørslu fyri samkynd FERÐAVINNAN SUM HITT BEINIÐ Nei, tað skurrar... Ella kann man seta hægsta em­bæt­is­ fólk í lands­stýr­i­ num til løg­mann? Tað royndu sam­ bands­menn í øllum førum fyri 30 ár­um síðani. Hóast tað ong­ antíð hev­ur ver­ið frammi al­ment, so greiddi Pauli Ell­ef­sen, fyrr­ver­ andi løg­mað­ur, frá í send­ing­ini »Meg Minn­ist« hjá Jógv­ ani Arge í út­varp­i­ num­, at Sam­bands­ flokk­ur­in ætl­aði at seta Johan Djur­ huus, skriv­stov­u­stjóra í Ting­a­nesi, til løg­mann, tá Sam­bands­flokk­ur­in sam­an við Fólka­flokk­i­num og Sjálv­ stýri­sflokk­i­num ­skip­aði sam­ gongu í januar í 1981.  Eg ætlaði mær ikki at verða løg­maður. Eg hevði mítt virki at reka, og eg skuldi nógv nið­ur í løn, um eg skuldi verða løg­mað­ur, segði Pauli Ell­ef­sen í sam­røð­uni við Jógv­an Arge. Pauli Ellefesn greiddi frá, at teir bóðu Johan Djurhuus (1918-1998) um at verða løg­ mað­ur. Jo­han Djur­huus um­hugs­aði hetta í tríggj­ ar dag­ar og kom so aft­ur til sam­bands­menn­inar og segði, at tað hevði ong­an á­huga. Johan Djurhuus var ong­ an­tíð pol­it­ik­ari, men em­bæt­ is­mað­ur alt sítt lív. Hann var skriv­stov­u­stjóri í Tinganesi, sjúkrahússtjóri og røkti ymisk onnur størv í hes­um sam­bandi. Hann var ein av teim­um allar fyrstu em­bæt­ is­monn­u­num, eftir at fyrsta lands­stýr­ið varð skip­að eft­ ir heim­a­stýr­is­lóg­ina í 1948. Hann var son­ur Krist­i­an Djur­huus, sum var roynd­ur pol­it­ik­ari, for­mað­ur Sam­ bands­f­loks­ins og løg­mað­ur. Tað hevði neyv­a­n ging­ið í dag, at ein floks­for­mað­ur heitti á Marj­una Han­us­ar­ dótt­ir at ger­ast løg­mað­ur, tí hann ikki hevði hug at fara niður í løn... Marjun Hanusardóttir skal vera løgmaður... Løg­ting­ ið etn­iskt reinsað Ole Wich kjak á síðu 30 Rann­ sak­an og sjálv­rann­ sak­an Poul Michelsen kjak á síðu29 At velja Johan Djurhuus til løgmann í 1981 hevði verið eins løgið og at valt Marjuna Hanusardóttir til løgmann í dag...