mikudagur 8. juni 2011síða 4

Mikudagur 8. juni 2011 · Nr. 66 4 Sosialurin Mugu hava betri sendarar Randi Jacobsen Seinastu dagarnar er ein sendari fyri og ann­ ar eftir á merktu grinda­ hvalunum tagn­aður. Mána­dagin frætt­ist bara frá einum. Tó vantaði Náttúru­gripa­savnið at frætta frá tveim­um send­arum, sum ís­lend­ ingar góvu savn­inum. Bjarni Mikkelsen, lív­ frøðingur er harmur um, at sendararnir hildu so stutt. Hann hevði vónað, at teir hildu longur, tí eftir 14 døgum høvdu hvalirnir óivað vant seg við at havt teir á seg. Reinligir Hann er næstan sann­ førd­ur um, at hvalirnir sjálvir og við vilja hava beint fyri sendarunum. Óivað hevur tað verið so, at teir ikki hava funn­ið seg í at havt slíkt fremm­ andalikam á sær, og so hava hinir hjálpt til við at býta antennuna av. Hetta byggir Bjarni Mikkelsen millum ann­ að á, at hvalir altíð eru gull­reinir fyri sníkar, og hildið verður, at teir reinsa hvør annan. – Hetta gera onnur súg­djór. Vit vistu ikki, at tað var tað sama, men líkt er til, at tað er so, sigur Bjarni Mikkelsen. Sjálvt um sendararnir hildu so stutt, hevur Náttúrugripasavnið fing­ið áhugaverdar upp­ lýs­ingar frá hvalunum, og nú skal hyggjast nærri at teimum. Tvær ferðir áður hev­ ur savnið sett sendarar á hvalir, og báðu ferðirnar fóru bólkarnir norður um Føroyum. Hesin bólk­urin fór vesturum. Halda fram Náttúrugripasavnið gevst ikki so við at seta send­arar á grindahvalir. Savnið hevur seks send­ arar, klárir at seta á, liggj­ andi, og í summar koma ellivu nýggir sendarar aftrat til landið. – Vit kundu hugsað okk­um at merkt tvær grind­ir aftrat í ár, um vit sleppa tað, sigur Bjarni Mikkelsen. Hann heldur, at tey verða noydd til næsta ár at fáa sendarar, sum eru gjørdir øðrvísi, soleiðis at hvalirnir ikki fáa bitið teir av. Náttúrugripasavnið vónar at fáa eina aðra lílta grind at senda, tí lítið og einki frættist frá hvalunum, ið merktir vórðu 25. mai Randi Jacobsen Eins og tey ungu hava til­ kom­in og gomul folk brúk fyri at røra seg. Tað ræður um ikki at stirna. Nøkur eldraheim í land­ inum hava tilboð til heima­ búgvandi pensjon­ist­ar um at koma til rørsluvenjingar, og eitt av hesum heimum er Lágargarður í Havn. Tey eru býtt upp á tvey lið. Hvørji átta á liðinum koma hagar tvær ferðir um vikuna. Summi teirra møta so tíðliga, at tey eta døgurða á Lágargarði. Tey flestu koma við hýrivogni, sum koyrir tey til og av Lágargarði. Men nakrar av kvinnunum eru so mikið væl fyri, at tær koma sjálvar við bussi. Frálíkt Tá ið vit vitja, hita tey upp. Armarnar út frá kroppinum og innaftur, og upp og niður í stólin at sita. – Hetta er frálíkt, og vit verða eitt sindur móð, men tað er gott fyri okkum, sum ein kona tekur til. Ein onnur kona sigur, at hon kann prógva, hvussu væl venjingarnar gera. Áðr­ enn hon fór undir hesar venj­ ingarnar, noyddust hon altíð at biðja onnur koyra seg, tá ið hon skuldi á osthúsið, til handils og aðrastani, men nú orkar hon sjálv at ganga og eisini at fara við bussinum. – Tað hevur so nógv at siga at kunna fara út, tí ann­ ars hevði eg bara sitið inni. Nógv gomul fólk hava eisini fleiri ørindi í býnum, tí tey hava ikki heimagreiðslu. Aftaná uppvenjingina og ein lítlan steðg, fara tey at royna seg á súkklum og øðr­ um venjingartólum. Hugnaløta Tá ið venjingin er av, fáa tey sær ein drekkamunn saman við hinum á Lágargarði, og so at gita gátur, hava spurn­ arkapping, bovla ella spæla boccia ella onnur spøl. Øll eru samd um, at venj­ ingin ger teimum væl. – Man verður í so góðum lag av hesum. Nei, vit fáa ikki andsperru, tí vit venja bara so nógv, sum vit orka. Hon roynir at pøsa okkum, og tað er jú gott, at hjartað fer at banka. Eingin er svímað enn. Ein stuttur bíðilisti er til venjingartilboðið á Lágar­ garði. Áður gingu ár ímillum, at somu fólk kundu koma til venjingar, men síðan venj­ ingin fyri pensjonistar byrj­ aði í Badmintonhøllini, er bíði­listin munandi styttur. Onkur nevnir, at tað eisini er gott at koma á Lágargarð og síggja, hvussu lívið er í einum slíkum húsi. Øll, sum búgva á Lágargarði, eru ikki so gomul, og har kunnu tey møta kenningum. Gott er at síggja, hvussu gott búfólkini hava tað á Lágargarði, tí tann dagur kann koma, at tey sjálv fara hagar at búgva. Lagið verður so gott Tað ger góðan mun at venja, siga pensjonistarnir, sum tvær ferðir um vikuna eru til venjingar á Lágargarði í Havn Tey møta trúliga til hvørja venjing, og tað ger teimum væl. Ein kona noyddist frammanundan at biðja onnur koyra seg, tá ið hon skuldi ørindi i býin. Nú fer hon sjálv avstað Myndir: Jens Kristian Vang Bjarni Mikkelsen heldur, at hvalirnir býta antennurnar av, og at hetta er orsøkin til, at einki frættist