mánadagur 1. august 2011síða 58

vika 31 l 1. august 2011 26 Vikutema Summar Festivalurin Divaz er ein nýggjur bólkur, ið er samansettur av royndum tón­leik­ arum og songkvinnum. Hettar er ein bólkur, ið osar av spæligleði og orku. Ein bólkur, ið vil blása áhoyr­aran um koll við góðum undir­haldi og væl framførdum tón­leiki og sangi. Hettar er undir­ hald og tónlistarlig góðska á hægsta stigi. Tær tríggjar songkvinnurnar, Anna Maria Olsen, Malan Eyðuns­ dóttir og Laila Carlsen, kenna vit frá ymiskum tónlistarligum høp­um, men at síggja tær allar tríggjar á palli saman er nakað heilt serstakt og forkunnugt. Sam­an hava tær funnið eitt heilt serligt ljóð og tónaunivers, sum ikki er hoyrt fyrr her á landi. Tær eru allar sera dugnaligir solist­ar, ið við sínum sangi og karisma megna at koma út um pall­kantin og fanga áhoyraran, og sum kórsangarar eru tær eisini í heimsklassa. Tær eru sera ymiskar sum songkvinnur, men sam­ljóð teirra fær tónlistarligu upp­livingina at ganga upp í eina hægri eind. Afturat sær hava tær ein hóp av sera dugnaligum tónleikarum. Hand­an trummurnar er Henning Hjalt Nicodemussen. Jóhan Ziska­ son spælir guitar. Bjarki Meitil er bassistur og Bjari Lisberg situr handan ljómborðið. Allir fýra eru teir tónleikarar í absoluttum føroyskum toppflokki. Tónlistarligi stílurin er ein blanding av nýggjum og goml­ um. Ein samanrenning av fang­ andi poppløgum, vøkrum R&B ballad­um, pumpandi Rock N Roll, frekum Soul og Diva. Sera áhoyrara­vinarligur tónleikur við høgum undirhaldsvirði. Føroyskar divur – Eg veit ikki. Teir spyrja altíð, um eg ikki havi hug at spæla, og tað havi eg. So higartil hava eg altíð verið við. Nakað soleiðis tók Hanus G. Johansen til, tá Sosialurin fyri nøkrum árum síðani spurdi hann, hvussu tað bar til, at júst hann altíð er partur av skránni. Lítillátin sum altíð vildi fremsti fólkasangari okkara ikki tosa ov nógv um sínar egnu dygdir, men tað er eingin ivi um, at tað hevur sína or­søk, tá Hanus aftur og aftur verð­ur biðin um at framføra á summ­ar­ festivalinum. Tí festivalurin snýr seg um tónleik. Fólksligan og sangbæran tónleik. Og her er fáur – um nakar – sum røkkur Hanusi til kníggja. Einsamallur maður við guitara sínum og djúpu røddini megnar hann at rúnarbinda fjøld­ina. Og so er líkamikið, hvørj­um palli spælt verður á. Upp­livingin er altíð tann sama intima og hjartanemandi, har áhoyr­ararnir næstan kenna seg hava persónliga kontakt við smædna sangaran, sum næstan um­berandi sigur “OK. So fáa tit eitt eyka­lag”, tá fjøldin ikki vil sleppa honum av pallinum. Við framúrskarandi løgum til eins framúrskarandi yrkingarnar hjá Pól F. hevur Hanus langt síð­ ani brent seg fastan í før­oysku fólkasálina. Og hóast skráin uttan iva er rúmligari enn tað, so ert tú ikki veruliga komin á Summarfestival, fyrr enn tú hevur hoyrt ramligu røddina hjá Hanusi kvøða løgini hjá sum­ biarskaldinum. Einasta navnið, sum hevur verið á hvørji tí einastu plakat til Summar­ festi­valin, er sjálvandi eisini partur av tónleikaveitsluni í ár Eingin festivalur uttan Hanus Bólkurin T.O.S. spælir gospeltónleik, sum ljóðar øðrvísi enn nógv av tí, sum verður spælt av kristnum tónleiki. Navnið hevur bólkurin fingið frá bíbliska hugtakinum tollarar og syndarar, og tað er so stytt til T.O.S. Í grundini er tónleikurin hjá T.O.S. ein vavstur av øllum hugsandi tónleikasjangrum, og tað ger tað bæði spennandi, undirhaldandi og avbjóðandi at lurta eftir bólkinum. Heldur øðrvísi ljóðføri verða eisini brúkt í framførslunum hjá bólkinum. Dentur verður tó lagdur á at spæla og syngja væl, og sangirnir eru melodiskir. Sentralt í tónleikinum er kristni boðskapurin. T.O.S.