Sosialurinarkiv
Sosialurin 2011-08-19, síða 18
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 19. august 2011síða 18

‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

surr 2 Norsku bløðini hava fram­hald­ andi hópin av alskyns søgum um herviligasta hópdrápsmannin í norskari søgu, Anders Behring Breivik. Søgurnar fevna víða, men eingin er í námind so marg­hátt­ lig sum tann, ið øll tey stóru dag­bløðini bóru í vikuni. Breivik hevur undir avhoyring sagt, at hann hevur hugsað nógv um eina mús, hann koyrdi yvir undir fyrireikingunum til terrorálopini 22. juli. So meðan hópdrápsmaðurin ikki megnar at hava empati við teimum 77 fólkunum, hann drap hendan svarta fríggjadagin í juli, vísir hann kenslur um eina mús. Tað er væl soleiðis, at hann ikki hugsar sum vit onnur. Hansara empatisku evnir eru sera smá, og hann megnar ikki at hava empati við menniskjum. Kanska gongur tað frægari við djórum, serliga smáum djórum, sigur svenski profilarin, Ulf Åsgård við norska blaðið VG. Harmast um at koyra mús yvir Eg eri føroyingur í útlegd. Tað eri eg púra klár yvir sjálv, men eftirsum eg havi búð so leingi uttanlands og tosi svenskt flótandi, eru tað fleiri, sum hava lyndi at gloyma mín uppruna. Tey verða tó mint á tað reglu­ liga, eftirsum mín føroyski arvur vísir seg bæði so og so. Eitt er, tá sólin kagar fram um várið og termometrið vísir nakrar strikur uppum null. Tá vilja allir svensku starvsfelagirnir út at eta døgverða – njóta sólina – men eg mótmæli. Hví fara út, tá man kann sita inni í hitanum og njóta døgverðan? Sama skil, tá kemur út móti sumri. Tá eru tað flogkyktini, sum eg ikki haldi hava nakað at gera í mínum mati, og tí verði eg gjarna sitandi inni. Tá eg so einaferð vil út – tá maturin er etin – seti eg meg gjarna í sólina fyri at fáa eitt sindur av liti á húðina. Aftur tá eri eg øðrvísi og eri oftani tann einasta, sum vil sita í sólini. Hini halda, at sólin er so sterk og velja heldur skuggan... Sjálvandi ber tað ikki til at siga, at hetta er nakað serføroyskt – men eg havi merkt, at atburðurin hjá mær er øðrvísi í hesum førum, enn hann er hjá sviunum rundanum meg. Nú summarið er farið at halla og fólk koma aftur til arbeiðis verður sjálv­ andi tosað um, hvat vit hava gjørt í summarfrítíðini. Eg greiddi stolt frá, at eg havi svomið einaferð í havinum í summar. Hini hugdu bilsin uppá meg – »Einaferð?« – tey høvdu svomið alt summarið og sjálvt um havið bara var 17-18 hitastig bilaði onki. Heilt erligt, havi eg øðrvísi húð enn tey? Viðhvørt ivist eg faktiskt. Dømini eru mong um tær meiningar, sum øll eru samd um eru tær røttu, men har eg mangan kann sita spyrjandi. Við­ hvørt mótmæli eg, men oftast ikki. Hóast mínir starvsfelagir hava ferðast um allan heimin, so eru svensku meiningarnar rót­festar í teimum. – nokk á sama hátt sum tær føroysku eru í mær. Munurin er bara, at eg havi rætt, og tað hava tey ikki... Dømi um (sindur løgnar) svenskheitir, eg havi bitið merki í: • Pannukakur eru døgverðamatur • Tey eru longri og snakka meira enn føroyingar • Tey hava ferðast allastaðni • Tey duga øll at standa á skíum • Tey grenja konstant um veðrið • Tey halda at danskarar eru verðins fittast inna@sosialurin.fo Lova mær at vera føroysk Doyr um hon greiðir sær Tað er ikki lætt at vera 13 ára gamla Megan Stewart, Hon hevur nevniliga sera sjálsomu sjúkuna Hair Brushing Syndrome. Tað eru trý ár síðani, at gentan fekk stað­fest ógvuliga undarligu sjúkuna. Eg greiddi henni, tá hon knappliga small um, og varrarnar gjørdust bláar. Eg helt, at hon fekk ein dánilsi, nakað, sum hon tó ongantíð hevur havt áður, so vit ringdu eftir sjúkrabilinum. Tað var ógvuliga ræðandi, sigur mamma hennara, Sharon Stewart við Daily Mirror. Tey búgva í lítla býnum Wishaw í Lanarkshire eystanfyri Edinburgh. Foreldrini, Sharon og Ian, fingu ein skelk, tá hendan undarliga sjúkan varð staðfest og tað merkir, at hon ikki má verða fyri statiskum elektrisiteti, og kann heldur ikki ganga í klæðum av polyester. Læknarnir halda seg hava funnið fram til, hví hon hevur hesa sjúkuna. Teir halda, hon hevur havt sjúkuna alt lívið, og at hon stendst av trupulleikum, tá hon varð fødd. Megan vigaði bert 1.000 gramm, tá hon kom til verðiona og hevði diafragmabrokk, sum skumpaði magan upp í bróstkassan so bert annað av lungunum vaks. Og tað skal so vera orsøkin til, at hon ikki má greiðast í dag, skrivar Daily Mirror. mynd: tilvildarlig Inna Törnroos