fríggjadagur 19. august 2011síða 26

Sosialurin nr. 95 · 19. august 2011 10 Myndin á vegginum var so livandi – Eg havi tikið tríggjar týðandi avgerðir í mínum lívi: At venda um til Jesus; at gerast trúboðari í Nigeria; og at gifta meg við einum nigerianara. Hóast eg frá barnsbeini av ynskti at gerast trúboðari, so var ikki lætt at taka hesa avgerðina, sigur Kaja Nemuel, sum framvegis virkar sum trúboðari í hesum afrikanska landinum. - At fara so langt, kravdi stóra umhugsan. Men so legði alt seg kortini til rættis, og áðrenn eg visti av tí, stóð eg í Nigeria Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Tíðliga í summar var Kaja Nemuel enn eina­ferð aftur í heimbygdini, Rituvík, her hennara uppvøkstur og andaliga bak­grund fekk avgerandi týdning fyri lívsleið og lívsstarv hennara. Í missiónshúsinum fingu vit eitt stutt prát við Kaju um tænastu hennara tey seinastu 42 árini. Her hevur hon havt mangar góðar løtur, tó tann eini dag­ur­in man vera tann minniligasti av teimum øllum. Sunnudagurin 5. oktober 1969 var ein stórur og týdningarmikil dagur í lívi­num hjá teirri 23 ára gomlu kvinnu­ ni, sum tá bar eftirnavnið Lamhauge, úr Rituvík. Henda dagin var sera nógv fólk savn­að í heimbygd hennara, nú hon skuldi sendast út sum trúboðari til Nigeria fyri donsku Sudanmissiónina. Síðani tá hevur Kaja havt ymiskar tæn­astur í m­issiónini og teirri luthersku kirkjuni í Norðurnigeria, eins og hon varð gift nigerianskum presti – Nemuel - sum seinni gjørdist erkabiskupur í hesi kirkjuni sum hevur omanfyri 1,5 mió limir. - Tað ganga nógv fleiri fólk í kirkju, enn tað eru limir, tí øll hava ikki tikið støðu til, hvørt tey vilja gerast kristin og verða doypt, greiðir Kaja frá. - Tað gleði­liga er, at kirkjan framvegis er í vøkstri. Ein av høvuðsuppgávunum í kirkju­ ni er – og hevur altíð verið – at siga fólki frá um Jesus og at undirvísa tey í teirri kristnu trúnni. Samstundis við het­ta hevur kirkjan havt skúlar, sjúkra­ hús og annað arbeiði, ið hevur gjørt liv­i­um­støð­ur­nar hjá fólki betri. Hóast Kaja er útsend sum trúboðari, hev­ur høvuðsuppgáva hennara verið rætti­liga fjølbroytt – frá arbeiðinum sum bókhaldari í kirkjuni til ein av íd­ nu lut­tak­ar­unum í arbeiðinum millum tær lo­kalu kvinnurnar. - Her taka vit ymisk evni upp til um­ røðu. Men vit hava altíð bøn, bíbliu­ lestur og sangur. Tað dámar teimum sera væl, greiðir Kaja frá. Hon fór út Kaja var ikki størri enn ein smágenta, tá hon á fyrsta sinni fekk eyguni upp fyri, at hon eisini kundi gera eina tænastu mill­um tey fólkasløgini, ið enn ikki høvdu hoyrt gleðiboðskapin. Í bókini ”Hon fór út” sum kom út í 1999 – á sjálvum tríati ára degnum fyri ­út­sending hennara sum trúboðari – greið­ir hon frá, hvussu tað bar til, at hon endaði – ella byrjaði – sum trú­ boð­ari í einum so fjarlagnum landi sum Nigeria. - Eg man hava verið eini 9 ára gomul, tá ein trúboðari úr Danmark vitjaði í Ritu­vík, har hon greiddi frá missións­ar­beiði­num í Afrika. Tað var serliga tann eina myndin, sum talaði so nógv til mín, at eg í roynd og veru ikki fekk ha­na úr sinninum aftur, greiðir Kaja frá í bókini, sum Heima­missións­ forlagið gav út. Hesin danski trúboðarin vísti myndir upp á veggin. Millum myndirnar var ein av ungari kvinnu sum sat uttanfyri bygn­ingin við fleiri børnum rundan um seg. Hon minnist bara hesa einu mynd­ ina, sum festi seg seg í sinnið og hjarta á Kaju. - Hóast talan bara var um eina van­ liga mynd, so síggi eg enn myndina fyri mær, sum um fólkini á myndini fluttu seg, júst sum á einum filmi. - Eftir hetta barnamøtið kom hugs­ anin til mín: ”Eg vil verða trúboðari”. Og tað gingu heldur ikki so mong ár aftr­at, fyrrenn eg á fyrsta sinni setti mínar føtur á nigerianska jørð, sigur hon. Upp til Gud Kaja Nemuel hevur virkað sum trú­ boðari í Nigeria í skjótt 42 ár. Tann stóri spurningurin er, hvussu mong ár hon og maðurin verða her aftrat. Hon er sjálv farin um tey 65 árini, og í heyst stendur maðurin, Nemuel fyri vali sum erkabiskupur í luthersku kirkju­ni í einum nýggjum fimm ára skeiði. - Hann kann verða valdur aftur, men onkur annar kann sjálvandi verða valdur í hansara stað, vísir Kaja á. Sjálv hevur hon ongar aðrar ætlanir enn at verða verandi í Nigeria. Ella sum hon sigur: - Ja, her verða vit. Men sjálvandi, - um Gud vísir okkum ein annan veg, so veit eg ikki. Tá Kaja Lamhauge – nú Nemuel – varð útsend úr Rituvíkar kirkju og missiónshúsi í 1969, kallaðist felagsskapurin fyri Dansk Sudanmission. Í dag hevur felagsskapurin skift navn til MissionAfrika, og hevur munandi færri trúboðarar í tænastu enn tá. - Men endamálið er hitt sama: At siga fólki frá um Jesus, sigur Kaja