hósdagur 12. februar 2004síða 6

10 Nr. 29 - 12. februar 2004 Nr. 29 - 12. februar 2004 11 Tað gevur nakað at hugsa um, at arvaða hallið á fíggjarlógini fyri 2004 er á leið tað sama sum blokk- niðurskurðurin, ið undanfarna samgonga framdi. Tað gevur eisini nakað at hugsa um, at somu ráðgev- ar, ið nú tosa um, hvussu ein skattalætti lækkar um inntøkurnar hjá landskassanum einki varskó róptu, tá blokkkurin bleiv niðurskorin við einari upphædd, ið svarar til eina millión um dagin. Hvør hugdi at ár- inunum á livistøðið í Føroyum? Hvør hevur sagt, at ein slíkur niðurskurður bar til, uttan stórar sparingar í almennu útreiðslunum? Hvar vóru alarmklokk- urnar? Andstøðan og einstaklingar vístu á, hvussu tað var óðamannaverk at skera blokkin við so stórari upp- hædd í einum við grundarlagi í tølum, ið bert vóru, tí Føroyar vóru á aldukambinum av einum hákonjukturi. Hetta var sum øllum kunnugt sum at sletta vatna á gás. Blokkniðurskurðurin var framdur, og nú sita vit her við stórum halli á fíggjarlógini, tí at undanfarni lands- stýrismaður í fíggjarmálum legði fram eina fíggjarlóg við alt ov bjartskygdum inntøkumetingum. At ein radikal broyting er hend seinastu mánaðarnar er skeivt. Rækjuvinnan og alivinnan hava rópt varskó í fleiri ár, og tí kann tað ikki koma óvart á nakran, at kreppan endiliga byrjar at síggjast á landskassans inn- tøkum. Kemur hetta óvart á nakrastaðni, so er ov illa arbeitt. Heldur ikki kann tað koma óvart á nakran, at blokkniðurskurðurin kemur at hava álvarsligar fylgjur. Hví gjørdu eitt nú Búskaparáðið ella Landsbankin ongar útrokningar av ávirkanini av blokkniður- skurðinum? Fyri at fáa 366 milliónir inn í landskassan í skattainntøkum frá eitt nú útflutningsvinnuni, so skal útflytast fyri væl meiri enn eina milliard, fyri at fáa tilsvarandi upphædd. Hví kom eingin yvirvísmaður út og ávaraði um vandan í at disponera út frá gullárum, heldur enn at taka í hvussu so er eina miðaltalsáskoð- an ella, sum tann varni vildi gjørt, eina áskoðan baserað uppá ein búskaparligan aldudal? Hetta varð ikki gjørt, og tí má okkurt verða galið við skipanini. Tað er sjálvsagt gott, at vit hava eitt búskaparráð, men vit loyva okkum at seta spurning við, um ikki eitt mark fyri, hvussu leingi man kann sita í ráðnum ella í hvussu so er sum formaður, átti at verið. Hetta kenna vit aðrastaðnis frá, har man skiftir búskapar- ligar vísmenn út við millumbili, fyri at tryggja innspræning av nýggjum tonkum. Búskaparfrøði er ikki absolutt vísund, og tí eigur útskifting at verða við millumbili í einum forumi sum Búskaparráðið, so at dogmatiskar uppfatanir ikki fáa tíð at grógva seg fastar, men at allar uppfatanir støðugt verða end- urumhugsaðar og viðgjørdar objektivt. Hetta merkir ikki, at tey, sum undan hava gingið vera kasserað, men bert at teirra tíðarskeið er runnið, og at tey víkja plássið fyri nýggjum fólkum við nýggjum áskoðan- um. Er hetta ikki vert at umhugsa! DAGSINS MEINING Sosialurin Blokkniðurskurðurin og ráðgevingin VIÐMERKINGAR Sosialurin Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller jan@sosialurin.fo Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Fíggjarleiðari: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo Durita Simonsen durita@sosialurin.fo Blaðfólk: Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo Solby Eliasen solby@sosialurin.fo Dagfinn Olsen dagfinn@sosialurin.fo Magnus Gunnarsson maggi@sosialurin.fo Páll Holm Johannesen pall@sosialurin.fo Heini í Skorini heini@sosialurin.fo Ítróttur: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Myndamenn: Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo Sosialurin í Norðoyggjum: Postsmoga 231 Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687 e-post: klaksvik@sosialurin.fo Sosialurin í Suðuroy: tel. 375364 fax 375464 tel. 220727 e-post: aki@sosialurin.fo e-post: dagfinn@sosialurin.fo Sosialurin í Eysturoy: Postsmoga 143, Saltangará tel. 447820 fax 449520 tel. 228909 e-post: vilmund@sosialurin.fo Sosialurin í Vágum: 360 Sandavágur tel. 333820, 220507 fax 333720 e-post: edvard@sosialurin.fo e-post: vagar@sosialurin.fo Uppseting/prent: Uppseting: Hestprent Prent: Prentmiðstøðin Útgevari: Sp/f Sosialurin Avgreiðsla: Mán.-frí. 8-16 Argjavegur 26, Tel. 341800, Fax 341801 Postadressa: Postboks 76, 110 Tórshavn E-mail: post@sosialurin.fo lysing@sosialurin.fo lysingartorg@sosialurin.fo varp@sosialurin.fo Blaðið verður prentað mánadag-fríggjadag klokkan 1400 Lýsingar Freistir: Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir Týsdagsblaðið Mán.kl. 10 Frí. kl. 15 Frí. kl. 12 Frí. kl. 12 Mikudagsblaðið Týs. kl. 10 Mán. kl. 15 Mán. kl. 12 Mán. kl. 12 Hósdagsblaðið Mik. kl. 10 Týs. kl. 15 Týs. kl. 12 Týs. kl. 12 Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10 Mik. kl. 15 Mik. kl. 12 Mik. kl. 12 Leygardagsblaðið Frí. kl. 10 Hós. kl. 15 Hós. kl. 12 Hós. kl. 12 Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og áðrenn ásettu freistir. Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð. Stødd: Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm. Innsent tilfar Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl- an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið. Viðmerking til tíðindi í útvarpinum í mánakvøldið Orsaka eg spyrji - Hermann Jan Mortensen Vinnuhúsið Útvarp Føroya bar í gjár tíðindi, ið skilliga høvdu til endamáls at seta Vilhelm M. Johannesen í ringt ljós undan komandi aðalfundin- um í Havnar Handverks- meistarafelag. Útvarpið siteraði ónavngivnar keldur og samstundis var víst til innanhýsis starvsfólkavið- urskiftir í Vinnuhúsinum. Vilhelm M. Johannesen hevur lagt frá sær sum for- maður í Føroya Arbeiðs- gevarafelag og Føroya Handverksmeistarafelag, so stríð um hansara persón ikki skal skaða feløgini. Hesa avgerðini virða bæði leiðsla og starvsfólk í Vinnuhúsinum, og vit kunnu samstundis staðfesta at einki útistandandi er millum Vinnhúsið og Vil- helm M. Johannesen, hvørki viðv. fundarpeningi ella í persónligum viður- skiftum við starvsfólki. Vit eru ikki og ynskjast ikki at gerast partur av ein- um maktstríði innan Hand- verksmeistarafelagið. Víst verður annars til tíð- indaskriv frá fríggjadegn- um. Tað undrar stórliga, at Hermann Oskar- son, nú hann er kom- in í andstøðu, byrjar at úttala seg Meining Marjus Dam Valevnisuppskot hjá Tjóð- veldisflokkinum undan valinum, røðari hjá Hesu- ferð o.s.v skírir nú annan búskaparfrøðing at hava partapolitiskan lit. Ein kann spyrja – hví ikki tað?. Er tað bert Hermann Osk- arson, ið hevur rætt at hava partapolitiskan lit – ímeðan onnur ikki hava tað? Sum løgtingslimur í nøk- ur ár, so undrar tað ikki sørt, at formaðurin í Bú- skaparráðnum nú brádliga er ímóti, at ein skattalætti verður framdur. Hann óttast fyri, at al- mennu kassarnir fara at tørva pening, uttan tó at nevna, at ídag ræna al- mennu kassarnir tann priv- ata so nógv, at tey, ið ar- beiða, neyvan hava eftir til lúsasalvu, tá tey hava verið ígjøgnum almennu skatta- pressuna. Tað er veruleikin ídag. Um onki skilagott verður gjørt, so drepur skatturin hønuna, ið verpur gullegg, nevniliga øll tey fólk her á landi, ið arbeiða. Tað sum undrar enn meira er, at Formaðurin í Búskap- arráðnum, ið sum fakmaður á økinum átti at komi við metingum um t.d. avleið- ingar av, at ríkisveitingin var skerd á sinni - ikki kleyv í tvey. Hetta var ein politisk avgerð – ið hann onki hevði við at gera, segði hann. Eg spyrji enn, hvat og hvar niðurstøðurnar og kanningarnar hjá búskapar- ráðnum vóru tá. Vóru tær hildnar aftur, ella ikki gjørdar - tí formaðurin var í partapolitiskum hafti? Ella hevði tað ongar fíggjarligar avleiðingar at ein triðingur av ríkisveit- ingini varð skerd burtur? Eftir stendur, at Búskapar- ráðið onki boð er komið við tá størsta inntriv í føroysk- an búskap nakrantíð varð gjørt – nevniliga skerjingin av ríkisveitingini við 366,4 milliónum krónum eftir einari nátt. Eg haldi, at tað er undar- ligt, at formaðurin í bú- skaparráðnum og búskap- arráðið onki gjørdi ella segði tá. Tað er eitt politiskt mál at skerja skattin, so føroyingar kunnu liva í Føroyum. Tað hevur samgongan set sær fyri. Hví skal Oskarson út- tala seg um hetta politiska mál, tá hann ikki kundi út- tala seg ríkisveitingina á sinni, tí tað var eitt politiskt mál? Kann hugsast, at Her- mann Oskarsson rennur partapolitisk ørindir, nú hann sjálvur skýrir onnur at gera tað? Og somuleiðis kundi ver- ið áhugavert at fingið at vita, nær Hermann Oskars- son úttalar seg sum búskap- arfrøðing og nær hann úttal- ar seg sum tjóðveldismann. Mær tykist, at tað í løtuni ikki er nakað skott ímillum hesi viðurskiftir. Og tað átti tað so avgjørt at verið. Hevði formaðurin í bú- skaparráðnum onga hóm- ing av, at hallið á fíggjar- lógini í ár kom at vera 400 milliónir krónur? Tí tað vísti búskaparfrøðingur sambandsfloksins á fyri knøppum árið síðan. Men var onki sagt av búskapar- ráðnum undan valinum – tí at formaðurin vildi fjala tað til eftir valið? Eg haldi, at Hermann Oskarson visti alt um hallið á fíggjarlógini í ár, men at hann tagdi um viðurskiftini, tí fakligi neutraliteturin er horvin í tjóðveldisleypinum. Um búskaparráðið ikki hevði nakra hóming av hall- inum, so kann ein undrast á fakliga førleikan hjá hesum ráði. Tí annar búskaparfrøð- ingur visti hetta fyri langari tíð síðan. Men hóast hann hevði annan lit enn H Osk- arson, so var fakliga meting hansara tíverri røtt, so syrgi- liga røtt – og samsvarar ógvuliga væl við tað í fíggj- armálastýrið borðreiðir við nakrar dagar eftir valið. Men sum alment varð av- noktað beint undan valinum (citat Høgni Hoydal: "fant- astiski fíggjarpolitikkurin hjá K.Hansen"). Hall 400 milliónir áðrenn ávdráttir. Ikki eiti á. Tað einasta fant- astiska er eitt fantastiska stórt hall. Tað verður eitt fíggjarligt upptak eftir tjóðveldis- flokkin – sum vanligt. Men skatturin skal niður, so fólk aftur kunnu arbeiða. Tað má Oskarson instilla seg uppá. VIÐMERKINGAR Johan Samuelsen og søgufalsan Til verju fyri fólkaræðið: "Avtakið javnstøðulógina". Høgni Hoydal Johan Samuelsen vil í grein vera við, at Tjóðveldis- flokkurin ikki hevur sam- starvað um at vinna føroy- ingum umboð í Norður- landaráðnum, og síðani leggur hann eftir undir- ritaða fyri søgufalsan og eftir tjóðveldisfólki sum heild við alskyns niður- gering. Harmiligt, at so nógv, sum verður gjørt í føroysk- um politikki, skal byggja á fordómar og útspillingar. Johan Samuelsen tykist hava valt tað til sítt lívs- starv at spilla Tjóðveldis- flokkin og tjóðveldispol- itikarar út. Tað stendur honum frítt, og eg fari ikki at viðmerkja hansara aftur- vendandi og óteljandi út- spillingar av mær. Men eg góðtaki ikki, at hann spillir fólk út, sum eru farin hiðani av fold og sum ikki fáa vart seg. Og eg góðtaki heldur ikki, at hann leggur eftir øllum tjóðveld- isfólki við ósannindum. Norðurlanda- umboðan á tingi Tá tað snýr seg um um- boðan føroyinga í Norður- landaráðnum, er ongin orsøk at leita eftir ósemjum ella at falsa søguna, soleið- is sum Johan Samuelsen ger. Løgtingið hevur verið samt um, at Føroyar skulu hava sjálvstøðuga umboðan í Norðurlandaráðnum. Umboðanin í Norður- landaráðnum hevur ongan- tíð verið gjørd til eitt stríð millum andstøðu og sam- gongu. Í 1978 og í 1979, tá samgongan millum Javnað- arflokkin, Tjóðveldisflokk- in og Fólkaflokkin kundi havt valt sær bæði umboð- ini, valdi Løgtingið at geva andstøðuni annað umboð- ið, og hesum stuðlaði Tjóð- veldisflokkurin sjálvandi. (Andstøðan valdi Paula Ellefsen úr Sambands- flokkinum). Framtøkini í Norðurlandamálum Samstarvið um at vinna Føroyum limaskap og um- boðan hevur eisini verið gott á Løgtingi. Og Johan Samuelsen átti at verið so mikið at sær komin, at hann eisini viðurkendi tað megn- ararbeiði, sum Erlendur Patursson, sáli, gjørdi fyri at vinna føroyingum um- boðan og norðurlendska viðurkenning. Erlendur Patursson átti uppskotið, sum hevur givið okkum núverandi støðu í Norðurlandaráðnum. Hann átti uppskotið um Norður- landahúsið, og hann átti uppskotið um tingmannar- ráð Útnorðurs. Í góðum samstarvi við millum onnur Atla P. Dam, Thomas Ara- bo og Dánjal Paula í Búð- ini, vórðu øll hesi mál framd - og sjálvandi gjørdi eisini Petur Mohr Dam eitt stórt arbeiði til tess at vinna Føroyum umboðan í Norð- urlandaráðnum longu afturi í 60’unum. Hvør hevur sagt nakað annað? Uppskotið hjá Erlendi í 1976 Viðvíkjandi núverandi støðu Føroya í Norður- landaráðnum, var gongdin hendan: Í 1976 leggur Erlendur Patursson hetta uppskot fram í Norðurlandaráðnum: "Nordisk Råd rekommand- erer presidiet å utarbejde og forelegge rådet forslag om sådanne endringer i avtalen om Nordisk Råd, at Færøy- ene blir selvstendigt medl- em af rådet like stilt med de øvrige". Formansskapurin sendir landsstýri og løgtingi hetta til ummælis, og í 1977 leggur Atli P. Dam vegna landsstýrið fram uppskot til samtyktar um at stuðla uppskotinum hjá Erlendi Patursson. Uppskotið verð- ur einmælt samtykt á Løg- tingi 16. mars 1977. Landsstýrið vendir sær síðani til danskar myndug- leikar at fara víðari við málinum. Í 1980 leggur danska stjórnin fram upp- skot í Norðurlandaráðnum um sjálvstøðuga umboðan fyri Føroyar og Grønland. Eftir ársfundin í Reykjavík í 1980 verður nevnd sett at viðgera málið - tann so- nevnda "Petri-kommitéin". Nevndin viðger umboðan- ina hjá Føroyum, Grøn- landi og Ålandi. Meiriluti í nevndini kemur kortini til ta niðurstøðu, at hon vil ikki viðmæla sjálvstøðug- ari umboðan. Ístaðin skjýtur nevndin upp, at vit kunnu taka lut í Norðurlandaráðnum (við tveimum tingumboðum) og kunnu taka lut í Ráðharra- ráðunum og í embætis- mannanevndunum, sum so- nevnd "sjálvstýrandi økir". Eftir hesum uppskoti verða broytingar gjørdar í Helsinki-sáttmálanum í 1983, sum ásetur virksemi hjá bæði Norðurlanda- ráðnum (tingumboð) og Norðurlendska Ráðharra- ráðnum (stjórnarumboð- ini). Framstig seinnu árini Hví Johan Samuelsen so skal leggja meg undir søgu- falsan og leggja tjóðveld- isfólk undir ikki at vilja gera framstig ella at siga "alt ella onki", er óskilj- andi. Seinastu árini eru hesi mál framd í góðum sam- starvi við m.a. Dan Reinert Petersen, Jóannes Eides- gaard og Jógvan við Keldu: - Í 2000 vunnu Føroyar sær fastan sess í Norður- lendska Mentanargrunn- inum. - Í 2002 skrivaðu ís- lendska stjórnin, grøn- lendska Landsstýrið og Føroya Landsstýri undir samstarvsavtalu um at styrkja Útnorðursamstarvið á ráðharrastigi. - Í 2002 samtykti eitt samt løgting eftir uppskoti frá landsstýrinum aftur at søkja Norðurlandaráðið um fullgildugan limaskap. Hendan umsókn er til viðgerðar í løtuni. - Í 2003 samtykti Norð- urlandaráðið eftir uppskoti úr Føroyum og Íslandi, at samstarv við grannaøkini í Útnorði (Hetland, Skotland, Orkneyoyggjar, Hebridur- nar, Írland, Ný Foundland o.o. kanadisk øki) skal rað- festast í Norðurlendskum samstarvi. Hví skal siðvenjan broytast nú? Spurningarnir ið nú standa eftir, eru: Hví skal Løgting- ið ikki framvegis standa saman um norðurlendskt samstarv og halda siðvenj- una fyri, at andstøðan eigur at velja annað umboðið hjá tinginum? Og fremur skriv- ingin hjá Johan Samuelsen virðiligt samstarv? Harry á Lakjuni Orðið demokrati kemur úr grikskum. (Démokra’tia, af démos, folk + kra’tein, herske, folkestyre), sigur fremmandaorðabókin. Fólkaræði, siga vit á føroyskum. Fólk er eitt orð, sum ikki flokkar fólkið í kyn, men er eitt felagsheiti fyri bæði kynini. Demokratiska styrkin ella vektin hjá tí einstaka liggur í atkvøðuni, t.v.s. at hin einstaki veljarin til eitt val kann velja tann persón, hann vil, treytað av at hesin er uppstillaður, sjálvandi - og øll hava vit sama rætt til at vera uppstillað. Soleiðis velja vit umboð á løgting - so sum vallógin fyriskipar. Hetta, sum eg her havi sagt, skuldi verið óneyðugt at fortalt føroyingum, men er tað nú tað? Og tá eg seti spurnartekin, er tað tí, at tað tykjast vera nøkur, ið ikki hava skilt grund- reglurnar í demokratinum. Vit hava fyri stuttum havt eitt val til løgtingið, og úrslitið varð júst tað, sum fólkið valdi. Fólkið fekk sín vilja - og tað er gott. Men tað er ikki gott og ein smeitur fyri demokratiið, at formaðurin í eini nevnd (javnstøðunevndini), sum er vald av landsstýrinum, kemur fram í fjølmiðlunum eftir valið og sigur, at valið var ikki gott nokk. Tað skuldu verið fleiri kvinnur valdar, segði hon og róði fram undir nakað so ódemokratiskt sum kyns- kvotering. At siga, at tað skuldu verið fleiri kvinnur valdar, er tað sama sum at siga, at tað skuldu verið onnur fólk, sum mannaðu tingið, enn tey, sum fólkið valdi. Tað vil siga, at landsstýrið hev- ur eina nevnd sitandi, sum við hond og fót arbeiðir ímóti grundreglunum í demokratinum. Slíkt verður kallað undirgravingarvirk- semi, og er hetta ein háðan og ein niðurgering av dømi- kraftini hjá veljaranum - so tað forslær. Sum borgarar kunnu vit ávirka veljaran at velja hendan ella hin - og tað er gott, men tað er ikki gott, at vit ímillum valini hava eina nevnd, valda við løgtings- ins vælsignilsi, til at ávirka veljaran. Tíbetur er demokratiið so fastgrógvið í føroyingin, at hann ikki letur seg tøla av ódemokratiskum javn- støðusnakki, men velur eftir síni egnu sannføring. Tíverri hava politikarar latið seg ávirka av hesum og sett eina sokallaða javn- støðulóg í gildi. Orðið javnstøða klingar væl í oyrunum og ljóðar, sum um tað skuldi verið nakað gott og demokrat- iskt. Hetta kann skjótt fáa ein veikan politikara at blotna - og tí fingu vit javn- støðulógina. Men aftaná hava flest allir politikkarar ásannað, og helst eisini teir, ið samtyktu lógina, at hendan lóg er eitt haft um beinini á teimum sjálvum, men tað er líkasum eingin, ið torir at stíga fram og siga, at keisarin er nakin, at javnstøðulógin ikki hevur eitt vet av demokratii í sær, men er eitt fremmandalikm í tí politisku skipanini - eitt forstýrandi element. Áðrenn kvinnan fekk valrætt, hevði hon sjálvandi lítlan og ongan møguleika at ávirka politikk beinleið- is, og tað var ikki gott, men eftir at hon fekk valrætt, hevur hon verið líkastillað við mannin og hevur kunn- að ávirkað tað sama sum hann, sjálvandi. Sera ein- falt, tí demokratiska styrkin ella vektin hjá tí einstaka liggur í atkvøðuni. Tað hev- ur veljarin skilt og góðtikið, men hann góðtekur ikki, at ein smøl nevnd skal dikt- era, hvussu hann skal velja. Veljarin er nevnliga gløgg- ur og vakin og dugir bein- anvegin at gjøgnumskoða, tá okkurt gongur hansara demokratiska frælsi ov nær. So kann vera spurt, hví løgtingið er mannað 29 - 3 til menninar. Ein orsøk er helst, at veljarin følir seg provokeraðan og kennir, at hansara demokratiski rætt- ur at velja er hóttur av javn- støðulógini og av kvinnu- sakskvinnunum annars, og tí í ávísari protest velur, sum hann ger. - Helst høvdu fleiri kvinnur sitið á tingi, um vit onga javn- støðulóg høvdu. Men høv- uðsorsøkin er uttan iva tann, at menn eru menn, og kvinnur eru kvinnur. Ójavnin teirra millum sæst á flest øllum økjum og ger seg eisini galdandi, tá ið tað snýr seg um politiskt val, og sæst á valúrslitinum. Ein natúrlóg, ein natúrlig sið- venja, sum eingin lóg kann broyta. Sum mann og kvinnu skapti hann tey, lesa vit um skapanina, tveir ójavnir skapningar, sum eingin lóg kann broyta. So tann, ið stríðir fyri javnstøðu mill- um kynini, stríðir ímóti gudunum til fánýtis, sum tikið verður til - ella rættari, stríðir ímóti skaparanum til fánýtis. Tað er júst tað, sum nú sjálvt kvinnusakskvinn- urnar ásanna, nú tær meira ella minni desperatar kæra sína neyð um, at stríð teirra fyri javnstøðu hevur verið úrslitaleyst. Tó gevast tær ikki á hondum, men mæla til, at onnur ódemokratisk tiltøk verða sett í verk, so sum kynskvotering og "uppstramming" av javn- støðulógini. Tað hevur ongantíð sum til hetta valið verið tosað so nógv um at skapa álit á ta politisku skipanina. Er tað nakað, sum hevur skatt hetta álit, so er tað javn- støðulógin, sum varð sett í gildi fyri 10 árum síðani, og sum var eitt stórt aftur- stig fyri eitt annars væl- virkandi demokrati. Av- takið hesa lóg, so at demo- kratiið kann fáa frið at virka óskert, frítt og opti- malt - tá høvdu vit ivaleyst sæð fleiri kvinnur á tingi. C M Y K 11 10