fríggjadagur 28. oktober 2011síða 6

Fríggjadagur 28. oktober 2011 · Nr. 125 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Randi Jacobsen Tá ið ein 36 ára gamal maður 15. juni í ár varð funnin sekur í at hava neyðtikið eina unga kvinnu, reyk hann upp úr stólinum og kærdi dómin á staðnum. Dómurin var fong­ sul í hálvt annað ár. At hann kærdi, hevði við sær, at hann skuldi sita varð­ halds­fongslaður, til lands­ rætt­urin tók málið upp. Tískil hevur hann sitið í Mjørkadali, líka síðan hann varð handtikin 26.mai, í fimm mánaðir. Eitt skifti noyddist hann at sita í Vestre Fængsel í Danmark. Tað var meðan Paul Watson var í Føroyum, og varðhaldið noyddist at hava nakrar klivar tøkar, um onkrir samanbrestir fóru at vera. Eftir dómin í Føroya rætti fekk maðurin sær nýggjan danskan sakførara, og kanska var tað hetta sum gjørdi, at Eystari landsrættur frídømdi mannin. Ákærin var eisini ein annar. Málið snúði seg um, at maðurin eitt kvøld var farin í býin í Havn, og saman við øðrum hevði hann drukkið nógv. Tá ið vertshúsið læt aftur, fór hann saman við fimm øðrum fólkum heim til tveir menn at ballast víðari. Klemmaðust Tann unga kvinnan, sum meld­aði hann fyri neyð­tøku, greiddi frá, at hon als ikki hevði havt áhuga í mann­in­ um, men nøkur vitni søgdu nakað annað. Eitt nú høvdu hon og maðurin sitið og klemm­ast í hýru­vogninum. Tað segði hýru­vognsførarin. Eitt annað vitni segði, at tá ið tey komu inn í húsini at ballast, hevði gentan sitið og kávað uppi á manninum, og hetta vitni hevði biðið tey fara onkra aðrastaðni. Fleiri rúm vóru í húsunum. Hon tímdi ikki at síggja upp á tey. Eitt vitni segði, at gentan longu á vertshúsinum hevði víst áhuga fyri manninum. Hon hevði sagt við hetta vitni, ein vinmann, at hon var øvund­sjúk, tí hann tosaði við aðrar kvinnur. Annars vóru vitnis­frá­ greiðingarnar mótstríðandi, tí næstan øll vitnini høvdu verið so full, at tey mintust lítið og einki. Og summi mint­ust skeivt. Eitt skrýggj Ein genta, sum var blanka edrú, hevði verið á loftinum, tá ið hon hoyrdi eitt skríggj av vesinum, har tann nú frí­ dømdi maðurin og hin gent­ an vóru farin innar. Onnur fóru inn at vita, hvat var áfatt. Gentan segði einki, og hann segði, at einki var áfatt. Nær hetta skríggið kom, var ógreitt, tí vitnis­frá­greið­ ingarnar vóru so ymiskar. Gentan varð í rættinum tráspurd, hví hon ikki rýmdi út av baðirúminum, tá ið hurð­in ikki var læst, og vin­ fólk hennara sótu stutt frá. Hon svaraði ikki rættiliga. Hon hevði verið bangin, segði hon. Hon segði eisini, at hon fyrst hevði ringt eftir bili, men tá ið hon kom út, var bil­urin farin, og hon prajaði tí ein annan. Hetta samsvaraði ikki við tað, sum onnur søgdu. Hon var farin við tí bilinum, sum hon hevði ringt eftir, Hon hevði biðið um at fáa júst tann bilin, tí maðurin, sum koyrdi, var ein fyrrverandi sjeikur hennara. Vitni hava eisini sagt, at gentan og frídømdu maðurin høvdu sitið uttanfyri, meðan hon bíðaði eftir bilinum. Haraftrat bar als ikki til at praja ein bil uttan fyri húsini, tí tað var blindgøta. Beit mannin Sum frídømdi maðurin greiddi frá, var gentan mitt í øll­um farin at býta frá sær. Tað gjørdi hon bók­stavi­ liga, tí hon beit hann bæði í andlitið og í bringuna. Gentan fór við hýri­vogn­ inum til politistøðina. Har sat hon og prátaði og segði, hvat var hent, men hon vildi kortini ikki melda. Seinni um dagin fór hon aftur á politistøðina og meld­ aði. Hon segði í rættinum, at hon hevði ikki álit á politi­ num. Hon var misbrúkt sum barn, men maðurin gekk frí­ur. Hon hevði eisini áður meld­að neyð­tøku, men varð ikki tikin fyri fult. Kundi verið farin Eystari landsrættur valdi at trúgva manninum og frí­ dømdi hann fyri neyðtøku. Rætturin legði millum ann­að til grund fyri frí­døm­ ingini, at gentan hevði havt fleiri møguleikar at rýma av vesinum, um hon vildi sleppa út. Frídømdur fyri neyðtøku Eftir at hava sitið í Mjørkadali í fimm vikur við einum neyðtøkudómi hangandi yvir sær, kundi ein 36 ára gamal maður hósdagin fara út úr rættinum sum fríur maður. Tað var ikki neyðtøka, segði Eystari landsrættur Maðurin fór í býin og drakk seg fullan. Býartúrin fekk álvarsligar avleiðingar