fríggjadagur 16. desember 2011síða 14

Fríggjadagur 16. desember 2011 · Nr. 146 14 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Nøvn Føðingar 10. novemer fingu Sámuel og Michelle Tausen Garða- líð eina dóttir. Hon vigaði 3475 gram og var 51 cm long. Á myndini eru 2 ára gamla Angelina og lítla- systir Sólja. 14. november fingu Anja Wenningstedt og Jón E. Glyvradal, Glyvrum, eina dóttur. Hon var 38 cm long og vigaði 1163 gr. 22. november fingu Katrin Helgadóttir og Anthony Darracq, búsitandi í Bordeaux, ein son. Hann vigaði 4480 gr og var 55 cm langur. 27. november fingu Ann-Margit og Thomas Jo- hannes sen, Æðuvík, ein son. Hann var 54 cm langur og vigaði 4425 gr. 4. desember fingu Jákup Zachariasen og Annfríð Haraldsen, Sandavági, ein son. Hann vigaði 3400 gr og var 53 cm langur. 7. desember fingu Eyðrit Gøthe og Jacob Martin Jacob sen, Syðrugøtu. ein son. Hann var 51 cm langur og vigaði 3770 gr. 7. desember fingu Elspa Dahl Hansen og Beinir Eyðuns son Danielsen, Saltangará, eina dóttur. Hon var 53 cm long og vigaði 4280 gr. 10. desember fingu Esther Rasmussen og Regin Olsen, Saltangará, ein son. Hann vigaði 3955g og var 52 cm. Her situr stórasysturin Kristina undir lítla beiggjanum. Góða elskaða mamma ”Giv mig en blomst mens jeg lever”. Ja, nú er hendan rós an følnað. Tungt er at seta seg niður at skriva hesa sein astu heilsan til tín góða mamma. Nú jólini nærkast og tað er liðið næstan eitt ár síðani tú fórt herfrá, ger tað tað ikki lættari. Nógvir tankar mala runt í høvdinum, og nógvar kenslur eru við. Allan de- sember mánaða í fjør vart tú úti hjá okkum. Tað angaði av nýbakaðum smákøkum, og hóast tú vart so sjúk og veik og hevði ringan matarlyst, royndi tú at smakka tær kortini. Jólaaftan í fjør vóru vit øll saman við tær inni á Toft um, og tú vart sera glað fyri hettar kvøld, sum vit koma at goyma í okkara hjørt um. Eg eri yngst av 4 systkjum. Mamma, tú tosaði ofta um tann vakra november dagin í 1967, tá tú væntaði at eiga eitt barn, men fekst tvær gentur. Soleiðis gjørdist eg títt størsta yvirraskilsi í lívinum. Men føldi meg vælkomna frá fyrsta degi. Eri sera takksom fyri mamma, allar tær ferðir eg havi kunnað heitt á teg um at hjálpa mær og mínum børnum. Tú vart altíð klár at hjálpa, og tín favnur var altíð opin fyri okkum. Fyrst bara fyri mær og børnunum, men seinni eisini fyri Hannisi. Á Hvítusunnu í fjør vóru vit ein túr í Íslandi saman við tær og Marjun. Hetta var tín fyrsti túrur við Norrønu, og tín fyrsti túrur í Ís landi. Túrurin var eitt stórt upp- liv ilsi fyri okkum øll, ikki minst fyri teg góða mamma. Tú tosaði um túrin alt summ- arið. Í dag eri eg sera fegin um, at eg var við tær til allar kann ingar, og at eg sat hjá tær undir sjúkraleguni, ofta bæði dag og nátt. Mamma, úti á Landssjúkrahúsinum høvdu vit nógvar og langar sam røður. Vit komu sera tætt at hvørji aðrari hettar tíðar skeiðið, og eg lærdi teg at kenna uppá ein annan máta. Við hesum orðum vil eg takka tær fyri alt góða mamma, sum tú hevur verið fyri okk um. Vit koma aldrin at gloyma teg, men goyma teg í okkara hjørtum. Vit kunnu passandi siga tær farvæl elskaða mamma, ver mamma og omma við fyrsta ørindinum av sang- in um, sum Erik og Linda spældu á klarinett fyri full- settari kirkju til tína jarðar- ferð: Føgur er foldin, Dýrdarríkur himin Sæl er sálanna jorsalferð Um allan heimin Um allar ævir, Tað syngjandi at himni ber. Katy Knudsdóttir Mortensen Minningarorð um mína elskaðu mammu Julinu Højgaard Andersen Fødd 13.02.33 – deyð 28.01.2011 Tvøroyrar skúli og Vágs skúli hava ikki tikið av lesi- vegleiðaraleiklutinum hetta skúlaárið. Tað veit heimasíðan hjá lærarafelagnum at siga. - Avleiðingin er, at tað eru børnini, sum missa, heldur Nita Næs, lesivegleiðari. Hetta skúlaárið hevur hon tímar í Hvalbiar skúla, Porkeris skúla og Sumbiar skúla, men Tvøroyrar skúli og Vágs skúli hava ikki tikið av lesivegleiðaraleiklutinum. Tvøroyrar skúli hevur lat ið tímarnar til orðblinda leik- lutin, meðan Vágs skúli hevur raðfest markaðu tímarnar á annan hátt. – Tí verður játtanin til lesi- vegleiðing ikki gagn nýtt, sum hon eigur, í skúlaskipanini í Suðuroy í ár. Tað meti eg vera stórt spell, tí tað eru børnini, sum missa hetta slag av virk- semi, sigur Nita Næs. Høvdu allir skúlar í oynni tikið av tilboðnum frá Menta- mála ráðnum, hevði Nita Næs helst skipað arbeiðið øðrvísi hetta skúla árið. – So hevði eg ivaleyst havt dagar, har eg hevði arbeitt sum lesivegleiðari burtu rav, og tað hevði verið lættari at farið inn í ávísar undirvísingarstøður í skúlastovuni og harvið gjørt ein virknan mun í van liga skúladegnum. Tað kundi eisini hugsast, at ein lesivegleiðari úr einum øðrum øki í landinum kom suður ein dag um vikuna, og so hevði eg havt ein útbúnan lesivegleiðara at sparra við; tað sakni eg í núverandi støðu. Tímajáttanin, til lesi veg- leiðaravirksemi, var ikki klár fyrr enn seint í summar- frí tíðini, tá ið skúlaleiðslur høvdu lagt tímatalvu og virk- semisætlan; tað kann vera orsøkin til, hvussu hetta slag av virksemi er raðfest á stóru skúlunum í Suðuroy, vísir Nita Næs somuleiðis á. Børnini missa