mikudagur 4. apríl 2012síða 36

nr. 41 · 4. apríl 2012 4 Páskablaðið Samrøða Rannvá G. Fossaberg rannva@sosialurin.fo Hann arbeiðir allar tíðir á døgninum, er grammur eftir pengum, og so er hann ikki bangin fyri at satsa. Rúni Djurhuus, sum fyri fyrstu ferð gjørdist pápi í síðsta mánað, dylir ikki fyri, at tað til tíðir er torført at vera familju­maður og samstundis arbeiða í før­oyska náttarlívinum. Í løtuni eigur og rekur hann italsku matstovuna Carello og hevur dansistaðið Rex saman við einum samstarvspartnara. Eisini arbeiðir hann hálva tíð sum sølumaður hjá Auto Service. Rúni, sum er útlærdur kokkur, er eisini kend­ur frá øðrum dansi- og matstøðum. Harafturat er hann í løtuni býráðslimur í Tórshavnar Kommunu. – Fyri at siga sum er, so róti eg meg í nógvan lort, tí eg dugi ov illa at siga nei, og mær dámar væl at taka kjansir og vita, um eg klári at fáa fíggjarligt avkast av mínum ætlanum, sigur 29 ára gamli Rúni Djurhuus, sum droymdi um at ger­ast timburmaður, tá hann var lítil. Barnaárini gjørdu meg sterkan – Sum smádrongur dámdi mær altíð væl at smíða, og eg gjørdi nógvar smátt­ur øll barnaárini, minnist Rúni, sum fyllir 30 ár í páskavikuni. Sjálvur heldur hann, at tað eru barnaárini, sum hava givið honum tað ágrýtnið og dirvið, sum hann heldur er neyðugt, fyri at ein skal klára seg innan eina vinnu, har kappingin er beinhørð. – Eg bleiv illa argaður sum barn, tí eg var tjúkkur. At eg so dugdi illa í skúlanum, gjørdi tað heldur ikki betri, fortelur Rúni, sum ístaðin valdi at blíva ordiliga góður til tað, hann framman­ undan dugdi. – Í hondbólti og fótbólti gav eg meg hundrað prosent og kláraði meg væl, og tað var ivaleyst við til, at eg ongan­tíð gjørdist heilt innilukkaður, sum onnur børn, ið verða argað, mangan blíva, greiðir Rúni frá. Hóast hann bleiv argaður í skúlanum, hevði hann eis­ini nøkur góð vinfólk øll barna- og ung­ dómsárini. – Upplivingarnar í barnaárunum hava gjørt, at eg gevi ikki upp, tá alt ikki gongur eftir vild, og eg blívi við at kempa, til eg røkki mínum málum, sig­ur Rúni avgjørdur. Fær eitt kick tá tað riggar Sum oftast røkkur hoyvíkingurin, sum býr á Argjum, teimum málunum, hann setir sær. – Eg vil onkursvegna vísa fólki, hvat eg dugi, og mær dámar eisini ótrúliga væl at arbeiða, so eg gevist ikki uttan víðari, sigur Rúni. Sambært honum er tað alneyðugt at hava evnini at satsa og tora at taka kjansir, um ein skal gera seg galdandi innan dansi- og mat­stovu­ ídnaðin. – Tað ræður um at tora at tapa og at satsa stórt, og tað geri eg, sigur Rúni. – Mær dámar ótrúliga væl spenning, og tá onkur ætlan, sum eg leingi havi ar­beitt við, endiliga eydnast, fái eg eitt ord­ans kick, fortelur Rúni og vísir á, at hon­um dámar væl at kunna hjálpa til, har hann kann gera ein mun. – Eg havi verið virkin innan fyri øgiliga nógv ymisk øki, men er tað okkurt, sum eg haldi, eg kann vera við til at gera betri, so fari eg í holt við upp­gávuna av heilum hjarta. – Tað er eisini av týdningi, at mann trýr upp á tað, mann ger. Gongur tað, so gongur tað. Dettur tú av hestinum, er bara um at koma upp á aftur skjótast gjørligt. Í løtuni hevur Rúni fleiri ymiskar ætlanir, men sum ein rættur vinnu­ lívs­maður heldur hann kortini tætt at kropp­inum. – Eg havi altíð planir, men tú fært meg ikki at fortelja øllum lesarunum og møguligum kappingarneytum, hvat næsta projektið fer at vera, sigur Rúni Djurhuus við einum skálkabrosi. Sær stjørnur viðhvørt Hóast sín unga aldur hevur Rúni upp­ liv­að nógv og veit, hvat tað krevur at vera á toppinum í tí vinnuni, hann er í. – Eg arbeiði umleið 80 tímar um vik­ una, og tað plagar at ganga væl, men tað eru løtur, har eg nærmast síggi stjørn­ur, sigur Rúni og heldur áfram: – Tá veit eg, at nú má eg slappa av og taka tað róligt í eina tíð. Tíbetur kennir hann seg sjálvdan strongdan og dámar sum heild best at hava nógv um oyruni. – Ta tíðina, tá eg hevði Cippo, Café Natúr, Eclipse, og hvat veit eg, tá var tað alt ov nógv. Nú er frægari, sigur Rúni, sum tó sigur seg arbeiða stórt sæð allar tíðir á døgninum. – Eftir røttum átti arbeiðsdagurin at verið liðugur klokkan fýra seinnapart, men telefonin ringir næstan konstant. Um kvøldarnar siti eg ofta við telduni og finni bólkar at spæla, planleggi ser­lig tiltøk, royni at fáa fatur á onkrum út­ lendskum gestabarrvørum, geri nýggjar matskráir og so framvegis, greiðir Rúni frá. Hann hevur tó funnið útav, hvussu hann best kann sleppa undan at gerast strongdur. – Tá seti eg telefonina at vera ljóð­ leysa, eri saman við familjuni og royni at sova leingi um morgnarnar. Tað besta er at sova, sigur Rúni og leggur afturat: – Hesin lívsstílurin krevur eina tolna konu, og tað havi eg. Nú skal familjan raðfestast Tey seinastu nógvu árini hevur hann ar­ beitt sera nógv, men nú Rúni er vorð­in pápi, ætlar hann sær at raðfesta øðr­vísi. Tann 8. mars bleiv Lítli-Rúni, sum Rúni kallar sonin, inntil hann skal doypast, føddur, og tað er ein stór koll­velting fyri Rúna. – At gerast pápi er størsta hending í mín­um lívi. Tað merkir eisini, at eg raðfesti annarleiðis, enn eg havi gjørt, greiðir Rúni frá, sum sigur seg stór­ trívast í nýggja leiklutinum sum pápi. – Sjálvandi havi eg ikki somu fríheit sum fyrr, og eg fái eisini nógv minni svøvn, enn eg havi verið vanur við, men at vera pápi er einki minni enn fan­tastiskt, sigur Rúni. Hóast familjulívið nú hevur fremstu raðfesting, so ætlar Rúni sær ikki at halda upp at við at satsa og røkka enn fleiri málum, ið hann støðugt setir sær. – Eg havi ofrað nógv fyri pengar, men eg vil bara gjarna arbeiða, meðan eg eri ungur, soleiðis at eg kann brúka pengar­nar og njóta lívið, tá eg eri gamal, sigur Rúni. mynd: Heinesen Myndir Eg bleiv illa argaður sum barn, tí eg var tjúkkur. At eg so dugdi illa í skúlanum, gjørdi tað heldur ikki betri – Hesin lívsstílurin krevur eina tolna konu, og tað havi eg, sigur Rúni Djurhuus, sum viðgongur, at tað ikki altíð er líka lætt at vera pápi at nýføðingi og arbeiða um náttina. At hann varð illa argaður sum barn hevur gjørt hann til ein kempara Eg ofri nógv fyri pengar