fríggjadagur 25. mai 2012síða 12

Fríggjadagur 25. mai 2012 · Nr. 60 12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Ein framúr kvæðatúrur Tað man hava verið sjáldan, at ferðafólk hava verið so væl nøgd við eitt tiltak, sjum kvæðagestirnir hava verið eftir túrin til Seyðisfirðar Leo Poulsen Starvsfólk og ikki minst fyri­skiparar eru undirdýkt ó rósandi orðum frá stak væl nøgdum kvæðagestum. Og sigast má, at túrurin gjørdist framúr. Eftir ein kunnandi fund í Saga Café, sum varð hild­ in meðan Norröna legði frá landi, varð farið upp á gólv – ella kanska dúrk – beinan­vegin. Og síðani hugn­aðu fólk sær óført aftut við tónum hjá Kim Hansen ella teimum báðum harmonikumonnunum, Regin Jacobsen og Hákun Andrias Hansen. Norröna legði at á Seyðis­ firði týsmorgunin, og næstan við tað sama var farið á útferð. Seks bussar vóru, og tríggir fóru til Eskifjørðin og hinir tríggir til Skriðu­ klaustur. Dagin eftir býttu buss­arnir so um rutu. Tveir sera áhugaverdir fyri­lestrar vórðu hildnir hesi bæði kvøldini. Týskvøldið var tað Rasmus Joensen, for­maður í Sláið Ring, sum eisini hevði verið við til at skipa fyri túrinum, sum greiddi frá um søguna hjá Gretti, og tá fyrilsesturin var liðugur, skipaði Dávur Emil Samuelsen í Vík Grettis­ kvæðið. Mikudagin var tað so Hanus Kamban, sum helt fyri­lestur um runsivals­ stríðið, sum síðani varð kvøð­ið. Skipari her var Regin Eikholm. Seyðarhøvd og knettir Smyril Line hevur lagt seg eftir at betra um matin, og tað merktist væl á fólki, tí fleiri høvdu á munni, hvussu góður hann var. Og miku­ kvøldið varð gjørt nakað heilt serligt burtur úr, tá borð­reitt var í buffet’ini við ser­ligum føroyskum mati. Har var bæði seyðarhøvd við kókað­ ari rót, knettir og saltkjøt. Og so fingu fegnu kvæða­ gestirnir eisini durasnaps til buffet’ína øll trý kvøldini. So tað vóru væl upplagdir gestir, sum eftir matin settu seg aftur í kafeina at lurta eftir fyrilestrunum. Tey klappaðu Longu á kunningarfundinum seinnapartin mánadagin varð sagt, at kvæðafólk vóru góð at fáast við. Og har gekk sjón fyri søgn, tí seinasta kvøld­ið heittu starvsfólkini á leiðsluna um at sleppa at klappa fyri gestunum. Tað sluppu tey sjálvandi, so tey stóðu loið við lið á dansi­gólvinum og klappaðu at kvæðagestunum. Fólk kendu eisini á sær, at starvsfólkini vóru serstakliga fryntlig og fyrikomandi. Hetta er ein túrur, sum er fyriskipaður til UG úr enda í annan. Alt hev­ur verið av allarbesta slag, og fyri­ reikararnir og starvs­fólkini eiga stórt rós uppiborið fyri tað, segði Ingeborg Vinther, tá vit spurdu hana. Eg og maðurin ivaðust onga løtu, tá vit frættu um túrin, og vit teknaðu okkum til við tað sama. Og verður skipað fyri einum líknandi túri komandi heyst, so melda vit okkum aftur beinanvegin, sigur Ingeborg Vinther. Nógv kvøðið Tað gjørdust sjálvandi trý long dansikvøld, og høvuðs­ kvæðini vóru sum longu nevnt Grettiskvæðið og Runsivals­stríðið. Men har vóru sann­iliga nógv onnur kvæði og vísur havdar á gólvi. Sum onkur nevndi tað, at tað var undrunnarvert, at so nógv varð havt á gólvi, og einki varð kvøðið upp í saman. Har vóru long kvæði sum eitt nú Jákup á Møn og Grindavísan, og har vóru stuttir tættir sum Føroyingar, sum her nú koma saman. Og onkuntíð gekk dansurin so væl, at fleiri valdu bert at sita og njóta góða dansin. Eisini vísti tað seg at rigga av tí allarbesta at kvøða í Saga Café, og at plássið ikki var so ríkiligt, gjørdi bara ringin og dansin tað betri. leo@sosialurin.fo Tað var ein stór og spent áhoyrarafjøld, sum savnaðist á kunningarfundi í Saga Café, tá farið varð av Havnini Myndir: Leo Poulsen