fríggjadagur 1. juni 2012síða 38

nr. 62 · 1. juni 2012 2 VIKUSKIFTI Um eitt ferðafólk fær eina keðiliga uppliving inni í einum handli í Føroyum, fortelur viðkomandi tað alt fyri eitt fyri øðrum ferðafólkum Theresa T. Kreutzmann, stjóri á Kunningarstovuni í Havn Heilsa Inna Törnroos Inna@sosialurin.fo »Tað kennist sum at dryppa føturnar í sjampanju«. Soleiðis verður fótaviðgerð við lítla fiskinum Garra Rufa ofta lýst. Doktarafiskurin livir í áum í Turkalandi, Ísrael og Sýrialandi og hevur leingi verði nýttur til viðgerð av ymiskum húðsjúkum – sum til døm­is psoriasis og eksem. Fyri nøkrum árum síðani byrjaði rákið at bjóða fiska­við­ gerð á viðgerðarstovum, og nú er tað eisini komið til Føroya. »Feet N Feed« hevur latið upp í Havn, og ætla tey at bæði bjóða viðgerð fyri føtur, hendur og allan kroppin. Húðin verður bleyt At fiskar skulu eta av einum ljóðar eitt sindur ógvusligt, men vert er kanska at nevna, at Garra Rufa fiskurin hevur ongar tenn, og tí nipsar hann bara burtur av hørðu húðini. Húðin gerst bleyt og deilig, og spýtti hjá fiskinum ger, at húðkyknirnar verða stimbraðar, og blóðreinslið økist í húðini. Skál og kom víðari! Redaktørur: Eyðun Klakstein Útgevari: Sosialurin, www.sosialurin.fo Umbróting: Sosialurin · Høvuðssniðgevi: Pætur Eyðunsson Jensen Forsíðumynd: Petur Elias Petersen / Mynd: Høgni Heinesen (Heinesen Myndir) klumman Rólant Waag Dam Nú eru nýggjar tíðir í Føroyum, tí nú skal fiskurin eta teg – og ikki tú eta fiskin. Tað er ikki vanligur toskur, vit tosa um, men lítli doktarafiskurin Garra Rufa, ið etur harða húð á fótum og hondum Nú skal fiskurin eta føroyingin Álvaratos! Var nakar í iva, so loyvi eg mær hervið at staðfesta, at almenni føroyski holdningurin til rúsdrekka er milt sagt láturligur, fyri ikki at siga fullkomiliga klikkaður og hol høvdið! Víst er allur rúsandi løgur beista ósunnur. Tað eri eg og tey flestu við mær, tíbetur, greið um. Ósunna aspektið er eisini eitt nógv brúkt argument í rúsdrekkakjakinum, men tað er fullkomiliga høpisleyst at nýta tað í hesum samanhanginum. Í Føroyum anno 2012 er bæði loyvt at bryggja og selja øl, vín og brennivín! Í Føroyum hava vit eisini drúgvar royndir við at bryggja øl, sum ganga fleiri hundrað ár aftur í tíðina. Stóra føroyska bryggja­ríið, Føroya Bjór, er 124 ára gamalt og hevur vunnið altjóða virðislønir fyri sína fram­ leiðslu. Tíverri fyri føroyska ølframleiðsluna snaraði Restorff bryggjarí, sum er uppaftur eldri enn Føroya Bjór, lykilin um fyri nøkrum árum síðani, men síðani er Okkara komið, sum hevur framleitt minst tíggju ymsar øl til føroyingar og føroyska marknaðin. Føroyingar hava eisini altíð verið ídnir brenni­vínsbryggjarar. Fredrikkurin er kanska tann kendasti av slagnum, men kring alt landið hava menn og kvinnur roynt at framleiða rúsdrekka. Kjallara­virk­ semi av hesum slagnum er ikki eins útbreitt longur, og við Dism er føroyska brenni­víns­ framleiðslan vorðin skipað, soleiðis at vit í Føroyum í dag lógligt framleiða bæði snaps og vodka. Hetta er veruleikin í dagsins Føroyum. Lógligi veruleikin, væl at merkja. Men í Føroyum er ikki loyvt at lýsa við hesum vørum, ið annars púra verða fram­leiddar í Føroyum í tráð við galdandi reglur. Í staðin verður hetta pakka inn í »Mææh«, »Biiip« og »Fiskur« í útvarps- og blaðlýsingum. So er tað lógligt – skil tað hvør í skilja vil. Feskasta dømið um føroyska dupult­ moralin á rúsdrekkaøkinum, eru mongu ølsølurnar, sum koma kring landið. Mær dámar væl bjór, og tí fegnist eg um, at tað er vorðið høgligari hjá mær at fáa fatur í hesum. Eg kann tó ikki lata vera við at undrast. Øl og vín og má fyri alt í verðini ikki út í handlarnar. Tað hevði byrjanin til eina før­ oyska vanlagnu. Ein glíðibreyt av teimum fúlu, soleiðis at vit ongantíð fáa fótin fyri okkum aftur. Tað er líka so víst sum at sólin rísur í eystri og setur í vetri. Men at selja øl beint við síðuna av ella yvir av einum matvøruhandli er eingin trupulleiki. At selja øl inni í sama bygningi ella húsi, sum ein matvøruhandil er heldur eingin trupulleiki. Tað er heldur eingin trupul­leiki, at tað eru somu starvsfólk, sum selja vanligar matvørur og annað inn til bak­dyrnar bresta upp og klokkan ringir, og tey síðani leypa aftur um fyri at avgreiða øl­søluna. Altso. Eg kann keypa nøkur stearinljós inn í handlinum, fara út úr handlinum og inn í ølsøluna, fyri síðani at verða avgreiddur av sama fólki. Tað er er fullkomiliga láturligt! Tak nú síðsta fetið, Føroyar! Ein øl er ein øl og ikki nakað »mæææh«, og núverandi ølsøla er rætt og slætt fjollutt! So segði hon...