mánadagur 25. juni 2012síða 10

Mánadagur 25. juni 2012 · Nr. 72 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Kjak Um kirkjugarð í Hoyvík Katrin Dahl Marin Katrina Frýdal fái tøkk fyri at hon sum býráðslimur vil taka málið upp at fáa kirkjugarð í Hoyvík. Hettar er ikki nakað ókent ella nýtt mál fyri býráðið. Allahalgannasunnudag eru 5 ár síðan Hoyvíkar kirkja bleiv vígd. Síðan hevur millum hoyvíksfólk verið nógv tosað um at fáa ein kirkju­garð í Hoyvík nærindis kirkjuni. Tann 10. mars 2008 bleiv málið viðgjørt á almennum fundi í fermingarrúminum í kirkjuni. Umleið 100 fólk vóru møtt til fundin. Býráðið var boðið við, og frá býráðnum møttu Heðin Mortensen, býráðsformaður Jákup Egholm Hansen, tekniskur stjóri Tóri í Hoyvík, býðargartnari Mikael Viderø, arkitektur Fyri landslæknan møtti Jón á Steig, yvirlækni. Málið var umrøtt væl og seriøst, fleiri uppskot komu fram um staðið, har kirkju­ garður kundi hugsast at verið. Tað, sum tá tyktist at liggja fremst í huganum, var við Svartafoss. Vit fingu ta fatan frá bý­ ráðsumboðunum, at málið skuldi viðgerast skjótt og seriøst. Síðani – í meira enn 4 ár – er mær vitandi einki hent, peningur bleiv ikki avsettur tey næstu árini, og ikki eitt kis hoyrdist aftur frá býðráðnum. Men nú sigur Marin Katrina Frýdal at ein millión er í íløguætlanani komandi, vónandi verður tað viðtikið. Ein lítil byrjan, - eg meini tað! Staðið til kirkjugarð er ikki funnið enn. Marin Katrina mælur til í síni grein eitt stað á Sand­víkar­ryssuni. Hesum upp­skoti mæli eg staðiliga frá av fleiri orsøkum. Tað er alt ov langt burtur frá kirkjuni, øll líkfylgi skulu koyrast langt eftir høvuðs­ inn­koyringarvegnum til Havn­ina og harvið steðga allari ferðslu bæði til og frá bý­num, og vit fáa sama stóra trupulleika sum nú, at skula nýta bussar at flyta líkfylgið til og frá. Tí er mítt avgjørda boð ikki at fylgja hesi tilráðing. Við Svartafoss er eitt rími­ligt uppskot. Men Marin Katrina heldur at hettar øki ”skal varðveitast sum fríøki til borgararnar, tí siðvenja her á landi er ikki fyri at hava kirkjugarðar sum út­ ferðarstað og parkir hvar ein fer at hugna sær.” Gaman í, men fáir bý­ ir munnu hava so góð­ar og fjølbroyttar útferðar­møgu­ leikar sum Havnin, so nú má ansast eftir at ikki alt støggar upp av berum idylli. Ein kirkjugarður skal liggja eitt vakurt, hugnaligt og friðarligt stað, við møgu­ leikum fyri at kunna planta runnar og blómur og við møgu­leikum fyri, at ein og hvør kann vitja gravstaðið hjá sínum nærmastu, og fáa samlað sínar tankar um sakn­in av teimum, sum farin eru. Tað eru løtur, sum vit øll hava ella fara at fáa brúk fyri. Eitt sovorðið stað skal vera nær við kirkjuna og nær við búðstaðarøki. Av kirkjugarðinum missir tú ikki útsýni, og friðarligari granna fært tú ikki, so her er einki at vera bangin fyri. Men mítt besta boð til kirkjugarð í Hoyvík er enn sum áður ein partur av Dal­ irnum Langa, sum liggur frá Hoyvíkshøllini og niðan um og eystan fyri Mylnutjørn. Hetta er stutt og væl gongt frá kirkjuni, eingin forðing fyri ferðluna, eitt friðarligt, veðurgott og hugnaligt stað, og her kann ein kirkju­ garður ikki á nakran hátt gera nøkr­um fortreð. Ríki­ ligt av par­kerings­plássum beint við. Tøkniliga meti eg at hetta staðið má kunna ar­ beiðast lætt og ikki ser­liga konstnaðarmikið. Ognar­við­ urskiftuni kunnu ikki vera nakar trupulleiki. Ein partur av dalinum kann eisini væl vera fríðøki. Eftir er so bert góður vilji og effektivur virkishugur frá Tórshavnar býráð. Gøta-motorurin í Fólkakirkjuni John S. Myllhamar At hin kristna kirkjan í heim­inum gjøgnum tíðirnar hevur verður samanborðin við eitt skip, ella hjá okkum við ein bát, sum siglir móti ævinleikans strond, er ein vøkur og hóskandi mynd. Men hugsa vit um før­ oysku fólkakirkjuna og ar­ beiðs­messigu gongdina, so er farturin hjá hesum báti sera lítil. Minnist frá barnaárum tvey fýramannafør við Gøta-motori. Teir hovdu 1.hk (hestakreftir), fasta skrúvu, tvs. onga kobling, onga umstýring og ongan speed­ara. Loystu teir frá landi, mátti báturin fyrst vend­ast soleiðis, at fram­ stavn­urin peikaði beint út eftir víkini. Síðani snar­aði út­róðrarmaðurin sving­hjól­ inum og báturin fór klikkandi avstað við eini ferð sum, tá ið dyrgt verður spakuliga. Var báturin eitt sindur úr landi, sást tú ikki um hann sigldi ella lá stillur, tú mátti bara meta teg eftir klikkinum frá motorinum. Komu teir at landi, vistu teir akkurát nær teir skuldu taka kápulin av tendriproppinum, einar sjey metrar úr endanum á støðni, so náddu teir at taka í støðni, áðrenn báturin lá heilt stillur. Soleiðis kemur mær fyri gongdina og ferðina hjá bátinum “Føroyska fólka­ kirkjan” at vera. Tá ið danir góvu okkum bátin fyri nøkr­ um árum síðan, fylgdi Gøta- motorurin við. Tá hoyrdist at nýggjur motorur skuldi setast í bátin, so at siglast skuldi skjótari og betri skuldi vera at manurera. Men tað er vorðið øvut, lítli Gøta-motorurin gongur bara verri og verri, ofta er bara andøving. Lógir og regl­ ur fáast ikki at virka, hóast hetta skuldi verið smá­ting hjá einum so stórum skriv­ stovuveldi at fingið í lag. Í løtuni hugsar ein serliga um arbeiðið við sálmabókum. At leggja sálmabókina til rættis, sum kom út í 1990, mundi taka umleið 10 ár. Har eru hóast alt slakir 600 sálmar í. Avgjørt var, at gera eitt ískoyti til sálmabókina við okkurt um 150 sálmum, hugsi eg. Tað man eisini nærk­ast 10 árum síðan hes­in arbeiðsbólkurin var sett­ur, men har kemur lítið burt­ urúr. Spurdi fyri fýra árum síðan, hvussu gekst. “Jú, nú er komið undir land.” men enn er ongantíð lagt at landi. Í 2010 skuldi so syngjast í kirkjuni úr ískoytinum, var sagt. Men í kirkjunum var einki ískoyti at finna. “Ískoytið verður liðugt, tá ið nýggja kirkjuárið 2012 byrjar, tað var avgjørt.” Kirkjuárið byrjaði, men í kirkjuni var einki ískoyti at finna. “Nú er tað so avgjørt, á Hvítusunnu 2012 verður sungið fyrstu ferð í kirkjunum í sálmabókaískoytinum!” segði onkur prestur mær. Men Hvítusunnudag var einki Sálmabókaískoyti at finna í kirkjuni. Um tað skuldi hent, at ta einaferð verður sett ein nevnd at leggja nýggja Sálmabók til rættis við kanska 800 sálmum, so viti hin góði, nær klárt er at prenta. Við slíkum farti vera tað í hvussu so er ættar­ lið, sum fara undir grønu­ torvu, meðan tað arbeiði verð­ur gjørd. Í bóklinginum “Menn­esk­ ets Hjertes Spejl” vera tær sjey deyðssyndirnar lýst­ar við sjey ymiskum dýr­um. Eitt av djórunum er Skjald­bøkan. Nógv verður tosa – ofta vakurt og hart. Gøta-mot­ orurin larmaði og klikkaði eisini hart, men hann gekk ikki fyri seið. Men nú er so summ­ arFRÍ.