fríggjadagur 19. oktober 2012síða 44

nr. 122 · 19. oktober 2012 4 VIKUSKIFTI Kríggj Barbara Holm barbara@sosialurin.fo Hesi seinastu árini síggjast ikki aftur á 29 ára gamla vágbinginum, Heina Jacobsen, tá ið vit hitta hann á einari fínari kafé í Vestamager, har hann ger seg til reiðar at greiða frá sínum upp­ liv­ingum í danska herinum. Tað er ein kafé, sum hoyrir til hans­ ara nýggja íbúðarblokk, sum eitur 8 Tallet. Ein dýrur íbúðarblokkur, sum Heini nú býr í. Tað er eitt av tí góða við at vera í kríggj – tú fært góða løn. Men lønin upp­vigar als ikki upplivingarnar. Minn­ini hjá Heina fara at fylgja hon­um restina av hansara lívið, hóast hann nú sigur farvæl til danska herin. Altíð vilja verið sum teir í filmunum Síðani hann var ein blaðungur drong­ ur, hevur hann verið áhugaður í tí, sum herurin hevur at bjóða. Meðan hann og vinmenninir hugdu eftir krígsfilmum við Arnold Schwarzenegger, Chuck Norris og Jean Claude van Damme, sat Heini altíð og droymdi seg burtur í ein annan heim. Heimin, har hann slapp at vera sum teir. Tí vóru tað eingi av hansara vinfólkum, sum hildu tað vera ónatúrligt, tá Heini meld­aði seg í danska herin. Í 2006 tók Heini Jacobsen fyrsta stig­ið. 14. februar fór hann til upp­tøku­ roynd, og síðani byrjaði harða venj­ ingin á Bornholm í august sama ár. Hann og 47 aðrir ungir menn byrjaðu samstundis, men bert fimm mánaðir seinni vóru teir einans 27 mans eftir á venj­ingarleguni í Bornholm. Summir vóru mettir at vera óegnaðir til herin, meðan aðrir longdust ov illa heim. Men ikki Heini. Hann varð verðandi á Bornholm venjingarleguni og øðrum venjingarlegum kring Danmark í trý ár, har hann gjørdi seg til reiðar at fara í kríggj og verja donsk áhugamál. Hóast Heini minnist aftur á tíðina í Bornholm sum læruríka og allarhelst tað, sum bjargaði honum lívið seinni, so var tað eisini hart. – Vit fóru upp hvønn morgun klokk­an 6.30 at vaska okkara kømur. Síðani skuldi vit út at venja, og oftast vóru vit úti í fleiri dagar á rað. Tað var um veturin, so tað var rættiliga krevj­andi at liggja úti í náttúruni í fleiri dagar. Men venjingin var hørð, og vit lærdu nógv, sigur Heini. Tað var eisini her, at Heini og hinir her­menninir gjørdist kammeratar. Eitt orð, sum Heini nýtur mest av øll­um, tá ið hann greiður frá tíðini í her­inum. – Á Bornholm gerast hinir menn­ inir tín familja. Tú hevur ikki møgu­ leika at fara heim at eta saman við tín­i familju um kvøldarnar, eins og øll onnur gera. Tú ert saman við tín­um kammeratum alt samdøgrið, greið­ur Heini frá. Í kríggj í 2009 Hetta vinarlagið, sum menninir fingu, var eisini orsøkin til, at Heini als ikki ivaðist í at fara við til Afghanistan, tá ið boðini vóru givin. Tó so var Heini ógvuliga bangin fyri at greiða sínum nærmastu frá síni avgerð um at fara í kríggj. – Eg visti av, at eg skuldi til Afghan­istan átta mánaðir, áðrenn vit fóru. Men eg segði tað ikki fyri nøkr­um. Eg var bangin fyri, at tær hugs­anir, sum fólk heima í Føroyum hava, fóru at gera meg svakan. Allarflestu føroyingar kenna ikki til kríggj. Vit hava ongan her í Føroy­ um, og tí er tað okkum sera fjart. – Eingin kundi seta seg í mína støðu. Og eg visti, at øll míni nærm­ astu fóru at halda tað vera løgið, at eg vildi fara til Afghanistan. Fleiri – Eg helt í hond hansara í fleiri tímar og græt. Eg hugsaði um, hvussu órættvíst tað var, at hann skuldi taka allan brestin frá minuni, meðan vit aðrir sluppu snikkaleysir undan. Hesi orðini eigur 29 ára gamli Heini Jacobsen, sum seinastu seks árini hevur verið í danska herinum. Hansara fyrsta krígs­ uppliving gav honum ein dyggan smeit, sum kundi havt kostað honum lívið Eingin kann skilja lívið í Afghanistan mynd: privat