Sosialurinarkiv
Sosialurin 2012-11-30, síða 8
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 30. november 2012síða 8

‹ fyrra síða allar 112 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Fríggjadagur 30. november 2012 · Nr. 140 8 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Rættarmál Leo Poulsen Proseduran – ella samanum tøkan – hjá ákæruvaldinum í rættarmálinum móti 33 ára gamla kroatanum, sum stendur ákærdur fyri at hava dripið Dánial Petur Hansen, vanliga nevndur Piddi, var mikudagin. Nakað av tíð varð brúkt til at taka samanum í málinum um svik við einum visakorti, sum ákærdi drápsmaðurin eisini skal hava framt, og tað tykist, sum hevur ákæru­ vald­ið eina góða søk. Tað má eisini sigast, at ákæruvaldið hevur, tá tað kemur til drápsmálið um Pidda. Tað fyrsta, sum ákærin, Linda Hesselberg, setti sær fyri at prógva var, at Piddi veruliga er deyður. Hetta kann vera ein trupul søk, tá einki lík fyriliggur. Trupul, men ikki ómøgulig søk. Best kenda dømi um okk­ ara leiðir, at til ber at døma ein ákærdan uttan at nakað lík fyriliggur, er tann eisini í Føroyum so vælkendi Peter Lundin. Hann varð sum kunnugt ákærdur og eisini dømdur fyri at gera av við unnustu sína og hennara tveir dreingir. Prógvini móti Lundin vóru enntá mun­andi verri enn tað, sum ákæru­ vald­ið hevur móti 33 ára gamla manninum. DNA varð funnið í húsi- n­um, har tey bæði livdu saman við báðum synunum hjá henni, men í munandi smærri nøgdum, enn talan her er um. Kortini bar til heilt nágreiniliga hjá rættar- medisinarunum at siga, í hvørjum rúmi tey trý vórðu myrd, og tað vísti seg at vera nóg mikið til at sáa Lundin dømdan í lívlangt fongsul. Eisini her varð roynt at vaska blóðið burtur, uttan at tað eydnaðist, men tað var ikki funnið nær námind so nógv blóð á tí ástaðnum, sum talan er um í Piddamálinum. Hvør drap Pidda Við nógva blóðinum, sum funnið er í hesum málinum, er ákæruvaldið ikki í iva um, at Piddi er deyður – og meira sigandi, at hann er myrdur. Blóð mynstur á veggin­um og á gólvinum í sovi­kam­ar­ inum hjá Pidda vísa greitt, at ógvusligur harðskapur er farin fram har. Ákæruvaldið leggur tað út soleiðis, at ákærdi hevur sett seg oman á Pidda í seingini, og síðani sligið hann minst tvær ferð­ ir í høvdið við einari steiki­ pannu, helst oftari. Steikipannan var smurd inn í blóði og tað merkir, at sligið er minst tvær ferðir, tí einki blóð kann koma á pann­una við fyrsta slag. Blóð­slettið vísir eisini, at nýtt er eitt kubbut vápn sum til døm­is ein steikipanna. Blóð er ikki soleiðis at vaska burtur, og øll, sum fylgja við krimirøðum í sjón­ varp­inum vita, at politiið kann nýta evnið »luminol« at sproyta á, so blóðið týðiliga kem­ur til sjóndar, tó at tað ikki sæst við berum eygum. Rættarteknikarin greiddi eisini frá, hvussu Piddi er dragsaður úr sovikamarinum út í gongina, og hvussu dráps­ maðurin hevur mist Pidda í gongini. Slóðir vísa, at Piddi síðani er dragsaður niður trapp­urnar og út í garasjuna og har er hann so togaður inn í Skod­a­bilin. Politiið hevur verið ført fyri at tengja ákærda at dráp­ inum, ikki minst um­vegis nógv umrødda Diadora­ jakk­an hjá ákærda. Rættar­ teknik­arin kann við vissu siga, at dráps­maðurin hevur verið í hesum jakkanum, tí blóðsporini siga, at Piddi er drigin av tí persóni, sum hevur verið í hesum jakkan­ um. Samstundis er eisini DNA av ákærda funnið á rondini innan vert á jakkanum, sum stavar frá ákærda. Eisini er funnin ein penn­ ur í einum lumma á Diadora­ jakkanum, har DNA á ákærda finst á. Hart kroystur Linda Hesselberg gjørdi nógv burtur úr motivinum hjá ákærda kroatanum fyri at gera av við Pidda. Eftir at hava verið eitt álítandi starvsfólk á Bakka­ frost, broyttist ákærdi gjøg­ num summarið, eftir at hann hevði hitt fyrrverandi konu Pidda og gjørdist skotin í henni. Hann gjørdist nú óálít­ andi, rýmdi javnan úr arbeiði og fór at lúgva verri enn hin versti. Ákærin segði, at í øllum tí, sum ákærdi hevði ført fram, trúði hon bert einum: At ákærdi var veruliga góður við fyrrverandi konu Pidda, og at hann vildi gera alt fyri hana og børnini, eisini um tað so skuldi kosta honum arbeiðið. Tá ið ákærdi fekk at vita, at hann og unnustan skuldu hava barn saman, gjørdist tað sera umráðandi, at finna eina loysn, so tey kundu flyta saman. Sambært ákæranum fór kroatin nú meira og meira út at koyra, og vavdi seg inn í eitt trongari og trongari net av lygnum. Tey bæði skuldu keypa eini hús á Mýravegi, og har bilti ákærdi unnustuni inn, at alt var komið í rættlag, og gav henni enntá einlykil til húsini, sum sjálvandi vísti seg ikki at passa til nakra hurð. Seinni yvirtók hann málið um húsini á Gerðisvegi, har Piddi og konan høvdu búð, og sum Piddi nú búði einsa­ mallur. Tað eydnaðist ákærda at billa fyrrverandi konu Pidda inn, at hann, saman við sínum sakførara – sum sjálv­andi var fullkomiliga fiktivur – hevði fingið borið tað soleiðis í bandi, at Piddi skuldi vera úti úr húsunum á Gerðisvegi 34 tann fyrsta november klokkan 13. Hetta fortaldi fyrrverandi kona Pidda fyri fleiri fólkum, og grannarnir undraðust á, at Piddi eftir øllum at døma einki visti um hetta. Ákæruvaldið er sannført um, at ákærdi maðurin nú var so hart kroystur av øllum sínum lygnum, at hann sá sær ongan annan útveg enn at beina fyri Pidda. Tað var tí við beráddum huga, at ákærdi trongdi seg inn á Pidda um náttina 4. november einaferð eftir klokkan 03.12, og gjørdi av við hann sum oman fyri greitt frá. Vitnir taka feil Linda Hesselberg kom eisini inn á tey vitnir, sum søgdu seg hava sæð Pidda bæði fríggjadagin og leygardagin. Ákærin legði dent á, at hon onga løtu ivaðist í, at hesi vitnir veruliga hildu seg hava sæð Pidda hesar dagar og til hesar tíðir. Trupulleikin er bara, at Piddi er dripin fríggjamorgunin tíðliga, og tí hava hesi vitnir mistikið seg. Antin hava tey tikið feil av tíðini ella er tað ikki Piddi, tey hava sæð. Linda Hesselberg segði, at tað eisini er fullkomiliga ósannlíkt, at Piddi skal hava hildið seg burtur frá heim­ in­um á Gerðisvegi allan fríggjadagin og allan leygar­ dagin. Tað er eisini áfallandi, at Piddi – um hann var á lívi fríggjadagin og leygardagin – ongastaðni skal hava verið inni, hvørki í handli, mat­ stovu ella nakra aðra staðni. Eitt vitni sigur seg hava sæð Pidda við Teymavirkið fríggjadagin klokkan 11.15. Tað er próvfast, at klokkan 10.59, tá telefonin hjá Pidda varð sløkt, var hon á einari mastur, sum dekkaði Nes, so hvussu kláraði Piddi at koma av Nesi inn í Runavík upp á 16 minuttir, serliga tá hugsað verður um, hvussu illa gongdur Piddi var. Sum ákærin vísti á, at var Piddi tikin upp í ein bil, hevði onkur vita um tað. Eitt annað vitni var sann­ ført um, at hon hevði tosa við Pidda leygardagin 5. no­ vember beint áðrenn 11.39 inni í Bónus. Hon var eisini einasta vitni, sum segði seg hava tosa við Pidda. Bongin hjá hesum vitninum vísti sum nevnt 11.39, tá hon hevði goldið í Bónus, men hóast gjølla var leitað, fanst eingin hava keypt piparsós í nakrari kombinatión, so sum vitnið segði. Í morgun førdi verjin, Ann­finn Vitalis Hansen, sína proseduru, men hetta var eftir avstamark hjá Sosial­ in­um. Soleiðis gjørdi ákærdi av við Pidda Mikudagin legði ákæruvaldið so sína frágreiðing fram í rættinum um, hvussu mett verður, at gjørt er av við Pidda, og hvør er hin seki Ákæruvaldið leggur tað út soleiðis, at ákærdi hevur sett seg oman á Pidda í seingini, og síðani sligið hann minst tvær ferðir í høvdið við einari steikipannu, helst oftari