Sosialurinarkiv
Sosialurin 2013-01-22, síða 16
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 22. januar 2013síða 16

‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Mikudagur 23. januar 2013 · Nr. 9 16 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 meldurin Málið er dyrnar til samfelagið – Eg vil vita alt um føroyska mentanarøkið, men fyrst skal eg læra meg føroyska málið. Tað sigur Sif Gunnarsdóttir, sum í seinastu viku hevði sín fyrsta arbeiðsdag í stjórasessin í Norðurlandahúsinum Rannvá G. Fossaberg Hóast hon bert hevur verið í Føroyum í tvær vikur, hevur hon longu verið til fyrstu kon­sertina, vitjað fleiri mat­ stovur og hitt eina rúgvu av fólki. Og so hevur hon longu funnið sítt yndisorð á før­ oyskum. – Trupulleiki. Eg veit ikki hví, men tað er eitt orð, sum mær dámar væl at siga, for­ telur Sif Gunnarsdóttir og flennir. Yndisorðið er tó ikki eitt orð, sum 47 ára gamla Sif Gunnarsdóttir brúkar nógv, tá evnið er Føroyar, Ísland og nýggja starvið sum stjóri í Norðurlandahúsinum. – Eg eri ógvuliga bjart­ skygd um komandi tíðina og gleði meg til alt tað, eg skal upp­liva, nú eg eri flutt til Føroya, sigur Sif Gunnars­ dóttir, sum fyri tveimum vik­um síðani flutti til Føroya saman við manninum. Tey bæði búgva í einum húsum á Berja­brekku, og nýggi stjórin gongur til arbeiðis hvønn morgun. – Tað er fantastiskt at fáa ein gongutúr hvønn morgun. Onkur hevur fortalt mær um eina sniðgøtu oman til Norður­landhúsið, men hana havi eg ikki funnið enn, sigur Sif Gunnarsdóttir og smílist. Undirvísing í føroyskum Ofta verða politikarar og onn­ur fólk í nýggjum sessum givin 100 dagar, har tey síð­ ani verða mátað og vigað av al­menninginum. Men fer Sif Gunnarsdóttir at blíva føroy­ ingur innan 100 dagar? – Tað verði eg allarhelst ikki. Hinvegin fari eg at royna at gerast ein integreraður ís­lendingur í føroyska sam­ felag­num, sigur Sif Gunnars­ dóttir. Hon hevur longu tik­ ið fyrsta stigið, sum eftir henn­ara meting er altavger­ andi fyri, at hon og maðurin kunnu fella so væl inn í før­oyska samfelagið sum gjørligt. – Vit hava funnið eina kvinnu, sum fer at undirvísa okk­um í føroyskum nakrar tímar hvørja viku. Eg haldi tað vera so ótrúliga um­ráð­ andi, at skilja og tosa før­ oyskt, tí málið er ein stórur part­ur av eini og hvørjari upp­living, greiðir Sif Gunnarsdóttir frá. Hon heldur, at dugir tú ikki málið, í tí landinum tú ert í, missir tú nakað. – Tú sleppur líkasum ikki inn í allar krókar og kem­ur ikki heilt tætt upp á fólk, um tú ikki skilir tað, ið verður sagt, ella ikki dugir at sam­ skifta á teirra máli. Eg vænti ikki, at eg fari at duga at tosa flótandi føroyskt upp á hundrað dagar ei heldur nøk­ur fá ár, men tað nýtist eg heldur ikki, sigur Sif Gunnarsdóttir og heldur fram: – Endamálið hjá mær við at læra føroyskt er, at kunna vera í samfelagnum við at duga og skilja málið hampiliga væl. Til dømis vil eg kunna fara á konsertir, til sjón­leik ella á fund, har eg kann fylgja við í tí, sum fyri­ferst. Eg vil ikki vera tann, sum í heilum brýtur sam­røð­una av á fundum av tí at eg ikki skilji tað, fólkini tosa um, ella tí eg skal brúka langa tíð upp á at forklára meg á føroyskum, greiðir Sif Gunnars­dóttir frá. Longu nú tosa starvsfelagarnir við hana á føroyskum. – At byrja við var eg ógvu­ liga bjartskygd og roknaði við, at eg fór at læra málið alt fyri eitt, men eg má við­ ganga, at tað er verri enn eg væntaði. Avbjóðandi at flyta Umframt málið eru eisini aðr­ar avbjóðingar tá tú flyt­ur úr einum landi í eitt annað. Fyri nýggja stjóran í Norður­landahúsinum er tað eis­ini krevjandi at skapa ein gerandis­dag í einum heilt ókend­um umhvørvi. – Størsta avbjóðingin er at skapa eitt lív, har gerandis­ dagurin riggar. Eg og maðurin eru í ferð við at finna vinfólk, vit skulu finna útav hvar og viðhvørjum vit skulu drekka kaffi saman við. Eisini skal yndis­bakarin finnast og tað sama er galdandi fyri hár­fríðkaran. Eg havi ikki funn­ið útav enn, hvar hárið skal klippast, so tað má eg kanna sum skjótast, sigur Sif Gunnarsdóttir og smílist. Hóast hon og maðurin sum heild halda tað vera lætt at flyta til Føroya, dylur hon ikki fyri, at tað er nakað, sum ger, at hon saknar Ísland. – Eg má viðganga, at tað var ikki heilt lætt at siga farvæl við børnini, fortelur Sif Gunnarsdóttir. Sjálv eig­ ur hon eina dóttir, sum býr í Íslandi, meðan maður henn­ ara hevur trý børn, sum búgva í ávíkavíst Svøríki, Dan­mark og Íslandi, har tey eru undir útbúgving. – Saknur er í teimum, tað er eingin ivi um tað. Tíbetur kann mann brúka Skype og Facebook, og tað brúki eg nógv, sigur Sif Gunnarsdóttir og avdúkar, at hon hvønn dag sendir 22 ára gomlu dóttr­ini í Íslandi boð umvegis Face­ book, har hon skrivar henni eina lítla heilsan. – Tað góða er, at tey eru øll vaksin, eru undir útbúving, hava arbeiði og klára seg væl. So okkum nýtist ikki at stúra fyri teimum, sigur Sif Gunnarsdóttir og leggur afturat. – Vit fingu børnini, tá vit vóru lutfalsliga ung, og tað er ein fyrimunur nú, tí børn­ ini eru vaksin, og vit kenna okkum als ikki gomul. Tá ber til at taka av ymsum til­boð­ um og avbjóðingum, so sum at flyta til eitt annað land og byrja í nýggjum starvi. Fólkið skal luttaka Nú Sif Gunnarsdóttir kom­ andi árini skal standa á odda fyri norðurlendska ment­ anar­miðdeplinum í Før­oy­ um kennir hon seg longu nú rættiliga trygga innan før­ oyska mentan. – Eg vil siga, at eg veit eitt sindur innan tey flestu mentanarøkini í Føroyum. Eitt nú havi eg lisið fleiri verk eftir William Heinesen, sum eg haldi var heilt fantastiskur. Áðrenn eg kom higar kendi eg til føroyskar listamenn sum Mykines og Ingolv av Reyni, og hvat tónleiki við­ víkur, so havi eg fleiri ferðir upplivað Eivør, sum eg haldi best kann samanberast okk­ ara Björk í Íslandi, greiðir Sif Gunnarsdóttir frá. Álmanakkin hjá Norður­ landahúsinum fyri 2013 er longu fastlagdur, og tískil hevur nýggi stjórin ikki so stóra ávirkan á tey tiltøkini, ið koma at vera í húsinum í ár. – At nýggjur stjóri er kom­in í Norðurlandahúsið fer nokk ikki at merkjast aft­ur í tiltøkunum fyrr enn í 2014. Hetta tí at skráin fyri so at siga allar mánaðirnar í ár longu er løgd, sigur Sif Gunnars­dóttir, sum tó longu hevur gjørt sær ætlanir um, hvussu 2014 fer at vera í Norður­landahúsinum. – Sum eg havi skilt, er rætt­iliga nógvur aktivitetur her um summarið, har stevn­ ur, festivalar, ólavsøka og onnur tiltøk eru á skránni. Tí fari eg at leggja meg eftir, at gera tíðina frá oktober til mars meira livandi við yms­ um mentanartiltøkum, for­ telur Sif Gunnarsdóttir. – Í Íslandi hevur mann sein­astu árini skipað fyri ymisk­um tiltøkum, har alt fólkið í stóran mun er við og kann luttaka ókeyp­is. Her kann eg nevna mentanar­nátt­ ina, barnafestival og vetrar­ festival, sum øll eru blivin vælumtókt. Slík tiltøk kundi eg hugsað mær, at vit eisini í størri mun skulu uppliva í Føroyum um veturin. Tað, sum er umráðandi, er, at øll onkurs­vegna kunnu vera við, sigur Sif Gunnarsdóttir. Sjálv sigur hon seg ikki hava ein grein innan mentan, sum henni dámar betri enn aðrar. – Eg eri rættiliga all around og vil helst ikki velja eina mentanargrein fyri so at velja eina aðra frá. Og so­leiðis ynski eg eisini, at Norður­landshúsið skal vera. Fyri­lestrar um bókmentir tað eina kvøldið og síðani ein vill rokk­konsert næsta kvøld. Húsið skal bjóða tiltøk fyri allar aldurs­bólkar og fólk, við ymsum áhuga­málum innan mentan. rannva@sosialurin.fo Mynd: Heinesen Myndir