týsdagur 22. januar 2013síða 44

eykablað l januar 2013 Ókeypis lýsingarblað 8 Grím Kambans gøta í 1906 Vit eru á horninum við handilin hjá Poul Restorff í 1906, har Gríms Kambans gøta, Sigmundargøta og Landavegurin koma saman Myndin er úr bókin Traðkaðu fólkinum slóð hjá Finni Johansen, og hann skriv­ ar so­leiðis: »Gentan við kurvuni fer av Land­a­ veg­num tvørt­ur um Sigmundargøtu og om­an í Gríms Kambansgøtu. Longst vinstru­megin hómast kirkjugarðurin á Svín­a­ryggi, og fram við honum er fram­ haldið av Dr. Jakobsensgøtu, frá Dala­veg­ num yvir í Landsvegin. Millum hesar vegir er tann girdi tríkantaði urtagarðurin. Húsini vinstrumein frá eiga Sigmund Arge, Magnus Jacobsen á Kamarinum, Mein­hard Jacobsen, Julius hristiansen í Dali, fjós og hjallur hjáFrants Restorff og hús­ini, Frants Restorff, eldri, bygdi á Skála­trøð, og sum eitt langt skifti vóru skúla­stjórahús. Handilin hjá Poul Restorff er seinni bygd­ur heilt út í vegin, har grótgarðurin stend­ur. Høgru­megin stendur Skálabonkur.« Skálabonkur sigur kanska eldri fólki nak­að, og hann er eitt nú umrøddur í yrk­ ing­ini hjá Hans Andreas Djurhuus »Lítið yvir Før­oy­a­land«. Sambært frásøgnini hjá Finni Jo­hansen omanfyri stendur bonk­ur­ in har, sum dyrnar eru inn í »Á Handilin«, sum fyrr var handilin hjá Poul Restorff. Myndin er sum sagt tikin í 1906, með­an yrk­ingin hjá Hans Andreasi er frá 1921. Men kaga vit í Føringatíðindi, so finna vit eisini ein greinastubba har um Skála­bonk í blaðnum, sum kom út 1. mars í 1892. Har skrivar ein, ið kallar seg Kurl­u­faks soleiðis: »Skála­bonkur er farin. Ikki stóri skála­bon­kur norð i Sjeyndum, men lítli skála­bonkur í Havn. Han var so gamalur, at hann toldi ikki nýgjárskætið. Síðan hev­ur hann ligi­ð sum eitt talandi vitni um, at Havna­fólk antin eru ærligari enn ann­að fólk ella at tey ikki hava torvneyð, so at tey harfyri ikki týma at dragsa sær sprek­ini til húsar. – Um tað onkuntíð fæst í lag, at bonk­u­rin kemur upp aftur at standa, so sak­ar tað lítið, um minkilsi verður komið i hann, líkasum tað kom í svørtu talvu á sinni. Hevði hann bara komið í lag. Um hann ikki verður longri, enn at eitt ella tvey fáa sitið á honum, Hann var so hent­ur, so hentur fyri frígjarafólk um kvøld­a­nar.« »Skálabonkur« er eisini eitt stað­ar­ navn norð­ast á Streymoy – men í mynda­ talu var »Skála­bonk­ur« eisini nýttur um gaml­ar dreing­ir, gamlar gentur og fríggj­ ara­fólk. Kanska onkur lesari veit meira at siga okkum um hetta. Hendan myndin er tikin oman eftir Landavegnum, á horninum, har Sigmundargøta, Landavegur, Dr. Jakobsensgøta og Kríms Kambansgøta møtast, í 1906 Kelda: »Traðkaðu fólkinum slóð 2«, Havnin 1900-1940, Finnur Johansen Hendan myndin er tikin á sama vegamóti – tó 107 ár seinni... Mynd: Álvur Haraldsen