fríggjadagur 25. januar 2013síða 42

nr. 10 · 25. januar 2013 2 VIKUSKIFTI Tónleikur Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Klaksvíkingurin Jógvan Hansen, sum er búsitandi í Reykjavík, skal aftur í ár royna seg í Eurovision-kappingini í Íslandi. Jógvan hevur áður staðið seg væl í kappingini, men hann hevur ikki vunnið hana – enn. – Eg havi onkuntíð sagt, at eg haldi fram at luttaka í Grand Prixnum, til eg havi vunnið, og í øllum førum fari eg at geva tí ein kjans afturat í ár, sigur Jógvan. Hesaferð luttekur hann í kappingini saman við songkvinnuni Stefanía Svavars­dóttir, sum hann skal syngja sangin Til Tín saman við. – Nú eru allir sangirnir almanna­ kunngjørdir, og eg haldi sjálvur, at okkara sangur er í betra endanum. Eg forvænti, at vit verða millum tey fremstu, men eg dugi ikki at siga, um vit fara at vinna ella ikki, sigur Jógvan. Syngja í Harpuni Íslendska Grand Prixið verður hildið við tveimum innleiðandi kappingum, har ávíkavist seks og sjey sangir lut­taka. Onnur kappingin er í kvøld, og hin er í annaðkvøld. Tríggir sangir koma víðari frá hvørji innleiðandi kapp­ing til final­ una, sum verður næsta leygar­kvøld. Allar kappingarnar verða hildn­ar í stásiligu Harpuni, nýggja ment­anar­ húsinum í Reykjavík, og ís­lendska sjón­ varpið sendir frá øllum kapp­ingunum. Til ber at stroyma íslendskt sjónvarp á adressuni ruv.is Skal lønin lokka? Redaktørur: Eyðun Klakstein Útgevari: Sosialurin, www.sosialurin.fo Sniðgevi/umbróting: Pætur Eyðunsson Jensen, Sosialurin Forsíðumynd: Armgarð Mortensen / Mynd: Miriam & Janus Photography klumman Barbara Holm Leygarkvøldið syngur Jógvan Hansen í íslendska Grand Prixnum. Fyrsta málið verður at sleppa í finaluna, sum verður um eina viku Tann stóri tabuspurningurin, sum hevur verið í andglettinum seinastu tíðina, er hvørt landsstýrisfólk og løgmaður skulu hava meira í løn. Í hesum borgarligu tíðum er tað alt annað enn óvæntað, at talan nú er um at hækka samsýningarnar hjá okkara kosnu politikarum. Eg má siga, at samstundis sum, at vit frætta um sparingar á øllum frontum, hoyra um arbeiðsleysar føroyingar, sum flýggja av landinum í besta 90'ara kreppu stíli, er tað ikki sørt provokerandi at frætta, at ein nevnd (sum stjórnin hevur sett) heldur, at løgmaður skal hava meira í løn. Men kjakið, sum hetta hevur ført við sær í almenna rúminum er í veruleikanum tað, sum er rættiliga hugvekjandi. Tí mong eru tey, sum hava ført fram, at lønin hjá eitt nú løg­manni skal vera at meta við lønir í privatu vinnuni, tí annars er vandi fyri, at vit ikki fáa tey klókastu høvdini at stýra landinum. Okey, eg skilji, at tað er týdningarmikið, at samsýningin á onkran hátt er nøktandi. Men samstundis ræðist eg eitt samfelag, sum verður stýrt av teimum, sum síggja landsins týdningarmestu sessir sum kapitalistiskar løtuvinningar. Tað er allarhelst rætt, at skulu vit lokka høgt lærd fólk at bjóða seg fram til landsins leiðslu, so er neyðugt, at lønin er nøktandi – at ein landsstýrismaður og løgmaður klára at svara hvørjum sítt, og kanska hava ráð til ein betri bita, eina uttanlandsferð og ein lekkran bil. Men skulu vit leggja lønarstøðið eftir hvat hendir í privatu vinnuni, so er spurningurin hvønn part av privatu vinnuni vit vilja samanlíkna tað almenna við. Skulu okkara kosnu hava løn eftir hvat stjórin í BankNordik ella Eik fær? Ella hvat við stjórunum í Bakkafrokst? Skulu vit leita land og ríki upp eftir tí føroy­ ingi, sum tjenar allarmest, og so leggja al­mennu samsýningarnar eftir tí? Sjálvsagt skulu landsstýrisfólk og løg­ maður hava góða løn. Men at samanbera hesar lønir við tær privatu er høpisleyst. Tað gevur í mínum hugaheimi onga mein­ ing, at nýta tann privata lønarstigan sum grundarlag undir almennu lønunum, tí vit vita, at fleiri føroyingar tjena nógvar milliónir um árið, meðan onnur í privatu vinn­uni ikki tjena serstakliga nógv meira enn ein vanligur arbeiðsmaður. Argumentatiónin má vera, at tað skal ikki vera ein fíggjarligur smeitur at bjóða seg fram at stýra landinum. Men tað skal í øllum førum heldur ikki vera lønin, sum lokkar. Størsta hóttanin móti før­oyska samfelagnum eru breyðpolitikarar, sum ikki hava eina hugsjón, ein dreym, eina visión um hvussu føroyska samfelagið skal vera, men bert ynskja sær vald og status uppá okkara bekostning. Latið endeliga landsins hægstu fáa eina rímiliga løn. Men latið ikki lønina gerast so høga, at tað er hon, sum drívur verkið. Latið ikki kapitalismuna gerast ein berandi fak­tor­ ur innan samansetingina av okkara stjórn í framtíðini. So segði hon... Jógvan ætlar sær í finaluna – Trupulleiki. Eg veit ikki hví, men tað er eitt orð, sum mær dámar væl at siga Sif Gunnarsdóttir, nýggjur stjóri í Norðurlanda­ húsinum, um sítt føroyska yndisorð Nú skal Jógvan Hansen aftur royna seg í tónleikakapping í Íslandi